Romanos 11
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs VC
1 Ica non intlahtlani: ¿Quenat Dios yocsicantlalih Israel, niaxca Yehuatzin? ¡Amo, ayic ohcon matyoluican! Porque neh noiuqui inisraelita, inualeuani inauac Abraham uan inpoui itich in pantli de tocniuan ualeuanih inauac Benjamín.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Dios amo icsicantlalihtoc Israel tlen yauehcau ocpihpin. Pues ixconilnamiquican in Teotlahtolamatl campa tlahtoua de Elías, campa nestoc quen oquinteiluih in israelitas ihcuac omotlatlautihtoya inauactzinco Dios. Oquihtoh:
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 “NoTecotzin, moteotlanauatihcauantzitzin yoquinmictihqueh, uan campa mitzontlaliliah tlatemactil yoquinxihxitinihqueh, sa yen neh onmocau uan icniquih nechmictisqueh.”
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Pero sannoiuqui ixconilnamiquican quen Dios ocnanquilih: “Yonquinxiloh chicome mil tlacameh noaxcauan naquin ayic motlancuaquitztoqueh inauac Baal.”
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Sannoiuqui ohcon itich ninqueh tonalmeh cateh siquin israelitas queh se tlasilotl, naquin Yehuatzin Dios oquimonpihpin ica niteicnoitalitzin.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Uan tla Dios oquinpihpin ica niteicnoitalitzin, ictosniqui amo oquinpihpin nic itlah cualichiualis occhiuqueh, pues tla oquinpihpinani nic itlah cuali chiualis occhiuqueh, in teicnoitalis acmo oisquia teicnoitalis.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 Ica nochi nin, ¿tlenoh itteahsicamatiltiah? In chipaualis tlen octemouayah in israelitas, amo ocahsiqueh; sayen tlasilotl tlen Dios oquinpihpin yehuan quemah ocahsiqueh, uan nocsiquin yehyeh oquinyolohchihchicauqueh,
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 quemeh ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Dios oquintlayoluilistzacu, oquinmactih imixtololouan tlen amo ica uilis tlachiasqueh, uan innacasuan tlen amo ica uilis tlacaquisqueh, uan ohcon cateh hasta axan itich ninqueh tonalmeh.”
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Uan David oquihtoh:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Itich nimixtololouan mauiqui tlayouilotl uan ohcon amo matlachiacan,
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Axan neh intlahtlani: ¿Tla in israelitas omotipotlamihqueh uan ouitzqueh, max non ictosniqui sansimi acmo moquitzteuasqueh? ¡Amo, ayic ohcon matyoluican! Tla yeh, nic yehuan otlahtlacohqueh, in temaquixtilistli oehcoc innauac naquin amo judíos, uan ohcon omochiu para in israelitas mamochauacan uan mactemocan in temaquixtilis.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Uan tla nitlahtlacol Israel ocualicac mic tlateochiualis innauac in tlalticpactlacameh, masequihto tla tlen ocmopoluilih Israel ocualicac mic tlateochiualis innauac naquin amo judíos, queutoc amo ocachi ueyi isqui in tlateochiualis ihcuac nochtin in israelitas sansimi yec cuali isqueh inauactzinco Dios.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Namehuantzitzin naquin amo namonjudíos, innamechoniluia nin: Dios onechtitlan namonauac naquin amo namonjudíos, uan simi inmochicaua itich nin tiquitl tlen Dios onechmactih,
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 pues inniqui inchiuas mamochauacan nochancaicniuan judíos ica namehuantzitzin uan ohcon, ica tlen neh inchiua, siquin de yehuan macahsican in temaquixtilistli.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 San ixconyoluican, tla ihcuac in israelitas oquinsicantlalihqueh nocsiqui tlalticpactlacameh ocahsiqueh in seuilistli iuantzin Dios, ¿hasta tlenoh tlateochiualis isqui ihcuac quinsilisqueh in israelitas? ¡Tlamilauca, ihcuacon in yolilistli ahsis hasta innauac in tlen miquemeh!
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Pues tla in tlen achtoh pan tlateochiual uan tlatemactil inauactzinco Dios, ictosniqui nocsiqui tixtli campa oquis non pan sannoiuqui tlateochiual, uan tla niniluayo se pouitl tlateochiual, non ictosniqui in tlamayotl sannoiuqui tlateochiual.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 In judíos, tlanihniuiltilten quemeh in tlen milauac itlamayo in olivohpouitl. Siquin de yehuan Yehuatzin oquintic, uan campa yehuan otzicautoyah, onamechontlatzicoltih namehuantzitzin amo judíos, masqui namehuantzitzin san queh itlatlaquilo in olivohpouitl. Uan axan namonteuantih nanconsiliah niayo tlen namechonmactia nitlaniluayo in olivohpouitl.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Tlen quemah, amo yeh peua itconyoluia touatzin ocachi toncuali uan amo in tlen mero tlamayotl, uan tla ohcon ya tonmomachilia, ixconilnamiqui touatzin amo itconchicautoc in tlaniluatl, tla yeh yen tlaniluatl mitzonchicautoc touatzin.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Amati xamo itconihtos: “Tla in tlamayotl octiqueh, ohcon octiqueh nic neh onechtlatzicoltihqueh itich in olivohpouitl.”
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Yeh quemah. Pero tla oquintiqueh, ohcon oquintiqueh nic amo otlaniltocaqueh, pero touatzin omitzontlatzicoltihqueh nic otontlaniltocac. Ica non, amo xonmosini, yeh xontlamouili.
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Pues tla Dios amo oquintlapohpoluih in tlen mero tlamayotl, sannoiuqui ohcon icchiuas mouantzin tla amo tontlaniltoca.
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Ixconita, Dios simi teicnoitani, pero noiuqui tetlatzacuiltani. In tlatzacuiltilis oualah innauac naquin oquintiqueh nic amo otlaniltocaqueh, pero Yehuatzin oyah simi teicnoitani monauac. Pero tla itcaua itmoyolchicauas itich niteicnoitalitzin, teh noiuqui mitzcotonasqueh.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Uan tla in judíos otlaniltocasquiah, Dios ocsipa quintlatzicoltis, pues Yehuatzin chicaucatzintli uan uilis ocsipa quimontlatzicoltis.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Uan tlamilauca, tla touatzin omitzontiqueh itich nitlatlaquilo in olivo campa otonpouia, uan cuali omitzontlatzicoltihqueh itich in tlen cuali olivohpouitl campa amo otonpouia, ¿queutoc amo ocachi uilis ocsipa quintlatzicoltisqueh yehuan naquin pouih mero tlamayotl?
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Nocniuantzitzin, inniqui ixconmatican nin tlen achtoh otlatiutoya, uan ohcon amo xonmoueyimatican: siquin tlen pouih Israel, ninyolo mochihchicautos, uan ohcon isqui hasta mamahxitican nochtin non amo judíos tlen icpia tlen tlaniltocasqueh.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Uan ihcuacon itich nochi Israel ehcos in temaquixtilis, ohcon quemeh ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 Ohcon inmotlahtolsintilis inuan
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 In judíos, itich in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli omochiuacoh itecocolihcauan Dios nic amo otlaniltocaqueh, uan non omochiuaco se cuali para namehuantzitzin. Masqui ohcon, Dios oc quintlasohtlatoc, pues oquinpihpin uan omoyectencau iuan nintahuan tlen yauehcau.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Pues tlen Dios ictetlaocolia ayic ocsipa ictecuilia, sannoiuqui tla ontenotza acmo ocsipa tesicantlalia.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Achtoh namehuantzitzin tlen amo namonjudíos, amo onancontlacamatiah Dios, masqui ohcon axan nic in judíos amo ictlacamatih Yehuatzin, Dios onamechonicnoitac namehuantzitzin.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Sannoiuqui ohcon axan yehuan amo tlatlacamatinih inauactzinco Dios, para ohcon yehuan macahsican teicnoitalis sannoiuqui quemeh namehuantzitzin.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Uan ohcon judíos uan amo judíos Dios oquintzacu nochtin itich nimamotlatlacamatilis, para ohcon Yehuatzin intich nochtin icnextis niteicnoitalitzin.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 ¡Tlailiuis mahsic nitlaixmatilitzin uan niahsicamatilitzin Yehuatzin! Amacah uili cahsicamati tlenoh tlayoluilis icpia Yehuatzin ica tlen comochiuilihtzinoua, uan amacah cahsicamati niohuitzin.
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 Pues “¿aquih quemanian yocahsicamat nitlayoluilitzin Dios? ¿Noso aquiyeh quemanian yocomoluilih tlenoh moniqui comochiuilihtzinos?
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 ¿Aquih achtoh yocmactih itlah in toTecotzin, para ohcon axan Yehuatzin moniquis uerzah iccuipilis itlah?”
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Porque nochi tlen catqui, omochiutzinoh ica Yehuatzin, cah ica Yehuatzin uan para Yehuatzin. Yehuatzin Dios macsili in uehcapantlalilis ica in sintitl nochipa. Amén.
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.