Gênesis 37
Dhao Alkitab (NFA) vs NVI
1 — ausente —
1 Jacó habitou na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 — ausente —
2 Esta é a história da família de Jacó: Quando José tinha dezessete anos, pastoreava os rebanhos com os seus irmãos. Ajudava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e contava ao pai a má fama deles.
3 Lodꞌo dhu rara iisi Yusuf na, ama na dhu heka le. Nèti èèna ka, na sue Yusuf ne risi eele nèti ana-ana na leo sèra. Ca lodꞌo ka, Yakob jꞌau kodho madhera èci dhu saraga bia hia Yusuf.
3 Ora, Israel gostava mais de José do que de qualquer outro filho, porque lhe havia nascido em sua velhice; por isso mandou fazer para ele uma túnica longa.
4 Ropa aꞌa na si ladhe-ladhe laꞌa na ama na sue risi Yusuf, hèia ra mulai tèka dꞌara dènge ne, roꞌo boe padhai lii dènge ne.
4 Quando os seus irmãos viram que o pai gostava mais dele do que de qualquer outro filho, odiaram-no e não conseguiam falar com ele amigavelmente.
5 — ausente —
5 Certa vez, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles passaram a odiá-lo ainda mais.
6 — ausente —
6 "Ouçam o sonho que tive", disse-lhes.
7 — ausente —
7 "Estávamos amarrando os feixes de trigo no campo, quando o meu feixe se levantou e ficou em pé, e os seus feixes se ajuntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele".
8 Hèia ra jèke ne, aku rèngu na, “We! Èu ngee na, èu neo jꞌajꞌi dhèu kapai kèna, ho neo paredha jiꞌi, do?” Taga na lolo lii nii neꞌe, hèia asa ra nasa dènge ne.
8 Seus irmãos lhe disseram: "Então você vai reinar sobre nós? Quer dizer que você vai governar sobre nós? " E o odiaram ainda mais, por causa do sonho e do que tinha dito.
9 Nèbhu boe, Yusuf nii hari ca tèka. Na lolo hari dènge aꞌa na si, aku nèngu na, “We! Jaꞌa nii hari, sèmi neꞌe ka. Jaꞌa kèdhi madha lodꞌo, hèru, dènge hua-hètu canguru èci. Aaꞌi-aaꞌi sèra, pahaha iisi mi jaꞌa.”
9 Depois teve outro sonho e o contou aos seus irmãos: "Tive outro sonho, e desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim".
10 Hèia Yusuf lolo hari lii nii deo na dènge ama na, aa dènge aꞌa na sèra.
10 Quando o contou ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e lhe disse: "Que sonho foi esse que você teve? Será que eu, sua mãe, e seus irmãos viremos a nos curvar até o chão diante de você? "
11 Nèti èèna ka, aꞌa na sèra tèka dꞌara bia dènge ne. Te ngaa ama na pangee taruu lii nii èèna ètu dꞌara na.
11 Assim seus irmãos tiveram ciúmes dele; o pai, no entanto, refletia naquilo.
12 Ca tèka ka, aꞌa Yusuf sèra rèti kahibꞌi-kalèbho ama na, asa era jꞌuꞌu dètu dènge rae Sikem.
12 Os irmãos de José tinham ido cuidar dos rebanhos do pai, perto de Siquém,
13 Nèbhu boe ka, ama na peka dènge Yusuf, aku nèngu na, “Aꞌa mu si jꞌaga kahibꞌi-kalèbho dètu dènge Sikem. De èu paꞌèra, ho lamu ladhe ku si la.”
13 e Israel disse a José: "Como você sabe, seus irmãos estão apascentando os rebanhos perto de Siquém. Quero que você vá até lá". "Sim, senhor", respondeu ele.
14 Hèia ama na peka hari, aku nèngu na, “Èu lamu ladhe aꞌa mu si, dènge kahibꞌi-kalèbho èdhi. Ladhe ra samia na, mai peka dènge jaꞌa.”
14 Disse-lhe o pai: "Vá ver se está tudo bem com os seus irmãos e com os rebanhos, e traga-me notícias". Jacó o enviou quando estava no vale de Hebrom. Mas José se perdeu quando se aproximava de Siquém;
15 Dꞌai nèi, na tenge aꞌa na si, palème dꞌara padꞌa èèna. Na paraga dènge dhèu mone èci, ka dhèu èèna karèi ne, aku nèngu na, “Èu tenge ngaa?”
15 um homem o encontrou vagueando pelos campos e lhe perguntou: "Que é que você está procurando? "
16 Yusuf dhaa, aku nèngu na, “Jaꞌa tenge aꞌa jaꞌa. Rèngu eo kahibꞌi-kalèbho dètu ètu era neꞌe. De ama, èu paraga dènge si, do aadꞌo?”
16 Ele respondeu: "Procuro meus irmãos. Pode me dizer onde eles estão apascentando os rebanhos? "
17 Hèia, dhèu deo na peka, aku nèngu na, “Ra aadꞌo heka ètu neꞌe. Te jaꞌa tadèngi, ra peka na lasi padètu dènge rae Dotan.”
17 Respondeu o homem: "Eles já partiram daqui. Eu os ouvi dizer: ‘Vamos para Dotã’ ". Assim José foi em busca dos seus irmãos e os encontrou perto de Dotã.
18 Ropa ladhe rèdhi Yusuf nèti kajꞌèu, ra padhue rare lii èci neo pamadhe ne.
18 Mas eles o viram de longe e, antes que chegasse, planejaram matá-lo.
19 Èci peka dènge èci, aku rèngu na, “Miu ladhe ku la! Mone eele tuka nii na, nuka mai nèi!
19 "Lá vem aquele sonhador! ", diziam uns aos outros.
20 De mai ho ti pamadhe ne. Ho èèna na, ti core eele ne asa dꞌara madha èi madhe èèna. Ladhe dꞌai èmu na, ti peka dènge ama peka na, badha hui raꞌe ne. Ho èèna na, ti ladhe sèku, lii nii na sèra sa mia!”
20 "É agora! Vamos matá-lo e jogá-lo num destes poços, e diremos que um animal selvagem o devorou. Veremos então o que será dos seus sonhos. "
21 Ropa nanene èèna, hèia aꞌa na Ruben tenge jꞌara ho patabuli eele Yusuf. Hèia na kai ari na si, aku nèngu na, “We! Èdhi baku pamadhe ne!
21 Quando Rúben ouviu isso, tentou livrá-lo das mãos deles, dizendo: "Não lhe tiremos a vida! "
22 Beꞌa risi èdhi kèpe ne, ti tao asa dꞌara madha èi madhe nèi. Ètu èèna, era dhu dhèu aadꞌo, de èci sa rèdhi boe ne. Sadꞌi baku pasuti raa na.” Na peka sèmi èèna, lula na tenge jꞌara ho patalale Yusuf, ho hia na lèpa hari èmu.
22 E acrescentou: "Não derramem sangue. Joguem-no naquele poço no deserto, mas não toquem nele". Rúben propôs isso com a intenção de livrá-lo e levá-lo de volta ao pai.
23 Ropa Yusuf dꞌai madha aꞌa na si, ra kèpe ne, ka ra rèbhi eele kodho dhu saraga aae ètu ua na.
23 Chegando José, seus irmãos lhe arrancaram a túnica longa,
24 Ka ra nuni paꞌoro ne, hèia ra tule ne asa dꞌara madha èi madhe èèna.
24 agarraram-no e o jogaram no poço, que estava vazio e sem água.
25 Èle èèna ka, ra lèpa, lasi raꞌa-rinu. Ètu talora raꞌa-rinu, kabèdhi la ra ladhe rèdhi dhèu canau mai re èèna. Dhèu sèra kako rèti dènge badha onta ra, hue dènge mèdha dꞌaga, sèmi raa ajꞌu hèu mèngi, bubhu-bubhu dènge èi naꞌi rupa-rupa. Dhèu sèra sa, dhèu Ismael, dhu mai nèti rae Gilead neo lasi kajꞌèu dꞌai Masir.
25 Ao se assentarem para comer, viram ao longe uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade. Seus camelos estavam carregados de especiarias, bálsamo e mirra, que eles levavam para o Egito.
26 Èle èèna hèia, Yahuda peka dènge aꞌari na sèra, aku nèngu na, “Ee! Beꞌa risi sèmi neꞌe. Èdhi baku pamadhe ne. Aꞌoto na ngaa? Tasa mera mia èèna ka, èdhi bisa boe pahuni raa na.
26 Judá disse então a seus irmãos: "Que ganharemos se matarmos o nosso irmão e escondermos o seu sangue?
27 Beꞌa risi èdhi pahie ne dènge dhèu Ismael sèi. Èdhi tao ne samia èèna ka oo, nèngu neꞌe ari dꞌèlu èdhi. Nèti èèna ka, baku èdhi pamadhe ne!” Aaꞌi-aaꞌi ra dꞌèi kahèi dènge lii Yahuda èèna.
27 Vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não tocaremos nele, afinal é nosso irmão, é nosso próprio sangue". E seus irmãos concordaram.
28 Ropa dhèu dꞌaga sèra dꞌai era èèna, hèia aꞌa Yusuf sèra lasi ère rare ne, nèti dꞌara madha èi madhe deo na. Ka ra pahie ne mi dhèu Ismael sèra dènge kabꞌua 20 (dua nguru) bua doi pudhi. Ka dhèu Ismael sèra rèti Yusuf asa rai Masir.
28 Quando os mercadores ismaelitas de Midiã se aproximaram, seus irmãos tiraram José do poço e o venderam por vinte peças de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Lodꞌo ra pahie Yusuf ne, Ruben neꞌa boe. Ropa na laꞌe patigi sa dꞌara madha èi madhe na, capa na kabèdhi, ladhe laꞌa na Yusuf aadꞌo heka ètu dꞌara. Nèti èèna ka, na ciu pamae kodho ètu ngiꞌu na, lula dꞌara na pèdꞌa ae titu kèna.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá, rasgou suas vestes
30 Hèia na laꞌe sa ari na si, ka na peka, aku nèngu na, “Ira ii! Ari èdhi aadꞌo heka ètu era èèna! Jaꞌa tao samia hari?”
30 e, voltando a seus irmãos, disse: "O jovem não está lá! Para onde irei agora? "
31 Hèia ra roro kahibꞌi ciꞌu, ka rare kodho Yusuf dhu saraga aae èèna, cèbꞌu sa dꞌara raa kahibꞌi deo na.
31 Então eles mataram um bode, mergulharam no sangue a túnica de José
32 Hèia ra lèpa ka rèti dènge kodho deo na, padꞌelo dènge ama na, ka ra peka, aku rèngu na, “Ama! Jiꞌi pili ngare kodho neꞌe. Ama ku ladhe sèku la. Tao-tao neꞌe kodho ari jiꞌi Yusuf.”
32 e a mandaram ao pai com este recado: "Achamos isto. Veja se é a túnica de teu filho".
33 Ropa nèdhi kodho deo na, Yakob tadhe dènge. Hèia na peka, aku nèngu na, “Ira ii! Neꞌe kodho ana jaꞌa. Èle boe badha hui raꞌe ana jaꞌa. Ira iiii! Ana jaꞌa madhe le!”
33 Ele a reconheceu e disse: "É a túnica de meu filho! Um animal selvagem o devorou! José foi despedaçado! "
34 Nèti èèna ka, Yakob ciu pamae kodho ètu ngiꞌu na, ka na pake karo, taga nèti dꞌara na susa titu kèna. Na tangi lii ooi-ooi sène nare lodꞌo nèbhu aae.
34 Então Jacó rasgou suas vestes, vestiu-se de pano de saco e chorou muitos dias por seu filho.
35 Ana na, ana mone dènge ana bhèni sèra aaꞌi-aaꞌi ra, mai padhai lii pakarejꞌe dꞌara ama ra, te ngaa tao rare boe ne. Aku nèngu na, “Aadꞌo! Sasusa jaꞌa ne bisa dꞌai madhe kèti. Te jaꞌa bisa boe bhèlu ana èci neꞌe.” Mema dꞌara Yakob jꞌèra taruu, lula na ngee nèdhi ana na Yusuf dhu madhe èèna.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele recusou ser consolado, dizendo: "Não! Chorando descerei à sepultura para junto de meu filho". E continuou a chorar por ele.
36 Lodꞌo-lodꞌo dhu Yakob ètu dꞌara susa era, dhèu dꞌaga sèra dꞌai le Masir. Dꞌai nèi, ka lasi pahie eele Yusuf dènge dhèu kapai èci ètu nèi, ngara na Potifar. Dhèu neꞌe komedhaa jꞌaga nèti dhèu aae Masir.
36 Nesse meio tempo, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.