Marcos 6
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARIB
1 Jesús oyah de Capernaúm uan oyah itich nialtipeu iuan nitlasalohcauan.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Itich moseuilistonal opeu tlamachtia itich in teotlanauatilcali. Miqueh ocmotetzauayah ihcuac occaquiah. Oquihtouayah:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Quenat amo yeh nin in carpintero, iconeu in María, uan icniuan in Jacobo, José, Judas, uan Simón? ¿Uan xamo niueltiuan noiuqui chanchiuah ic nican touan?
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Jesús oquimiluih:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Jesús amo ouilic ompa oquichiu dion se iluicacchiualistli. San oquintlalih nimauan ipan san omeyeyi cocoxqueh uan oquinpahtih.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jesús ocmotetzauaya quen yehuan amo ocniltocayah.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Oquinnotz in mahtlactlamome itlasalohcauan, uan opeu quintitlani ohome, uan oquinmactih chicaualistli maquinquihquixtican amocuali ehecameh.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Oquimiluih amitlah macuicacan tlen iccuisqueh itich in ohtli, dion ihtacatl noso itlah tlen iccuasqueh itich in ohtli, dion tomin, san macuicacan intopil,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 uan inticacuan, uan amo macuicacan ome pantli intilmah.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Oquimiluaya:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Tlaqueh canah amo namechonsiliah uan amo namechonyeccaquih, xonyacan de ompa uan xonmoxotiutipeuacan, ohcon macahsicamatican amo cuali tlen icchiutoqueh yehuan. [Tlamilauca innamechoniluia, itich in tlatzacuiltiltonal ocachi amo ueyi isqui nintlatzacuiltil in tocniuan den altipemeh Sodoma uan Gomorra uan amo nintlatzacuiltil in tocniuan den altipetl campa amo namechonsiliah.]
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Nitlasalohcauan oyahqueh uan otlamachtihtinimiah mamoyolcuipacan in tocniuan inauactzinco Dios.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Miqueh oquinquixtilayah amocuali ehecameh, uan miqueh cocoxqueh oquintlalilayah aceite uan opahtiah.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 In ueyitiquiuahqui Herodes oquicac tlen occhiuaya Jesús, nic nouiyan ocmononotzayah. Siquin oquihtouayah:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Uan ocsiquin oquihtouayah:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ihcuac oquicac Herodes, yeh oquimiluih:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Ohcon oquihtoh, nic Herodes nepa achtoh otlatitlan mactzitzquitin in Juan uan maquilpican ica cadenas uan mactzacuacan. Ohcon oquichiu nic ochanchiutoya iuan Herodías, nisiuau in Felipe, nicniu in Herodes,
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 uan Juan oquiluaya in Herodes:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Ica non in siuatl Herodías occocolaya in Juan uan ocniquia icmictis. Pero amo ouilia itlahtlen icchiuilia,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 pues Herodes otlamouilaya inauac in Juan. Ocmatoya nic Juan yeh se tlacatl iaxca Dios uan yec nichiualis. Ica non Herodes ocpaleuaya. Uan ihcuac occaquia tlen Juan oquihtouaya, amo ocmatia tlenoh icyoluis. Pero occaquia ica yec.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Oahsic se tonal ihcuac Herodías ouilic omotlauelquixtih. Ihcuac ocahxitihtoya xiuitl Herodes, oquintlatlamacac tlen tlayacanqueh, uan cuahcual soldadohtlayacanqueh, uan nochtin naquin cuahcualten itich Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Itich non iluitl ocalac nichpocau in Herodías uan omihtotih. Herodes ocuilitac tlailiuis, uan sannoiuqui in tlanotzalten. Ihcuacon Herodes oquiluih in ichpocatl:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Iixpan Dios inmitziluia, nochi tlen teh itnechtlahtlanilis, inmitzmactis. Tlaqueh itnechtlahtlanilis tlahco in tlalmeh campa neh intlanauatia, neh inmitzmactis.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Oquis in ichpocatl octlahtlanito nimaman:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ihcuacon yeh sanniman ocalac inauac in ueyitiquiuahqui uan oquiluih nitlaniquilis:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 In ueyitiquiuahqui simi otlaocox; masqui ohcon, nic yeh yomotencauca ica nitoocaa Dios icmactis tlen in ichpocatl ictlahtlanilis, uan occactoyah tlen iuan otlacuahtoyah, acmo oquinic quiluis amo.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ihcuacon sanniman octitlan se soldado, ocnauatih macquichcotona in Juan uan macualiquili nitzonticon. Uan in soldado oyah octiquilito nitzonticon Juan ompa campa otzacutoya,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 uan oualmocuip ocualicac nitzonticon in Juan itich se caxitl, uan ocmactih in ichpocatl, uan yeh ocmactih nimaman.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ihcuac ocmatqueh nitlasalohcauan Juan, oyahqueh oqueuatoh nitlalnacayo uan occauatoh itich in ticochtli.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ihcuac nitlatitlancauan in Jesús oualmocuipqueh, omonichicohqueh iuan Jesús uan ocnonotzqueh nochi tlen occhiuqueh uan octemachtihqueh.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Uan quen miqueh tocniuan oyayah uan oualayah, Jesús uan nitlasalohcauan amo ouiliah tlacuah. Ica non Jesús oquimiluih:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Oyahqueh insel itich se barca, ic campa amo caliyoh.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Miqueh tocniuan oquimitaqueh ihcuac oyahqueh, uan oquinuehcaixmatqueh. Ica non ooneuqueh itich nimaltipeuan ihsiuca oxonihnintahqueh, otlacolotoh, uan yehuan achtoh oahsiqueh [uan inauac omonichicohqueh].
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ihcuac Jesús oquicau in barca, oquimitac nonqueh tlailiuis miqueh tocniuan uan oquimicnoitac, nic yehuan ocatcah quemeh ichcameh tlen amo icpiah intepixcau. Ihcuacon opeu quinmachtia mic tlamachtilis.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ihcuac yotiotlaquiyac, omotoquihqueh inauac Jesús nitlasalohcauan, uan oquiluihqueh:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Sa ixquimonilui in tocniuan mayacan macmocouitin pan campa cahcaliyoh uan itich in altipemeh tzocotzitzin tlen amo uehca cateh ic nican, pues amo icpiah tlenoh iccuasqueh.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Jesús oquinnanquilih:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jesús oquintlahtlanih:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Uan oquintiquitih in tocniuan mamonihnichicocan sisican, uan mamotlalican ipan in silic sacatl.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Omotlahtlalihqueh siquin sehse ciento uan ocsiquin ohome poual uan mahtlactli (50).
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Uan Jesús oquiman non macuil pan uan non ome pescados, oahcotlachix iluicac, octeochiu uan occocoton in pan, uan oquinmactih nitlasalohcauan maquinxihxiluican in tocniuan. Noiuqui non ome pescados oquinxihxiluih nochtin.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Uan nochtin otlacuahqueh uan oixuiqueh.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Uan ocnichicohqueh mahtlactlamome chiquiuitl tentoc ica pan tlacocotontli uan ica pescado tlen oc omocau.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Macuil mil tlacameh naquin ihcuacon otlacuahqueh.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Jesús sanniman oquintitlan nitlasalohcauan matlehcocan itich in barca, matlayacantocan mayacan itich in altipetl Betsaida itich nocse itlaten in mar, uan yeh oc omocau quinnauatia nonqueh miqueh tocniuan.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ihcuac yoquintlaminauatih, otlehcoc itich in tipetl ocmonochilito Dios.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ihcuac yotlayouac, in barca oyaya itlahcoyan mar, uan Jesús isel ocatca itich in tipetl.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Oquinnalitac nitlasalohcauan quen amo ouiliah icuicah in barca, nic in ehecatl oquimixnamiquia.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ihcuac oquitaqueh nihnintiu iixco in atl, oquihtohqueh xa iehecayo se miquetl, uan omohcapohtzahtziqueh.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Nochtin oquitaqueh uan omomohtihqueh, pero Jesús sanniman oquinnotz, oquimiluih:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ihcuac otlehcoc inuan itich in barca, in ehecatl omonactih. Uan yehuan tlailiuis omomohtayah uan ocmotetzauayah.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Ohcon ocatcah, pues ayamo ocahsicamatiah tlenoh ictosniqui in iluicacchiualistli tlen Jesús oquichiu ica in pan, nic yehuan nintlayoluilis queh oisquia oc otzacutoya.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ihcuac yoahsitoh itich nocse itlaten in mar, oahsitoh itich in tlalmeh campa itoocaayan Genesaret. Ompa tlatenco oquilpihqueh in barca.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 San quen otimoqueh den barca, in tocniuan niman oquixmatqueh nic yen Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Uan in tocniuan oyahqueh nouiyan ic itich nonqueh tlalmeh uan oquinualiquilihqueh in cocoxqueh ica nincochpitl, hasta campa ocmatiah ocatca Jesús.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ic nouiyan campa oyaya Jesús, itich in tzocotzitzin altipemeh, noso uehueyi altipemeh, noso campa cahcaliyoh, in tocniuan oquintlalayah nincocoxcauan itich in ohtentli. Uan octlatlautayah maquincaua ictzitzquisqueh masqui sayeh nitenco nitlaquen. Uan nochtin naquin octzitzcayah, opahtiah.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.