Mateus 21
Tetelcingo Nahuatl NT (NHG_WBT) vs ACF
1 Huajualbiloac ipa Betfagé, itlac tepietl de los Olivos, amo bejca de inu ciudad de Jerusalén. Entunses Jesús oquentitlanque unte de tiemachtejcöhua.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Oquemelfejque: ―Xeyöcö ipa inu puieblo tli niepaca. Sa nima nenqueniextisque sente purolama ilpetas, hua sente purojconetzi ca yaja. Xequentojtomacö, hua xeniechenhualequelicö.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Tlö canajyeca canajyetla nemiechelfis, xequejtucö que Tlöcatzintle quennesesitöruro. Entunses sa nima cualentitlanes.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Hua noche ini nönca sösantle omochi para ma mochihua tli omojto por inu tlayulepante cuöc oquejto:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Hua tiemachtejcöhua uyajque hua oquechijque san quiene ca Jesús oquemelfejque.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Hua oquehualecaque purolama hua purojconetzi, hua oquetlölejque intlaquie impa. Hua yejuatzi onetlöliluc impa.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Hua cöso innochtie giente quesoaya intlaquie ipa ojtle. Hua ocseque quetequeya imömöyo cuajme, hua quesoaya ipa ojtle.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Hua inu giente tli oyöya adelönte, hua tli hualtlatocatöya, tzajtzajtzetöya, quejejtoöya: ―¡Osana! ¡Hualiloac iConie David! ¡Ma tetieteochihuacö öque biloatz tietucöyupa Tlöcatzintle! Mojtoa ompa elfecac: “¡Osana!”
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Hua cuöc ocalacoac ipa ciudad de Jerusalén, noche puieblo cuejcueyuneya. Oquejtoöya: ―¿Öquenu icaca ini nönca?
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Hua giente quejtoöya: ―Ini nöiloac yejuatzi Jesús tlayulepante de puieblo de Nazaret pa estado de Galilea.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Hua ocalacoac Jesús ipan teopantle. Oquenquextejque ca queyöhuac noche quiejquech tlajtlanamacaya hua motlajtlacubiöya ipan teopantle. Quencuajxelfelejque inmiesa de tli quepatlataya tomi, ca tiehua siyetajte de tli quennajnamacataya palumaxte.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Hua oquemelfejque: ―Tlajcuelulpanca: “Nocal mocuitis cale de netlötlajtelestle”. Cache nemejua nenquechijtecate tiecaltzi Deus quieme cana ustutl de ichtejcötzetzi.
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Yecuöquenu ohuölajque tieca yejuatzi ixcocoxcötzetzi ca tiehua cucuxojtzetzi ipan teopantle. Hua yejuatzi oquenpajtejque.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Pero inu jefes de teopexcötzetzi ca tiehua tlamachtiöneme de teotlajtule ocuajcualönque cuöc oquejtaque inu tlachihualestle tli quechihualoöya, hua quiene pelalacme tzajtzajtzeya ipan teopantle hua quejtoöya: ―¡Osana iConie David!
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Hua yejua otieyelfejque: ―¿Tejcaque taja tli quejejtojtecate ini nöncate? Hua Jesús oquemelfejque: ―Quiema nejcaque. ¿Ayec nenquetlajtultejque ipan teotlajtule nöncate tlajtulme? “De incamacopa de pelantzetzi hua de tli chejchiche tomoyecniextele mochamöhualestzi”.
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Yecuöquenu oquencöjtiejque. Oquixoac de inu ciudad hua obiloac ca pa Betania, hua ompa nesiebiluc.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Hua pa mustlateca ca ise ocsajpa ohualiloac ipa ciudad, hua oteosebihuaya.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Hua oquejtaque sente icox cuabetl sa ompa itlac ojtle. Ohualiloac itlac, pero amo tli oqueniextejque itech, tlöcamo sa ixejyo. Hua oquelfejque: ―Ma nochepa ayec quisa de taja fruto. Hua nima uhuöc inu icoxcuabetl.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Hua cuöc oquejtaque tiemachtejcöhua, oquetietzöbejque. Oquejtoöya: ―¿Quiene uhuöc sa nima inu icoxcuabetl?
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Hua onöhuatihuac Jesús hua oquemelfejque: ―Melöhuac nemiechelfea que tlö nenquepeasque neltoquelestle, hua amo nemoyulcuiecuectasque, nenquechihuasque sösantle cache bejbeye que ini nönca de icoxcuabetl. Hasta tlö ini nönca tepietl nenquelfisque: “Xomojcuene hua xomotlajcale ijtec lamör”, pues mochihuas.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Hua noche tli nentlajtlanesque ica netlajtlötlajtelestle, ca neltoquelestle, nenqueselisque.
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Hua cuöc ohualiloac ipan teopantle, tlamachtilutaya. Hua ohuölajque tietlac inu jefes de teopexcötzetzi ca tiehua biebentzetzi de inu nieca puieblo. Oquejtojque: ―¿Ca tli beletelestle tecchihua ini nönca sösantle? Noso ¿öquenu metzmacac ini nönca beletelestle?
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Hua onöhuatihuac Jesús, oquemelfejque: ―Naja nuyejque nemiechtlajtlanes sente pregunta. Tlö nenniechelfisque, nuyejque naja nemiechelfis ca tli beletelestle necchihua ini nönca.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Xohuö Bautista tlacuötiequiöya. ¿Öquenu cualtitlanque ma tlacuötieque? ¿Beles Deus, noso beles tlöca? Yecuöquenu yejua omonenebelejque, hua molfejque: ―Tlö tequejtusque que Deus, tiechelfis: “¿Tlica noso amo nemoneltocaque ca yaja?”
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Hua tlö tequejtusque que tlöca, pos tequenmabelea inu meyac giente, ipampa innochtie quepensöroa que Xohuö oyeya tlayulepante tli tlajtlajtoöya de pörte de Deus.
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Entunses onöhuatque. Tieyelfejque Jesús: ―Amo tecmate. Hua yejuatzi oquemelfejque: ―Nuyejque naja amo nemiechelfis öque niechmacac beletelestle para ma necchihua ini nönca sösantle.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 ’Pero ¿quiene nemiechparesieroa ini nönca cuiento? Que sente tlöcatl quepeaya unte ipelhua. Hua omopacho itlac sente, oquelfe: “Ixo, xebeya öxö xetequetete ipa nohuierta”.
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Hua yaja onöhuat, oquejto: “Amo necneque”. Cache sötiepa omoyulcuec hua uya.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Nuyejque tajtle omopacho itlac ocsente, oquelfe nuyejque ejqueu. Hua onöhuat yaja, oquejto: “Naja neyös, Tlöcatzintle”. Pero amo uya.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Bieno pues, ¿öquenu de innehua oquechi itlanequeles itajtzi? Oquejtojque teopexcötzetzi hua biebentzetzi: ―Yaja cachto. Oquemelfejque Jesús: ―Melöhuac nemiechelfea que inu tlanechecojque hua cacherilajte cachto de nemejua calaquesque ca cöne Deus tlamandöruro.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Pos ohuöla Xohuö nemoca hua otlanunutz de inu ojtle de yectelestle, hua amo nemoneltocaque ca yaja. Pero inu tlanechecojque hua cacherilajte omoneltocaque. Hua nemejua, mös nenquejtaque inu, pero amo nemoyulcuejque sötiepa para nemoneltocasque ca yaja.
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 ’Xejcaquecö ocsente cuiento. Oyeya sente tlöcatl chöne. Yaja oquetucac sente huierta de uvas temecatl. Quesiercajte ica cuajme. Oquechejchi sente tönque cöne quepötzcas uvas. Quechejchi sente cale bejcapa. Quentlaniejte tejtequetque hua yaja uya ca bejca.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Cuöc ye oaseco tunalte para tlamochihualtis, ocualentitla itlatequepanojua inca inu tequetque para ma quemacacö inu fruta tli quetocöroöya.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Pero inu tejtequetque oquemaseque inu itlatequepanojua. Sente oquebitejque, hua ocsente oquemectejque, hua ocsente oquetecaltejque.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Ocsajpa oquenhualentitla ocseque tlatequepanojque, cache meyactie que tli cachto ohuölajque. Pero quentratörojque iguöl.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Hua cache sötiepa ocualtitla iconie. Oquejto: “Beles pa quejtasque noconie”.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Pero tequetque, cuöc oquejtaque iconie, omolfejque sie yejua: “Yaja ini nönca öque mohuöxcatis de ini nönca huierta. Xehuölöcö, ma tecmecticö. Entunses tejua tecasesque tli yaja mohuöxcatisquea”.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ocaseque. Oquequextejque ca queyöhuac de inu huierta, hua oquemectejque.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 ’Cuöc huölös niecaju tlöcatl öque ihuöxca inu huierta, ¿tli noso quenchibelis inu niecate tejtequetque?
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Otieyelfejque: ―Quenpojpoluqui sin remedio inu tlöca sie tiro amo cualteque, hua inu huierta quentlaniejtis ocseque tejtequetque, tli quemacasque fruto cuöc conbenierebes.
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Oquemelfejque Jesús:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Por inu nemiechelfea que ayecmo nemiechtocörus nenyesque cöne Deus tlamandöruro, cache quentocörus giente de ocsente tlöle, tli quetiemacasque quiename fruto lo que tli Deus quenequihua.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 — ausente —
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Hua cuöc inu jefes de teopexcötzetzi hua inu fariseos oquecajque ini cuientos, ocasojcömatque que tlajtlajtuloöya de yejua.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Hua quetiemoöya maniera para tieasesque, pero quenmabeliöya giente, ipampa giente quepensöroöya que Jesús iloaya sente tlayulepante de Deus.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.