Atos 11

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Xu kò x'áè úú-kg'ao xu hẽé naka c'ẽe xu dtcòm̀-kg'ao xu Jutea di xu hẽéthẽé kóḿ, tãá zi qhàò zia gataga thẽé Nqarim di kg'uian dtcòm̀a hãa sa.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Xu kò nxãaska ẽem ko Petere Jerusalema koe síí ka q'ãe nqãa-qgai khòoèa xu dtcòm̀-kg'ao xu chìbi-chibi me,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 a xu a máá: “Q'ãe nqãa-qgai khòoè tama xu khóè xu di nquuan koe tsi tcana, a tsi a gaxu cgoa síí tc'õóa,” témé.
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Me Petere ba tshoa-tshoa a wèé gúùan ma qõòa sa chóà máá xu, a máá:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Jopa dim x'áé-dxoom koer kò hàna a ko còrè, kar ko sõokuris q'oo koe bóòkaguè, kaiam qgáím khama iim gúù ba, me nqarikg'ai koe guu a ko xõa ẽer hàna koe, 4 c'ama ba cgoa ko xòóè ba.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ra kò qãèse ntcáà me, kar kò kg'oo-coan bóò, x'áéan dian hẽé naka qãáka dian hẽé, naka ncãà-kg'aman cgoa ko caate kg'oo-coan hẽé, naka tsa̱rán hẽéthẽé e.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Ra kò dòm̀ ba kóḿ Me ko bìrí te a ko máá: ‘Petereè, tẽe naka cg'õo naka kg'oo,’ témé.
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ra kò xo̱a a máá: ‘Eẽ ẽe X'aigaè, q'ano tama zi hẽé kana tc'õókuan kg'ano tama zi hẽéthẽéa qanega tíí kg'áḿ-q'oo koe tcãà ta ga hãa,’ témé.
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Me kò dòm̀ ba gaia cám̀ di sa nqarikg'ai koe guu a kg'ui a máá: ‘Eẽ Nqarim q'anos iise kúrúas ka táá máá q'ano tama sa témé guu,’ témé.
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ncẽe sa kò nqoana q'oro kúrúse, si wèés gúù sa gaia séèa ghùiè a nqarikg'ai koe ka̱biè.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Eẽ x'aè kaga xu kò nqoana xu khóè xu hànar kò hãam nquum koe hàà téé, Kaesarea koe guu a tíí koe tsééèa xu.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Me kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba bìrí te a máá, táá méér tãákase khóèan qgóó guu naka qõò cgoa xu, témé. Xu kò ncẽe xu dtcòm̀-kg'ao xu 6 xu gataga tíí cgoa qõò, xae síí khóèm dim nquum koe tcãà.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Me kò Koniliase ba bìrí xae e, moengele bam ma gam dim nquum-q'oo koe bóòa sa, naka gaam moengelem kò ma x'áè me a máá: ‘Khóèan Jopa koe tsééa úú naka i Simone ba tcii, Petere ta ko ma tciiè ba.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Kg'uia nem gha óágara máá tsi, ncẽe gha tsáá hẽé naka wèés x'áés tsari sa hẽéthẽé kgoara a ke,’ tam méé.
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Eẽr ko tshoa-tshoa a ko kg'ui cgoa ne kagam ko Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba tcãà cgae ne, ncẽem kò ma kg'aia gatá koe ma tcana khamaga ma.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ra nxãaskaga X'aigam Jeso ba nta mééa sa tc'ẽe-tc'ẽese, ncẽem kò máá: ‘Johane ba tshàan cgoa tcguù-tcguua, igaba tu gha gatu Tcom-tcomsam Tc'ẽem cgoa tcguù-tcguuèa,’ témé sa.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Ncẽè Nqarim kò gatáa cúís aba sa máà ta a, ncẽem kò máà ta as khama ii sa, gatá ncẽe X'aigam Jeso Krestem koe ko dtcòm̀ ta, ne ra tíí nxãaska dìí raà, Nqarim cgoa ga ntcoeku ra?” tam méé.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Xu ẽe xu ko ncẽe gúùan kóḿ ka táá cúí gúù ga kg'ui, a Nqari ba dqo̱m̀ a máá: “Cèè, Nqari ba gáé gatà thẽé tãá zi qhàò zi gha gane di chìbian koe tcóóse a zi a kg'õèan hòò sa kgoara máána hãa!” témé.
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Stefanem kò cg'õoès qãá q'oo koe ne kò dtcòm̀-kg'ao ne tsa̱i-tsa̱ise, xgàraè ne kòo khama, ka ne kò nqúù ka qõò, Finikia koe hẽé, Kupero koe hẽé naka Antioke koe hẽéthẽé e, a ko Juta ne cúí ne Nqarim di kg'uian bìrí.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Igaba i ko c'ẽea xu hàna, khóè xu Kupero di xu hẽé naka Kurene di xu hẽéthẽé e, ẽe xu ko Antioke koe hàà ka xu ko gataga thẽé Gerika ne cgoa kg'ui, a ko X'aigam Jesom di qãè tchõàn xgaa-xgaa ne.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Me kò X'aigam Nqarim dim tshàu ba gaxu cgoa hãa, ne kò káí ne khóè ne dtcòm̀, a X'aigam Nqarim koe ka̱bise.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 I kò tchõàn ncẽe Jerusalema koe hànas kerekes koe síí kóḿse, xu Barenabase ba Antioke koe tsééa úú.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Eẽm ko hàà a ko hàà cgóm̀kuan Nqarim di bóò, kam ko qãè-tcao, a ba a wèéa ne ga korè, X'aigam Nqarim koe ne gha tseeguse hãa sa, tòón-tcaoase.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barenabase ba kò qãèm khóè me e khama, Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka kò cg'oè cgaeèa ba, kaisa dtcòm̀an kò úúa ba, ne kò káí ne khóè ne X'aigam Nqarim koe óágaè.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Me Barenabase ba Tareso koe qõò, a síí Saulo ba qaa.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 A ba a ẽem ko hòò me kaga Antioke koe úú me. Tsara kò Barenabasea tsara Sauloa tsara nxãaska wèém kuri ba hẽé a kerekes di ne khóè ne cgoa xg'ae, a káí ne xgaa-xgaa. Ne kò Nqarim di ne xgaa-xgaase-kg'ao ne Antioke koe tc'ãà a dtcòm̀-kg'ao ne ta ma tciiè. Antioke dim x'áé-dxoo ba Siria koe|src="HK00365.tif" size="col" ref="11:26"
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Eẽ x'aè ka xu kò c'ẽe xu porofiti xu Jerusalema koe guu, a xu a ko Antioke koe síí.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Me gaxu ka c'ẽem porofitim Agabose ta ko ma tciiè ba tẽe, a ba a Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka cg'oè cgaeèase bìrí ne, kaisas xàbà sa gha wèém nqõó ba xõa cgae sa. Si kò ncẽe sa kúrúse Kelaodiam ko Roma koe tc'ãà-cookg'aia x'aè ka.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Ne xgaa-xgaase-kg'ao ne wèé ne dtcòm̀ku, gane di kg'õè-q'ooan khama ne gha ma gane ka qõesea ne hùi sa, ncẽe Jutea koe hàna ne.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Ncẽe sa ne kò kúrú, a Barenabasea tsara Sauloa tsara cgoa aban gane di kaia xu koe tsééa úú.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.