1 Tessalonicenses 2
Na Taratara TeAtua i naa taratara Takuu (NHO) vs NVT
1 Naa taaina ma naa kave maatou nei, kootou e illoa maa i te saaita maatou ni oo atu no mmata i kootou raa, te lopo vana e taukalleka ni ssura i kootou.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Kootou e illoa i naa haia pakavaina maatou i Filipai, i te saaita maatou seki oo atu are ki Tesalonaika. Aa niaaina maa e tammaki naa tama ni ffuri mai no hakatauttau ma maatou raa, maatou ni tokonakina mai TeAtua ki see ppore maatou te hakaea atu tana Lono Taukareka.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Naa taratara maatou e kauatu nei raa, teenei seai maa ni taratara e ssara, aa maa e kauatu ma te hakataakoto see tonu. Maatou see kauatu hoki naa taratara nei ma ki hakarereesia ni tama. Seai.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Maatou maraa e taratara ki te ara TeAtua e hiihai maa maatou ki taratara. I te aa, i maatou ni tukua TeAtua ki hakaea maatou te Lono Taukareka. Maatou see mee ma ki haia koi maatou naa vana te henua e fiffai maa maatou ki mee, seai. Maatou e mee ki haia maatou naa vana TeAtua e hiihai maa maatou ki mee, iaa Ia e iloa i naa takkoto naa manava maatou.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Kootou e illoa koi maa maatou ni see taratara kailallao atu ki kootou, aa maatou hoki ni see taratara hakaseesee ma ki huu naa manava kailallao maatou, seai. TeAtua e iloa maa maatou e taratara maaoni.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Maatou see mee ma ki hakanau ni tama, pee ko kootou aa ma aaraa tama hoki, i maatou.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Maatou nei ni tau te kainnoo atu ki kootou ki tokonaki mai kootou ki maatou, i maatou ni aposol Christ, tevana iaa maatou ni see mee peenaa. Maatou ni meemee hakaraaoi iloo ki kootou, e mee pee ko te tinna e hai tama laaoi i ana tamalliki.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Maatou ni fiffai iloo ki kootou, teenaa maatou ni fiaffia ki hakaea atu te Lono Taukareka raa ki kootou, aa maatou e lavaa hoki te mee ki mmate maatou ki tokonaki ki kootou. Maatou ni llee iloo naa manava maatou i kootou!
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Naa taaina ma naa kave maatou nei, kootou e illoa koi i naa heheuna hakappuru maatou i te ao ma te poo i naa hakaea atu maatou te Lono Taukareka TeAtua, teenaa ki see anaana kkee kootou ma ki tokonaki mai kootou ki maatou.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Kootou e illoa i naa tiputtipu maatou, aa TeAtua hoki e iloa. Kootou e illoa maa naa sosorina maatou ki kootou, naa tama e lotu, e ttonu aa e hanotonu ma te hiihai TeAtua, aa kootou hoki e illoa maa maatou e ttaka see haisara.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Kootou e illoa maa maatou ni anaana hakaraaoi iloo ki kootou, e mee pee ko te tamana e anaana hakaraaoi iloo ki ana tamalliki.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Maatou ni tokonaki atu ki mau naa manava kootou; maatou ni anaana hakaraaoi ki kootou; aa maatou ni ttaro atu peenaa ki tauhia kootou te tiputipu teelaa e hiihai ai TeAtua, te tama e aru atu ki oo ake kootou ki nnoho hakapaa kootou iloto te maasina tana Nohorana.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 E mee telaa mee hoki teelaa e taratara hiahia ai maatou peenaa i TeAtua: I te saaita maatou ni hakaea atu naa taratara TeAtua raa, kootou ni hakannoo no tauhia kootou naa taratara naa. Kootou ni see tauhia kootou naa taratara naa maa i teenaa ni taratara e kauatu te tamavare, seai. Kootou ni tauhia kootou naa taratara naa i teenaa ni taratara e kauatu TeAtua.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Naa taaina ma naa kave maatou nei, naa vana e ssura i kootou naa, teenaa ko naa vana koi teelaa ni ssura i naa tama e lotu i Jesus teelaa e nnoho i naa hare lotu TeAtua i Judea. Kootou ni mee pakavaina hoki peenaa naa tino tama i kootou henua, e mee pee ko laatou ni mee pakavaina naa Jew.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Teenaa ko naa tama ni taia laatou TeAriki Jesus ma naa pure TeAtua, aa maatou nei hoki ni mee pakavaina naa tama naa. TeAtua see hakauaua hakamaarie iloo i naa tama naa! Naa tama naa e lotoffaaeo i te kau tama hakkaatoa!
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Maatou ni haia hoki naa tama naa ma ki puuia, ki see hakaea maatou te Lono Taukareka raa ki naa tama i aaraa henua. Teenaa ko naa taratara teelaa ma ki lavaa te hakaora naa tama naa. Teenei naa haisara katoo laatou ni ppena imua raa ku kaatoa atu ki laatou, i te vana laatou e mee nei. Aa teenei naa haaeo TeAtua raa ku ppesi atu ki laatou.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Naa taaina ma naa kave maatou nei, i te tamaa saaita maatou ni hakattaharia i kootou raa (iaa naa manava maatou ni takkoto peenaa i kootou), maatou ni see lavaa te nnoho i naa mamannatu maatou peenaa ki kootou, teenaa ni lellere ai maatou ma ki ahe atu maatou no mmata i kootou.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Maatou ni fiffai maa maatou ki oo atu. Nau taku tino ni haaite aku saaita e lua ma ki hanatu nau, tevana iaa maatou e puuia peenaa Satan.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Nau ni hiihai maa nau ki hanatu no mmata i kootou i te aa, i kootou naa ko naa tama teelaa ni usuhia ai maatou ki heheuna hakappuru maatou aa ki fiaffia maatou; aa kootou naa hoki ko naa tama teelaa ma ki ahu ai maatou i naa ttonu naa heuna maatou.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Teenei se vana maaoni, maatou nei e hakatannata ka fiaffia raa ko kootou!
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.