Atos 20
Na Taratara TeAtua i naa taratara Takuu (NHO) vs NVT
1 Te saaita te kanohenua naa ni hakatauttau no oti raa, Paul ni aru ake naa tama te lotu raa no purepure ake hakaoti iaa ia ku mee ki hano. Teenaa masike iloo ia no hano ki Masedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 A ia ni hakataka vaaroto naa matakaaina i te kina naa no hakaea ake naa taratara TeAtua raa ki naa tama i naa kina naa. Teenaa au iloo ia no tae mai ki Greece,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 no noho iloo ana marama e toru i te kina naa. I tana saaita ni matamata ki hano ia ki Syria raa, a ia ku lono maa e mee naa Jew e taratara ki oo ake no taia a ia, teenaa masike iloo ia no ahe vaaroto Masedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Naa tama ni oo hakapaa laatou ma Paul raa ko:
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Naa tama naa ni oo imua ki Troas no ttari mai ki maatou.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Imuri te Kaikai te Haraoa See hai Iis raa, maatou ni ffana i Filipai no tere ki Troas. Maatou ni ttae atu ki Troas i te rima naa aso, teenaa nnoho iloo maatou te wiki tokotasi i te kina naa.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 I te poo te sarere raa, maatou ni kkutu hakapaa no kkai te kaikai e tapu. Paul ni noho no taratara ma naa tama i te kina naa no tae iloo ki te tuaapoo, i aa ia ma ki masike no hano i telaa aso.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Te puitana i aruna ni nnoho maatou ka hakannoo ki Paul raa e ura ana lamu e tammaki.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Te taupeara tokotasi, tana inoa ko Iutikus, e noho mai i te tamaa tootoka e hakahotu hakavasi raa no hakannoo ki naa taratara Paul. Naa taratara Paul raa ni taki iloo ka hano, teenaa te taupeara naa ni laavea te turemoe no moe iloo mannuu. Maatou ni tteki koi i aa ia ku leiho no pakuu ki te kerekere i laro. Te saaita naa tama raa ni oo atu no saaua ake ia raa, te tama raa ku mate.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Paul ni hanatu no suru atu iloo ki te taupeara raa no ao ana rima iaa ia, teenaa mee ake iloo ki naa tama e ttuu i te kina naa, “Kootou see ssopo naa manava kootou, ttama nei koi ora!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ki oti raa kake ake hoki Paul ki aruna no kkai laatou te kaikai e tapu. Paul ni noho no hai ana taratara raa no tae iloo ki te tahaata. I te tapataiao raa hano iloo ia.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Naa tama i te kina naa ni toa laatou te taupeara raa ki hare, teenaa naa manava laatou ni taukalleka iloo i aa ia ku ora.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Maatou ni oo imua no kkake i te vaka raa no tere ki Assos, teenaa Paul e vana maa ia ma ki hanake vaauta no kake ake i te kina naa.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 I tana saaita ni hanake no ttiri i maatou i Assos raa, a ia ni hakkaakea ake maatou ki te vaka raa no tere maatou ki Mitilin.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Maatou ni ffana i te kina naa no tere iloo no tae ki Kaios i telaa aso. I te ssoa te aso raa maatou ku ttae ki Samos, aa i telaa aso raa maatou ku ttae ki Militas.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paul ni hiihai maa maatou ki tere hakaraka i Epises, teenaa i aa ia e hiihai maa ia ki tae ki Jerusalem, ki mee maa ia e lavaa, i te aso te Pentekos.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 I te saaita Paul ni tae ki Militas raa, a ia ni kkave tana taratara ki naa tama hakamaatua te lotu i Epises raa ki oo ake no mmata iaa ia.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Te saaita naa tama naa ni ttae ake raa, Paul ni noho no taratara ake ki laatou peelaa, “Kootou e illoa katoo i aku tiputipu i taku saaita ni nnoho taatou, kaamata mai iloo i taku aso mua ni tae mai ki Asia.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Niaaina maa nau ni lave i te kau haaeo i naa seeia nau aaraa Jew ki taia raa, nau ni heheuna seemuu koi i aku heuna e mee maa TeAriki, aa i aaraa saaita, nau maraa e noho koi no tani i aku mee pakavaina naa tama naa.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Kootou e illoa maa naa taratara TeAtua teelaa e kauatu te taukareka kootou raa ni see huuina a nau i kootou; nau ni hakaea naa taratara naa imua naa karamata te henua aa iloto hoki naa hare kootou.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Nau ni taratara hakaapo ake hakaraaoi iloo ki naa Jew raa ma naa tama i naa henua sara, ki tiiake naa haisara laatou aa laatou ku hakattina no lotu i TeAriki Jesus.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Aa teenei TeAitu Tapu raa ku mee mai ma ki hano nau ki Jerusalem; nau iaa see iloa maa nau ma ki haia peehea i te kina naa.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Nau e iloa koi maa i aku matakaaina katoo e hano raa, TeAitu Tapu raa kunaa hakaapo mai are maa nau ma ki karapusina aa maa nau ma ki ttiri i te kau haaeo.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Tevana iaa taku ora seai se mee maaoni ma ki noho nau no tarataraina te mee naa; nau e hiihai koi maa nau ki hakaoti naa heuna TeAriki Jesus ni kaumai ki haia, teenaa ki hakaea nau te Lono Taukareka i te manava laaoi TeAtua.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Nau ni hanatu no hakaea te Nohorana TeAtua raa ki kootou hakkaatoa. Aa teenei nau ku iloa maa kootou ma ki see lavaa te kkite hoki iaa nau imuri.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Nau ku kauatu te taratara hakamaatua nei i te aso nei: ki mee maa se tama i kootou e sara, kootou see tuku mai te ssara naa kiaa nau.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 I te aa, i aa nau ku oti te hakaea atu naa mee katoo TeAtua e hiihai maa kootou ki illoa.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Teenaa kootou ki mmata ki ttonu naa ora kootou aa kootou ku mmata ake ki naa tama teelaa ni kauatu TeAitu Tapu raa ki roorosi ake kootou. Kootou ki roorosi hakaraaoi iloo ki naa tama TeAtua; naa tama teelaa ni suia a Ia ki te ttoo tana Tamariki Tanata.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 “Nau e iloa maa i taku saaita ku oti te hano raa, e mee naa tisa hakalellesi ma ki hakassura atu no seua naa tama te lotu, e mee pee ko i-naa oo iho naa manu vao e kaittama raa no seua naa sipsip.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 E mee naa tama hoki iloo iloto kootou naa ma ki ffuri no hakarereesia laatou aaraa tama te lotu ki tautari ake ki laatou.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Kootou ki roorosi hakaraaoi iloo; kootou mannatu i aa nau ni akonaki atu peenaa ma te tani, i te poo ma te ao, iloto naa setau e toru hakkaatoa.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Aa teenei kootou ku tukua atu nau ki naa rima TeAtua, aa naa taratara i te laaoi TeAtua i kootou raa ma ki mmata ake ki kootou. Naa ora kootou ma ki hakatipuria naa taratara naa no kauatu naa tuuhana teelaa e tukua mai TeAtua maa ni mee ana tama.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Taku saaita ni nnoho taatou raa, nau ni see oti manava ki naa mane ma naa hekau kootou.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Kootou e iloa maa nau ni heheuna iloo ki aku rima nei ki lavaa naa mee katoo maatou ma naa tama e ttaka ma nau raa e ssee.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nau ni heheuna haimahi iloo ki kkite kootou maa taatou ki heheuna peenei ka tokonaki ki naa tama e tino mmate. Kootou hakamaarona ki naa taratara TeAriki Jesus ni mee: ‘Te hiahia te tama e hookii tana mee raa e lasi are i te hiahia te tama e too tana mee.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Saaita Paul ni oti ana taratara raa, tuu iloo ki ana turi ma naa tama naa no taku.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Naa tama naa hakkaatoa ni ttani no oo atu no ao ki Paul ka vaisonisoni laatou.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Naa tama naa ni alloha i Paul i aa ia ni vanaake maa laatou ma ki see kkite hakaoti iaa ia. Teenaa oo iloo laatou no kaavea Paul ki te vaka.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.