2 Coríntios 1
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVT
1 Neh Pablo, itlatitlancau Cristo Jesús ica nitlaniquilitzin Dios. Neh iuan in tocniu tlaniltocani Timoteo itnamechontlahcuiluiliah namehuantzitzin, tlaniltocanih iaxcauan Dios tlen namonchanchiuah Corinto, uan nochtin niaxcatzitzin Dios tlen namonchanchiuah itich nochi in tlalmeh tlen pouih Acaya.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 In toTahtzin Dios uan in toTecotzin Jesucristo manamechonpialican tetlasohitalistli, uan ninseuilitzin mai namouantzin.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Mattlacachiuacan Dios, niTahtzin in toTecotzin Jesucristo. Yehuatzin topapan teicnoitani uan Dios tlen nochipa toteyolseuihcatzin.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Yehuatzin techonyolseuia itich nochi in totlapanolis, para ohcon ica in yolseuilis tlen techmactia Yehuatzin, tehuan noiuqui ica matuilican matquinyolseuican naquin tlapanouah.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Porque ohcon quen itich mic tlahyouilis itpanouah quemeh tlen Cristo ocpanoc, sannoiuqui ohcon ica Yehuatzin Cristo tentoc mic toyolseuilis.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Ica non, tla tehuan ittlapanouah, ittlapanouah para ohcon namehuantzitzin ixconpiacan yolseuilistli uan temaquixtilistli. Uan tla Dios techyolseuia, techyolseuia para ohcon namehuantzitzin ixconpiacan yolseuilistli [uan temaquixtilistli], uan sannoiuqui ohcon xonuilican xontlaxicocan itich in tlahyouilis tlen tehuan noiuqui itpanouah.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Yec itmoyolchicauah que ohcon quen namontlahyouiah touan, ohcon sannoiuqui touan nanconsilisqueh yolseuilis.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Nocniuantzitzin, itniquih ixconmatican quen simi ottlapanoqueh itich in tlalmeh Asia. Tlamilauca tlailiuis temohtih quen ouitzico topan necah tlapanolis, hasta yec yotyoluihcah itpohpoliuisqueh ompa.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Otmomachilayah quemeh naquin ya quinchialtihtoqueh in miquilistli, pero non ohcon opanoc otechnextilih amo matmoyolchicauacan yehyeh totich, tlamo yeh inauactzinco Dios naquin quinyancuicayolitia in miquemeh.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Uan Yehuatzin Dios otechonpaleuih itich necah ueyitemohtih tlapanolis tlen otechtlalih itenco in miquilis, uan oc techonpaleuihtoc. Uan itmoyolchicauah oc ohcon techonpaleuihtos.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Ohcon isqui tla namehuantzitzin nantechonmatlanih nancontlatlautiah Dios topampa. Uan tla miqueh icmotlatlautiliah Dios topampa, noiuqui ohcon miqueh isqueh naquin icmotlasohcamatilisqueh Yehuatzin ica tehuan, ipampa in tlateochiualis tlen itsilisqueh ica namotlatlautilis.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Cah itlah tlen ica itpaquih, uan yeh yeh nin: In toyolihtic techmatiltia tehuan nochipa otnininqueh ica in yolchipaualis uan ica in tlen milauac tlen ualeua inauac Dios; amo otechyacan in totlalticpactlaixmatilis, tlamo yeh nitetlasohitalitzin Dios tlen tiquiti totich. Ohcon otnininqueh iuan in tocniuan itich nin tlalticpac, uan ocachi namonauac.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Ica non, tlamilauca, itich in toamatlahcuiloluan amo cah itlah tlen tlatiutoc, tlamo yeh itniquih itnamechoniluisqueh sayeh tlen nanconamapouah uan tlen nanconahsicamatih. Uan inchia ixcontlamiyequitacan,
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 ohcon quemeh axan ya peua nanconitztiueh, nic ica tehuan nanconpiah tlen ica namonmosinisqueh, ohcon quemeh tehuan itpiasqueh tlenoh ica itmosinisqueh ica namehuantzitzin ihcuac ualmouicas in toTecotzin Jesús.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Ica non yolchicaualis que yonanconahsicamatqueh non, onniquia achtoh innamechonitztiquisas uan ohcon ixconsilican opa tlateochiualistli.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Pues ihcuac onyasquia Macedonia onnamechonitztiquisasquia, uan ocsipa onnamechoualitztiquisasquia ihcuac onualmocuipasquia de ompa. Uan satepan namehuantzitzin ouilisquia nannechonmatlanisqueh manahsi Judea.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Tla onyoluih ohcon inchiuas, ¿quenat sa ica ihsiucayotl onyoluihtiuitz, queh oisquia amo onyecyoluih?, noso ¿max ontlayoluih quemeh ocsiqui tlalticpactlacameh tlen sipa ictouah “quemah” uan sipa ictouah “amo”?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Tlamilauca, ohcon quen Dios amo motlahtolcuicuipa, ohcon tehuan ihcuac itlah itnamechoniluiah amo ittouah sipa “quemah” uan sipa “amo”.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Pues Jesucristo, niConetzin Dios de naquin Silvano, Timoteo uan neh yotnamechonnonotzqueh, amo oquihtoh sipa “quemah” uan sipa “amo”, tla yeh itich Yehuatzin nochipa itcahsih sanse itlahtol.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Uan tlamilauca, tlen Dios omoyectencau techonmactis, itich Cristo mochiua quemah. Uan ica non, ica tlen Cristo ocmochiuilih ittouah “Amén”, uan ohcon ituehcapantlaliah Dios.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Uan ixconmatican, yeh yen Dios naquin techchicautiu itich in totlaniltoquilis inauactzinco Cristo, mayeh tehuan uan mayeh namehuantzitzin, uan yeh yen Dios naquin otechonpihpin.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Uan otechonnescayotih tiyohcatzitzin ica in Espíritu Santo tlen octlalih itich in toyolo, tlen ica moyectencaua Dios satepan ocsiqui tlateochiualis techonmactis.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Dios yec icmomachitia, uan tla amo milauac manechontlatzacuilti, tla neh amo inyahtoc Corinto yeh nic innamechontlaocolita, nic amo inniqui innamechoncohcocotiu.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Amo ictosniqui tehuan itniquih ittlatiquitisqueh itich namotlaniltoquilis, pues itich in tlaniltoquilis ya yec namonihcatoqueh, tla yeh itniquih itnamechonmatlanisqueh ixconpiacan ocachi paquilis.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.