Romanos 4
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs ARA
1 ¿Tli noso tequejtusque de quiene oyeya Abraham, öque ica totöta de tejua tli tejoriojte?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tlö quejtus Abraham icaca yectec para ca Deus san por itlachihual, quepea de tli mochamöhuas. Pero abele omochamö tieca Deus.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Pos ¿tli quejtoa teotlajtule? “Hua omoneltocac Abraham tieca Deus, hua Deus quepubelejque ineltoqueles quiename yectelestle”.
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Pues tlö canajyeca tequete para tlatlönes amo quepubelea itlaxtlöbil quieme cana sente favur tlöcamo quieme tietlabiquelestle.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Cache Deus amo queselilo quiename yectec nieca tlöcatl tli quechihua tlachihuale, tlöcamo yaja tli moneltoca ca yejuatzi. Pos yejuatzi iloac öque queselilo tlajtlacultec tlöcatl quiename yectec. Hua Deus quepubelilo ineltoqueles quiename yectelestle.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ejqueu David nuyejque oquejto que cuale icnupel tlöcatl öque Deus quepoalo quiename yectec sin que quepeas que quechihuas canajyetla.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Pues ejqueu oquejto David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Cuale icnupel tlöcatl cuöc Tlöcatzintle amo quepubelilo itlajtlacul.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Bieno pues, ini nönca cuale icnupelestle, ¿ica sa para niecate tli nacayutlatecme noso nuyejque ica para tli amo nacayutlatecme? Pues tequejtojtecate que nele Abraham oquepubelejque Deus ineltoqueles quiename yectelestle.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 ¿Quiene noso, oquepubelejque? ¿Oquechijque cuöc ye omonacayutejtec noso cuöc turavea ayemo monacayutequeya? Pos amo cuöc ye oyeya nacayutlatectle, tlöcamo cuöc turavea ayemo monacayutequeya.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Hua cuöc omonacayutejtec inu quemoströro hua caseguröro de que ye oyeya yectec porque omoneltocac, mös turavea ayemo monacayutequeya. Ejqueu Abraham icaca quiename tajtle de noche moneltocaneme, mösque beles amo nacayutlatecme yesque. Pues nuyejque yejua tlö moneltoca Deus quenpubelisque yectelestle.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Hua ejqueu nuyejque Abraham icaca tajtle de tli nacayutlatecme; quejtusneque amo de niecate tli sa monacayutejteque de incuierpo, tlöcamo de tli nuyejque moneltoca, san quiene omoneltocac totöta Abraham antes de que monacayuteques.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Pues Deus queprometierfejque Abraham hua ixenöchpelhua que nele mohuöxcatis noche tlöltecpactle. Pero amo queprometierfejque porque yaja queneltocaya inu ley, tlöcamo porque oyeya yectec por ineltoqueles.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Pero tlö mohuöxcatesquiöne niecate tli mase itech inu ley, quejtusnequesquea que amo balierebesquea neltoquelestle, hua amo quepeasquea balur tiepromiesa de Deus.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Pues inu ley quebicatz castigo. Pues tlö cana amo uyene ley tli tiechelfea quiene ma tecchihuacö, tlöjcu abele tetlajtlacusquea encuntra de inu ley.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Por inu, tecselea lo que tli Deus queprometierojque por toneltoqueles, para que ejqueu tecselea por tiefavur. Hua ejqueu ica seguro para cuale queselisque noche tlöca tli quechihua quiene oquechi Abraham. Pues amo queselisque sa niecate tli queneltoca inu ley, tlöcamo niecate quiejquech moneltoca san quiene ca omoneltocac Abraham, öque icaca tajtle de tonochtie.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Pos ejqueyi tlajcuelulpanca: “Por tajtle de meyactie naciones otemetztlöle”. Pues yaja omoneltocac tieca Deus. Pos moneltocaya que yejuatzi cuale quenyulebitilo mimejque, hua tlajtlajtulo de sösantle tli ayemo cate, quiename tlö ye oyene.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Cuöc ayecmo öque quecheasquea para öque quepeas iconie, Abraham oc turavea omöchix porque omoneltocac. Hua ejqueu omochihuaco tajtle de meyactie naciones, san quiene ca oquelfejque Deus: “Ejqueyi de meyactie yesque moxenöchpelhua”.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Hua amo omodesanimöro de ineltoqueles, mös oquemat que ye opanuc tiempo de que cuale quepeas ipelhua. Pues ye quepeaya cöso sie sientos xebetl. Nimpor amo omodesanimöro mös oquelnömec que Sara machura oyeya.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Cache cuale omofijöro ipa tiepromiesa de Deus. Hua amo oquepolo ineltoqueles, cache omocuajpetzo porque moneltocaya, hua otiechajchamöhuaya Deus.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Pues yaja oyeya seguro de que Deus cuale quechihualusquea de lo que tli queprometierojque.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Hua por inu, Deus oquepubelejque ineltoqueles quiename yectelestle.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Hua inu tli tlajcuelulpanca de que Deus ejqueu oqueselejque ineltoqueles, amo omojcuelo sa para yaja Abraham,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 tlöcamo omojcuelo nuyejque para tejua. Pues nuyejque tejua Deus tiechpubelilo toneltoqueles quiename yectelestle, tlö cana toneltocatecate tieca yejuatzi öque tieyulebitiluc toTöcatzintle Jesús de intzölö mimejque.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Deus tietiemacuc totieJesucristo para ma mecoa ipampa totlajtlacul. Hua tieyulebitiluc para que ejqueu Deus cuale tiechselilo quiename teyecteque.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.