2 Coríntios 7

El Nuevo Testamento en nahuatl de Tetelcingo (NHGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Deus tiechprometierfilo nöncate sösantle para tejua, notlasojcöicnihua. Por inu ma tochepöhuacö de noche sösantle tli quepetzoneloa tocuierpo hua toyulo, hua ca mabelestle de Deus ma toyectelicö intiero cuale.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 ¡Xetiechselicö ipa nemoyulo! Nionöque amo otecchibelejque canajyetla amo cuale; nionöque amo tequixniempolojque, nimpor nionöque amo tejcajcayöjque.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Amo nequejtoa ini nönca para nemiechmömaltis, pues quiename ye onemiechelfe, ye onemiechselejque ipa toyulo. Ejqueu tejua hua nemejua seme teyesque sa secni, sea que temejmequesque o noso tenentasque.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Necpea meyac confiönsa ca nemejua; nomachelea cuale de nemejua. Nanimöroa lalebes, hua lalebes necpea meyac pöquelestle mös tecsufrirojtecate meyac sösantle.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Pues nuyejque desde cuöc tonasecö necö Macedonia, amo mosiebiöya tocuierpo, pues onhuölajque sufrimientos de ca nobeyo. Tiechyehualoöya peleitos, hua ipa toyulo tomajtiöya.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pero Deus, öque quemanimöruro tli modesanimöroa, yejuatzi tiechanimörojque cuöc onaseco Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Hua amo solamiente tanimörojque ipampa onhuöla Tito, tlöcamo nuyejque tanimörojque ipampa yaja manimöroöya ipampa nemejua cuale nenyabe. Hua yaja tiechpubele que lalebes nenquenejneque nenniechejtasque, hua que nemoyulcocoa, hua que nemotequepachoa lalebes por naja. Pos cuöc onejcac noche inu naja nepajpöqueya cache.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Pues naja necmate que onemiechyulcoco ca inu cörta tli nemiechtitlanele. Pero amo notlöocoltea. Primiero notlöocoltiöya ipampa onemiechyulcoco, pero sa por quiesque tiempo nemoyulcocoöya,
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 hua por inu öxö nepajpöque. Amo nepajpöque porque nocörta nemiechyulcoco, tlöcamo porque inu yulcocolestle onemiechyulcuec. Pues onemiechmacac inu yulcocolestle tli quecualejtalo Deus, hua de inu maniera amo nemiechchibele tlin amo cuale cuöc nemiechyulcoco.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Pos inu yulcocolestle tli quecualejtalo Deus quebicatz yulcuepelestle tli quebicatz nemöquextelestle. Por inu amo öque moquejörus de que omoyulcuec. Pero inu yulcocolestle tli yebitz de nönca tlöltecpactle quebicatz mequelestle.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Pero nemoyulcocoles de nemejua ica de inu tli quecualejtalo Deus. Pues xequejtacö quiene omochihuaco. Onenqueyecpensörojque inu asunto. Nenquesplicörojque lo que tli nenquechijque. Nemiechcualönte hua nemomajtejque. Nenquenejque nenniechejtasque, nemotequepachojque por naja. Hua nenquecastecörojque öquenu oquechi amo cuale. Ca noche ini nönca sösantle cuale niese que nemejua amo nenquepea tlajtlacule ipa inu asunto.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Pos cuöc nemiechejcuelfe inu cörta, amo tönto onequejcuelo para öquenu oquechi amo cuale, nimpor para öquenu oquechibele, tlöcamo cache onequejcuelo para nemejua, para ma xomomacacö cuienta delönte de Deus de quiene nentiechtlasojtla hua nemotequepachoa por tejua.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Por inu tanimörojque.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Pos naja onetlajto cuale de nemejua ca Tito, hua nemejua amo nenniechpinöjtejque ca lo que tli onequelfe. Pues quiename lo que tli tejua nemiechelfejque seme oyeya melöhuac, nuyejque lo que tli nequelfe Tito de nemejua nuyejque omochihuaco melöhuac.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Hua yaja Tito nemiechneque lalebes, hua quelnömeque de quiene nemejua nenqueneltocaque, hua nenqueselejque ca meyac mabelestle hua respieto.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nepajpöque ipampa lalebes necpea confiönsa ca nemejua.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.