1 Coríntios 4
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA
1 Khóèan méé i Krestem di xae tséé-kg'ao xae khama ma qgóó xae e, ncẽe chóm̀sea zi gúù zi Nqarim di zi ko q'õé a ko xgaa-xgaa xae.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Tséé-kg'aom koe ko káí-kg'aise qaases gúù sa tcommè méém si i.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Igaba tíí ka kaisase cg'árés gúù si i, gatu ka xgàraè sa, kana khóèan dis qhàìs ka igabaga, tíí igabar tíí ka xgàrase tama khama.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 Cg'ãès gúùs kúrúar hãa sar tc'ẽe-tc'ẽese tama, igabas nxãa sa kúrú te nakar tchàno tama. X'aigam cúí Me e ncẽe ko xgàra te ba.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Gaa domka méé tu táá xgàra guu nxárá tòóèam x'aèm cookg'ai koe, X'aigam hàà tamas cookg'ai koe. Ncẽe gha hàà ntcùúan q'oo koe chóm̀sea zi gúù zi x'áàn koe óá ba, a ba a gha tcáós q'oo koe hàna zi x'áí. Me gha nxãaska wèém khóè ba Nqarim koe guua dqo̱m̀kuan hòò.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Tíí qõe ga tuè, gatu domka tsam Apolosea tsam ncẽe zi gúù zi tséékagua, kg'uim ko méé sa tu gha nxãasega sitsam koe xgaa-xgaase ka, ncẽem ko máá: “Táá góásea tẽe sa tsa̱á guu,” témé ka. Nxãaska tu cuiskaga c'ẽem khóè ba tcom naka c'ẽe ba ntcoea hãa tite.
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 C'ẽe ne ka cgáése kúrú tua ba dìí baa? Dùú sa tu úúa, máàè tama tu kò hãa sa? Ncẽè máàè sia tu kò hãa, ne tu ko dùús domka máàkus tama si i khama noose dqo̱m̀sea máá?
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 Nxãakamaga tu wèés gúùs tc'ẽe tu ko sa úúa hãa na! A tu a nxãakamaga qguùa! X'aiga tu u, sixae x'aiga tamase ga! X'aiga tu u ga kò ii, xae ga kò nxãasega gatu cgoa xg'ae a x'aiga ii!
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 Tíí ko bóò kam Nqari ba sixae x'áè úú-kg'ao xae khaokakas téé-q'oo sa máàna hãa, x'oo sa tòóa mááèa xu khóè xu khama ma, wèém nqõó ba tcgáí tòó xaea hãa khama, moengelean ga hẽé naka i khóèan ga hẽéthẽé e.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Krestem domka xae káà tc'ẽe xae e, tu gatu Krestem koe tc'ẽega tu u! Kg'amka xae e, tu gatu qari tu u! Tcommèa tua, xae sixae tcommè tama!
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Ncẽes noosega xae ko xàbà a ko cáḿ, a nco̱bèan ha̱naa, a ko xgáèè, a x'ãè-q'ooan úú tama.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Qóḿse xae ko tshàua xae cgoa tséé. Khóèan kò ko sixae ka cg'ãè gúùan nxàe ne xae ko ts'ee-ts'eekg'ai i. Eẽ xae ko xgàraè ne xae ko qari-qari-tcaoa máá a.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 Ncẽè ntcoeè xae kòo ne xae ko qãèse xo̱a. Ncẽem nqõóm di cg'urian xae kúrúèa, a ncẽes noosega ko wèéa ne kaga tcg'óbéan khama ma bóòè.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Ncẽes gúù sar sau-cgaekagu tu ur gha ka góá tama, igaba tchàno-tchano tu ur gha ka a, tiri tu cóá tu ncàm̀-ncamsa tu iise.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Eẽta tu ga ma 10,000 khóèan Krestem koe ko kòre tu u úúa hãa igaba tu káí xu xõò xu úú tama, qãè tchõàn koer kò guu a Jeso Krestem koe ábà tu u khama.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 Gaa domka ra ko dtcàrà tu u, sere te tu gha sa.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Ncẽes gúùs domkar tirim cóám Timoteo ba, ncẽe X'aigam koe ncàm̀-ncamsa a tcom-tcomsa ba, gatu koe tsééa úúa. Tiri kg'õè-kg'áḿan Jeso Krestem di koe gha tc'ẽe-tc'ẽe tu u ba, ncẽer ko ma wèés kerekes koe ma wèé za xgaa-xgaa a khamaga ma.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Gatu ka c'ẽe ne tc'ẽea máá, hàà ra tite, ta tc'ẽea, khama ne ko bóò-boose.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 Igabagar gha qháése hàà cgae tu u, X'aigam Nqarim kò tc'ẽe ne, ẽe ko bóò-boose ne di kg'uian hàà qaa ka tamase, igaba hàà gane di qarian qaa ka.
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 Nqarim di x'aia nea kg'ui di tama a, a qari di i khama.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Dùú sa tu ko tc'ẽe? Tsa̱ḿ cgoa ra gha hàà cgae tu u, kana ncàm̀kuan hẽé naka kgàeam tc'ẽem cgoa hẽéthẽéa?
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.