Atos 22
In yencuic iyectlajtoltzin Dios itech ica toTeco Jesucristo (NGUNT) vs VC
1 ―Nocnihuan niman tatajtin, xcaquican tlinon nicnequi niquijtos nemixpan para ninomanahuis.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ijcuac on tojlan ocacquej ica quinnojnotza ican tlajtojli hebreo, más xoc onahuatquej, niman Pablo oquimijlij:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Nejhua nihebreo. Onitlacat ne Tarso yejhuan oncaj ne Cilicia, pero oninoscaltij nican Jerusalén. Gamaliel onechmachtij. Yejhua sanoyej onechmachtij quen melahuac tlanahuatia on tlanahuatijli yejhuan toachtojtajhuan otlanahuatijquej. Niman nicchihuaya canica para ican nochi noyojlo nictlacamatiya Dios ijcon quen nemejhuamej nenquichihuaj aman.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Niquintlahuelitaya niman niquintlajyohuiltiaya hasta sequimej omiquej on yejhuan quitocayaj iojhui Cristo. Niman sanquen tlacamej niman sihuamej niquinhuicaya para niquintzacuaya ipan cárcel.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 On más huejhueyi tiopixqui tlayecanqui niman nochimej on tlajtlajmatquej huelis quiteixpantilisquej ica melahuac ijcon onicchiu. Yejhuamej hasta onechmacaquej sequimej amatlanahuatiltin para niquintitisquia on tlayecanquej hebreos ne Damasco. Niman ompa oniaj para niquinhuajhuicasquia quen presos nican Jerusalén on yejhuan quineltocaj Jesucristo para ma quintlajyohuiltican.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Pero canaj tlacualispan ijcuac niaya ipan nojhui, niman sa nisiu catca para najsis ne Damasco, nimantzin opetlan noyehualican se cojtic tlahuijli yejhuan ohualeu ne ilhuicac.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ijcuacon onihuetz ipan tlajli. Quemaj onicac se tlajtojli nechijliaya: “Saulo, Saulo, ¿tlica sanoyej tinechtlahuelita niman tinechtlajyohuiltia?
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Quemaj onicnanquilij, oniquijlij: “¿Aquin tejhua Señor?” Niman yejhua onechijlij: “Nejhua niJesús yejhuan onihualeu ne Nazaret, sa no yejhua on yejhuan tictlahueltotocatinemi.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Niman on yejhuan nohuan nemiyaj oquitaquej melahuac on tlahuijli niman onomojtijquej, pero xocacquej itlajtol on yejhuan nechnotzticatca.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Quemaj oniquijtoj: “¿Tlinon nonequi nicchihuas noTeco?” Niman on toTeco onechijlij: “Xmotelquetz niman xhuiya ne Damasco. Ompa mitzijlisquej nochi on tlen Dios oquitlalij para ticchihuas.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Niman ica on itlampetlanalis on tlahuijli onechcoxcatzintilij, on yejhuan nohuan nemiyaj onechmayantiajquej hasta ne Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ompa nemiya se tlacatl itoca Ananías. Yejhua sanoyej cuajli quitlacamatiya itlanahuatil Moisés niman nochimej on hebreos yejhuan chantiyaj ne Damasco sanoyej cuajli quitlacaitayaj yejhua.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Yejhua ohuajlaj nechitaco, niman ijcuac oyejcoc onechijlij: “Nocniu Saulo, ocsejpa xseli motlachalis.” Niman nimantzin onitlachix niman oniquitac yejhua.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Quemaj onechijlij: “On yejhuan inDios toachtojtajhuan omitztlapejpenij para tiquixmatis on tlen yejhua quinequi, niman para tiquitas on yejhuan yolmelajqui niman para ticaquis itlajtol yejhuan quisa icamac.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Tejhua ticteixpantilis itech nochi tlacatl on tlen otiquitac niman oticac.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Aman, tej, ¿tlinon ticcha? Xmotelquetz niman xmocuatequi, niman xquijli toTeco para ma mitzchipahua ica on motlajtlacolhuan.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Ijcuac onejcoc nican Jerusalén niman nicchihuaya oración ne ipan on hueyi tiopan, oniquitac se tlatlachalistli quen notemicpan.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Oniquitac on toTeco, niman onechijlij: “Xmotlasihuiti. Nimantzin xquisa nican Jerusalén pampa xquiselisquej on tlen noca tiquijtos.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ijcuacon nejhua oniquijlij: “ToTeco, yejhuamej quimatztoquej ica nohuiyan ipan intiopan on hebreos niquintzajtzacutinemiya ipan cárceles, niman niquinmajmailiaya on yejhuan mitzneltocaj.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Niman ijcuac oquimictijquej Esteban moteixpantilijcau, nejhua no tehuan ompa ninemiya. Nejhua no onictemacac notlajtol para oquimictijquej. Niman oniquimpialij intlaquehuan on yejhuan oquimictijquej Esteban.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero toTeco onechijlij: “Xhuiya, pampa nejhua nimitztitlani huejca intech on yejhuan xhebreos.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Hasta nican ipan in tlajtojli yejhuamej on tlacamej ocacquej, pero ijcuac ijquin ocacquej opejquej tzajtzij chicahuac, quijtohuayaj:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Niman pampa tzajtziyaj niman tlacpac quichapaniayaj intlaquen niman tlacpac quixiniayaj tlajli,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 on comandante otlanahuatij para ma cuicacan ne ijtic on hueyi tepancajli. Quemaj otlanahuatij ma cuijhuitequican para ma quijto tlica on tlacamej itechcopa tzajtziyaj ican tlahuejli.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Pero ijcuac yoquisasalojcaj para quimajmailisquiaj, Pablo oquijlij on capitán yejhuan ompa nemiya:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ijcuac on capitán ijcon ocac, oyaj oquimachiltito on comandante, oquijlij:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Quemaj on comandante oquinisihuij Pablo, niman oquijlij:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ijcuacon on comandante oquijlij:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Yejhua ica in, on yejhuan cuitequisquiaj Pablo nimantzin onejcuanijquej. Niman on comandante, ijcuac ocajsicamat ica Pablo yejhua romano no, onomojtij ica oquisalojca.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 On comandante quinequiya cajsicamatis on tlen melahuac on tlinon ica on hebreos quiteixpanhuiyaj Pablo. Yejhua ica huajmostla oquitojton Pablo ica on teposcadena niman otlanahuatij ma huajhuiyan niman ma nosentlalican on tiopixquej tlayecanquej niman nochimej on tetlacanonotzquej. Quemaj oquixtij Pablo niman oquitelquetz imixpan.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.