1 Coríntios 4
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs VC
1 Ica non, namehuantzitzin san ixtechonitacan quemeh titiquitcauan Cristo tlen itpiah in tiquitl ittematiltisqueh nitlaniquilitzin Dios tlen achtoh otlatiutoya.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Tlamilauca, moniqui naquin icsilia se tiquitl macnexti ica nitiquiu que inauac uili semoyolchicaua.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Pero tlen quemah, neh amo nechtiquipachoua tla namehuantzitzin noso acah tlalticpactiquiuahcayotl tlahtoua ica quen inchiua notiquiu, pues dion neh amo uili intoua tla yec noso amo yec notiquiu,
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 pues masqui itich noyolihtic notlalnamic amo nechtlahtlacoltia ica itlah, non amo ictosniqui mahsic inchiutoc cuali nochi. Pues naquin quihtos max cuali noso amo cuali notiquiu yeh yen toTecotzin.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Ica non, amo xontlahtocan ica acah, max cuali noso amo nitiquiu, ixconchiacan maehco in tonal ihcuac ualmouicas in toTecotzin. Yehuatzin ihcuacon icnextis itich in tlanestli, tlen axan tlatiutoc itich in tlayouilotl, uan icnextis in tlayoluil tlen cah itich seiyolo. Ihcuacon Dios quinuehcapantlalis sehse ohcon quen ocmotlanilihqueh.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Nocniuantzitzin, ontlahtoh de Apolos uan neh, nic inniqui ica tehuan xontlasalocan amo xonyacan ocachi nepa de tlen ihcuiliutoc, pues ohcon quisa tla namonmosiniah nanconueyimatih se para nancontlalpancauasqueh nocse.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Pues, ¿aquih omitzoniluih touatzin ocachi itlah mopanti uan amo ocse? ¿Xamo Dios omitzonmactih nochi tlen itconpia? Uan tla Yehuatzin omitzonmactih, ¿tleca simi tonmoueyihcamati quemeh oisquia yeh touatzin monohmah otconmotlanilih?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Nesi queh oisquia ya nanconpiah tlen nanconniquih uan ya nanconpiah mahsic nochi tlateochiualistli, ya nanmomachiliah namoncuahcualtiquiuahqueh uan acmo nantechonilnamiquih. ¡Tla sauil milauac oxoninih namoncuahcualtiquiuahqueh! Ohcon ouilisquia nantechonmactisqueh se tiquiuahcayotl namouantzin.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Porque inquita tehuan in teotlatitlanten, Dios yotechoncau hasta tlacuitlapan, quemeh naquin ya quinchialtihtoqueh in miquilistli, pues yotmocuipqueh intlamouisol nochi in tlalticpac, mayeh innauac in iluicactlatitlanten uan mayeh innauac in tlalticpactlacameh.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Tehuan ica Yehuatzin Cristo techitah queh itxoxos, pero namehuantzitzin ica Yehuatzin Cristo namechonitah queh namontlaixmatqueh. Tehuan amo itchicauaqueh, namehuantzitzin namonchicauaqueh. Namehuantzitzin namechonuehcapantlaliah, tehuan techsicantlaliah.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Hasta axan, tehuan itpanouah mayantli, amictli, amo itpiah tlenoh itmoquentisqueh, tlensaso techchiuiliah uan amo itpiah tochan,
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 chicauac itmotiquitiltiah ica in tomauan. Tla in tlalticpactlacameh ica tlahtol pitzotic techteneuah, tehuan itmotlatlautiliah Dios maquinteochiua. Tla tlensaso techchiuiliah, tehuan ittlaxicouah.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Tla pitzotic techteneuah, tehuan itquinyecnotzah. Uan hasta axan in tlalticpactlacameh techitah quemeh itlah tlen yoihtlacau, quemeh tlahsol tlen in tlalticpactlacah ictlatiuiah.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Amo innamechontlahcuiluilia ihquin nic inniqui innamechonpihpinautis, tlamo yeh inniqui innamechonnehmachtis quemeh notlasohconeuantzitzin.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Pues masqui ixconpiacan mahtlactli mil naquin manamechonmachtihtocan de Cristo, amo nanquimonpiah miqueh namopapauan, pues yeh neh onmochiu quemeh namopapan inauactzinco Cristo ihcuac onanconsilihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen neh onnamechonmatiltih.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Ica non, innamechontlatlautia ixnechontlasaluilican itich nochiualis.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Ica non oncan yontitlan in Timoteo, notlasohconeu, naquin amo iccaua motlachicauilis inauactzinco in toTecotzin. Yeh namechonilnamictis quen inninimi itich niohtectzin Cristo, ohcon quen inquinmachtia in tocniuan ic nouiyan, uan quen inquinmachtia nochtin in tlaniltocanih maninimican.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Siquin namehuantzitzin simi tlemach non namonmomachiliah, uan nanconyoluihtoqueh amo nias innamechonitatiu.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Pero tla Dios comoniquiltia, yeh nias innamechonitatiu sanniman. Ihcuacon naquin tlemach non momatih, inquitas max milauac icpiah chicaualistli de Dios noso san icmatih tlatlahtosqueh.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Pues naquin ya poui itich nitiquiuahcatlanauatilis Dios amo icnextia san ica nitlahtol, tlamo yeh ica nichicaualitzin Dios.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 ¿Tlenoh nanconniquih? ¿Nanconniquih manioh namonauac ica tlacotl, noso ica tetlasohtlalistli uan ica yec?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.