Apocalipse 14

Na Taratara TeAtua i naa taratara Takuu (NHO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ki oti raa nau ku ttoka no kite i naa tuu mai te Sukua Sipsip raa i aruna te Mouna Zion. Teelaa se lau ma te tino haa maa haa naa simata tama (144,000) e ttuu ake ma te Sukua Sipsip naa. Tana inoa ma te inoa tana Tamana raa e hakatuu i aruna naa taurae naa tama naa.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Araa nau ku lono te reo e taratara mai i te lani, e mmuu pee ko naa taa naa peau e llasi, aa e takattuu maaroo ma se hatturi. Te reo raa e ttani ma ni tama e hakattani naa ‘harp’.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Te lau maa te tino haa maa haa naa simata tama naa e ttuu hakkaatoa imua te nohorana hakamaatua raa ma te takahaa manu e ora hakaoti aa ma naa maatua; naa tama naa e huahua laatou mako hoou teelaa ni lavaa te akoina laatou soko laatou. I naa tama hakkaatoa i te kerekere nei raa, teenaa ko laatou naa koi ku oti te hakassaoria TeAtua.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Naa taanata nei seki mmoe iloo ma ni haahine; laatou e taaohi peenaa ki te tiputipu e tonu; laatou ni tama see aavvana. Laatou e tautari koi vaamuri te Sukua Sipsip i ana kina hakkaatoa e hano. Laatou ni hakassaoria TeAtua no hakakkeeina i naa tama katoo te maarama nei, aa laatou naa ko naa tama mua ni hookina ki TeAtua ma te Sukua Sipsip.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Te taratara kailaarao raa see sura i laatou; laatou ni tama see illoa te ppena naa vana e ssara.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ki oti raa nau ku kite telaa ensol e llee ake vaaruna iloo. Te ensol naa e llee ake ki hakaea te Lono Taukareka, teelaa seai tana hakaoti ana, ki naa tama i te kerekere nei. Teenaa ko naa tama naa manava hakkaatoa, naa tama naa haanauna hakkaatoa, naa tama i naa taratara hakkaatoa, aa ma naa tama naa kanohenua hakkaatoa.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 A ia e taratara vaaruna peelaa, “Kootou ki ssau te inoa TeAtua aa kootou ku hakanau i tana haimahi. I te aa, i tana sao ki hakatonutonu te henua raa ku tae mai. Kootou ki lotu iaa Ia, te tama ni penapena te lani, te kerekere, te moana, aa ma naa tamaa vai e ffuro i te kerekere.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Te laa ensol ku hakasura ake imuri no taratara peelaa, “Te ffine raa ku leiho ki laro! Te hui te henua, Babilon, ku pakuu ki laro! Naa tama naa henua hakkaatoa ku oti te hakaunumia a ia ki tana vaimmara, teelaa e vvare ai naa tama raa ka hai huri ma te ffine naa!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Te ttoru naa ensol raa ku surake vaamuri te takarua ensol imua raa no taratara vaaruna peelaa, “Naa tama e lotu ki te manu kaitama ma tana aitu ni penapena, ka hakatuu te hakailona te manu naa i naa rima hakamaatau laatou ma naa taurae laatou raa,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 teenaa ko naa tama ma ki hakappuu atu naa loto TeAtua. Naa tama naa ma ki ttani i naa mattaku laatou i te saaita TeAtua e loto. Naa tama naa ma ki mmoe ka hakallono isu iloto te ahi e lasi teelaa e ura naa korokorohatu. Laatou ma ki mmoe ka hakallono isu imua naa karamata naa ensol e ttapu raa ma te Sukua Sipsip.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Te kohu i te ahi teelaa e mmoe laatou ka hakallono isu naa e tuu ka hano hakaoti iloo ki aruna. Naa tama e lotu ki te manu kaitama ma tana aitu ni penapena raa, teenaa ko naa tama teelaa ni ttaka ma te hakailona te inoa te manu naa, ma ki see lavaa te hakamannava i naa hakallono isu laatou i te poo ma te ao.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Naa tama TeAtua raa ki nnoho hakalavatoa, teenaa ko naa tama teelaa e hakannoo ki naa taratara hakamaatua TeAtua aa e tautari peenaa ki Jesus.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ki oti raa nau ku lono i te reo e taratara mai i te lani peelaa, “Hakatuu peelaa iloto too laupepa: e kaamata i te saaita nei raa, naa tama e mmate iloto naa heuna laatou e mee maa TeAriki raa ki fiaffia.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Nau ku ttoka no kite te aoa makkini, aa e mee ma se tama raa e noho i aruna te aoa naa. Te tama raa e hakao ki te noti maatua e penapena ki naa kol i tana pisouru aa e taaohi te paraamoa e kaa i tana rima.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ki oti raa telaa ensol ku hakasura iho i te Hare Tapu no tanitani varo ki te tama e noho i aruna te aoa, “Too too paraamoa raa aa koe ku kaamata no vasi, i te huata raa ku tae i tana sao ki vasi!”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Teenaa ki masike te tama e noho i aruna te aoa raa no hakataa tana paraamoa raa vaaruna te kerekere no vasi ka hakakkutu naa mee ku ttae i te kerekere.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ki oti raa nau ku kite telaa ensol ku hakasura iho hoki i te Hare Tapu i te lani, aa a ia hoki e taaohi tana paraamoa e kaa.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ki oti raa telaa ensol ku hakasura iho i te kina te olta, teenaa ko te ensol e roorosi i te ahi e lasi. A ia ni tuu ka tanitani varo ki te ensol e taaohi tana paraamoa e kaa raa peelaa, “Too too paraamoa naa no haki naa hua naa wain e ssomo i te kerekere, i naa hua raa ku lleu!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Teenaa ki hakataa te ensol raa tana paraamoa vaaruna te kerekere no ttuu naa hua naa wain raa ka tauatia ki te kina naa hua naa e takatakamia ki ppela. Te mee naa e huri ake te tiputipu i naa loto TeAtua.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Naa hua naa wain naa ni takatakamia i naa tautaha te henua naa no llohi mai te ttoo i naa hua naa. Te ttoo raa ni llohi mai pee ko naa hakatahena, ka tere tana ara e huarooroa iloo. Te ffonu te ttoo naa e tae ki naa pisouru naa hos.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.