Atos 15
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NTLH
1 Ihcuacon siquin tlaniltocanih tlen pouih Judea oualahqueh Antioquía uan opeuqueh quinmachtiah in tlaniltocanih:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pablo uan Bernabé simi chicauac omotlahtolixnamiqueh inuan, ica tlen cualtemachtihtiueh. Ihcuacon in tlaniltocanih tlen pouih Antioquía oquinpihpinqueh in Pablo, Bernabé, uan ocsiquin tlaniltocanih tlen opouiah ompa, mayacan Jerusalén macyectlalitin nin tlamantli innauac in teotlatitlanten uan innauac nitlayacancauan in tlaniltocanih.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 In tlaniltocanih tlen pouih Antioquía oquintitlanqueh, uan yehuan opanotiquisqueh Fenicia uan Samaria, uan ompa oquinnonotzqueh quenih omoyolcuipayah inauac Dios naquin amo judíos, uan ica non tlailiuis oyolpaquiah nochi in tlaniltocanih.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ihcuac Pablo uan Bernabé oahsitoh Jerusalén, in tlaniltocanih uan in teotlatitlanten uan nintlayacancauan in tlaniltocanih ompa Jerusalén oquinsilihqueh, uan in Pablo uan Bernabé oquinnonotzqueh nochi tlen Dios oquichiu ica yehuan.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Pero siquin tlaniltocanih tlen pouih iuan in fariseos omoquitzteuqueh uan octohqueh:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Ihcuacon omonichicohqueh in teotlatitlanten uan nintlayacancauan in tlaniltocanih ocmononotzqueh nin tlamantli.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Satepan ihcuac yomotlahtolixnamiqueh uehcau, omoquitzteu Pedro uan oquihtoh:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Uan Dios, naquin teyolohixmati, otechonnextilih nic yoquinsilih ihcuac oquinmactih in Espíritu Santo, sannoiuqui quemeh tehuan otechonmactih.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Yehuatzin amo otechonchicoitac tehuan dion yehuan, yehyeh oquinyolohchipau ica in tlaniltoquilistli.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Axan, ¿tleca nanconniquih nanconpahpanauisqueh tlen Dios yotechnextilih? ¿Tleca nanconniquih nanquimonquichpanoltisqueh tlen dion totahuan uan dion tehuan amo otxicohqueh?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 ¡Amo! Tla yeh tehuan itniltocah ittlamaquixtilten ica nitetlasohitalitzin in Tecotzin Jesús, sannoiuqui quemeh yehuan.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ihcuacon nochtin tlen ompa ocatcah osintlacaqueh uan oquincaqueh in Bernabé uan Pablo quen oquinnonotzayah den tetzauimeh uan nescayomeh tlen Dios oquichiu ica yehuan innauac naquin amo judíos.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ihcuac otlamitlahtohqueh, Jacobo opeu tlahtoua, oquihtoh:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simón Pedro yotechnonotz quen Dios opeu quinsilia naquin amo judíos, uan ohcon intich yehuan naquin amo judíos quinpihpinas naquin mapouican iaxcatzitzin uan intich macuicacan nitoocaatzin.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Nin tlen yomochiu san se quisa iuan tlen yoctohcah in teotlanauatanih, ohcon quen ihcuiliutoc:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Satepan inualmocuipas
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 uan ohcon nochtin nocsiquin tocniuan mactemocan in Tecotzin,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ohcon quihtoua in toTecotzin, naquin nepa yauehcau octematiltih nochi nin.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Ica non neh intoua amo icnamiqui in tlen amo judíos naquin moyolcuipah inauactzinco Dios matquimohouehtican ica in judiohnescayotl uan ihmachtilistli judío.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 San yeh nin matquimihcuiluilican: amo maccuacan tlen amo chipauac nic tlatemactil innauac tlen quinteneuah dioses, noiuqui amo pitzotic maaxtinimican ica nintlalnacayo, uan amo maccuacan nacatl iscalacqui dion istli.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Pues tlamilauca, yauehcau itich nochtin altipemeh cateh naquin ictematiltiah nitlanauatil Moisés uan moseuilistonaltica camapouah itich in teotlanauatilcali.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ihcuacon in teotlatitlanten uan nintlayacancauan in tlaniltocanih, uan nochtin in tlaniltocanih, omotlahtolsintilihqueh quinpihpinasqueh siquin yehuan uan quintitlanisqueh Antioquía inuan in Pablo uan Bernabé. Oquinpihpinqueh yen Judas naquin noiuqui ictoocaayotiah Barsabás, uan Silas, yehuan noiuqui opouiah intlayacancauan in tlaniltocanih.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Uan inuan yehuan octitlanqueh nin amatl tlen oquimihcuiluilihqueh:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Otmatqueh nic siquin tlen touan pouih omoyahyacanqueh onamechonmohsiuitoh uan onamechonyolpahsolotoh ica nintlahtol, [onamechontiquititoh xonmojudiohnescayotican uan ixcontlacamatican nitlanauatil Moisés]. Tehuan amo otquintitlanqueh.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Uan ica non nochtin otmotlahtolsintilihqueh otquinpihpinqueh siquin tocniuan tlacameh, uan yehuan itquintitlanih namonauactzinco sansican iuan totlasohicniuan Bernabé uan Pablo,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 naquin yoctlalihqueh ninyolilis ictematiltiah nitoocaatzin in toTecotzin Jesucristo.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Uan ohcon itnamechontitlaniliah Judas uan Silas, yehuan sannoiuqui namechonmatiltisqueh nochi tlen itnamechonihcuiluiliah.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ohcon ocyequitac in Espíritu Santo uan in tehuan, amo itnamechontlamemeltisqueh ixconchiuacan itlah ocsiqui, tlamo sayeh nin tlen moniqui:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Amo ixconcuacan tlen tlatemactil innauac tlen quinteneuah dioses, amo ixconcuacan istli dion nacatl iscalacqui, noiuqui amo pitzotic xonaxtinimican ica namotlalnacayo. Tla nochi nin nancontlacamatih, cuali tlen nanconchiuasqueh. Xonican cuali.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Naquin oquintitlanqueh omonauatihqueh uan oyahqueh Antioquía, uan ompa oquinnichicohqueh in tlaniltocanih uan oquinmactihqueh in amatl.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ihcuac ocamapouqueh simi oyolpaqueh, nic omoyolchicauqueh ica non tlahtol.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas uan Silas, nic yehuan octematiltayah tlahtol tlen icsiliah de Dios, ica mic tlahtol oquinyolchicauqueh in tlaniltocanih, uan ohcon occhiuqueh mayequihcatocan itich nintlaniltoquilis.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ompa omocauqueh siqui tonalmeh, uan satepan in tlaniltocanih ica tlateochiualistli oquinnauatihqueh, uan ohcon omocuipqueh innauac naquin oquintitlanqueh.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Pero in Silas oc oquinic mocauas Antioquía.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pablo uan Bernabé omocauqueh Antioquía. Ompa inuan miqueh ocsiquin otlamachtayah ica nitlahtoltzin in toTecotzin uan octematiltayah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Satepan ihcuac yopanoqueh siqui tonalmeh, Pablo oquiluih in Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Bernabé ocniquia macuicacan in Juan naquin noiuqui ictoocaayotiah Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pero Pablo amo oquinic inuan mayaui, nic yeh oquincauteu ihcuac ocatcah Panfilia, uan acmo inuan oyah osepantiquitqueh.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Simi amo omotlahtolahsicamatqueh, ica non omoxixilohqueh. Bernabé ocuicac Marcos uan ooneuqueh itich barco, oyahqueh itich in ueyi tlalyaualol Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pablo ocpihpin yen Silas. In tocniuan tlaniltocanih oquintemactihqueh imac Dios maquinmatlani, uan oyahqueh.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Opanoqueh ic icah in altipemeh tlen pouih Siria uan Cilicia, oquintlaniltoquilischicauayah in tlaniltocanih.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.