1 Tessalonicenses 2
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA
1 Tíí qõe ga tuè, q'ana tu hãa, sixae dis dàras gatu xae kò dàra tu ua hãa sa kò kg'amaga di tama sa.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Hàà tama xae hãa cookg'ai koe xae kò ma Filipi koe xgàraè sa hẽé, naka xae kò ma sau-saugase qgóóè sa hẽéthẽé tu q'ana hãa. Igaba xae kò sixae dim Nqarim koe qarian hòò, a qãè tchõàn kgoarasease kg'ui cgoa tu u, ẽeta i kò ma kaisa ntcoekuan hãa igaba.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Sixae di xgaa-xgaa ne kàma, kana cg'urigam dàòm di, kana kàan di tama khama.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Igaba xae ko Nqarim ka tcommèa hãa, a xae a qãè tchõàn xgaa-xgaan dis tséé sa máàèa hãa khama ma kg'ui, khóèan xae gha qãè-tcaokagu ka tamase, igabaga xae gha Nqari ba qãè-tcaokagu ka, ncẽe ko tcáóa xae kúrúa bóò ba.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Tu q'ana hãa, wèé x'aè ka xae kò táá qàe-qaekuan di kg'uian cgoa hàà cgae tu u sa, a xae a kò táá sixae di tsééan kúrú, c'ẽe gúù xae gha gatu koe hòò domka - Nqari ba sixae dim tééa-máá-kg'ao Me e!
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Gataga xae kò khóèan ka xae gha dqo̱m̀mè sa qaa tama, gatu kaga igaba kana c'ẽe khóèan kaga igaba.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Krestem di xae x'áè úú-kg'ao xae iise xae ga kò káí gúùan qaa cgae tua hãa, igaba xae kò gatu xg'aeku koe tc'aua xae khóè xae e, khóès gas di cóán ko qãèse q'õés khama ma.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 A xae a kò kaisase xgónè tua hãa, domka xae kò kg'ónòsea hãa, táá xae gha Nqarim di qãè tchõàn cúí máà tu u ka, igabaga xae gha thẽé sixae di kg'õèan tcg'òóa máá tu u ka, tseegukaga tu kò sixae koe kaisase ncàm̀-ncamsa tu u khama.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Qanega tu q'ana hãa, tíí qõe ga tuè, sixae di tsééan hẽé naka qóḿ cgoa qgóókuan hẽéthẽé ka. Nqarim di qãè tchõàn xae kò xgaa-xgaa tu u, a xae a kò ntcùú ba hẽé naka koaba ba hẽéthẽé tséé, táá xae gha gatu ka c'ẽean ga qóḿ ba qgóókagu ka.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Gatu hẽé naka Nqari ba hẽéthẽéa gha ncẽes gúù sa nxàea tseegukagu, sixae di qgóóse-kg'áḿa ne kò gatu dtcòm̀-kg'ao tu koe q'ano o, a tchàno o, a cúí cg'uri ga úú tama khama.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Gataga tu q'ana hãa, xae ko ma gatu ka c'ẽem wèé ba ma qgóó sa, ẽem ko ma cóán ka xõò ba ma cóán qgóó khamaga ma,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 naka xae kò ko ma ntcàm, a korè, a ko Nqarim koe ma qarika bìrí tu u sa hẽéthẽé e, Nqari ba kg'anoa hãas kg'õè sa tu gha kg'õè ka, ncẽe ko Gam di x'aian hẽé naka x'áàn hẽéthẽé koe tcii tu u ba.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Nqari ba xae ko chõò tamase qãè-tcaoa máá, ẽe xae kò kg'ui ba xgaa-xgaa tu u ka tu kò cám̀ tshàua máá me khama. Khóèan koe guua hãam kg'uim iise tamase, igaba Nqarim koe guuam kg'uim iise, ncẽem tseeguan kaga ii khamaga ma, Nqarim ncẽe ko gatu dtcòm̀-kg'ao tu koe tséé ba.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Tíí qõe ga tuè, Jutea koe hàna zi kereke zi Nqarim di zi, ncẽe Jeso Krestem di zi koe kúrúsea hãa sa gatu koe thẽé kúrúsea. Gatu di ne khóè ne ka tu kò xgàraè, ncẽe gane kò ma Juta ne ka ma xgàraè khamaga ma.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Juta ne ncẽe kò X'aigam Jeso ba hẽé naka porofiti xu hẽéthẽé cg'õo, a xhàiagu xae e ne, ncẽe Nqari ba qãè-tcaokagu tama ne, a ko wèé khóèan cgoa ga ntcoeku ne.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Xgáè-kg'am xae e ne ko, nxãasega xae gha táá tãá zi qhàò zi di ne cgoa kg'ui, ne kgoaraè ka. Ncẽem dàòm ka i ko wèé x'aè ka gane di chìbian càùse a cg'oè. I ncẽeska Nqarim di xgóàn còo dis ka hàà cgae nea.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Tíí qõe ga tuè, xòm̀ x'aè-coan xae kò gatu cgoa q'aa-q'aaèa hãa, i kò tc'áróa xae gatu xg'aeku koe káà a, tc'ẽea xae ka tamase. Xae gaa domka kaisase xgónè tua hãa, a ko wèé qaria xae cgoa x'ãà máá, gaicara xae ga bóò tu u sa,
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 síí cgae tu u kg'oana xae kò hãa khama. Tíí Paulor tc'áróa kò káí q'oro tc'ẽea hãa, síí cgae tu ur gha sa, igabagam kò satana ba xgáè-kg'am xae e.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Kháé sa nxãaska sixae dis nqòò sa, kana qãè-tcao sa, kana x'aian dis cábá sa, ẽe xae gha X'aigam Jesom kò hàà ne xae gha dqo̱m̀se cgoa sa dùú saa? Gatu tama tua? X'aiga ba x'aian dis cábá sa cábá hãa|src="BK00158.tif" size="col" ref="2:19"
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Tseeguan kaga xae ga dqo̱m̀se cgoa tu u, tu ko qãè-tcaokagu xae e.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.