Mateus 15
Newar (NEW) vs ARC
1 छन्हु यरूशलेमं सुं फरिसी व शास्त्रीतय्सं वयाः येशूयात न्ह्यसः यात –
1 Então, chegaram ao pé de Jesus uns escribas e fariseus de Jerusalém, dizendo:
2 “छिकपिनि चेलातय्सं तापाःबाज्यापिनिगु थितिकुति छाय् मानय् मयाःगु? हानं ल्हाः मस्युसे नं नइगु?”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos quando comem pão.
3 वय्कलं इमित लिसः बियादिल – “छिमिसं जक छाय् परमेश्वरयागु खँ मन्यंसे थःगु हे थितिकुति मानय् याना जुया?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 परमेश्वरं धयादीगु दु – ‘थः मां बौयात हनाबना ति। मां बौयात म्हुतु वाइपिन्त स्यानाछ्व।’
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a
5 छिमिसं धाःसा थथे धयाजुल – ‘सुनां थः मां बौयात बीमाःगु खँ परमेश्वरयात छाये धुन धकाः धाइ,
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser ao pai ou à mãe: É oferta ao Senhor o que poderias aproveitar de mim, esse não precisa honrar nem a seu pai nem a sua mãe,
6 वं थः मां बौयात हनाबना तये म्वाः।’ थुकथं छिमिसं थःपिनिगु थितिकुतिं यानाः परमेश्वरयागु वचनयात ज्यालगय् मजूगु यानाब्यूगु दु।
6 E
7 अय् निपाः ख्वाःपाः दुपिं, यशैयां छिमिगु खँय् थुकथं पाय्छि जुइक हे धया थकल –
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 “‘थुमिसं म्हुतुं ला
8 Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 थुमिसं थःपिन्सं दय्कूगु थितिकुतियात
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas
10 येशूं मनूतय्त सःताः धयादिल – “न्यँ अले थुइकि।
10 E, chamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi e entendei:
11 म्हुतुं दुहां वनीगुलिं मनूतय्त अशुद्ध याइ मखु, बरु म्हुतुं पिहां वइगुलिं इमित अशुद्ध याइ।”
11 o que contamina o homem não é o que entra na boca, mas o que sai da boca, isso é o que contamina o homem.
12 अले चेलातय्सं वयाः वय्कःयात धाल – “थ्व खँ न्यनाः फरिसीत छिनाप तंम्वय्कल धकाः छिं सिल ला?”
12 Então, acercando-se dele os seus discípulos, disseram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 वय्कलं धयादिल – “स्वर्गय् च्वनादीम्ह जिमि बाःनं पिना मदीगु फुक्क मायात लिनाछ्वयादी।
13 Ele, porém, respondendo, disse: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 इमित त्वःताछ्व। इपिं कांपिं लँजवाः खः। कांम्ह मनुखं कांम्ह मनूयात ल्हाः ज्वनाः यंकूसा इपिं निम्हं गालय् लाइ।”
14 Deixai-os; são condutores cegos; ora, se um cego guiar
15 अले पत्रुसं धाल – “जिमित थ्व खँ थुइका बियादिसँ।”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 वय्कलं धयादिल – “छिमिसं आः तकं थुइके मफुनि ला?
16 Jesus, porém, disse: Até vós mesmos estais ainda sem entender?
17 छिमिसं नं थुइके मफु ला? मनूतय्सं म्हुतुं नःगु प्वाथय् वनी, अले हानं पिहां तुं वइ।
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e é lançado fora?
18 मनूतय्गु म्हुतुं पिहां वःगु खँ धाःसा इमिगु नुगलंनिसें हे पिहां वइ। अले थुकिं यानाः हे इपिं अशुद्ध जुइ।
18 Mas o que sai da boca procede do coração, e isso contamina o homem.
19 छाय्धाःसा मनूतय्गु नुगलं हे थज्याःगु मभिंगु बिचाः पिहां वइ – स्यायेगु, व्यभिचार यायेगु, खुइगु, मखुगु साक्षी बीगु, मेपिन्त मभिंकाः खँ ल्हायेगु।
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, mortes, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 मनूतय्त अशुद्ध याइगु थुकिं हे खः। ल्हाः मस्युसे नयेवं मनूत अशुद्ध जुइ मखु।”
20 São essas
21 येशू अनं टुरोस व सीदोनया थाय् थासय् झाल।
21 E, partindo Jesus dali, foi para as partes de Tiro e de Sidom.
22 अन छम्ह कनानी मिसां वयाः वय्कःयात थथे धाल – “प्रभु, दाऊदया काय्, जितः दया यानादिसँ। जिमि म्ह्याय्यात भूत दुबिनाः तसकं सास्ती जुयाच्वन।”
22 E eis que uma mulher cananeia, que saíra daquelas cercanias, clamou, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim, que minha filha está miseravelmente endemoninhada.
23 अय्नं वय्कलं व मिसायात छसः हे नवाना मदी। अले चेलातय्सं वय्कःयात बिन्ति यात – “थ्व मिसा ल्यूल्यू वयाः हालाच्वन, वयात ‘हुँ’ धकाः धयादिसँ।”
23 Mas ele não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, chegando ao pé dele, rogaram-lhe, dizendo: Despede-a, que vem gritando atrás de nós.
24 वय्कलं धयादिल – “जितः ला झी इस्राएलयापिं तंपिं फैचात मालेत जक छ्वयाहयादीगु खः।”
24 E ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 थ्व न्यनाः व मिसा वय्कःयागु तुतिइ भ्वपुल। अले धाल – “प्रभु, जितः ग्वाहालि यानादिसँ।”
25 Então, chegou ela e adorou-o, dizendo: Senhor, socorre-me.
26 वय्कलं धयादिल – “न्हापां मस्तय्त निं गाक्क नके ब्यु, छाय्धाःसा मस्तय्सं नयाच्वंगु लाकाः खिचायात वान्छ्वया बी मज्यू।”
26 Ele, porém, respondendo, disse: Não é bom pegar o pão dos filhos e deitá-lo aos cachorrinhos.
27 वं धाल – “खः प्रभु, अथेसां खिचां नं ला थः मालिकं नःबलय् वाःगु नयेखनी नि।”
27 E ela disse: Sim, Senhor, mas também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 अले वय्कलं वयात धयादिल – “केहेँ मय्जु, छिगु विश्वास तसकं तःधं, छिं मनं तुं थें जुइमा।” उबलय् हे वया म्ह्याय् लन।
28 Então, respondeu Jesus e disse-lhe: Ó mulher, grande E, desde aquela hora, a sua filha ficou sã.
29 येशू अनं गालील समुद्र सिथं सिथं झायाः पहाडय् च्वय् झायाः च्वनादिल।
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galileia e, subindo a um monte, assentou-se lá.
30 अले मनूतय्सं वय्कःयाथाय् लंग्रा, कां, लाता, ल्हाःतुति संके मफुपिं व अथे हे मेमेगु ल्वचं कःपिन्त हल। वय्कलं इमित लाय्कादिल।
30 E veio ter com ele muito povo, que trazia coxos, cegos, mudos, aleijados e outros muitos; e os puseram aos pés de Jesus, e ele os sarou,
31 थथे लातातय्सं नवाःगु, ल्हाःतुति मसंपिं लाःगु, लंग्रात न्यासि वंगु, कांतय्सं मिखां खंगु खनाः मनूत छक्क जुल। अले इमिसं इस्राएलीतय् परमेश्वरयात तःधंकल।
31 de tal sorte que a multidão se maravilhou vendo os mudos a falar, os aleijados sãos, os coxos a andar, e os cegos a ver; e glorificava o Deus de Israel.
32 येशूं थः चेलातय्त सःताः धयादिल – “थ्व मनूत खनाः जितः तसकं माया वन। थुपिं जि नाप च्वनाच्वंगु स्वन्हु दये धुंकल। नयेगु नं छुं हे मदु। जिं इमित मनकुसे लिछ्वय् मास्ति मवः, छाय्धाःसा भाःपी मफयाः थुपिं लँय् हे मूर्छा जुइ।”
32 E Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Tenho compaixão da multidão, porque já está comigo há três dias e não tem o que comer, e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 चेलातय्सं धाल – “थुलिमछिसित नकेत झीसं थज्याःगु सुं मदुगु थासय् गन कयाः हयेगु?”
33 E os seus discípulos disseram-lhe: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para saciar tal multidão?
34 अले वय्कलं न्यनादिल – “छिमिके ग्वःपाः मरि दु?”
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães tendes? E eles disseram: Sete e uns poucos peixinhos.
35 अले वय्कलं फुक्कसितं बँय् फ्यतुकादिल।
35 Então, mandou à multidão que se assentasse no chão.
36 अनंलि वय्कलं न्हय्पा मरि व न्या ल्हातय् कयाः परमेश्वरयात सुभाय् बियादिल। अले मरि कुचा थलाः चेलातय्त बियादिल। इमिसं मनूतय्त इनाबिल।
36 E, tomando os sete pães e os peixes e dando graças, partiu-os e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos, à multidão.
37 अले इमिसं यतले नल। इनाः ल्यं दुगु न्हय्ग दाला मुंकल।
37 E todos comeram e se saciaram, e levantaram, do que sobejou, sete cestos cheios de pedaços.
38 मस्त व मिसात ल्याः मतसे अन नःपिं मिजंत जक प्यद्वः ति दु।
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 अले अन दुपिं ग्वाः ग्वाः मनूतय्त बिदा बियाः वय्कः नांचाय् च्वनाः मगादानया इलाकाय् झाल।
39 E, tendo despedido a multidão, entrou no barco e dirigiu-se ao território de Magdala.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.