Mateus 25
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs ARA
1 ’Quiene Deus tlamandörurus ejqueyi iyes. Iyes quiename majtlactle sehuantotu ipa sente nesohuajtiluyo, que cara sente quepeaya sente tlöbile. Yejua oquisque para quenömequeto montle.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Hua möcuiltie de yejua oyejyeya tuntojte, hua möcuiltie tlajmatque.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Tli oyejyeya tuntojte ocönque intlöbil, pero amo oquecueque asiete.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Pero tli tlajmatque oquecueque asiete ijtec potieyacucone nuyejque ca intlöbil.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Hua omochi que obejcö montle, hua ocojcochtaque innochtie.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Hua quieme ca tlajco yohuac ocaquestec tzajtzelestle: “¡Xequejtacö biloatz montle! ¡Xequisacö xetienömequete!”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Yecuöquenu innochtie inu niecate sehuantotu omiejque, hua oquenxutlaltejque intlöbil.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Hua inu tuntojte oquemelfejque tli tlajmatque: “Xetiechmacacö de nemoasiete, ipampa totlöbil ye sesiebe”.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Cache tli tlajmatque onöhuatque, oquejtojque: “Amo nemiechmacasque, amo cana de repiente tiechpolus tejua hua nemejua nuyejque. Xeyöcö cöne monamaca, hua xomocubicö asiete”.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Hua mientras yejua uyajque oquecoato, ohuöla montle. Hua tli ye oyejyeya listas ocalajque ca yaja ipa nesohuajtiluyo. Hua omotzac pobielta.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Hua sötiepa ohuölajque nuyejque inu ocseque sehuantotu. Oquejtojque: “Tlöcatzintle, Tlöcatzintle, xetiechmotlaijtlapolfele”.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Cache onöhuat yaja, oquejto: “Melöhuac nemiechelfea, amo nemiechixomate”.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 ’Por inu, nemejua xetlachixtacö, ipampa amo nenquemate tlin tunale hua tlin ura nehuölös.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ’Pues icaca quiename sente tlöcatl que uya ipa ocsente tlöle. Hua oquennutz itlatequepanojua, hua oquenmötejtie tli ihuöxca.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Hua sente oquemacac cincuenta mil pieso, hua ocsente oquemacac veinte mil pieso, hua ocsente oquemacac diez mil pieso. Oquenmacac san quiene ca yejua beleteya para quechihuasque negocio. Hua oquis ipa ibiöje.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Hua sa nima öque oqueselec cincuenta mil pieso uya, hua oquetlatlöniltelito, hua oquentlönele impa ocseque cincuenta mil pieso.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Hua ejqueu nuyejque öque queselec veinte mil, oquetlö nuyejque yaja ocseque veinte mil.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Cache öque oqueselec sa diez mil, uya hua otlatatacac ipan tlöle, hua ompa oquejyö inu tomi de itieco.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Hua sötiepa de meyac tiempo, ohuöla intieco de inu niecate tlatequepanojque. Oquennutz, hua oquechi cuienta ca yejua.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Hua cuöc oaseco öque oquesele cincuenta mil pieso, oquehualecac ocseque cincuenta mil pieso. Oquejto: “Tlöcatzintle, cincuenta mil pieso teniechmomöctele. Xomojtele necö ocseque cincuenta mil pieso onectlö ica yejua”.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Hua itieco oquelfe: “Cuale otecchi. Taja teca tecuale tlatequepano hua teca de confiönsa. Teniechmoströrfe que teca de confiönsa ca tli sa nönöjtetzi; öxö temetztlölis para ma xetlamandöro ipa meyac sösantle. Öxö xecpea inu pöquelestle de motieco”.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Hua cuöc oaseco nuyejque öque ocasec veinte mil pieso, oquejto: “Tlöcatzintle, veinte mil pieso teniechmomöctele. Xomojtele necö ocseque veinte mil pieso onectlö ica yejua”.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Itieco oquelfe: “Cuale otecchi. Taja teca tecuale tlatequepano hua teca de confiönsa. Teniechmoströrfe que teca de confiönsa ca tli sa nönöjtetzi. Öxö temetztlölis para ma xetlamandöro ipa meyac sösantle. Öxö xecpea inu pöquelestle de motieco”.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Hua cuöc oaseco nuyejque öque queselec sa diez mil pieso, oquejto: “Tlöcatzintle, temetzmixomachele que tejuatzi tomobetzteca tetlöcatl que amo temetzmotlöocoltelea, hua que tomocuejcuelea tli amo tomotlapexquele, hua tomotlapexquelea cöne amo tomotlatuquele.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ejqueu onomajte, hua oneya, hua onequejyö inu diez mil pieso ijtec tlöle. Öxö necönca tli mohuöxcatzi”.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Pero onöhuat itieco, oquelfe: “Amo cuale moyulo hua tetlatzejque lalebes. Amo tecuale tlatequepano. Tecmajtaya que nejcuejcue cöne amo nepexcac hua que nepexca cöne amo onetlatucac.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Por inu conbenierebeya siquiera tectiemacas notomi inca giente ipa bönco. Pues ejqueu cuöc onehuöla naja, necönane tli nohuöxca siquiera ca tli ye otequet”.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Hua oquemelfe itlatequepanojua: “Xejcuejcuelicö noso inu diez mil pieso, hua xecmacacö öque quepea cien mil pieso.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Ipampa öque quepea, quemacasque, hua quepeas cache lalebes meyac. Cache öque amo quepea, quecuejcuelisque hasta inu tepetzi tli oc quepea.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Hua inu tli amo cuale tlatequepano, xectlajcalicö ca queyöhuac pa tlajtlayohuaquelestle. Ompa chojchucasque hua motlantesesque.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ’Hua cuöc naja que onochi netlöcatl nehuölös ca notlaniexteles, ca tiehua noche öngeles, yecuöquenu notlölis ipa notrono.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Hua nixtla mosentlölisque noche naciones hua nequennencuaxelus de intzölö de yejua, quieme calnielojpexque quennencuaxeloa calnielojte ca quieme hua chibojte ca ocsie löro.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Hua calnielojte quentlölis ca möyecömpa, hua chibojte ca rabiescopa.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Yecuöquenu inu rey quemelfis tli yesque ca möyecömpa: “Xehuölöcö, nemejua tli nemiechteochihualo noTajtzi. Xomohuöxcaticö ini nönca reino tli ye moyecchijteca para nemejua desde cuöc omochejchi tlöltecpactle.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Ipampa cuöc naja neteosebeya, nenniechtlamacaque. Cuöc noömequeya, nenniechötliltejque. Amo necpeaya cöne neyes, hua nenniechcalutejque.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Niechpoloöya notlaquie, hua nenniechtlaquentejque. Nococoöya, hua nenniechtlajpaluto. Oneyeya ipan cörsel, hua nenniechejtato”.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Yecuöquenu inu yecteque nöhuatesque, quejtusque: “Tlöcatzintle, ¿quiema temetzmojtelejque tomoteosebitiöya, hua temetzmotlamaquelejque? O noso ¿quiema tomoömequitejtenemeya hua temetzmoötliltelejque?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Hua ¿quiema amo tomopeliöya cöne tomobetztasquea, hua temetzmocalutelejque? O noso ¿quiema metzmopolfiöya motlaquientzi. hua temetzmotlaquentelejque?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 O noso ¿quiema tomococojtzinoöya, o noso tomobetztaya ipan cörsel, hua otemetzmojtelito?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Hua nöhuates rey, hua quemelfis: “Melöhuac nemiechelfea que cuöc nenquechibelejque ejqueu sente de ini nöncate nocnihua, mös tzitzequetzi, naja nenniechchibelejque”.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Yecuöquenu quemelfis nuyejque tli yesque ca irabiescopa: “Xomonencuaxelucö de naja, tlabejbicalteme. Xeyöcö ijtec tletzintle tli xutlateca nochepa tli tlachejchijtle para Diöblo hua para iöngeles.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ipampa cuöc neteosebeya, amo nenniechtlamacaque. Cuöc noömequeya, amo nenniechötliltejque.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Amo necpeaya cöne neyas, pero amo nenniechcalutejque. Oniechpoloöya notlaquie, pero amo nenniechtlaquentejque. Onococoöya, hua neyeya ipan cörsel, hua amo nenniechtlajpaluto”.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Yecuöquenu yejua quenönquelisque, quejtusque: “Tlöcatzintle, ¿quiema temetzmojtelejque temoöpesmequitejtenemeya, noso tomoömequitejtenemeya, noso amo tomopiliöya cöne tomobetztasquea, noso metzmopolfiöya motlaquientzi, noso tomococojtzino, noso tomobetztaya ipan cörsel, hua amo temetzmotequepanelfejque?”.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Yecuöquenu quennönquelis, quejtus: “Melöhuac nemiechelfea que cuöc amo nenquechijque ca sente de ini nöncate tzequetzetzi, naja amo nenniechchibelejque”.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Hua inu niecate yösque para mocastecörusque nochepa, hua tli yecteque calaquesque cöne nemesque nochepa.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.