2 Coríntios 5
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVI
1 Gatá di tc'áróa ne kgoara-cgae-q'oos gaas koe ta nqõómkg'ai koe x'ãèa hãas khama ii. Igaba ncẽè kgoara-cgae-q'ooan kò ko ko̱bèè ne ta q'ana hãa, Nqarim koe ta x'ãè-q'ooan úúa hãa sa. Ncẽe x'áéa ne khóè tshàu ka kúrúè tama, a gha chõò tamase nqarikg'ai koe hãa.
1 Sabemos que, se for destruída a temporária habitação terrena em que vivemos, temos da parte de Deus um edifício, uma casa eterna no céu, não construída por mãos humanas.
2 Ta ko ncẽes kg'õès koe tshúù-tcaoase kg'ae, gatá di x'ãè-q'ooan nqarikg'ai di cgoa hã̱akaguèan ta xgónèa hãa khama,
2 Enquanto isso, gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação celestial,
3 nxãasega ta gha ẽe ta kò ko hã̱a a, ne cuiskaga bóòè naka qg'aè-cgaea hãa tite khama.
3 porque, estando vestidos, não seremos encontrados nus.
4 Qanega ta ncẽes kgoara-cgae-q'oos koe hàna x'aè ka ta ko tshúù-tcaoase kg'ae, kaisa thõòan q'oo koe hãase. Qgáían ta gha tcg'òó cgaeè sa ta tc'ẽe tama, igabaga ta x'ãè-q'ooan nqarikg'ai di cgoa hã̱akaguè kg'oana khama, nxãasegas gha ẽe ko x'óó sa kg'õèan ka kaàkaguè ka.
4 Pois, enquanto estamos nesta casa, gememos e nos angustiamos, porque não queremos ser despidos, mas revestidos da nossa habitação celestial, para que aquilo que é mortal seja absorvido pela vida.
5 Gaam ẽe ncẽes tséé sa kúrúa máá taa hãa ba Nqari Me e, ncẽe Gam dim Tc'ẽe ba x'áís khama ma máà taa hãa ba, nqòòkaguèa hãa gúùan gha tseegukaga hàà sa.
5 Foi Deus que nos preparou para esse propósito, dando-nos o Espírito como garantia do que está por vir.
6 Gaa domka ta wèé x'aè ka kaisa tcoman úúa hãa, a q'ana hãa, ẽe ta tc'áróm koe x'ãèa hãa x'aè ka ta X'aigam koe x'áéan úúa hãa sa, ẽeta ta ga ma qanega gaan ka nqúù ta a igaba.
6 Portanto, temos sempre confiança e sabemos que, enquanto estamos no corpo, estamos longe do Senhor.
7 Dtcòm̀s koe ta ko guu a kg'õè khama, ẽe ta ko bóòs ka tamase.
7 Porque vivemos por fé, e não pelo que vemos.
8 Ta kaisa tcoman úúa hãa, a ta a ko tc'ẽe, gatá di tc'áróan ta gha x'áéan khama ma guu, a gha X'aigam cgoa x'áéan koe hãa sa.
8 Temos, pois, confiança e preferimos estar ausentes do corpo e habitar com o Senhor.
9 Gaa domka ta ko kaisase tc'ẽe, qãè-tcaokagu Me ta gha sa, Gam cgoa ta ga x'áéan koe hãa, kana ta ga Gam ka nqúù ka hãa igaba.
9 Por isso, temos o propósito de lhe agradar, quer estejamos no corpo, quer o deixemos.
10 Wèéa ta ga méé ta Krestem cookg'ai koe x'áíse naka taa Gam ka xgàraè khama. Nxãaska ta gha wèéa ta ga ẽe kg'ano ta hãa sa máàè, wèés gúùs ẽe ta gatá di tc'áróan koe kúrúa hãas tc'amkg'ai koe guu a, tshúù kana qãè sa.
10 Pois todos nós devemos comparecer perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba de acordo com as obras praticadas por meio do corpo, quer sejam boas quer sejam más.
11 Gaa domka xae q'ana hãa, Nqari ba méém q'áòè sa, khama xae ko khóè ne kúrú ne chìbia ne koe tcóóse. Nqari ba qãèse q'ana hãa tcáóa xae qãè e sa, ra nqòòan úúa hãa, tcáóa tu koe tu gataga q'ana, tcáóa xae qãè e sa di i.
11 Uma vez que conhecemos o temor ao Senhor, procuramos persuadir os homens. O que somos está manifesto diante de Deus, e esperamos que esteja manifesto também diante da consciência de vocês.
12 Sixae gha gaicara dqo̱m̀mè sa xae qaa tama. Igabaga ne c'ẽe ne hàna ncẽe ko tchàa koe hàna zi gúù zi tchõà úú cgoaa ne, tcáóa ne q'oo di zi gúù zi ka tamase. Gaa domka xae ko dàò ba x'áí tu u gatu gha sixae ka dqo̱m̀se ba, nxãasega tu gha xo̱ara mááse ka.
12 Não estamos tentando novamente recomendar-nos a vocês, porém lhes estamos dando a oportunidade de exultarem em nós, para que tenham o que responder aos que se vangloriam das aparências e não do que está no coração.
13 Ncẽè tc'ẽea xae kò koma nxana hãa ne i Nqarim domka gatà ii. Igaba ncẽè tc'ẽea xae kò koma tchàno ii ne i gatu domka gatà ii.
13 Se enlouquecemos, é por amor a Deus; se conservamos o juízo, é por amor a vocês.
14 Krestem di ncàm̀kua ne ko tcéè tcuì xae e khama. Xae ncẽes gúù sa bóòa hãa: ncẽè cúím khóèm Krestem kò wèé ne khóè ne x'óóa máána hãa ne, ne nxãaska wèéa ne x'óóa hãa sa.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque estamos convencidos de que um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Me Kreste ba wèéa ta domka x'óóa hãa, nxãasega ne gha ẽe kg'õèa hãa ne táá gane ka kg'õèa mááse ka, igaba ne gha kg'õèa máá Gaam ẽe kò x'óóa máá nea hãa, a x'óóan koe ghùièa hãa ba ka.
15 E ele morreu por todos para que aqueles que vivem já não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Gaa domka ta ncẽeska gatá cúí khóè ga nqõómkg'ai di tcgáían cgoa bóòa hãa tite. Nxãata ta xg'ao c'ẽe x'aè ka ma Kreste ba nqõómkg'ai di tcgáían cgoa bóòa hãa igaba, ta cuiskaga gaicara gatà hẽéa tite.
16 De modo que, de agora em diante, a ninguém mais consideramos do ponto de vista humano. Ainda que antes tenhamos considerado a Cristo dessa forma, agora já não o consideramos assim.
17 Gaa domkam dìím wèém ẽe Krestem koe hàna ba ka̱bam nqõóm di me e. Ncìí zi gúù zia nqáéa hãa, zi wèé zi gúù zi ncẽeska ka̱ba zi i.
17 Portanto, se alguém está em Cristo, é nova criação. As coisas antigas já passaram; eis que surgiram coisas novas!
18 I wèéan ncẽe Nqarim koe guua, Gaam ncẽe ko Krestem koe guu a Gam koe xg'ae-xg'ae ta a, ta tòóku ba, a ba a tsééan máà xaea hãa, c'ẽe ne xae gha Gam cgoa xg'ae-xg'ae ne tòóku ka.
18 Tudo isso provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Ncẽe xae ko méé a ko máá: Nqari ba kò nqõóm di ne khóè ne Krestem koe xg'ae-xg'ae ne Gam cgoa tòóku, a kò táá gane di chìbian nxárá tcãà, a ba a kò tchõàn ncẽe tòókuan di máà xaea hãa.
19 ou seja, que Deus em Cristo estava reconciliando consigo o mundo, não lançando em conta os pecados dos homens, e nos confiou a mensagem da reconciliação.
20 Gaa domka xae ko Krestem téé-q'oo koe kg'ui, Me ko Nqari ba sixae di kg'uian koe guu a dtcàrà tu u; Krestem téé-q'oo koe xae ko dtcàrà tu u a ko máá: Nqarim cgoa méé tu xg'ae-xg'aese naka tòóku, témé.
20 Portanto, somos embaixadores de Cristo, como se Deus estivesse fazendo o seu apelo por nosso intermédio. Por amor a Cristo lhes suplicamos: Reconciliem-se com Deus.
21 Kreste ba kò cúí chìbi ga kúrú tama, igabagam kò Nqari ba gatá domka kúrú Me, Me chìbian úú, nxãasega ta gha gatá Gam koe guu a Nqarim di tchànoan úú ka.
21 Deus tornou pecado por nós aquele que não tinha pecado, para que nele nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.