Gênesis 29

Dhao Alkitab (NFA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hèia Yakob kako hari ka asa bèka dhimu.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Ca lodꞌo, ladhe nèdhi èi ca madha, dètu dènge rae cue. Padètu-dètu dènge madha èi èèna, abhu tèlu kaboko kahibꞌi-kalèbho, dhu mate rinu èi. Te ngaa hadhu aae cue dhu ra pasaguru mi hèbꞌa èi na.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Dhu tema le, ladhe kahibꞌi tesa aaꞌi-aaꞌi ra, ana-ana madhenga kahibꞌi se, lasi bhoke hadhu na, heka ra dhui kèna, panginu kahibꞌi si. Panginu rare na, ra katange hari hadhu na laꞌe.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Ka Yakob kako laꞌe asa madha dhèu madhenge kahibꞌi se, hèia na karèi, aku nèngu na, “Miu se, dhèu mia?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Ka Yakob karèi hari, aku nèngu na, “Miu tadhe toꞌo jaꞌa, Laban, do? Nèngu na, ana Nahor.”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Hèia Yakob karèi hari, aku nèngu na, “Na beꞌa-beꞌa, sina ma?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Hèia Yakob peka hari, “Loo nètu era. De beꞌa risi, badha mia ètu seꞌe le, panginu ka si. Sèna ka lere mèti hari asa dꞌara padꞌa, ho raꞌa hari jꞌuꞌu.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Te ngaa ra peka, “We, jꞌara na aadꞌo sèmi èèna! Jiꞌi mate toke tesa aaꞌi ku, heka jiꞌi pakeso hadhu ne, heka panginu badha se kèna.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Yakob padhai lii era, Rahel dꞌai le era èèna dènge kahibꞌi ama na. Nèngu ka dhu biasa ladhe-leru si.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Ropa Yakob nèdhi Rahel dènge kahibꞌi sèra, laꞌe dènge ka paꞌeso eele hadhu dhu saguru hèbꞌa èi na. Ka na panginu badha toꞌo na sèra.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Èle ka, laꞌe uu Rahel, dènge tangi.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Ka na lolo dènge Rahel, aku nèngu na, “Ari! Jaꞌa ne, ana nèti Ribka, ana hèni ama mu.” Hèia Rahel rai sa èmu laꞌe, peka dènge ama na.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Ropa Laban tadèngi lii lolo Rahel, dhu peka na Yakob ana nèti ana hèni na Ribka, ka laꞌe dènge ka, soru nare Yakob. Ropa na dꞌai, liku nare Yakob, ka na uu, hèia gale nèti dènge ka, lasi asa èmu na. Ka Yakob lolo aaꞌi-aaꞌi dènge toꞌo na.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 — ausente —
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Laban padhai lii dènge ne, aku nèngu na, “Yakob! Jaꞌa koꞌo boe, sèna ka èu sabꞌa hia jaꞌa dènge iia-iia dꞌara, lula èdhi se dhu paꞌaꞌari. De èu neo sèna ka rui-jꞌajꞌèra èu jaꞌa bꞌae ca ngaa?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Laban ne, dhu dènge ana bhèni dhèu dua. Dhu uru, ngara na Lea. Aa ari na, ngara na Rahel.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Lea ne, musi madha na ako ahu. Te ngaa Rahel, rèhu na bhèni iia, aa ngiꞌu na saraga bia.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Yakob dꞌèi risi Rahel. Ka na peka dènge Laban, “Ladhe toꞌo ku moꞌo, jaꞌa sabꞌa hia toꞌo ku pidhu tèu, sadꞌi toꞌo ku hia jaꞌa madhèdi dènge Rahel.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Hèia Laban dhaa, aku nèngu na, “Jaꞌa koꞌo! Beꞌa risi, jaꞌa paleo èu dènge Rahel, lula èdhi dua ti dhu aꞌari. Mage dhoka na madhèdi dènge dhèu leo. De mu pea mi neꞌe, sèna ka sabꞌa hia jaꞌa.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Ka Yakob sabꞌa hia Laban pidhu tèu, sèna ka na bisa madhèdi dènge Rahel. Lula na dꞌèi madhe-madhe Rahel, nèti èèna ka, pidhu tèu èèna, na pangee nuka sèmi pèri-pèri lodꞌo di.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ropa risi nèti pidhu tèu, ka na pasanèdꞌe Laban, aku nèngu na, “Toꞌo! Jaꞌa sabꞌa le hia toꞌo ku pidhu tèu, de paleo ka jaꞌa dènge Rahel.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Hèia Laban tao tatao, ka na nèru aaꞌi rae lesa ètu rae èèna.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 — ausente —
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 — ausente —
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 — ausente —
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 — ausente —
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 — ausente —
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Lii padhai Laban deo na, Yakob dꞌèi kahèi. Nèti èèna ka, èle tatao ne pidhu lodꞌo, ka Laban pamadhèdi hari Yakob dènge Rahel.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Ka Laban hia ènu na dhèu bhèni èci, ngara na Bilha, sèna ka jꞌajꞌi mi ènu Rahel.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Hèia Yakob paꞌèci ka dènge Rahel. Na dꞌèi risi Rahel nèti Lea. Ka Yakob sabꞌa hari hia toꞌo na pidhu tèu.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Te ngaa LAMATUA neꞌa le, Yakob sue risi Rahel nèti Lea. Nèti èèna ka, Na hia Lea nara iisi ana. Te ngaa Rahel abhu boe ana.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Hèia Lea dènge babia, ka nara iisi ana mone ca dhèu. Na pangare ne, Ruben (dhu sasoa na ‘mèdhi si, abhu ana’), lula na peka na, “LAMATUA ladhe nèdhi le sasusa jaꞌa. Nèti èèna ka, limuri ne, dhèu èmu jaꞌa tao madha-dhilu mi jaꞌa.”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Ka Lea dènge hari babia, hèia nara iisi hari ana mone èci. Na pangare ne, Simeon (dhu sasoa na, ele boe ‘dhèu tadèngi le’), lula na peka na, “LAMATUA dhu neꞌa na, dhèu èmu jaꞌa sue boe jaꞌa. Tu dꞌai èèna ka, Na hia jaꞌa ana dhèu èci hari.”
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Èle èèna ka, Lea kadꞌo hari ana èci, ka nara iisi ana mone ca dhèu. Na pangare na Lewi, lula na peka na, “Dènge ana neꞌe ne, èle dènge lii langu jaꞌa. Dꞌara dhèu èmu jaꞌa, paꞌèki dènge jaꞌa, lula jaꞌa matana hia ne ana mone, dhèu tèlu kèna.”
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Ka Lea dènge hari babia ca tèka, hèia nara iisi ana mone èci. Na pangare na, Yahuda (dhu sasoa na ele boe ‘koa-kio’), lula na peka na, “Dènge jꞌara neꞌe ne, jaꞌa neo koa-kio LAMATUA!” Èle ka, Lea dènge heka ana.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.