Apocalipse 18

Na Taratara TeAtua i naa taratara Takuu (NHO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kimuri, i taku kite ana i te ffine e noho i aruna te manu kaitama e mmea raa, nau ku kite hoki telaa ensol e au ki laro i te lani. Te ensol naa se ensol hakamaatua iloo, teenaa te maarama nei ni maasina hakkaatoa i te ttia tana haitino.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 A ia ni tanitani varo peelaa,
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Naa tama i naa kanohenua hakkaatoa ni hakavaarea ka moemmoe laatou ma te ffine hai huri naa.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ki oti raa nau ku lono i telaa reo e taratara mai i te lani peelaa,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 TeAtua ma ki see lavaa te ssiri i naa sosorina tipua te ffine naa.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Kootou ffuri atu no haia ia pee ko ana vana ni mee ki kootou;
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Haia te ffine naa ki tanitani ka hakallono isu,
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Tevana iaa teenei ko ana hakanau nei teelaa e takoto ai a ia tana aso ma ki oti ku ttiri ia i te lopo haaeo.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Naa tuku ni moemmoe ma te ffine naa ma ki ppari ka ttani i naa ttoka laatou i naa ura te henua naa.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Laatou e ttuu hakammao iloo ka ttoka i naa ura te henua naa, i laatou e mattaku maa laatou ma ki vvela hakapaa ma te henua naa. Laatou e ttani peelaa, “Aroha! Aroha i te hui te henua Babilon! Koe ni tuu haimahi mai imua; koe ni hakateki koi no haia pakavaina iloto te punaa saaita!”
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Naa tama hoki e mee naa sitoa laatou i te kerekere nei raa ni ppari ka ttani iaa ia, i see hai tama ku tataavi naa hekau i laatou;
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 ku see hai tama ku taavi naa kol laatou, naa siliva, naa kikilani aa ma naa tamaa hatu e taavi mmaha, naa maro e makkini, naa maro e mmea poouri, naa maro e silika, aa naa maro e pura mmea maarama. Ku see hai tama hoki ku taavi naa muri laakau e mannoni teelaa see ssura i naa kina, aa ma naa mee e penappena ki naa paki naa manu vao, naa mee e penappena ki naa laakau e taavi mmaha, aa ma naa mee e penappena ki naa katanatea, naa katana, aa ma naa hatu e makkini;
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 see hai tama ku taavi te kau mee e mannoni pee ko naa ‘cinnamon’, naa ‘spice’, naa insens, naa ‘myrrh’ aa ma naa ‘frankincense’; ku see hai tama hoki ku taavi naa wain, naa sunu, naa haraoa e makkini, naa haraoa wit, naa purumakau, naa sipsip, naa hos aa ma naa karis laatou e ttaki, naa poe aa ma naa karapusi.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Naa tama e mee naa sitoa laatou raa ni ttani kiaa ia peelaa, “Te kau mee aau ni kaimanako ma ki too maau raa ku vvela hakkaatoa, aa koe ma ki see kite hakaoti i naa mee naa! Koe ku oti te taka ka hakaffine ma te lopo hekau!”
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Naa tama e mee naa sitoa laatou teelaa ni haimane iloo i te henua naa ma ki ttuu hakammao iloo, i laatou e mattaku maa laatou ma ki vvela ma te henua naa. Laatou ma ki ttani ka ppari,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 ka mee peelaa, “Aroha. Aroha i te hui te henua Babilon! Imua raa a ia ni hai laakei ki naa hekau e makkini, naa hekau e mmea poouri, naa hekau e mmea mallama, aa e tau ki naa kikilani e ppena ki naa kol aa ma naa tamaa hatu e taavi mmaha.
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Aa iloto te punaa saaita koi raa, ana hekau naa ni hakateki no seai hakkaatoa!”
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 ka ttani i naa kkite laatou i naa tuu te kohu i naa ura ake te henua naa. Laatou e ttuu koi ka taratara peelaa, “See hai henua imua ni tae ki te taukareka te henua nei!”
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Naa tama naa ni ppari ka huru naa pisouru laatou ki naa nanahu ka ttani, “Aroha! Aroha i te hui te henua Babilon! Te henua ni llave ai naa mane naa vaka hakkaatoa e ttaka i te moana. Aa iloto te punaa saaita koi raa, ana hekau naa ni hakateki no seai hakkaatoa!”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Kootou naa tama i te lani, kootou ki fiaffia i te henua naa ku maseu! Kootou naa tama TeAtua, naa pure aa ma naa aposol TeAtua, kootou ki fiaffia i te henua naa e tuku haaeoina TeAtua i ana vana ni mee ki kootou!
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Ki oti raa te ensol haimahi tokotasi ku ssau te hui te hatu e lasi no ttoni ki loto te moana ka taratara peelaa, “Teenei te ara Babilon ma ki haia a nau. Te henua naa ma ki peesia a nau ki loto te moana pee ko te hatu nei, ki see kiitea hakaoti!
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Te henua ma ki see llono hakaoti maa ni ‘harp’ e hakattani ka huahua mai naa tama, aa te henua ma ki see llono hoki maa ni poronu e hakattani aa ma ni puu e iri hoki i aruna te henua naa! Naa tama e llau te heheuna i te kau heuna raa ma ki see kiitea hakaoti i aruna te henua naa, aa te henua ma ki see llono hakaoti maa ni tama e varu lloo ka hai kkai!
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Te henua ma ki see kkite hakaoti maa ni lamu e ura ka llono hoki maa ni tama e aavvana hoou i te henua naa. Naa tama ni mee naa sitoa laatou i te henua naa ko naa tama hakamau iloo i te maarama nei, teenaa naa tama katoo i te maarama nei ku oti te hakarereesia a koe ki oo pakava hakalellesi naa!”
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Babilon ni mee pakavaina, i naa tama teelaa ni hakaea naa taratara TeAtua aa ma aaraa tama aana ni taaia i te henua naa. Maaoni iloo, Babilon naa ni mee no taaia ka mmate naa tama i naa kina katoo i te maarama nei.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.