Atos 13
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NAA
1 Antioke koe hànas kerekes q'oo koe xu ko porofiti xu hẽé, naka xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé xu hàna: Barenabase ba hẽé, naka Simonem ncẽe ko Nigere ta kò ma tciiè ba hẽé (ncẽe kg'uia i ko ka̱biè ne i ko máá, ntcùúm khóè ba téméè ba), naka Lukiom Kurene di ba hẽé, naka Manaenem ncẽe kò tc'ãà-cookg'aim Herotem cgoa xg'ae a kaikaguèa ba hẽé, naka Saulo ba hẽéthẽé xu u kò ii.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Hãa a xu a kò X'aiga ba dqo̱m̀ a ko tc'õoan carase, kam ko Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba bìrí xu a máá: “Nxárá tcg'òóa máá Te Barenabasea tsara Sauloa tsara, naka tsara tsééan tciia Ra máá tsara síí kúrú,” témé.
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Eẽ xu ko tc'õoan carase a ko còrèa xg'aras kaga xu ko tshàua xu gatsara koe tòó a tsééa tcg'òó tsara a.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Gatsara ẽe kò Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka tsééa tcg'òóèa tsara ko Selukia koe qõò, a tsara a gaa koe síí skepe sa q'ábà a tshàam ka nxa̱ma-nxa̱maèam nqõó-coam Kupero dim koe qõò.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Tsara Salamise koe síí a gaa koe Nqarim dim kg'ui ba Juta ne di còrè-nquuan koe xgaa-xgaa. Me Johane ba gatsara cgoa hãa gatsara dim hùi-kg'aom iise.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Tshàam ka nxa̱ma-nxa̱maèam nqõóm wèém ẽe ba tsara kò caate, a tsara a nxãakg'aiga Pafose dim x'áém koe síí tcãà, a gaa koe Juta dim tsóò-kg'aom cgoa xg'ae, ncẽe kò gataga thẽé tshúù-ntcõa dim porofiti ii ba, Bare-Jeso ta kò ma tciiè ba.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Me kò tc'ãà-cookg'aim Seregio Paulom cgoa ko hãa, tc'ẽega kò iim khóè me e. Me Barenabasea tsara Sauloa tsara tcii, Nqarim dim kg'ui bam kò kóḿ kg'oana khama.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Igabam ko tsóò-kg'aom Bare-Jeso, Elemase ta ko ma Gerikas ka ma tciiè ba ntcoe tsara a, a ba a gataga tc'ãà-cookg'ai bam gha dtcòm̀an koe tcg'òó sa tc'ẽe.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Me nxãaska Saulom, ncẽe kò gataga Paulo ta ma tciiè ba, Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka ko cg'oè cgaeèa ba qãea tòón tcgáí Elemasem koe a máá:
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 “Tsáá dxãwam di tsi cóá tseè, wèé zi gúù zi tchàno zi di tsi cg'õo-kg'ao tseè! Wèé kàan x'ooan hẽé naka xhùukuan hẽéthẽé di ka cg'oè cgaea tseè, cuiskaga tsi gáé X'aigam Nqarim di dàòan ncẽe tchàno guua hãa tite kàma-kama a tamase?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 “Ncẽeska bóò, X'aigam Nqarim dim tshàu ba tsáá cgoa tééa q'aara. Káà tcgáí tsi gha, a gha gataga qáòm x'aè ba séè a táá cáḿs di x'áàn hòò a bóò,” tam méé. Me kúúga qháésega nqa̱ra-nqa̱u sa hẽé naka ntcùú sa hẽéthẽé ka cg'áé-kg'aiè, me qõòa nxa̱ma-nxa̱ma a qgóó-hìi me gha khóèan qaa.
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Eẽm tc'ãà-cookg'aim ko dùús kúrúsea sa bóò kagam kò dtcòm̀, xgaa-xgaan ẽe X'aigam Nqarim dia ko kaisas are sa tcãà mea khama.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pafose koem kò Paulo ba gam ka c'ẽea tsara cgoa skepe sa q'ábà, a Perega koe síí, Pamfilia di i. Me kò Johane síí gaa koe q'aa cgoa tsara a, a Jerusalema koe ka̱bise.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Perega koe guus ka tsara kò Antioke Pisidia koe hàna koe síí. Ka tsara ko Sabata dim cáḿ ka còrè-nquum q'oo koe tcãà, a tsara a ntcõó.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 X'áèan hẽé naka porofiti xu hẽéthẽé di zi tcgãya zi ko nxáráèa xg'ara, ka xu kò còrè-nquum di xu tc'ãà-cookg'ai xu khóèan tsééa úú, i síí dtcàrà tsara a, a máá: “Gaxae ka káíkhoea tsaoè, ghùi-tcáókuan dim kg'ui ba tsao kò úúa, ncẽe khóè ne tsao gaam cgoa x'áè kg'oana ba, ne tsao khóè ne bìrí me,” témé.
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Me Paulo ba tẽem ko ka, x'õàa ba cgoa nqookagu ne a máá: “Iseraele di tu khóè tuè, naka gatu c'ẽe zi qhàò zi di tu hẽéthẽé e, gatu ncẽe Nqari ba ko q'áò tu, komsana te méé tu!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Nqarim, Iseraele di ne khóè ne di ba kò gaxae ka xõò ga xu nxárá tcg'òóa máásea, a ko khóè ne di kg'õèan qãèse qõòkagu, Egepeto koe ne ko x'ãèa ka, a ba a ko kaisa qarian cgoa gaam nqõóm koe séèa tcg'òó ne,
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 a ba a kò 40 khama noo kurian tchàa-xgóós koe gane di kg'óòan qáò-tcaoa máá.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 A ba a kò Kanana koe ẽem ko 7 zi qhàò zi cg'õoa xgãá kam ko khóè ne nqõóan gane di máà, q'õò o ne gha ka.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 “Wèé zi gúù zi ncẽe zia ko 450 khama noo kurian séè. Me kò ncẽe zi gúù zi qãá q'oo koe Nqari ba x'aigan máà ne, i kò nxãakg'aiga porofitim Samuelem di x'aèan síí tcãà.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Ne kò khóè ne nxãaska x'aiga ba dtcàrà, Me Nqari ba Saulo ba máà ne, Kishem ncẽe Benjamenem dis qhàòs di ko iim ka cóáse ba, me 40 kurian tc'ãà-cookg'ai ne.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Saulo bam ko x'aigan koe tcg'òós qãá q'oo koem kò Nqari ba Dafite ba x'aiga ba tòó. A gam ka nxàea tseegukagu a máá: ‘Dafitem Jesem ka cóáse bar hòòa, tcáó-c'õáa te dim khóè me e, tíí ko tc'ẽes gúùs wèé sam gha kúrú,’ témé.
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Ncẽem khóèm dis qhàòs koem kò Nqari ba guu a Kgoara-kg'aom Jeso ba Iseraele ne koe tsééa óá, ncẽem kò ma nqòòkagua khama.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Jesom hàà tamas cookg'ai koem kò Johane ba chìbian koe tcóósean di tcguù-tcguukuan ka wèé ne khóè ne Iseraele di ne xgaa-xgaa.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Eẽm ko Johane tsééa ba cgoa xg'ara qõò kam kò tẽè a máá: ‘Tíí ra dìí ra, ta tu tc'ẽea? Eẽ tu nqòòkaguèar tama ra a, igaba bóò, C'ẽe ba ko qãáa te koe hàà, ncẽe nxàbo tca̱ia ba kgoara gar kg'ano tama ba,’ tam méé.
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Tíí kíí ga xaoè, a Abrahamam ka cóáse ga xaoè, naka gatu ncẽe ko Nqari ba q'áò tu, qhàò zi di tuè, kg'uian ncẽe kgoarasean dia gatá koe tsééa óágaèa.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Jerusalema koe x'ãèa hãa ne khóè ne hẽé naka gane di xu tc'ãà-cookg'ai xu hẽéthẽéa kò Jeso ba bóòa q'ãa tama kana kóḿa q'ãa tama. Igaba ne kò chìbi-chibi a xgàra Me, a ne a ko ncẽem dàòm ka porofiti xu di kg'uian tseegukagu, ncẽe wèé cáḿan Sabata di ka ko nxáráè e.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Táá xu kò q'ãa, dùútsa dàòm ka xu gha chìbi-chibi a cg'õo Me sa, igaba xu kò Pilato ba dtcàrà, cg'õo Mem gha sa.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Eẽ xu ko Gam ka ko góásea gúùan wèé tseegukagua xg'ara ka xu ko xgàus tc'amkg'ai koe xòo Me, a tc'ám̀s koe tcãà Me.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Igabam kò Nqari ba x'ooan koe ghùi Me.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Me kò gataga káí cáḿan ga bóòè ẽe kò ko Gam cgoa Galilea koe guu a ko Jerusalema koe qõò ne ka. Ncẽes noose ga ne gatá di ne khóè ne koe Gam di ne nxàea tseegukagu-kg'ao ne e.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 Tsam ncẽe koe hààraa, hàà tsam gha qãè tchõàn xgaa-xgaa tu u ka. Nqòòkagukus Nqarim gatá ka xõò ga xu máàna hãa
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 sam ncẽeska tseegukagua gatá ka, gaxu di ta cóá ta, Jeso ba x'ooan koe ghùian ka. Ncẽe i gataga ma cám̀ dim pesalemam koe ma góásea khama a ko máá:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Nqari ba x'ooan koe ghùi Mea, táám gha gaia ts'óó ka, di tseeguan di kg'uian ga ncẽe e Baebeles koe ncẽe ko máá:
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 I gataga c'ẽe koe ncẽeta ma góásea a ko máá:
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Dafite ba kò gam di x'aèan ka Nqarim ko tc'ẽea sa kúrú, a ba a kò x'óó, a ba a gam ka xõò ga xu cgoa kg'ónòè, i tc'áróa ba ts'óó.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Igaba Gaam ẽe Nqarim ka kò x'ooan koe ghùièam di tc'áróa ne kò táá ts'óó.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Gaa domka méé xao q'ãa, tíí kíí ga xaoè, qgóóa-máákuan chìbian dia ncẽem Khóèm Jesom koe hàna sa. Ncẽe tchõà nea gaan xgaa-xgaa xao o tsam ko ga a. Moshem di x'áèan qgóóa qari ka tu kò táá tchàno tu iise bóòè,
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 igabam ko wèém ẽe ko Jesom koe dtcòm̀ ba Gaam domka tchànom iise bóòè.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Ke méé tu q'õése, nakas táá porofiti xu nxàeas gúù sa kúrúse cgae tu u guu, ncẽe ko máá:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Bóò, gatu ntcoe-kg'ao tu,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Tsara kò Pauloa tsara Barenabasea tsara còrè-nquum koe guu a ko qõò, ka ne kò khóè ne dtcàrà tsara a, ka̱bise tsara gha a hààkom Sabatam ka gaicara xgaa-xgaa ne sa.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Eẽs ko xg'ae sa qõòa q'aa ka ne kò káí ne Juta ne hẽé, naka Nqari-tcáóa ne khóè ne ncẽe Juta di cauan koe dtcòm̀a ne hẽéthẽé, Pauloa tsara Barenabasea tsara xùri, ncẽe ko síí kg'ui cgoa ne, a korè ne, Nqarim di cgóm̀kuan koe méé ne kg'ama gataga cúí ma hãa sa tsara.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Xùrikom cáḿ Sabata dim ka ne ko wèé ne khóè ne x'áé-dxoom ẽem di ne hàà ne gha X'aigam Nqarim dim kg'ui ba kóḿ ka qõòa xg'ae ne kò cg'orò ne táá síí.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Eẽ ne ko Juta ne xg'ae zi khóè ne di zi bóò, ka ne ko chìi di tc'ẽean ka cg'oè cgaeè, a ne a Paulo ba nco̱i, a ẽem ko kg'ui zi gúù zi ka ntcoeku cgoa me.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Tsara nxãaska Pauloa tsara Barenabasea tsara kgoarasease xo̱a xu a máá: “Kg'aia méé tsam ga kò Nqarim dim kg'ui ba gatua bìrí tu us gúù si i. Igabaga tu xguì Mea, a gataga x'áía hãa, chõò tama kg'õèan tu kg'ano tama sa, khama tsam gha ncẽeska tãá zi qhàò zi di ne koe síí.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Ncẽea X'aigam Nqarim ma x'áè tsama hãa ga a khama a máá:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Tãá zi qhàò zi di ne ko ncẽe gúùan kóḿ ka ne ko qãè-tcao, a ne a X'aigam Nqarim dim kg'ui ba dqo̱m̀. Ne kò wèé ne ẽe kò nxárá tcg'òóèa ne chõò tama kg'õèan ne gha hòò ka dtcòm̀.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Me kò X'aigam Nqarim dim kg'ui ba wèém nqõóm ẽem koe tsa̱i-tsa̱ise.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Igaba ne kò Juta ne tcom-tcomsa zi khóè zi dtcòm̀a hãa zi hẽé, naka x'áé-dxoom di xu tc'ãà-cookg'ai xu hẽéthẽé ntcàma ghùi, a khóè ne kúrú, ne Pauloa tsara Barenabasea tsara cgáé-q'oo koe téé, a ne a gane dim nqõóm koe xhàiagu tsara a.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Tsara nxãaska gaa koe ga nqàrè tc'amkg'aia tsara di tsharàn qãè-qãe, a tsara a Ikonio dim nqõóm koe qõò.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Gatà i ko ii igaba ne kò xgaa-xgaase-kg'ao ne qãè-tcaoan ka cg'oè cgaeè, Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka hẽéthẽé e.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.