Atos 16
Dhao Alkitab (NFA) vs NTLH
1 Èle èèna ka, Paulus si lasi asa kota Derbe. Ka ra kako taruu asa kota Listra. Dꞌai Listra, ra paraga dènge ana mone ngèru èci, ngara na Timotius. Ama na, dhèu Yunani, aa ina na, dhèu Yahudi dhu parcaya Yesus. Timotius jꞌajꞌi le dhèu unu Yesus kahèi.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Dhèu parcaya aaꞌi-aaꞌi ètu kota Listra dènge kota Ikonium reꞌa, na, Timotius ne, dhèu dꞌara beꞌa.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Paulus neo sèna ka Timotius madhutu rèngu. Te ngaa dhèu Yahudi ètu èèna reꞌa, na, ama Timotius èèna, dhèu Yunani, de nèngu suna mèka madhutu adꞌa dhèu Yahudi. Nèti èèna ka, Paulus ator ho suna Timotius.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Èle èèna ka, rèngu lasi palème rae-rae, ho lole lii pamaꞌète nèti dhèu pajuu-paleha Lamatua Yesus dènge ama-ama Kristen leo sèra ètu kota Yerusalem.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Dènge jꞌara neꞌe, rèngu asa paꞌèra dꞌara dhèu sarani sèra. Bèli-bèli èèna, dhèu parcaya hiu asa tabha ae.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Èle èèna ka, Paulus si lasi taruu. Ka ra lasi asa propensi Galati dènge propensi Frigia, lula Roh Lamatua dhu Mola-Mèci kai si ho baku lasi lole Lii Lolo Beꞌa asa propensi Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ropa rèngu dꞌai rai èci dhu patoo dènge propensi Misia, rèngu neo maso asa propensi Bitinia. Te ngaa Roh Yesus kai si, sèna ka baku lasi asa nèi.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Èle èèna ka, rèngu kako re propensi Misia, hèia dꞌai kota Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Mèda èèna, Paulus abhu tanila. Nèngu nèdhi dhèu èci titu ètu cabèka dhasi ètu propensi Makedonia. Dhèu ne, taraa manèngi tulu, aku nèngu na, “Ama! Mai asa neꞌe, ho soru ku jiꞌi laa!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Nèdhi sèmi èèna, hèia jiꞌi ngare lii èci ho laꞌa asa Makedonia. Madhutu ngangee jiꞌi, na, Ama Lamatua ka dhu pua jiꞌi laꞌa lole Jꞌara Mamuri Na mi dhèu ètu cabèka dhasi nèi. Nèti èèna ka, Na kai jiꞌi baku laꞌa asa era leo.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Èle èèna ka, jiꞌi caꞌe balu ètu kota Troas, ho laꞌa asa pulu iiki cue, ngara na Samotrake. Asa bèli èèna, jiꞌi laꞌa taruu, ka dꞌai kota èci, ngara na Neapolis. Ka jiꞌi puru ètu èèna.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Nèti èèna, jiꞌi kako haga laꞌa asa kota Pilipi, kota kapai cue ètu propensi Makedonia. Kota neꞌe, ètu dꞌara paredha Roma kahèi. Jiꞌi pea pèri-pèri lodꞌo di ètu èèna.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Dꞌai lodꞌo aꞌoro sasabꞌa dhèu Yahudi, jiꞌi laꞌa tenge era sabajꞌa dhèu Yahudi. Jiꞌi pangee, na, era sabajꞌa èèna ètu sebhe loko. Ka jiꞌi kako ako kajꞌèu ciki nèti dꞌara kota, hèia jiꞌi ngèdhi loko èci. Ètu era neꞌe, jiꞌi paraga dènge pèri-pèri dhèu bhèni, ka jiꞌi madhèdi padhai lii dènge rèngu.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Nèti dhèu bhèni se, abhu dhèu èci, ngara na Lidia. Nèngu nèti kota kajꞌèu èci ètu propensi Asia, ngara na kota Tiatira. Sasabꞌa Lidia, pahia bèla mea sanama mangèru dhu kabꞌua titu kèna dènge dhèu aae-dhèu kapai. Nèngu majꞌèni manèngi-mangajꞌi mi Ama Lamatua. Nèti èèna ka, ropa na tadèngi lii padhai Paulus, ka na sèmi nare dènge.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Hèia jiꞌi sarani Lidia dènge isi èmu na aaꞌi-aaꞌi ra. Ropa sarani èle, ka na gale jiꞌi, aku nèngu na, “Ama si! Ladhe miu ngee, na, jaꞌa ne parcaya tareꞌa-reꞌa le Lamatua Yesus, na, miu mai manubha ètu dꞌara èmu jiꞌi.” Lula na pamako loe boe, hèia jiꞌi laꞌa.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ca lodꞌo, ropa jiꞌi laꞌa asa era manèngi-mangajꞌi, ka jiꞌi paraga dènge ana bhèni èci. Nèngu ne, ènu dhèu. Nidhu bhèlu sabꞌa ètu dꞌara nèngu, ka na neꞌa ladhe kalua dhèu. Nèngu neꞌa malare kahèi. Ka dhèu ae hia ne doi, ho ra manèngi nèngu ladhe kalua rèngu. Te ngaa lamatua ana bhèni ènu ne ka dhu abhu doi aaꞌi-aaꞌi sèra. Ka rèngu jꞌajꞌi kaja.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Lodꞌo èèna, ropa jiꞌi kako, ana bhèni ne madhutu taruu jiꞌi. Ka na paꞌoo-parodha, peka na, “Dhèu seꞌe se, ana madhutu Ama Lamatua dhu Koasa Kapai. Rèngu mai ho neo padꞌelo jꞌara tasamia ka dhèu bisa abhu mamuri, aa tasamia ka Lamatua saku eele sasala-sasigo rèngu.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ana bhèni ne paꞌoo taruu sèmi èèna dꞌai pèri-pèri lodꞌo. Nèbhu-nèbhu hèia Paulus roca nanene lii paꞌoo-parodha ana bhèni ne. Ca tèka, ka Paulus kabèli kabodho, ka na ladhe kaloo ne, hèia na hia paredha, peka na, “He! Èu nidhu bhèlu! Dènge koasa Lamatua Yesus, jaꞌa paredha èu kalua nèti ana bhèni ne, ètu dꞌara ciki ooꞌe neꞌe kahèi!” Ropa Paulus peka nare sèmi èèna, cagꞌagꞌa laa, nidhu ne kalua dènge ka.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Lodꞌo lamatua ana bhèni ènu èèna reꞌa, na, koasa nèngu ele le, hèia ra nasa, lula rèngu abhu heka doi. Nèti èèna ka, ra kèpe Paulus dènge Silas, ka nuni rèti si asa era pamaꞌète lii langu, ètu dꞌara pasa.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Dꞌai èèna, hèia ra paꞌoo aae, peka na, “Dhèu seꞌe mai paꞌele iie kabarai èdhi. Te ngaa rèngu se dhèu rai leo. Dhèu Yahudi se mai nèti liꞌu, ho pamae kabarai èdhi!
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Rèngu dadugu isi kabarai èdhi, ho baku pusi-pahae dènge jꞌara paredha Roma, sèna ka madhutu dhoka jꞌara rèngu di.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ropa tadèngi rare sèmi èèna, dhèu ae sèra nasa, ka ra game Paulus dènge Silas. Ka dhèu kapai èci ètu èèna, pua dhèu ciu eele mèdha-papake ka hake si.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ra hake rare, ka pamaso dua ra asa dꞌara bèdho. Ra pua komedhaa jꞌaga ho jꞌaga paie, mage dhoka ra rai.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Tadèngi rare sèmi èèna, ka komedhaa jꞌaga ne pamaso Paulus dènge Silas asa dꞌara kama èci ètu talora aae èmu bèdho èèna. Ka na ngapi haga si dua ra dènge ajꞌu ngangapi.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pe dꞌara talora mèda sa, Paulus dènge Silas sabajꞌa dènge sodꞌa koa-kio kolongara Ama Lamatua. Aa ana bèdho leo sèra tadèngi lii sodꞌa ra.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Cagꞌagꞌa laa, rai opo, ka èmu bèdho ne gagedꞌo. Hèia babèdho èmu ne bhoke eele. Aa rate ana bèdho sèra, bhoke eele aaꞌi kahèi.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ropa komedhaa jꞌaga èmu bèdho na cagꞌagꞌa, ka na kèdꞌi. Na ladhe hèbꞌa èmu bèdho bhoke eele aaꞌi. Ropa nèdhi sèmi èèna, ka na pangee, na, ana bèdho rai aaꞌi le. Ka na bete samala na, ho neo pamadhe iisi.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Te ngaa Paulus kai ne dènge lii mèdhu, peka na, “Baku pamadhe iisi èu, te jiꞌi aaꞌi-aaꞌi mi ka seꞌe dhu tesa-tesa era!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ropa tadèngi nare lii èèna, komedhaa ne madhaꞌu titu kèna dènge ele ngangee. Ka na pua dhèu rèti hia ne labhu, ka rai laꞌe asa dꞌara bèdho, isi rèbha-rèbha sène. Ka laꞌe patitu kètu urutuu ètu madha Paulus dènge Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Hèia lere nèti rèngu asa liꞌu, ka na karèi si, aku nèngu na, “Ama si! Jaꞌa ne, jꞌèra bia. Jaꞌa tao tasamia, sèna ka jaꞌa baku abhu hahuku?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ka Paulus si dhaa ne, aku rèngu na, “Jꞌara ne sèmi neꞌe: èu parcaya Lamatua Yesus, sèna ka Na patabuli èu. Sèmi èèna kahèi, dènge isi èmu èu.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Hèia Paulus dènge Silas padhai lii dènge komedhaa èmu bèdho, dènge isi èmu na aaꞌi-aaꞌi ra. Rèngu peka dènge si Jꞌara Mamuri Lamatua Yesus.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Dꞌara talora mèda risi sa, hèia komedhaa jꞌaga èèna, lere nèti Paulus dènge Silas, ho ra pamèu nuꞌa ra. Èle èèna ka, Paulus dènge Silas sarani komedhaa dènge isi èmu na aaꞌi-aaꞌi ra.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Hèia komedhaa jꞌaga ne nèti Paulus si asa èmu na, hia si raꞌa-rinu. Dhèu ne, dènge isi èmu na karejꞌe bia, lula rèngu parcaya le Ama Lamatua.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Bèli madꞌae aae èèna, dhèu kapai dhu pamaꞌète lii, hia lii asa komedhaa jꞌaga èmu bèdho, sèna ka na patabuli eele Paulus dènge Silas nèti dꞌara bèdho.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tadèngi nare lii èèna, hèia komedhaa ne peka dènge Paulus, aku nèngu na, “Dhèu kapai se, rare lii èci le, ho kalua eele miu. De miu dua mi lèpa ka dènge mera-milu.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Tadèngi rare sèmi èèna, ka Paulus noꞌo boe sèmi nare. Ka na peka hari dènge dhèu rèti lii sèra, aku nèngu na, “Aadꞌo sèmi èèna! Jiꞌi se dhèu kabarai Roma. De jiꞌi manèngi hak jiꞌi kahèi! Dhèu paredha hudꞌi jꞌue lii langu jiꞌi madhutu atora. Dhu lèke, hudꞌi parisa uuru ku lii langu, heka huku kèna. Te ngaa rèngu tao boe sèmi èèna. Te rèngu dhae parisa mèka lii ho tenge sasala jiꞌi, te ngaa rèngu hake kalabhe jiꞌi ètu madha dhèu ae. Aa abhu mèka sasala èci sa, te ngaa rèngu pamaso le jiꞌi asa dꞌara èmu bèdho. Neꞌe ne sisu atora paredha Roma. De rèngu neo kalua eele jiꞌi iia-iia ka laa, sèna ka dhèu baku reꞌa sasala jiꞌi ngaa!? Jiꞌi ngoꞌo boe sèmi èèna! Pua dhèu kapai sèra mai unu ra ho kalua eele jiꞌi. Sèmi èèna ku, heka jiꞌi sèmi ngare kèna!”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ropa dhèu rèti lii sèra lèpa lasi peka lii èèna asa dhèu kapai kota èèna, heka rèngu reꞌa kèna, na, Paulus dènge Silas dhèu kabarai Roma kahèi. Ka ra madhaꞌu bia.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Hèia dhèu kapai sèra mai asa èmu bèdho, ka ra mangaku sasala ra dènge manèngi, sèna ka Paulus dènge Silas baku nasa. Ka ra patabuli dua ra nèti dꞌara bèdho. Aa ra manèngi ho dua ra pakèdꞌi dènge ka nèti kota èèna.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Kalua nèti èmu bèdho, ka Paulus si dhuli èmu Lidia. Ètu èmu èèna, dua ra paraga dènge dhèu parcaya sèra. Ka ra ajꞌa, aa paꞌèra dꞌara rèngu kahèi. Èle èèna ka, ra pakèdꞌi nèti kota èèna.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.