Marcos 6

Tetelcingo Nahuatl NT (NHG_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Oquixoac Jesús de ompa hua hualiloac ca tiepuieblo. Tiehualtocaque tiemachtejcöhua.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ipan söbro, opiehualuc quenmachtiloöya ipa teopanconetzi. Meyactie quetietzöbejque cuöc tiecaqueya. Quejtojque: ―¿De cöne quetzeco nönca tlöcatl nocheji sösantle? ¿Hua tlininiji tlamatcöyutl tli yeca oquemacac? ¿Tli quejtusneque nöncate tietzöbeme tli quechihua ca imö?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Amo yaja ini calpintiero, iconie María, hua icni de Jacobo, de Josie, de Judas, hua de Semu? ¿Amo oncöncate ca tejua icnihua sohuame? Pos por inu amo quecualejtaya giente.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Pero Jesús quemelfejque: ―Ca nobeyo giente queyequejta sente tlayulepante, cache amo öque pa quejta miero ipa ipuieblo hua intzölö ifamiliares hua tli cate pa ichö.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Pues yejuatzi abele oquechijque canajyetla tietzöbetl ompa. Sa quentlölejque tiemöhua impa quiesquete cocoxcötzetzi hua quenpajtejque.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Quetietzöbejtaloöya quiene yejua amo moneltocaya. Nejnemoatenemeya ipa noche puieblos tli ompa sierca oyejyeya, hua tlamachtiloöya.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Sötiepa quennutzque innochtie majtlactle huan ume tiemachtejcöhua. Opiehualuc quentitlanihuaya ca ojume. Quenmacaque checöhualestle para quenquextisque moxicoöneme.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Pero quemelfejque majcamo tli quebicacö para pa ojtle, tlöcamo sa cuajfortu. Nimpor ijtacatl, nimpor morröl, nimpor tomi ijtec cinturón,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 tlöcamo ma sa mocacticö, hua majcamo quebicacö unte tlaquieme.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Entunses quemelfiloöya: ―Cöne beletes nencalaquesque ipa sente chöntle, ompa xomocöhuacö hasta senamo nenquisasque de inu locör.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Pues tlö giente de sente puieblo amo nemiechselisque nimpor amo nemiechcaquesque, xequisacö de ompa hua xectzetzelucö noche tlöle de nemocxehua. Yaja inu xecchihuacö para quematesque que amo cuale tli quechihua yejua.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Entunses cuöc oquisque, tlanunutzaya que ma moyulcuepacö tlöca.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Quenquextiöya meyactie demunios. Quemajalöbeliöya asiete impa meyactie cocoxcötzetzi hua quenpajtiöya.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Oquemat rey Herodes de ini sösantle. Pos giente tlapoaya de Jesús ca nobeyo. Pos seque quejtoöya: ―Pos ini tlöcatl icaca Xohuö Bautista que ye oyule de intzölö mimejque. Por inu quechihua bieye tlachihualestle yaja.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Pero ocseque quejtoöya: ―Elías icaca. Ocseque quejtoöya: ―Yaja sente tlayulepante, noso icaca quiename sente de inu tlayulepantejque de ca ye niepa.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Cuöc oquecac rey Herodes inu, oquejto: ―Ini nönca yaja Xohuö öque naja nejquechtejtec. Ye oyule de intzölö mimejque.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Pues sie yaja rey Herodes otlatitla para ma casecö Xohuö hua ma quetzajtzacuacö ca cariena ipa cörsel. Pos ejqueu oquechi Herodes porque yaja mismo Herodes oquesohuacuejcuele icni Felipe.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Hua Xohuö quelfiöya rey Herodes: ―Amo cuale tecpextas isohua mocni.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Pero inu sohuatl Herodías quetlajyelejtac Xohuö hua quenequeya quemectis. Cache abele quechihuaya,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 porque rey Herodes quemabeliöya Xohuö. Quemajtaya que Xohuö oyeya sente tlöcatl yulmelactec hua yectec, hua por inu Herodes oquepex cueröro majcamo yetla pasörebe ca yaja. Hua cuöc quecaqueya tli yaja quejtoöya, amo oquemat tli quechihuas. Pero de todos modos quecaqueya ca meyac gönas.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Aseco sente cuale tunale. Ca sente yelfetl de icumpleaños, Herodes quentlötlacualtiöya itlötlajtoönejua ca tiehua coronielte hua tli cache bejfeye momajtaya ipa estado de Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Pos ompa pa yelfetl ocalac ichpuch Herodías hua omojtute. Quecualejtac rey Herodes ca tiehua tli tlatlalfilte. Entunses rey oquelfe sisehuantu: ―Xeniechtlajtlanele tli taja tecneques, hua naja temetzmacas.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Pos rey oquejto hua quejuröro lalebes: ―Paltzinco, noche tli taja teniechtlajtlanelis, temetzmacas hasta tlajcopa noche tli necpea necö cöne netlamandöroa.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Oquistie sisehuantu. Quelfito inöntzi: ―¿Tli netlajtlanes? Hua yaja oquelfe: ―Itzonteco Xohuö Bautista.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Yecuöquenu yaja sa nima ocalac itlac rey hua quetlajtlane. Oquejto: ―Naja necneque teniechmomaquelis ahorita ipa sente plöto itzonteco Xohuö Bautista.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Pos rey motequepacho lalebes. Pero por oquejto paltzinco, hua por quecajque yejua tli tlacuöya ca yaja, amo oquenec quejtus que amo.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Pos nima oquetitla sente guardia, hua oquenahuate ma quehualeca itzonteco Xohuö.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Pos guardia quequechtejtequeto ompa cöne tzactaya Xohuö. Quehualecac itzonteco ipa plöto, hua quemacac sisehuantu, hua sisehuantu quemacac inöntzi.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Entunses cuöc quematque imachtejcöhua, ohuölajque cajcoqueco icuierpo. Quetlölejque ijtec mejcöustutl.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Entunses tietlateotitlanhua de Jesús mosentlölejque tieca. Tiepubelejque noche tli oquechijque, hua tli otlamachtejque.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Yejuatzi quemelfejque: ―Ma teyöcö nencua ipa locör cöne nionöque chönte, ma xomosiebicö tepetzi. Pos meyactie giente oyöya hua huölöya, hasta nimpor amo quepejpealoöya locör para tlajtlacualus.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Obejbiloac tieinsiel ipa börco. Ajaxihuato hasta ipa locör cöne nionöque chönte.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Pero meyactie tieinmejtaque bejbiloac hua ocajasojcömatque cöne bejbiloasquiöya. Entunses meyactie sa icxepa onyajque de ipa nochemeju puieblos hasta para ca ompa. Aseto cachto que yejuantzetzi.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Oquixoac Jesús de ijtec börco, hua quenmejtaque inu meyac giente. Tieyulcocojque porque oyejyeya quiename calnielojte cuöc amo quepea calnielojpexque. Entunses opiehualuc quenmachtiloöya meyac sösantle.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cuöc ye miero tlajtlayohuas, tiemachtejcöhua mopachojque tietlac. Oquejtojque: ―Amo öque chönte ca necö, hua ye yohuac tecate.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Xequenmotitlane giente ma yöcö ipan caltiencalme hua ca pan puieblos para ma mocojcubicö tli quecuösque.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Yecuöquenu onöhuatihuac yejuatzi. Oquemelfejque: ―Xequentlamacacö nemejua. Tieyelfejque: ―¿Teyösque tejcoatibe pöntzi ca ume sientosdenarios tomi, hua sa ca inu tequentlamacasque? Pos abele.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Yejuatzi quemelfejque: ―¿Quiejquech pöntzi nenquepea? Xeyöcö xequejtate. Entunses cuöc quematque quejtojque: ―Möcuile pöntzi hua unte mimechte.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Quentitlanque quemelfisque giente ma motlamachtlölicö ca grupos tlölpa ipan sacatl xoxoctec.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Omotlölejque ca grupos de sese sientos hua de tlötlajco sientos.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Entunses yejuatzi ocönque inu möcuile pöntzi hua inu unte mimechte. Ajcopatlachealuc ca elfecac, queteochijque inu pöntzi, hua quecocototzque. Entunses quenmacaque tiemachtejcöhua para ma quentlamacacö giente. Nuyejque quenxiexelfejque inu unte mimechte.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Pos otlacuajque innochtie hasta cöne ijixbeque.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Cajcojque majtlactle huan ume chequejme tietieme de pöntzi cojcotoctec hua mimechte.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Yejua tli quecuajque inu pöntzi oyejyeya quieme möcuile mil tlöca.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nima quenchihualtejque tiemachtejcöhua ma tlejcucö ipa börco hua ma yöcö cachto que yejuatzi para ca puieblo de Betsaida ca nepa löro, mientras yejuatzi quentitlanque giente ma yöcö.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Cuöc ye oquendespedirojque, obiloac ipa tepietl netlötlajtiluto.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Cuöc ye otlayohuac, inu börco ye oyöya inepantla ötiescatl. Yejuatzi necöhualuc tiesiel ipa tlöle.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Quemejtaque quiene ca tiemachtejcöhua moöpröroöya para ma möbelöna börco ijtec ötzintle porque bel yejyecaya cuntra yejua. Ca ise quieme entre yeye hua checuasie ura, hualiloac intlac. Hualnejnemoatöya ipa ötiescatl, hua quenequihuaya quenpanultisque.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Pero cuöc tieijtaque yejua quiene nejnemoaya icpac ötiescatl, quejtojque que beles yaja sente mejque, hua majcötzajtzeque.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Pos innochtie tieijtaque hua majcömejque. Pero nima quennutzque hua quemelfejque: ―Xomoyulölicö. Naja necaca; amo xomomajticö.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Entunses otlejcoac inca yejua ipa börco. Ye omoquetz yejyecatl. Pos yejua bel lalebes quetietzöbejque.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Melöhuac ayemo casojcömateya tli quejtusneque lo que tli Jesús oquechijque ca inu pöntzi, porque oc yultepitzteque oyejyeya.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Cuöc ye opanoac ca nepa löro, huajhualiloac ipa locör de Genesaret. Ajaxihuaco itienco ötiescatl itech tlöle.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Entunses quejquixoac de ijtec börco hua sa nima giente tieixomatque Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Momiemeröjque ca nobeyo pa inu locör. Opiejque quenbecaya de ca nobeyo cocoxcötzetzi ipa incuajtlapech ca cöne quemateya nele ompa iloaya.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Pos cöne beletes calacoaya Jesús, tlö pan puieblos tzequetzetzi, tlö pan puieblos bejbeye, tlö ca caltienco, giente quentlöliöya cocoxcötzetzi pan cayaju. Tietlötlajtiöya nele ma quencöhuacö quemötocasque mös sa itienco tietlaquie. Entunses noche tli quemötocaya opajpajteque.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.