Apocalipse 14

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ra kò nxãaska bóò, a cookg'aia te koe Ghùu-coa ba bóò Me Siona dim xàbìm koe tééa-tẽe, i kò 144,000 khóèan Gam cgoa hàna, ncẽe kò còoa ne koe Gam di cg'õèan hẽé naka Gam ka xõòm di cg'õèan hẽéthẽé góásea ne.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ra kò c'ẽem ts'oom nqarikg'ai koe guua hãa ba kóḿ, me tòè ko tshàan khama xam̀, a kaia kg'ui-q'ooan túúan di khama xam̀. Ncẽer kò kóḿa hãam dòm̀ ba kò harepa cii-kg'ao ne dim khama xam̀, ne ko gane di harepan cii.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ne kò x'aian dis ntcõó-q'oos cookg'ai koe hẽé naka 4 xu kg'oo-coa xu kg'õèa hãa xu cookg'ai koe hẽé naka kaia xu cookg'ai koe hẽéthẽé ka̱bam cii ba nxáè. Cúí khóè ga kò cii ba táá xgaa-xgaase, ẽe 144,000 ne cúí ne ne e kò ii, ncẽe kò nqõómkg'ai koe guu a x'ámá tcg'òóèa hãa ne.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ncẽe xua ẽe kò táá khóè zi cgoa xóé xu khóè xu u, q'ano iise xu kò qgóósea hãa khama. Ghùu-coa ba xu kò wèé qgáìan ẽem ko qõò koe xùri. Khóè ne xg'aeku koe xu kò x'ámá tcg'òóèa hãa, tc'ãà di tc'áróan Nqarim di iise naka Ghùu-coam dian hẽéthẽé e.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Gane di kg'áḿan koe i kò cúí tshúù-ntcõa ga táá hòòè, káà chìbi ne e kò ii khama.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ra kò nxãaska c'ẽem moengele ba bóò, me ko nqarikg'ai nqáè koe ko tsã̱éa te, a chõò tama qãè tchõàn úúa, a ko ẽe nqõómkg'ai koe x'ãèa hãa ne koe hẽé naka nqõóm di zi qhàò zi wèé zi koe hẽé, naka wèé zi xg'ae zi koe hẽé, naka ta̱man koe hẽé, naka khóè ne koe hẽéthẽé nxàe e.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Kaiam dòm̀ cgoam kò máá: “Nqari ba q'áò naka x'áàkagu Me. Gam di xgàrakuan dim x'aè ba hààraa ke, naka dqo̱m̀ Me Gaam ẽe nqarikg'ai hẽé naka nqõókg'ai hẽé, naka tshàa-dxooan hẽé, naka wèé qgáìan tshàan ko tcg'oa hẽéthẽé kúrúa hãa ba,” témé.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Me kò c'ẽem moengelem cám̀ di ba xùri me, a máá: “Cg'áéa baa, cg'áéa baa, Babilonem kaia ba, gaam ncẽe nqõóm di zi qhàò zi wèé zi kúrú zi gõéan kg'áà hãa ba, cg'áràn kúrú di i, Nqarim di xgóàn ko óága gõéa ne,” témé.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Me kò nqoana dim moengele ba xùri tsara a, a kaiam dòm̀ cgoa kg'ui a máá: “Ncẽè c'ẽem khóèm kò kg'oo-coa ba hẽé naka gam dis sere-sere sa hẽéthẽé ko dqo̱m̀, a x'áí sa còoa ba koe kana tshàua ba koe úúa nem
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 gha gaam igaba thẽé Nqarim di xgóàn di gõéan kg'áà, ncẽe qàbukaguè tama a, a kubis Gam di xgóàn dis koe ntcã̱aèa a. C'eean cgoa hẽé naka salefan hẽéthẽé cgoam gha tcom-tcomsa xu moengele xu hẽé naka Ghùu-coam cookg'ai koe hẽéthẽé thõò-thõoè.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 I gha gane di thõò-thõoèan di ts'énèan chõò tamase qaò, ne sãa di x'aèan úú tama, koaba ba hẽé naka ntcùú ba hẽéthẽé e, gane ẽe ko kg'oo-coa ba hẽé naka sere-serea ba hẽéthẽé dqo̱m̀ ne, naka wèém ẽe cg'õèa ba dis x'áí sa hòòa ne hẽéthẽé e.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Ncẽe sa ko máá, tcom-tcomsa ne khóè ne Nqarim di ne méé ne qarika téé, témé - gane ẽe ko Nqarim di x'áèan hẽé naka Jesom di dtcòm̀an hẽéthẽé qgóóa qari ne.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ra kò dòm̀ ba kóḿ me nqarikg'ai koe guua hãa a ko máá: “Ncẽe sa góá: Ts'ee-ts'eekg'aièa nea ẽe ko Nqarim koe x'óó ne, ncẽem x'aèm koe guu a,” témé. Me Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba máá: “Eè, ts'ee-ts'eekg'aièa nea, sãa ne gha gane di tsééan koe, i gha gane di tsééan xùri ne khama!” témé.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Bóòr kò, a cookg'aia te koe q'úús túú-c'õò sa bóò. Gaas túú-c'õòs koe kò ntcõe ba kò Khóèm dim Cóám khama ii, a gautan dis cábás x'aian di sa tcúúa ba koe úúa, a ba a kò q'ãe cgoa dim xgàom ts'éè ba tshàua ba koe úúa.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Me kò c'ẽem moengele ba tempelem koe guu a tcg'oa, a kaiam dòm̀ cgoa gaam ẽe kò túú-c'õòs koe ntcõe ba q'au, a ko máá: “Tsarim xgào ba tcãà naka gaam cgoa tcuù, tcuùan dim x'aè ba hààraa hãa, nqõómkg'ai dian ncẽe tcuùè ko ne kaisase x'ãéa hãa ke,” témé.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Me kò nxãaska gaam ẽe túú-c'õòs koe ntcõe ba xgào ba nqõómkg'ai koe nqáékagu, me nqõó ba tcuùè.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Me kò c'ẽem moengele ba tempelem nqarikg'ai dim koe guu a tcg'oa. Gaam igabam kò q'ãe cgoa dim xgàom ts'éè ba qgóóa.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Me kò c'ẽem moengele ba altaram koe guu a tcg'oa, moengelem ncẽe c'eean koe qarian úúa ba, me kò gaam ẽe kò ts'éèm xgào ba qgóóa ba kaiam dòm̀ cgoa tcii, a máá: “Tsarim xgào ba tcãà naka nqõóm di kg'oman di tc'áróan tcuù cgoa me, gaan di tc'áróa ne x'ãéa hãa ke,” témé.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Me kò moengele ba nxãaska gam dim xgào ba nqõómkg'ai koe nqáékagu, a ba a nqõómkg'ai di kg'oman tcuù, a gõéan ko kúrúès qgáìs ncẽe Nqarim di xgóàn di iis koe xaoa tcãà a.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 I kò kg'oman x'áé-dxoom ka tchàa koe náà tòm̀-tommè, gõéan ko kúrúès qgáìs koe, i c'áòan gaas qgáìs koe guu a tòè, a càùse, a bìi di tóḿ kgòrean ko téé khama noose síí, 300 kilomitara di qáò-q'ooan khama noose.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.