Atos 7
Dhao Alkitab (NFA) vs VC
1 Hèia kètu kapai risi agama Yahudi karèi Stefanus, peka na, “Dhèu seꞌe galaa èu ne, lèke do aadꞌo?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 — ausente —
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 — ausente —
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Hèia na tèke eele rai dhèu Kasdim, ka laꞌe pea ètu kota Haran. Ropa ama dꞌèlu na madhe, ka Ama Lamatua lere ne asa rai neꞌe ne, dhu ama-ama aꞌari pea toke dꞌai sange neꞌe ne.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Lodꞌo èèna, Ama Lamatua hagꞌe boe rai ca kasibꞌi sa hia ne ho jꞌajꞌi rai pusaka na. Te ngaa Ama Lamatua moa tèke le, na, Nèngu hia rai neꞌe, jꞌajꞌi rai pusaka ana-èpu na. Te ngaa lodꞌo èèna, Abraham dènge mèka ana.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Ka Ama Lamatua peka dènge ne, ‘Bèli-camèdꞌa ana-èpu èu lasi pea ètu rai dhèu. Ho dhèu rai èèna ènyi si, aa tao rèngu jꞌajꞌi ènu, dènge pajꞌèra si toke dꞌai èpa ngasu tèu.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ho ladhe èle èpa ngasu tèu èèna, Jaꞌa huku dhèu kabarai dhu tao ana-èpu èu jꞌajꞌi ènu sèra. Hèia ana-èpu èu tèke eele rai èèna, ho rèngu mai asa era neꞌe ne, sèna ka ra manèngi makasi mi Jaꞌa.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Padhai lii nare sèmi èèna, ka Na hia tadha lii moa Ne dènge jꞌara suna ana mone, jꞌajꞌi tadha dhu sasoa na, Abraham jꞌajꞌi le dhèu unu Ama Lamatua. Èle èèna ka, ropa ana na, Isak, dꞌai umur aru lodꞌo, hèia na suna ne. Aa Isak suna ana na, Yakob kahèi. Aa Yakob suna ana-ana mone na, dhèu canguru dua sèra, ladhe umur rèngu dꞌai aru lodꞌo. Rèngu aaꞌi-aaꞌi sèra, bèi-baki èdhi dhèu Yahudi.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Ca tèka, bèi-baki èdhi sèra dꞌara pèdꞌa dènge ari ra Yusuf, ka ra pahie eele ne ka jꞌajꞌi ènu ètu rai Masir nèi. Masi ka sèmi èèna, te ngaa Ama Lamatua tèke eele boe ne.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Nèti èèna ka Lamatua patabuli eele ne nèti jꞌajꞌèra nèngu. Ama Lamatua hia ne dꞌèlu-mèu, ka neꞌa jꞌara ae-ae, ka Dhèu Aae Masir sue ne. Nèti èèna ka, na dedꞌe ne jꞌajꞌi gubernur ètu rai Masir. Aa na nèdꞌu koasa kahèi ètu dꞌara èmu dhèu aae.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Hèia tèu manganga lèke rai Masir dènge rai Kanaꞌan. Tèu-tèu manganga madꞌèu èèna, bia titu kèna. Nèti èèna ka dhèu ètu mia-mia jꞌèra dꞌai seli. Sèmi èèna kahèi, bèi-baki èdhi abhu heka ngangaꞌa.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Te ngaa baki Yakob tadèngi lii, na, ètu rai Masir abhu ngangaꞌa. Ka na pua ana-ana na sèra, nuka bèi-baki èdhi, ho lasi hèli ngangaꞌa ètu rai Masir.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Hèli rare, hèia ra lèpa. Ropa oe èle ngangaꞌa sèra, ka ama ra pua hari lasi hèli ngangaꞌa ètu Masir. Lodꞌo èèna ka, heka Yusuf bhoke dꞌara, peka na, nèngu ne ari dꞌèlu rèngu. Ka na patadha aꞌari na sèra dènge dhèu aae Masir.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Èle èèna ka, Yusuf manèngi ama na dènge aꞌari na aaꞌi-aaꞌi lasi pea asa rai Masir. Rèngu dhu lasi asa nèi, aaꞌi-aaꞌi ra pidhu nguru lèmi dhèu.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 De baki Yakob pidha asa nèi, toke dꞌai bèi-baki èdhi sèra madhe ètu Masir.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Ka nèbhu aae ku, heka rèti rui bèi-baki èdhi sèra lèpa hari asa rae Sikem ètu rai Kanaꞌan. Ka ra tèke rui sèra ètu era dhu uru èèna baki Abraham hèli nare nèti ana-èpu Hemor.”
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Stefanus tuhu hari lii, peka na, “Seꞌe se jꞌajꞌi, lula Ama Lamatua moa tèke le, na, èèna na limuri hari Nèngu neo hia rai pusaka mi baki Abraham ètu era èèna. Ropa oe dꞌai lodꞌo dhu Ama Lamatua moa èèna, èdhi dhèu Yahudi tabha ae titu kèna ètu rai Masir nèi.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Lodꞌo èèna, dhèu aae hiu èci paredha ètu nèi. Te ngaa nèngu tadhe boe Yusuf.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Dhèu aae neꞌe ènyi ruri dhèu èdhi sèra. Aa na bhelu titu kèna dènge bèi-baki èdhi. Na laka-seti rèngu ho core eele ana rèngu dhu rara iisi hiu, sèna ka madhe.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Lodꞌo èèna, dꞌai lodꞌo ina Musa nara iisi ne. Musa kabèbꞌu titu kèna! Ina dènge ama na madhutu boe lii paredha dhèu aae. Ra piara pahuni ne, toke dꞌai tèlu hèru.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Ropa rèngu bisa heka pahuni ne ètu dꞌara èmu, ka ra panangi eele ne. Te ngaa ana bhèni dhèu aae Masir rage nare ne, ka saꞌu nèti asa èmu, ka na ladhe-leru ne sèmi ana dꞌèlu nèngu.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Nèti èèna ka, dhèu rai Masir ajꞌa aaꞌi ne dènge mamèu ra, toke dꞌai na jꞌajꞌi dhèu dꞌèlu-mèu. Nèngu ne dꞌèlu-mèu ètu dꞌara lii padhai, aa ètu dꞌara sabꞌa-laꞌa.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Ropa Musa dꞌai umur èpa nguru tèu, hèia na neo patadha dènge dhèu Israꞌel nèngu sèra.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ropa na laꞌe, ka na nèdhi dhèu Masir èci dhu game dhèu Israꞌel ca dhèu. Ka na sarii dhèu Israꞌel èèna, aa na hake pamadhe dhèu Masir èèna.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Te Musa ngee, na, dhèu nèngu sèra reꞌa le, na, Ama Lamatua pua ne ho patabuli rèngu nèti jꞌajꞌèra ra. Te ngaa rèngu reꞌa mèka.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Bèli èèna, Musa laꞌe hari ladhe dhèu Israꞌel na sèra. Ka na rage dhèu dua pagama. Aa na neo padame dhèu dua se, peka na, ‘Weh! Miu dua mi se, paꞌaꞌari. Nga tao ka miu dua mi patao?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Te ngaa dhèu dhu game angalai na, dhaa, aku nèngu na, ‘Cee ka dhu dedꞌe èu jꞌajꞌi kètu jiꞌi! Aa cee ka dhu pajꞌujꞌu èu, ho jꞌajꞌi mi dhèu jꞌue lii langu jiꞌi?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Èu ngee, na, èu bisa pamadhe hari jaꞌa, sama sèmi èu pamadhe dhèu Masir medꞌa na?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ropa Musa tadèngi nare lii neꞌe, hèia na rai eele nèti rai Masir, laꞌe pea ètu rai dhèu Median. Na leo-èmu ètu èèna, ka ra abhu ana mone dhèu dua.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Dꞌai èpa nguru tèu, hèia Musa laꞌe asa dꞌara mamoo èci, padètu dènge ledhe èci, ngara na ledhe Sinai. Ètu èèna, ana pajuu Ama Lamatua èci puru mai nèti sorga, ka padꞌelo iisi na nèti dꞌara ai dhu heo ètu ana aajꞌu iiki ca kapua. Ai naꞌe ana aajꞌu èèna, te ngaa kèpu boe.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Ladhe nèdhi sèmi èèna, ka Musa loo-loo sène. Ka na laꞌe padètu ho neo neꞌa, ngaa ka ne. Kabèdhi laa, na tadèngi Ama Lamatua padhai lii nèti dꞌara ai, peka na,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Jaꞌa ne, Ama Lamatua nèti bèi-baki èu! Lamatua nèti baki Abraham, baki Isak, dènge baki Yakob.’ Tadèngi nare sèmi èèna, ka na madhaꞌu toke dꞌai isi karèbha. Aa na bani heka doa kètu ho ladhe ana aajꞌu dhu ai naꞌe èèna.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Èle èèna ka, Lamatua peka hari, aku Nèngu na, ‘We, Musa! Era dhu èu titu ne, era luri. Bhoke eele salapa èu!
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Baku pangee, na, Jaꞌa bhèlu eele le dhèu Israꞌel unu Jaꞌa ètu Masir sèi. Aadꞌo! Jaꞌa sanèdꞌe si era. Jaꞌa keꞌa jꞌajꞌèra rèngu. Jaꞌa tadèngi le lii roma iisi rèngu manèngi sasue. De Jaꞌa neo puru ho patabuli eele si. Mai ku asa neꞌe! Jaꞌa neo pua èu lèpa hari asa Masir nèi.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Dènge jꞌara sèmi èèna, ka Lamatua dhu padꞌelo iisi nèti dꞌara ai èèna, Na paredha Musa ho lèpa hari asa Masir. Lamatua pajꞌujꞌu nèngu ho patabuli eele dhèu Israꞌel nèti dꞌara jꞌajꞌèra rèngu. Musa ne ka dhu uru èèna dhèu karèi, peka na, ‘Cee ka dhu dedꞌe èu jꞌajꞌi kètu jiꞌi?’ Te ngaa neꞌe ne, Lamatua ka dhu dedꞌe ne!
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nèti èèna ka, Musa lèpa hari asa rai Masir. Ètu nèi, na tao tadha-tadha malaa ae. Ka na kalua eele dhèu Israꞌel nèti Masir. Nèti si kako re Dhasi Mea, ka ra kako palème dꞌara mamoo dꞌai èpa nguru tèu.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Ka Musa peka dènge dhèu Israꞌel, aku nèngu na, ‘Èèna na Lamatua dedꞌe dhèu èci nèti talora miu, ho Na pajꞌajꞌi ne dhèu nèti lii padhai Nèngu, sama sèmi Na dedꞌe nare jaꞌa.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Musa paꞌèci dènge dhèu Israꞌel èdhi sèra ètu dꞌara mamoo. Nèngu èèna ka dhu jꞌajꞌi kalete mi bèi-baki èdhi dènge ana pajuu Lamatua nèti sorga. Te ana pajuu èèna ka dhu nèti Lii Holo-Nori Ama Lamatua asa Musa. Sèra sa ka dhu padꞌelo jꞌara mamuri dhu lèke. Lii Holo-Nori sèra ka dhu Lamatua papuru ètu ledhe Sinai.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Masi ka sèmi èèna, te ngaa bèi-baki èdhi sèra roꞌo boe nanene Musa. Aa ra tule eele ne, ho ra neo lèpa hari asa rai Masir.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Ka ra lasi rarange Harun, aku rèngu na, ‘Ari mu Musa ka dhu pakalua eele èdhi nèti rai Masir. Te ngaa èdhi teꞌa heka nèngu ètu roꞌa mia. De jiꞌi manèngi èu tao mèdha sogo-tagu èci hia èdhi, sèna ka mèdha sogo-tagu èèna lere èdhi.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ka ra tao ka mèdha sogo-tagu èci, rupa sèmi ana sapi ciꞌu. Èle èèna ka, ra para badha hia mèdha sogo-tagu èèna. Ka ra raꞌa-sisi rame-rame, lula rèngu karejꞌe nèti mèdha sogo-tagu dhu rèngu tao unu ra.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Nèti èèna ka, Ama Lamatua soro kabodho hia si. Ka ra mulai sogo-tagu ka mèdha dedha-liru, sèmi madha lodꞌo, hèru, dènge hua-hètu. Te ngaa Lamatua soro tèke si sèmi èèna. Èèna na lèke sèmi lii dhu dhèu nèti lii padhai Ama Lamatua suri tèke, peka na,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Miu koa-kio boe Jaꞌa!
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Stefanus padhai lii taruu, peka na, “Ama Lamatua pajꞌujꞌu rupa nèti era manèngi-mangajꞌi èci mi Musa. Hèia Musa si patitu Paleo Manèngi-Mangajꞌi èci, dhu tao nèti kaꞌuri badha dènge bèla, sama sèmi rupa dhu Lamatua padꞌelo le. Ka dhèu Israꞌel sèra mai sabajꞌa mi Ama Lamatua ètu era èèna. Ho ladhe rèngu pidha nèti caꞌera asa era leo lasi, na, ra sagꞌe eele Paleo Manèngi-Mangajꞌi èèna, aa ra èki nèu ne, aa ra jèru rèti asa era hiu. Ètu era hiu, ra patitu hari Paleo èèna.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Limuri mai, lodꞌo Yosua si pamusu dènge dhèu rai leo ètu rai Kanaꞌan, Ama Lamatua babège eele si. Ka Na pabagi rai Kanaꞌan èèna hia bèi-baki èdhi. Lodꞌo rèngu parame rare rai èèna, rèngu rèti Paleo Manèngi-Mangajꞌi Lamatua asa era èèna. Paleo èèna titu taruu ètu èèna, toke dꞌai lodꞌo dhèu aae Daud nèdꞌu paredha.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Dhèu aae Daud manèngi-mangajꞌi mi Ama Lamatua, sama sèmi baki Yakob si. Ka Daud pakarejꞌe dꞌara Lamatua, hèia Lamatua hia nèngu berkat. Ka na manèngi ho Lamatua pajꞌujꞌu nèngu sèna ka patitu Èmu Kapua Manèngi-Mangajꞌi dhu hiu.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Te ngaa ana nèti Daud, ngara na Soleman ka dhu patitu Èmu Kapua Manèngi-Mangajꞌi Lamatua èèna.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Te ngaa èdhi teꞌa, na, Ama Lamatua pea boe ètu dꞌara èmu dhu dhèu rai-haha tao, lula uru èèna, dhèu nèti lii padhai Lamatua èci suri tèke le, peka na,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Dedha-liru èèna, kadera era Jaꞌa madhèdi paredha.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Lula dedha-liru, rai-haha, dènge isi aaꞌi-aaꞌi sèra, Jaꞌa ka dhu pajꞌajꞌi!’ ”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Hèia Stefanus tuhu hari lii padhai na, ka na jèke si, aku nèngu na, “Miu dhèu kètu hadhu! Miu se, èci èèna ka dènge dhèu dhu tadhe boe Ama Lamatua, dènge dhèu dhu nanene boe Nèngu. Miu dhèu dhu palabꞌa dènge Ama Lamatua, èci èèna ka dènge bèi-baki miu dhu soro kabodho asa Ne! Ka limuri ne, miu neo hari palabꞌa dènge Roh Lamatua dhu Mola-Mèci, do?
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Bèi-baki miu sèra ka dhu pajꞌèra taruu dhèu rèti lii padhai Ama Lamatua sèra. Miu peka ku! Dhèu rèti lii padhai Lamatua mia ka dhu rèngu pajꞌèra boe? Aadꞌo, sina ma! Uru èèna dhèu rèti lii padhai Lamatua peka mema, aku rèngu na, limuri mai Ama Lamatua pua Dhèu Nèngu dhu Mola-Mèci. Te ngaa bèi-baki miu pamadhe dhèu rèti lii padhai Ama Lamatua sèra. Ka miu tenge jꞌara kahèi ho hia dhèu leo pamadhe Dhèu Mola-Mèci nèti Lamatua.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Aa ana pajuu Ama Lamatua nèti sorga sèra dhu rèti mai atora adꞌa dhu Lamatua neo hia mi èdhi, te ngaa miu pusi-pahae boe.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Ropa dhèu dhu pamaꞌète lii langu sèra nanene rare lii padhai lii Stefanus, ka reꞌa mema, na, nèngu pasala si. Ka ra kadhi ngutu aa tèka dꞌara.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Te ngaa Roh Mola-Mèci Lamatua sabꞌa ètu dꞌara Stefanus. Na doa kètu ka ladhe asa dedha-liru. Ètu nèi, na ladhe nèdhi dadedha Ama Lamatua, dènge nèdhi kahèi Lamatua Yesus titu ètu sebhe gꞌana Na ètu era dhu kabꞌua risi.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Hèia Stefanus padhai lii, peka na, “Sèmi neꞌe ku, ama aaꞌi-aaꞌi. Jaꞌa kèdhi liru bhoke eele, aa Dhèu Rai-Haha Tareꞌa-reꞌa titu ètu era hua iia, re sebhe gꞌana Ama Lamatua.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ropa ra tadèngi sèmi èèna, hèia dhèu pamaꞌète lii langu sèra hutu roꞌa dhilu ra. Ka ra jèke ne, sèna ka kai Stefanus baku bhoke hèbꞌa. Ka ra mangamok neo game ne.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Èle èèna ka, ra nuni-paꞌoro ne rèti asa liꞌu kota. Dꞌai nèi, ka sakasii sèra bhoke eele kodho liꞌu ra, ho ra hia mi ana mone ngèru èci nèdꞌu. Ngara na Saulus, dhu jꞌajꞌi dhèu dadugu-rariu dhèu. Èle èèna ka, ra tabhie Stefanus dènge hadhu.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Ropa ra tabhie, hèia Stefanus paꞌoo, peka na, “Lamatua Yesus! Lodꞌo jaꞌa dꞌai kèna. Sèmi more ku samanga jaꞌa!”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Èle èèna ka, na bèbhe-lèpe urutuu, ka na paꞌoo hari dènge lii mèdhu, peka na, “Ama! Baku hia si dꞌui sasala neꞌe!” Hèia na maꞌète aꞌae dènge ka.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.