Marcos 5

El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Onajaxihuato ca nie löro de ötiescatl intzölö giente de puieblo de Gerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Cuöc Jesús oquixoac de ijtec börco, nima sente tlöcatl tli quepeaya moxicoöne ohuölie de mejcöustutl tienömequeco.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ini tlöcatl chönteya cöne motuca mimejque. Pero nionöque abele quelpiöya nion ca cariena.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Pos meyacpa quejilpiöya ca carienajte pa icxehua hua pa imöhua. Pero yaja quenxexetune inu carienajte pa imöhua hua quencojcotunaya inu carienajte pa icxehua. Pos nionöque abele quequitzquiöya.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Seme yohualen tunale tzajtzetenemeya ipa tepieme hua tzajtzetenemeya cöne motuca mimejque. Sie yaja mococojtenemeya ca teme.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Entunses cuöc tieyejtac Jesús bejcateca, omomerö. Motlancuöquetzato tieixtla.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Tzajtzec checöhuac hua oquejto:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ejqueu oquejto porque ye quelfejque Jesús:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Entunses quetlajtlanque:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yecuöquenu tietlötlajtiöya lalebes meyac majcamo quetitlanecö ca queyöhuac de inu nieca locör.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ompa oyejyeya itech nieca tepietl meyactie petzome tlajtlacuajtenemeya.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Entunses inu moxicoöneme tietlötlajtejque:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Pos sa nima quencöjque yejuatzi. Entunses quistiejque moxicoöneme. Calaqueto imijtec petzome. Cuöquenuju momiemeröjtiejque noche petzome quiename ume mil. Motietepexebito hasta ijtec ötiescatl, hua ompa öijyumejque.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Inu tlöca tli quentlajtlacualtejtenemeya petzome ochucholojtiejque. Tlamachestito ipa puieblo hua ca caltienco. Pos quistiejque giente para quejtaque tlininu nieca tli omochi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Hua ohuölajque tieca Jesús. Quejtaque yehuataya inu tlöcatl tli antes quecocoöya demunios. Pos yaja cachto quepeaya inu trupa de moxicoöneme, pero öxö ye cuale. Ye möquejtaya itzotzomajua hua ayecmo lucojteya. Pos yejua giente momajtejque.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Entunses yejua tli miero quejtaque lo que opasöre quenpubelejque lo que tli ipa omochi inu tlöcatl tli quepeaya demunios hua tli impa omochi petzome.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Yecuöquenu opiejque tietlötlajtejque Jesús ma biloa de intlac.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Cuöc calacoac yejuatzi ijtec börco, inu tlöcatl tli oquepex demunios tietlötlajtiöya ma seme iye tietlac.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Cache Jesús amo quecöjque, tlöcamo quelfejque:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Melöhuac uya hua tlanunutz ipa inu estado de Decápolis tli bieye tlachihualestle oquechijque Jesús ica yaja. Pos noche giente quetietzöbiöya.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Cuöc Jesús panoac ocsajpa ca nepa löro omosentlölejque meyactie tieca. Ompa iloaya itienco ötiescatl.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Entunses ohuöla sente tlayecönque de teopanconetzi itucö Jairo. Hua cuöc tieyejtac Jesús, mopechtiecac tieicxetla.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Tietlötlajtiöya lalebes. Oquejto:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Pos biloac ca yaja, hua tietocaque meyac giente. Tiepötzoöya.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Sente sohuatl ye mococoöya majtlactle huan ume xebetl ica itlapalyeso.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Lalebes obejcö mococoöya inmöpa miercojte. Quecastöro noche tli quepeaya hua amo opejtec, tlöcamo cache tlanabeya.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Cuöc inu sohuatl oquecac lo que tli giente quejtoöya de Jesús, aseto ca tiecuetlapa intzölö giente. Quemötocac tietlaquie Jesús.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Pos quejtoöya ijtecopa: “Tlö necmötocas mös sa tietlaque, nepajtes”.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Hua sa nima itlapalyeso omoquetz hua quemachele ipa icuierpo que ye opajtec de inu nieca tiecoco.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Pos nima Jesús quemachelejque tieijtecopa que cusörojque checöhualestle. Onecuepaluc intzölö giente hua quemelfejque:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Tieyelfejque tiemachtejcöhua:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Pero yejuatzi tlachealoöya ca nobeyo para quejtasque inu sohuatl tli tiemötocac.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Yecuöquenu inu sohuatl omajcömec hua bebeyocac, porque oquemat ijtecopa tli omochi. Entunses ohuöla hua mopechtiecac tieixpa yejuatzi. Tiemelöjcöpubele noche.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yejuatzi oquelfejque:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Mientras yejuatzi oc tlajtlajtulutaya, ohuölajque seque giente tli cate pa ichö de tlayecönque de teopanconetzi. Quelfejque tlayecönque:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Pero cuöc Jesús quecajque lo que oquejtojque, quelfejque tlayecönque de teopanconetzi:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Entunses yejuatzi amo quecöjque yeca ma tietoca tlöcamo sa Piero hua Jacobo hua Xohuö, icni de Jacobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Obiloac ichö de tlayecönque de teopanconetzi. Quejtaque quiene ca cuejcueyuneya giente, quiene ca chojchucaya hua ara ca chuquestlajtoöya.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yecuöquenu ocalacoac hua oquemelfejque:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Cache moburlörojque de yejuatzi. Pero yejuatzi quenquextejque ca queyöhuac innochtie. Ocönque itajtzi de sisehuantu hua inöntzi hua tli oyejyeya tiehua hua ocajcalacoac cöne oyeya sisehuantu.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Caseque imö sisehuantu. Oquelfejque:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Pos sa nima sisehuantu omie, hua nejnemeya. Quepeaya majtlactle huan ume xebetl. Pos nima quetietzöbejque bel lalebes.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Pero yejuatzi quennahuatejque checöhuac nele majcamo öque quemate de ini nönca, hua quemelfejque ma quetlamacacö sisehuantu.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.