Atos 19
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVT
1 Ihcuac Apolos ocatca Corinto, Pablo opanotaya itich in tipeyoh uan oahsic Éfeso. Ompa oquimahsic siquin tlaniltocanih.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Oquintlahtlanih:
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Ihcuacon oquintlahtlanih:
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Pablo oquihtoh:
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Ihcuac occaqueh non, omocuatequihqueh ica nitoocaatzin toTecotzin Jesús.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Uan ihcuac Pablo impan oquintlalih nimauan, impan oualah in Espíritu Santo, uan opeuqueh tlahtouah ica tlatlamantli tlahtol, uan octematiltayah tlahtol tlen ocsilayah de Dios.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Yehuan ica nochtin ocatcah quemeh mahtlactlamome tlacameh.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Yeyi tlapoual in Pablo oyah itich in teotlanauatilcali den judíos, ompa ica yolchicaualistli otlanonotzaya. Oquintlayoluiliscuipaya macniltocacan tlen oquinmachtaya de nitiquiuahcayo Dios.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Pero siquin omoyolchihchicauqueh uan amo otlaniltocaqueh, uan teixpan pitzotic octeneuayah niOhtectzin Cristo. Ica non Pablo omihcuanih oquincauteu, uan oquinuicac in tlaniltocanih itich nicaltlamachtiloyan se tlacatl itoocaa Tiranno, uan Pablo mostlah ompa oquinnonotzaya.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Uan ohcon oquichiu ome xiuitl. Uan ohcon nochtin tlen ompa ochanchiuayah itich in altipemeh tlen pouih Asia, judíos uan amo judíos, occaqueh nitlahtoltzin in toTecotzin.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Dios occhiuaya cuahcual iluicacchiualisten ica Pablo.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Pues hasta nitilmah uan niitonilpohpouaya in Pablo, in tocniuan oquinuiquilayah in cocoxqueh uan impan oquintlalilayah, uan opahtiah, uan oquisayah in amocuali ehecameh.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Siquin judíos naquin oquintequixtilihtinimiah amocuali ehecameh noiuqui ocyehyecohqueh quintequixtilisqueh in amocuali ehecameh ica nitoocaatzin toTecotzin Jesús. Oquimiluihqueh in amocuali ehecameh:
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Ohcon occhiuayah chicome itelpocauan se teopixcatlayacanqui judío itoocaa Esceva.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Pero in amocuali ehecatl oquinnanquilih:
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Sanniman in tlacatl tlen ocpiaya amocuali ehecatl impan otzicuin, uan ica chicaualistli nochtin oquintlan, ohcon hasta ocholohqueh xihxipitztiqueh uan tlacohcocolten de non calihtictli.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Uan non tlen omochiu, ocmatqueh nochtin naquin ochanchiuayah Éfeso, mayeh judíos uan amo judíos. Nochtin omomohtihqueh uan ocuehcapantlalihqueh nitoocaatzin in toTecotzin Jesús.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Noiuqui miqueh tlen yotlaniltocaqueh oualayah icteixpantiah nochi tlen amo cuali occhiuayah.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Uan miqueh naquin occhiuayah naualyotl oquinualicaqueh in amatlahcuilolten tlen oquincuiah, uan imixpan nochtin oquintlatihqueh. Ihcuac oquixyehyecohqueh quexquich inpatiu nonqueh amatlahcuilolten, oquitaqueh inpatiu ome poual uan mahtlactli mil (50,000) platahtomin.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Ohcon nitlahtoltzin in toTecotzin omoueyaltaya uan omomiquiltaya ica mic chicaualistli.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Satepan ihcuac omochiu nochi non, Pablo octlalih itich niyolo yasqui Jerusalén uan panotiquisas ic Macedonia uan Acaya. Noiuqui oquihtoh:
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Ihcuacon oquintitlan Macedonia non omen naquin iuan otiquitiah, in Timoteo uan Erasto, uan yeh oc omocau ompa Asia siqui tonalmeh.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Itich nonqueh tonalmeh naquin chanchiuah Éfeso opeuqueh simi quixnamiquih niOhtectzin in Cristo.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Uan nin ixnamictli oquichiu se tlacatl itoocaa Demetrio, naquin oquinchiuaya teopantzitzin ica plata quemeh niteopan nindiosa Diana, uan naquin iuan otiquitiah tlailiuis cuali octlaniah.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Oquinnichicoh ninqueh uan noiuqui ocsiquin tlacameh tlen sannoiuqui otiquitiah itich non, uan oquimiluih:
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Pero ya nanconitah uan nanconcaquih, amo san nican Éfeso, tlamo ic nouiyan itich in altipemeh tlen pouih Asia in tlacatl Pablo ica nitlahtol yoquintlayoluilispatlac miqueh, quiualiluihtiuitz: “In dioses tlen tlacameh ica ninmauan quinchiuah amo milauac dioses.”
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Ica non uilis peuas in tlacameh quitasqueh acmo cuali in totiquiu, uan noiuqui uilis quitasqueh amitlah ipatiu niteopan in toueyidiosa Diana, uan acmo acah ictlacachiuas in todiosa, naquin ictlacachiuah itich nochi in altipemeh tlen pouih Asia uan nochi tlalticpactli.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Ihcuac occaqueh non tlahtol, otlauelcalaqueh uan opohtzahtziqueh:
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Nochtin in tocniuan omopahsolohqueh, uan ooneutiquisqueh oyahqueh campa nochipa monichicouah, oquinuilantahqueh Gayo uan Aristarco, nitematlancauan in Pablo, naquin opouiah Macedonia.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Pablo ocniquia calaquis ompa mononotzatiu iuan nonqueh tocniuan, pero in tlaniltocanih amo occauqueh.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Noiuqui siquin tiquiuahqueh ompa Asia, iyolohicniuan Pablo, otlatitlanqueh mactlatlautican amo macalaqui campa onichicautoyah nonqueh tocniuan.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Siquin nonqueh tocniuan opohtzahtziah uan octouayah se tlamantli, ocsiquin ocse, nic oyolpahsoliutoyah, uan miqueh dion amo ocmatiah tleca omonichicohqueh.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ihcuacon siquin octiquitihqueh matlahto in Alejandro, pues in judíos yoquixtopeucah tlaixpan. Alejandro ocahcocu nima, ocniquia masintlacaquican nonqueh tocniuan uan ohcon uilis quintlahtouis in judíos.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Ihcuac oquixmatqueh yeh judío, sansipa nochtin quemeh ome hora opohtzahtzitoyah:
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Ihcuac in tlahcuilohqui youilic oquinsintlacaquitih in tocniuan, oquimiluih:
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Nochi nin amaquin uilis quihtos amo milauac. Ica non acmo xonmohsiuican, uan ixconyecyoluican tlen nanconchiuah.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Pues ninqueh tlacameh tlen onanquimonualicaqueh amotlen oquichtiqueh itich in teopantli, dion amo pitzotic icteneuah in todiosa.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Tla Demetrio uan naquin iuan tiquitih icpiah se ixnamictli iuan acah, cateh juzgados uan tiquiuahqueh, ompa mamoteixpantitin.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Uan tla nanconpiah itlah tlen ocse tlen nanquimonixpantisqueh in tiquiuahqueh, ixconchiuacan itich semeh in tonalmeh ihcuac monichicouah quemeh techiluia in totlanauatil.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Ica tlen axan yomochiu topan uilis tlaouehtis, uilis techteiluisqueh itmahcocutoqueh, pues ¿tlenoh ittlananquilisqueh tla techtlahtlaniah tleca nochtin ohcon omoyonqueh?
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Ihcuac otlamitlahtoh, oquintiquitih mayahyacan inchan.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.