2 Coríntios 7

Ndagano mp'ya kwa wanth'u wose (NGP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wandugu zangu, kikanda kink'higwa zindagano izi zose, kikesunt'he na chochose kikudaha kugela usavu imili ne mioyo yetu kinde want'hu wa Mnungu na kwikala kwa kumwogoha Mnungu.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Kikomoeleni mioyo yenyu, hakitendile wiihi kwa mnt'hu yeyose, hakibanange chochose, naho hahana kint'hu kiungile kulawa kwa yeyose kwa kumdant'hiliza.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Hikuyalonga aya vileke niwageleni mwo usengelo, enga viya nalongile hadya nk'hongo, muwandugu zetu, naho kiwose mazuwa yose, kikanda wagima hegu hata mwo kubanika.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Himanya nyuwe mkimala mtogile, nna wefenyi kwa ajili yenyu! Mwa makunt'ho yetu yose, nakeink'ha moyo, naguluka handa mkinyemi.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Hachahumulaga hata kize kibule Makedonia. Ntendelo zose nokunda na makunt'ho, kwandaga na nk'humbizi na want'hu watuhu, mwe mioyo yetu chandaga na wogofi.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Mna Mnungu akuwasangalaza wasokele mioyo, kakisangalaza kwa kwiza kwakwe Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Hiko ukwiza kwakwe Tito du nuko kukisangalaze suwe, mna iviyaiviya ivo mumgeile moyo. Yehe kakigambila ivo mkuungisa kuniyona miye, kwa ivo mkunionela kinyulu, naivo mkuunga kunamila, naivo mbuli ino inink'ha kinyemi kitendese.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Hata uneva baluwa yangu idya iwagelani kinyulu, hikuona nii nde na usungu kwa kuwaandikilani. Naona kugamba baluwa idya iwatenda mnde na kinyulu mna kwa lupisi.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Haluse nna kinyemi, hiyo kwaviya mnda na kinyulu, mna kwaviya kinyulu chenyu kiwatendani mmuuiye Mnungu. Ivo Mnungu kawatendani mhitule sila zenyu kwa icho kinyulu, naivo suwe hakiwalumizeni kwa dyodyose.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Kugamba mwe kinyulu icho Mnungu kegala uhituzi wo moyo ukwigala ukombola. Ivo hakuna chochose kikuleka kione usungu. Mna kinyulu che isi chegala file.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Kauleni kiya kidamanywe ni Mnungu mwe kinyulu chenyu, mwakombeka kukelagisa hemwiina malema! Mna maya, mwazinduka, na kogoha, mna nkwina ya kuwona, kukombeka na kuwasulumiza waihi! Kwakila sila mkelagisa wenye kugamba mkuka mwe mbuli iyo.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Ivo hata uneva hiwagondelani ibaluwa idya, neinda hiyo kwa yudya adamanye wiihi, hegu kwa yudya adamanyilwe. Ne hiwandika vileke vimanyike pwilili hameso ya Mnungu kugamba mwakombekesa kwajili yetu.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Nivo vikuleka nekisangalazwa vitendese. Hiyo kugamba nekigelwa moyo du, mna Tito nakakigela kinyemi kwa yadya yose mmwabize kumsangalaza.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Miye hiwatogolesa nyuwe hameso hakwe, naho mwe mbuli ino hamkigeile soni. Kilonga ikindedi kwenyu mazuwa yose, sa iivo kukeduvya kwetu hameso ya Tito kunda mbuli ya kindedi.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Naivo lukunde lwakwe kwenyu lugenyelesa, akakumbukila ivo nyuwe nyose mwadahile mkategeleza, na ivo mwamhokele kwa wogofi na kuzingiza.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nna kinyemi, kwaviya nadaha kuwahuwila kindedindedi kwa kila mbuli.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.