Atos 27
El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs NVT
1 Cubernadur Festo oquetzontec que yaja quetitlanes Pöblo ca tlöle de Italia. Oquetiemöcte Pöblo hua ocseque priesoste imöc sente capetö itucö Julio. Julio oyeya capetö de sie sientos soltörojte. Oyeya de inu grupo de soltörojte itucö Trupa Augusta.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Nuyejque oyeya ca tejua Aristarco, öque oyeya de puieblo de Tesalónica pa tlöle de Macedonia. Tonochtie otetlejcoque pa sente börco tli oyeya de puieblo itucö Adramitio. Inu börco oyeya listo para quisas ca puieblos ipan tlöle de Asia. Otequisque de puieblo de Cesarea.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Pa mustlateca otaseto pa puieblo de Sidón. Inu capetö Julio lalebes cuale oquetratöro Pöblo. Oquecö Pöblo ma quentlajpalo iamigos pa inu puieblo para que yejua quepaliebisque yaja.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Sötiepa otequisque de Sidón. Otepanuque ca tlacpac de inu tlöltojpole itucö Chipre porque yejyecaya cuntra tobörco. Inu tlöltojpole oquetzacuele inu yejyecatl.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Otepanuque pa lamör hasta otaseto itlac tlöle de Cilicia hua tlöle de Panfilia. Entunses otaseto pa puieblo de Mira pan tlöle de Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ompa pa Mira inu capetö oqueniexte sente börco tli ohualie de ciudad de Alejandría. Oyöya ca ipan tlöle de Italia. Capetö otiechchihualte ma tetlejcucö pa inu börco para teyösque ca Italia.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Por meyactie tunalte otenejnenque pa lamör. Lalebes yuyulictzi oteyöya. Ca meyac traböjo otaseto itlac puieblo de Gnido. Turavea oquesequiro yejyecaya cuntra tejua. Por inu oteyajque ca tlatzintla ca itlac inu tlöltojpole itucö Creta. Otepanuque ca itlamejyo Creta cöne itucö Salmón. Ompa otopostejque ca tomöyecömpa hua otecsequirojque ca itech Creta pero ca tlatzintlacopa cöne tlöltojpole oquetzacuele inu yejyecatl.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Ca traböjo otecsequirojque itech inu tlöltojpole. Otaseto pa sente locör itucö Buenos Puertos cierca de inu puieblo de Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Meyac tiempo otebejcöjque pa lamör. Oyeya lalebes peligroso para tecsequirusquea porque ye opanuc inu yelfetl de tlajyubelestle hua pa inu mietztle ye piehua queyabe hua yejyeca checöhuac. Por inu Pöblo oquentlajtulmacac.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Oquejto:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Inu capetö amo oquechi cöso de Pöblo. Cache oquechi cöso de öque ihuöxca inu börco hua de inu piloto tli quemanejöroöya inu börco.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Inu locör de Buenos Puertos amo cuale locör para inu börco porque ompa seme queyabe hua mocajcöhua yejyecatl por cöso tlajco xebetl. Cöso innochtie oquepensörojque que cache cuale ma tequisacö de ompa. Oquenejque tlö posible ajasesquea hasta puieblo de Fenice pa inu mismo tlöltojpole de Creta. Yejyecatl de ca tlacpac hua yejyecatl de ca tlatzintla abele tlalpitzaya pa inu puieblo de Fenice. Oquenejque quecheasque ompau hasta cuöc ayecmo tönto yejyecas pa lamör.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Entunses cuöc opie tepetzi tlalpitza yejyecatl tli yebitz de ca tlatzintla, yejua oquepensörojque que cuale tecsequirusque pa lamör. Entunses otequisque de inu locör hua oteyajque pa lamör. Oteyöya itech Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Pero tepetzi bejcöjpa sente yejyecatl lalebes checöhuac ohualie de Creta hua oquebitec inu börco. Inu yejyecatl mocuitiöya Euroclidón, noso Norte.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Inu yejyecatl ocasec tobörco checöhuac hua abele tli otecchijque cuntra inu yejyecatl. Por inu otejcöjque inu börco ma quebica yejyecatl.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Entunses otepanuque ca tlatzintla de sente tlöltojpolconetzi itucö Clauda. Inu tlöltojpole oquetzacuele yejyecatl para ayecmo otlalpitzaya tönto lalebes checöhuac. Otecualbelöntöya sente börcojconetzi. Hua öxö ca meyac traböjo otectlejcabejque hasta ipa inu börco bieye.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Cuöc ye otectlejcabejque inu börcojconetzi, inu tlöca oquejilpeque inu börco bieye ca lösojte tli chejchecacteque. Oquetlölejque inu lösojte ca itzintla inu börco para majcamo xexetune börco. Yejua omomajtejque porque oquepensörojque que inu börco calaquesquea pa sente locör de meyac xöle itucö Sirte. Itech cuajme pa tobörco mosujtaya tzotzomajme bejbeye para que yejyecatl ma quenejnemite börco. Pero öxö yejua oquetemubejque inu tzotzomajme para majcamo quebica börco ipa inu xöle. Ejqueu oquecöjque börco sa ma motlalojte ipa lamör.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Pa mustlateca turavea oyejyecaya checöhuac hua amo cuale oyöya inu börco. Por inu yejua opiejque quetlajcale ijtec lamör inu cörga tli börco quebicaya.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Pa ocsente tunale noso yejua mismos oquetlajcalque noche sösantle tli ihuöxcayo börco.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Por meyac tunalte abele otequejtaque tunale nimpor sitlalte. Inu öyejyecatl bel checöhuac oquesequiro oquebitec tobörco. Ayecmo otecpexque esperanza que tomöquextisquea de ompau.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Cuöquenuju ayecmo otlacuajque inu giente pa börco por meyac tiempo. Entunses Pöblo omoquetz intzölö hua oquejto:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Pero öxö amo xepöjcöpolebecö porque nionöque de nemejua meques. Pero inun quiema nönca börco polebes.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Quieme nenquemate, naja neca netiehuöxcatzi Deus hua netietequepanoa. Pos nönca yohuale tli topa ohualpanuc omoniexte ca naja sente öngel de Deus.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Inu öngel oniechelfe: “Pöblo, amo xomomajte. Tecpea que tomopresentörus ca emperador César. Nuyejque Deus metzchebelisque sente favur pos quenmöquextisque de ipa peligro noche tli cajcate pa börco ca taja”.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Por inu, señores, xomoyulölicö. Naja necpea confiönsa ca Deus. Necaca seguro que mochihuas ejqueu quiene ca oniechelfe inu öngel.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Pero quepea que mobiteques tobörco itech sente tlöltojpole.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Oteyöya pa lamör por caxtule tunale. Sie yohuale oteyejyeya pa lamör cöne mocuitea Adria. Yejyecatl oquebicatenemeya tobörco. Entunses quieme tlajco yohuac inu tlöca oquepensörojque que tobörco mopachoöya cache sierca de tlöle.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Oquetemachejque quiejquech ca bejcatla oyeya lamör. Quepeaya treinta y seis metros. Tepetzi ca adelönte oquetemachijque ocsajpa. Quepeaya veintisiete metros.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Omomajtejque que beles inu börco motebiti cuntra teme bejbeye hua xexetunesquea. Porieso inu tlöca oquentlajcalque nöbe teposme yetique tli mocuitea anclas de icuetlapa börco. Oquentemobejque ijtec lamör ca lösojte para ma tlölaquecö. De inu maniera inu anclas cuale quequitzquisque inu börco. Öporöro oyejyeya ma isejco tlaniese.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Seque tlöca oquenejque chucholusque de ipa inu börco. Por inu yejua opiejque quetemobea inu börcojconetzi hasta ipa lamör. Oquetemobejtaya inu börcojconetzi quieme tlö yösque para quetlajcalesquea anclas de ca ixtla de börco bieye. Oquechijque inu para que majcamo niese que oquenejque cholusque.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Pöblo oquenahuate inu capetö ca tiehua isoltörojua, oquejto:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Entunses inu soltörojte oquetejque inu lösojte de börcojconetzi. Oquecajcöjque ma betze pa lamör.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Cuöc turavea ayemo otlanieseya, Pöblo oquentlajtulmacac innochtie ma tlacuöcö. Oquejto:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Por favur xetlacuöcö. Lalebes impurta para que nemomöquextisque de ipa nönca peligro. Pos nion sente tlöcatl meques nimpor quisas herido nion tepetzi.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Cuöc ye oquejto inu, ocasec sente pöntzi. Otietlasojcömachele Deus imixtla innochtie. Oquecocototz inu pöntzi hua opie quecua.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ca inu innochtie ocaseque pöquelestle hua otlacuajque.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Oteyejyeya dos cientos setenta y seis tlöca ca meyactie.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Cuöc yejua ye otlacuajque hasta cöne oquenejque, entunses oquetlajcalque inu cörga de trigo ijtec lamör. Oquetlajcalque para amo tönto yetic iyes inu börco.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Cuöc otlanies, amo öque oquixomat inu tlöle. Pero oquejtaque sente locör itienco tlöle cöne ötzintle cache tlacactaya hua amo quepeaya meyac teme. Yejua oquenejque quechihuasque lucha para quecalaquisquea inu börco ompau tlö posible.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Entunses oquetejque lösojte de inu anclas tli quequitzquiöya börco. Oquencöjtiejque anclas ijtec lamör. Nuyejque oquetojtonque inu bepalte tli ica modirijiero inu börco. Entunses oquetlejcabejque inu tzotzomajme ipa cuabetl cache ixpa de inu börco para inu yejyecatl ma quemöpiehua börco. Yecuöquenu inu börco omopachuto ca inu locör cöne cache tlacactaya ötzintle.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Pero inu börco ocalac pa locör cöne omonömejque ötlacme ijtec lamör. Ompau omoyectzeco börco. Itzonteco börco omotlölaqueto ca fuiersa ijtec xöle hua nimpor abele muline. Ca icuetlapa börco lalebes opojpostec porque inu lamör lalebes checöhuac oquebitec.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Entunses inu soltörojte oquenejque quenmejmectisquea noche priesoste porque oquepensörojque que beles möbelöntösque ijtec lamör para chucholusque.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pero inu capetö amo oquenec ma meque Pöblo. Por inu amo oquencö ma quenmejmecticö priesoste. Oquennahuate innochtie nele quiejquech quemate möbelöna ijtec ötzintle ma cachto motlajcalicö ijtec lamör para asetibe pa tlöle.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Oquennahuate ocseque ma momöquexticö ipa bepalte noso ipa perösos de börco. De inu maniera tonochtie tajaseto pa tlölhuöjque.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.