Atos 17
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NTLH
1 Eẽ tsara ko Pauloa tsara Silasea tsara Amfipolise hẽé naka Apolonia hẽéthẽé tchoaba ka tsara kò síí Juta ne dim còrè-nquum Tesalonika koe hàna hãam koe tcãà. Skepe zi dis téé-q'oos Tesalonika di sa, skepe zi úúa hãa sa|src="HK00371.tif" size="span" ref="17:1-10"
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Me Paulo caua ba a kò ii khama síí còrè-nquum q'oo koe tcãà, a nqoana xu cáḿ xu Sabata di xu séè a qarika khóè ne cgoa kg'ui, Nqarim di zi Tcgãya zi koe guu a.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 A ba a ka̱bi, a bìría kg'ónò ne, qaase i ko Krestem ncẽe nqòòkaguèa ba méém xgàrase naka ba x'ooan koe tẽe sa. Bìrí nem kò a máá: “Jesom ncẽer ko bìrí tu u ba, Gaam Krestem ga Me e,” témé.
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Ne kò c'ẽe ne Juta ne ncẽe kò ncẽe gúùan kóḿ ne kaisase nxùrù-tcáóa máá Pauloa tsara Silasea tsara xùria ne. Kaias xg'aes Nqari ba ko còrè ne Gerika ne di sa hẽé, naka káí zi khóè zi tc'amaka hàna téé-q'ooan di zi hẽéthẽé e kò ii.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Igaba ne kò c'ẽe ne Juta ne tau di ne e khama ne kò c'ẽe ne khóè ne dàòan qàe koe x'ãèa hãa ne cg'ãè cau ne xg'ae-xg'ae a tshúùan ghùi. Jasonem dim x'áé ba ne kò qaru cgae, síí ne gha Pauloa tsara Silasea tsara qaara tcg'òó a khóè ne cookg'ai koe úú tsara a ka.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Igaba ẽe ne kò táá hòò tsara a ka ne kò Jasone ba hẽé naka c'ẽe ne dtcòm̀-kg'ao ne hẽéthẽé tcéèa tcg'òó, a x'áé-dxoom di xu tc'ãà-cookg'ai xu koe úú ne, a q'au a máá: “Khóè tsara ncẽe kò ko nqõó ba tshúù-tshuu tsara ncẽeska ncẽe koe hàna,
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 me Jasone ba x'áéa ba koe tciia tcãà tsaraa hãa. Xu ko wèéa xu ga Roma ne dim x'aigam Kaesaram di x'áè-kg'áḿan xguì, a kò máá: ‘C'ẽem X'aigam Jeso ta ko ma tciiè ba hãa,’” témé.
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Eẽ ne ko khóè ne hẽé naka tc'ãà-cookg'ai xu hẽéthẽé ncẽes gúù sa kóḿ ka ne kò kaisase xg'aì.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Xu kaia xu Jasone ba hẽé naka c'ẽe ne hẽéthẽé surutakagu, a guu ne ne qõò.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Eẽm ntcùúm kaga ne kò kúúga dtcòm̀-kg'ao ne, Pauloa tsara Silasea tsara Berea koe tsééa úú. Eẽ tsara ko síí ka tsara kò Juta ne dim còrè-nquum koe tcãà.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Berea di ne khóè ne ko qãè ne khóè ne e Tesalonika di ne khóè ne ka t'õè-tcáó ne, khama ne kò kg'ui ba wèé tcáóa ne ka séèa mááse, a ne a kò Nqarim di zi Tcgãya zi wèé cáḿ ka nxárá, Paulom kg'uia hãas tseegu ii sa ne kò bóò kg'oana hãa khama.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Ne kò káí ne dtcòm̀, káí zi khóè zi tcom-tcomsa zi Gerika di zi hẽé naka káí xu khóè xu Gerika di xu hẽéthẽéa kò dtcòm̀.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Igabaga ẽe ne ko Juta ne Tesalonika koe hàna ne Paulom ko Nqarim dim kg'ui ba Berea koe xgaa-xgaa sa kóḿ, ka ne kò gaa koe síí, a síí ncõoan ghùi.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Ne nxãaska dtcòm̀-kg'ao ne Paulo ba tshàa-dxoom qàe koe qháése tsééa úú, igaba tsara kò Silasea tsara Timoteo tsara Berea koe qaù.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Eẽ kò Paulo ba úúa tòó xu khóè xua kò Atene noose qõò cgoa me, a síí Berea koe ka̱bise, Silasea tsara Timoteoa tsara méé tsara qháése síí cgae me di x'áè-kg'áḿan cgoa.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Eẽm kò Paulo qanega Atene koe Silasea tsara Timoteoa tsara qãà hãa, kam kò ẽem ko x'áé-dxoom koe i kúrúa mááseèa hãa nqárìan cg'oèa hãa sa bóò ka kaisase tshúù-tcao.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 A ba a kò ko wèé cáḿ ka còrè-nquum koe Juta ne hẽé, qhàò zi di ne ncẽe Nqari ba kò ko còrè ne hẽé, naka khóè ne ncẽe kò ko wèé cáḿ ka gúù zi ko x'ámáguèm qgáìm koe nqáé ne hẽéthẽé cgoa qarika kg'ui.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Xu kò gataga thẽé c'ẽe xu Epikuria hẽé naka Setoike hẽéthẽé di sara dtcòm̀ sara di xu q'ãa-kg'ao xu ntcoeku cgoa me. C'ẽe xua kò ko máá: “Dùús tc'amkg'ai koe ba gáé ko ncẽem khóè ba kg'ui?” témé. Xu c'ẽe xu xo̱a a máá: “Kúrúa mááseèa nqárìan kam ko kg'ui khama i xám̀,” témé. Paulo ba kò ko Jesom ka hẽé naka x'ooan koe tẽes ka hẽéthẽé xgaa-xgaa domka xu kò ko ncẽeta méé khama.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Ne nxãaska tc'ãà-cookg'ai xu dis xg'aes Areopago ta ko ma tciiès cookg'ai koe séè a úú me, a máá: “Q'ãa kg'oana ta hãa, dùútsa xgaa-xgaas ka̱bas ka tsi ko kg'ui sa.
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 C'ẽe zi gúù zi ẽe ta ko kóḿ tsi tsi ko nxàe zia gatá koe are-aresa zi i, ta dùú zi ko nxàe sa q'ãa kg'oana,” ta ne méé.
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Wèé ne x'ãè-kg'ao ne Atene di ne hẽé naka tãá xu nqõó xu koe guua ne khóè ne, ncẽe kò gaa koe x'ãèa hãa ne hẽéthẽéa kò ko tc'ẽe, gane di x'aèan ne gha ka̱base ne ko nxàe a ko kóḿ zi gúù zi koe nqáékagu sa.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Me kò nxãaska Paulo ba Areopagom dis xg'aes nqáè koe tẽe a téé a máá: “Gaxao khóè xao Atene di xao koer ko wèé zi dàò-kg'áḿ zi koe bóò, dtcòm̀an xao úúa hãa sa.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Eẽr kòo caate gatu dim x'áé-dxoom koe kar kò ẽe tu ko còrè zi qgáì zi bóò kar kò altaram ncẽeta ma góásea hãa ba bóò: ‘NQARIM C'ÚÙSEA HÃAM DI BA,’ ta ko mééè ba. Tu kò dìím ii sa tu c'úùa hãa igaba còrè Me, ra ko ncẽeska Gam kar ga bìrí tu u sa tc'ẽe.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 “Nqarim ga Me e, ncẽe nqõómkg'ai hẽé naka wèé zi gúù zi gaam koe hãa zi hẽéthẽé kúrúa hãa ba. X'aigam nqarikg'ai hẽé naka nqõómkg'ai hẽéthẽé di ba, khóèan tshàu ka kúrúèam tempelem koe x'ãè tama ba,
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 kana c'ẽe gúù ko qaa khóè khama ma khóèan tshàu ka kúrúa mááè tama ba, Gabá ko wèé khóèan ga kg'õèan hẽé naka sónòan hẽé naka wèés gúù sa hẽéthẽé máà khama.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Cúím khóèm koem guu a nqõóm di zi qhàò zi wèé zi kúrúa hãa, wèém nqõóm koe zi gha x'ãè ka, Me x'aèan hẽé naka hàà zi ko x'ãè qgáìan hẽéthẽé q'aa-q'aa máá zia hãa.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Nqari ba ne gha nqòòan úúa hãase qaa ka, a gha c'ẽedaoka ẽe ne ko qaa Me ka hòò Me. Gatàm ma gatá wèé ta ka nqúù tama igaba.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Ncẽe ta ko c'ẽea ta méé khama a ko máá:
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 “Ncẽe ta Nqarim di ta cóá ta ii, ka méé ta táá tc'ẽea máá, Nqari ba khóèan tshàu ka kúrúèa hãa, kana t'õè nxõ̱án tca̱àko hẽé naka seleferan hẽéthẽé cgoa kúrúèa hãa, ta tc'ẽea guu.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Nqari ba xg'ao ko khóè ne di tc'irì-tc'irisean bóòa guu, igabagam ko ncẽeska wèé zi qgáì zi koe khóèan bìrí, kúrúa mááseèa hãa nqárìan méé ne tcg'oaragu, naka gane di chìbian koe tcóóse sa.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Cáḿ bam tòóa hãa, Gam kam gha nqõó ba bóò q'oo a Gam nxárá tcg'òóa hãam Khóèm cgoa xgàra me ba khama. Ncẽe sa tseegu si i sam wèé ne khóè ne x'áía hãa, x'ooan koe ghùia ba ka.
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Eẽ ne ko Paulo ba kóḿ me ko x'ooan koe ghùiès ka kg'ui, ka ne kò c'ẽe-kg'áía ne tsa̱ruan kúrú u, igaba ne kò c'ẽe ne máá: “Gaicara tsi gha ncẽes gúùs ka kg'ui sa ta ko tc'ẽe,” témé.
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Me nxãaska Paulo gane xg'aeku koe tcg'oa.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Igaba xu kò c'ẽe xu khóè xu hàà cgae me, a xu a dtcòm̀. Gaxu cgoam kò Dionisio, Areopagom x'áé di ba, xg'aes dim tc'ãà-cookg'ai ba hẽé naka c'ẽes khóès Damarise ta ko ma tciiè sa hẽé, naka c'ẽe ne hẽéthẽé hàna.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.