Lucas 20
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVT
1 Se tonal Jesús otlamachtihtoya icah in teopantli, uan octematiltihtoya in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli. Ihcuacon oualahqueh inauac Jesús in teopixcatlayacanqueh, in teotlamachtanih uan ocsiquin tiquiuahqueh judíos.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Octlahtlanicoh:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jesús oquinnanquilih:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Nitlacuatequilis in Juan canih oualeu, inauac Dios noso inauac in tlacameh?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Yehuan opeu icmixyehyecoltiah:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Uan tla ittouah oualeu inauac in tlacameh, in tocniuan techtimictisqueh, yehuan nochtin yec icmatoqueh nic Juan ocatca se teotlanauatani.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ica non otlananquilihqueh amo icmatih canih oualeu.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ihcuacon Jesús oquimiluih:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Jesús ihcuacon opeu quinnonotza in tocniuan ica nin tlanihniuiltil. Oquimiluih:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Ihcuac ya tlatiquisqueh ica in tlatiyotl, in teteco octitlan se itlaqueual innauac in medieros macxiluican tlen yeh iyohca, pero yehuan octiuihqueh uan octitlanqueh iyoca.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Satepan octitlan ocse itlaqueual, pero noiuqui octiuihqueh uan sansimi amo octlepanitaqueh, uan octitlanqueh iyoca.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Ya ic yexpa octitlan ocse, uan noiuqui occohcocohqueh uan ocquihquixtihqueh.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Ihcuacon in teteco naquin iaxca in tlatoctli oquihtoh: “¿Tlenoh inchiuas? Ya inmati, intitlanis notlasohconeu, queutoc yeh amo ictlepanitasqueh.”
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Pero in medieros, ihcuac oquitaqueh, ocmosepaniluihqueh: “Yeh nin naquin nochi iaxcatis. Ixuiquican matmictican, uan ohcon itmocauisqueh tehuan tlen yeh oisquia iaxca.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Ocquihquixtihqueh den uvahtlatoctli, uan ocmictihqueh. ¿Tlenoh nanconyoluiah quinchiuilis niteco non tlatoctli?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Tlamilauca, uitz quinpohpoloquiu nonqueh medieros, uan quinmactis ocsiquin nitlatoc.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Pero Jesús oquimixitac uan oquimiluih:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Nochi naquin uitzis ipan non titl motlamipohpostiquis, uan naquin ipan uitziquiu non titl, ictlamicuehcuechos.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 In teotlamachtanih uan teopixcatlayacanqueh ocahsicamatqueh nic non tlanihniuiltil ica in medieros yehuan oquincahcaquitih, ica non itich non hora ocniquiah ictzitzquisqueh Jesús. Pero amo omixeuihqueh, nic oquimixmouilayah in tocniuan.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Desde ihcuacon yehuan sa ocpihpixtoyah Jesús. Ica non oquintitlanqueh siqui tlacameh macpihpiacan; yehuan omonextayah queh cualmeh tlacameh uan octemouayah xamo ohcon cahxilisqueh Jesús itlah tlahtol tlen ica icteiluisqueh, uan ohcon uilis ictemactisqueh imac in gobernador.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Yehuan octlahtlanihqueh:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Ixtechonilui: ¿Max tecauilia nitlanauatil Moisés mattlaxtlauacan impuesto inauac in ueyitiquiuahtlayacanqui romano, noso amo?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Jesús oquixmatia nimamocualitlayoluilis, uan oquimiluih:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Ixnechonnextilican se tomin. ¿Aquih iixtipan, uan aquih itoocaa catqui itich nin tomin?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jesús oquimiluih:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Uan amo ocahxilihqueh itlah amo cuali itich nitlahtol imixpan tocniuan. Yehyeh ocmotetzauihqueh quen oquinnanquilih, uan osintlacaqueh.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Ihcuacon oehcoqueh inauac Jesús siqui saduceos. Yehuan naquin quihtouah amo yancuicayolisqueh in miquemeh. Uan octlahtlanihqueh:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 —Tlamachtani, Moisés oquihcuilohteu, tla se tlacatl namiqueh miqui uan amo iccauteua dion se iconeu, moniqui nicniu non tlacatl icmonamictis non siuatl. Ohcon ninconeuan pouisqueh quemeh iconeuan naquin yomic.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Uan ohcon, ocatcah chicome icnimeh. In tlayacayotl omonamictih, uan satepan omic, uan amo oquincauteu iconeuan iuan nisiuau.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Uan in teopa icniu omonamictih iuan non siuatl, uan noiuqui omic, uan amo oquincauteu iconeuan iuan.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Satepan non ic yeyi icniu noiuqui ocmonamictih, uan ohcon nochtin chicome ocmonamictihtahqueh in siuatl, uan in chicome omiqueh, masqui ohcon dion se amo oquincauteu iconeuan iuan.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Satepan noiuqui omic in siuatl.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Axan, itich in yancuicayolilis, ¿aquih pouis isiuau, tla nochtin in chicome icnimeh ocmonamictihqueh?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesús oquimiluih:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pero in tocniuan naquin Dios quihtos icnamiqui icpiasqueh in yolilistli tlen uitz uan yancuicayolisqueh, acmo acah yehuan monamictis, dion ictemactisqueh acah mamonamicti,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 pues dion acmo miquisqueh. Nochtin isqueh quemeh in iluicactlatitlanten, uan isqueh iconeuan Dios, pues yancuicanesisqueh itich in yancuicayolilistli.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Pero tla nancontlahtlanih max yancuicayolisqueh in miquemeh, ixconmatican, non tlamachtilis hasta Moisés techmatiltia itich nitlahcuilol, campa tlahtoua den tlayaualuitztli tlen oxotlatoya. Ompa ictoua nic in toTecotzin yeh iDios in Abraham, in Isaac, uan in Jacob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Tlamilauca ixconmatican, Dios amo iDios in miquemeh, tlamo yeh iDios naquin yoltoqueh. Pues inauac Yehuatzin nochtin yehuan yoltoqueh.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Siqui teotlamachtanih oquiluihqueh:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Uan acmo omixeuihqueh oc itlah ictlahtlanisqueh.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ihcuacon Jesús oquintlahtlanih:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Uan yeh inohmah David quihtoua itich in tlahcuilolamatl Salmos:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 uan inquintlalis itlampa mocxitzitzin aquihqueh mitzoncocoliah.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 David icnotza in Cristo Temaquixtani iTecotzin. ¿Tla icnotza iTeco quenih uilis isqui iconeu?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Nochtin in tocniuan otlacactoyah ihcuac Jesús oquimiluih nitlasalohcauan:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Cuali xonmotlachialican den teotlamachtanih. Yehuan icuilitah mosinisqueh ninimisqueh ica intlaquen uiyac, uan itich in tianquisten icuilitah maquintlahpalocan ica tetlacachiualis. Icuilitah motlalisqueh yec tlaixpan itich in teotlanauatilcalmeh, uan campa tlatlacuatiueh icuilitah motlalisqueh campa motlaliah naquin cuahcualten.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Quinchancuiliah in icnosiuameh, uan yeh masqui ohcon moteixpantiah queh oisquia simi cualmeh coconeh quen simi uehcau momachtihtoqueh. Ica non yehuan icmotlanilihtoqueh ocachi ueyi tlatzacuiltilis.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.