Mateus 12
Newar (NEW) vs ARIB
1 येशू विश्रामबार खुन्हु छ्वबया लँ जुयाः झाया च्वंबलय् वय्कःया चेलातय्सं नये पित्याःगुलिं छ्वमा स्वहाय्काः नयेत स्वल।
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 इमिसं अथे याःगु खनाः फरिसीतय्सं वय्कःयात धाल – “स्व, छिमि चेलातय्सं विश्रामबार खुन्हु छु याये मज्यू धाःगु खः व हे यानाच्वन।”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 अले वय्कलं लिसः बियादिल – “दाऊदं थः व थःनाप वःपिनि नये पित्याःबलय् छु यात धयागु खँ छिमिसं ब्वनागु मदु ला?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 गुकथं वं परमेश्वरया छेँय् दुहां वनाः अन छायातःगु मरि नल? अले थःनाप वःपिन्त नं नकल। परमेश्वरयात छायातःगु मरि ला पुजाहारीतय्सं सिबय् मेपिन्सं नये हे मज्यू।
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 विश्रामबार पतिकं पुजाहारीतय्सं विश्रामबारयागु नियम मानय् मयाः। अय्नं इपिं दोषी ठहरय् मजू धकाः व्यवस्थाय् च्वयातःगु खँ छिमिसं ब्वनागु मदु ला?
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 अय्नं जिं छिमित धाये – देगः स्वयाः तःधंम्ह छम्ह थन दु।
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 ‘बलि बी हःगु जितः मयः, जितः ला दया माया जक यः’ धकाः धर्मशास्त्रय् च्वयातःगु खँ बांलाक थुइके फुगु जूसा छिमिसं छुं मयाःपिन्त दोषी धकाः पाः याइ मखुगु।
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 मनूया काय् विश्रामबारया नं प्रभु खः।”
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 अले येशू अनं धर्मशास्त्र स्यनीगु छेँय् झाल।
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 अन ल्हाः गंम्ह छम्ह मनू दु। वय्कःयात दोष बीत अन च्वंपिन्सं थथे धकाः न्यन – “विश्रामबार खुन्हु सुयातं लाय्काबीगु ज्या याये ज्यू ला?”
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 वय्कलं लिसः बियादिल – “छिमि सुयां फैचा विश्रामबार खुन्हु गालय् कुतुंवन धाःसा छिमिसं वयात थकायेत मस्वइ ला?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 फैचा स्वयाः ला मनू गुलि यक्व मू वं। उकिं विश्रामबार खुन्हु नं भिंगु ज्या याये ज्यू।”
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 अले वय्कलं ल्हाः गंम्ह मनूयात धयादिल – “ल्हाः तप्यंकि।” वं ल्हाः तप्यंकल। अले गंगु ल्हाः लनाः मेगु ल्हाः थें च्वन।
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 फरिसीतय्सं अनं वनाः वय्कःयात स्यायेगु ग्वसाः ग्वल।
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 थ्व खँ सियाः येशू अनं झाल। यक्व हे मनूत वय्कःया ल्यूल्यू वन। वय्कलं म्हंमफुपिं दक्वसित लाय्कादिल।
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 अले वय्कलं थ्व खँय् सुयातं छुं धाये मते धकाः ख्याच्वः बियादिल।
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 वय्कलं थथे यानादीगु यशैया अगमवक्तां धयाथकूगु थ्व खँ पूवंकेत खः –
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 परमेश्वरं धयादिल –
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 थ्व गुबलें सुंनाप ल्वाना जुइ मखु,
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 त्वधुलेत्यंगु तिंकथि छपु नं
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 अले जात जातियापिन्सं
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 मनूतय्सं येशूयाथाय् छम्ह कांम्ह लाताम्ह व भूत दुब्यूम्ह मनूयात हल। वय्कलं वयात लाय्कादिल। अले वं मिखां खन, नवाये नं फत।
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 स्वयाच्वंपिन्सं छक्क जुयाः धाल – “दाऊदया काय् थ्व हे मखु ला?”
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 थ्व न्यनाः फरिसीतय्सं थथे धाल – “भूततय् जुजु बालजिबुलं शक्ति बियातःगुलिं थ्वं भूतयात पितिनाछ्वये फुगु खः।”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 इमिगु मतिइ च्वंगु खँ थुइकाः वय्कलं इमित धयादिल – “गुगुं नं राज्य निकू दलाः थःथवय् ल्वाना जुल धाःसा थः हे नाश जुइ। अथे हे गुगुं नं शहर व छेँनं थःथवय् बायाः ल्वाना जुल धाःसा ताःतुइ मखु।
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 अथे हे शैतानतय् दथुइ नं थःथवय् ल्वापु जुल धाःसा इमिगु राज्य गथे यानाः ताःतुइ फइ?
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 बालजिबुलं शक्ति बियातःगुलिं जिं भूतयात पितिनाछ्वये फुगु खः धकाः छिमिसं धाल। थथे हे खः धयागु जूसा छिमि मनूतय्सं जक सुयागु शक्तिं भूत पितिनाछ्वइगु लय्? इमिसं छिमित हे दोषी ठहरय् याइ।
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 अथे मखु, जितः परमेश्वरयागु आत्मां भूतयात पितिनाछ्वयेगु शक्ति ब्यूगु खः धयागु जूसा परमेश्वरयागु राज्य छिमिथाय् वये धुंकल धकाः सीकि।
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 बल्लाःम्ह मनूयागु छेँय् खुइत न्हापां व मनूयात निं चीमाः। वयात चीधुंकाः तिनि वयागु छेँय् खुयाः यने फइ।”
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 “जिगु पँ मलीपिं फुक्क जिमि शत्रु खः। जितः मुंकेत ग्वाहालि मयाइम्हय्सिनं जिं मुना तयागु नं ह्वलाबी।
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 “मनूतय्सं न्ह्यागु हे मखुगु खँ ल्हाःसां न्ह्यागु हे पाप याःसां इमित क्षमा बी, पवित्र आत्मायात मभिंकाः खँ ल्हाइपिन्त धाःसा क्षमा बी मखु।
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 मनूया काय्यात मभिंकाः खँ ल्हाःम्हय्सित क्षमा यानाबी, पवित्र आत्मायात मभिंकाः खँ ल्हाःम्हय्सित धाःसा आः नं, लिपा नं, गुबलें हे क्षमा बी मखु।”
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 “भिंगु सिमाय् जक भिंगु फल सइ। मभिंगु सिमाय् मभिंगु हे फल सइ। थुकथं सिमाय् सःगु फल स्वयाः सिमा भिं मभिं सीके फइ।
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 अय् सर्पया मस्त, छिपिं थें ज्याःपिं मभिंपिं मनूतय्सं गथे यानाः भिंगु खँ ल्हाये फइ? छाय्धाःसा नुगलय् च्वंगु खँ हे म्हुतुं नवाइ।
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 भिंम्ह मनूया मतिइ भिंगु हे दइगुलिं वं भिंगु भिंगु हे याइ। अथे हे मभिंम्ह मनूया मतिइ मभिंगु हे दइगुलिं वं मभिंगु मभिंगु जक याइ।”
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 “जिं छिमित धाये – छिमिसं ल्हाना जूगु म्वाःमदुगु छता छता खँया ल्याःचाः परमेश्वरं न्याय यानादीबलय् कयादी।
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 छिमिसं नवाना जूगु खं हे छिपिं न्यायया दिनय् दोषी वा निर्दोष ठहरय् जुइ।”
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 अले गुम्हं गुम्हं शास्त्रीत व फरिसीतय्सं जानाः येशूयात धाल – “अय्सा गुरुजु, जिमित अजू चायापुगु चिं छकः यानाः क्यनादिसँ रे।”
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 वय्कलं धयादिल – “थौंकन्हय्यापिं मनूत गुलि जक मभिना वःगु, अले परमेश्वरयात विश्वास यायेगु त्वःता हःगु। थुमिसं अजू चायापुगु चिं स्वयेत धयाच्वन। अहं, छिमित अगमवक्ता योनां क्यना वंगु चिं सिबय् मेगु छुं हे चिं क्यनी मखु।
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 गथे योना न्यायागु प्वाथय् स्वन्हु स्वचा तक च्वन, अथे हे मनूया काय् नं पृथ्वीया दुने स्वन्हु स्वचा तक च्वनी।
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 “निनवेय् च्वंपिन्सं नं न्याय याइबलय् आःयापिं मनूतय्त सजाँय बी हे माः धकाः नवाइ, छाय्धाःसा इमिसं ला योनां जक न्यंकूबलय् हे पश्चाताप यात। स्व, थन ला योना स्वयाः नं तःधंम्ह छम्ह दु।
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 न्याय याइबलय् दच्छिनय् च्वंम्ह रानीं नं आःयापिं मनूतय्त सजाँय बीमाः धकाः नवाइ, छाय्धाःसा व तापाकंनिसें सोलोमनयागु ज्ञानयागु खँ न्यनेत वल। स्व, थन ला सोलोमन स्वयाः नं तःधंम्ह छम्ह दु।”
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 “मनूयागु म्हं पिहां वनाः भूतआत्मां बाय् च्वनेत मरुभूमिइ माः जुइ। अय्नं वं बाय् लुइके फइ मखु।
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 अले वं धाइ ‘जि न्हापा च्वनाच्वनागु छेँ हे लिहां वने।’ अले वं लिहां वइबलय् न्हापायागु छेँ यचुकाः झःझः धाय्कातःगु व खालिगु लुइकी।
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 अले वं वनाः थः स्वयाः मभिंपिं न्हय्म्ह भूततय्त सःता हइ। इपिं वयाः अन बाय् च्वनी। अले व मनू न्हापा स्वयाः गति मलाना वनी। आःयापिं मभिंपिं मनूतय्गु गति नं थथे हे जुइ।”
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 येशूं थथे धयाच्वनादीबलय् हे वय्कःया मां व किजापिं वय्कः नाप खँ ल्हायेत पिने प्यू वयाच्वन।
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 छम्हय्सिनं वनाः वय्कःयात धाल – “छिकपिनि मां व किजापिं छिनाप खँ ल्हायेत पिने प्यू वयाच्वंगु दु।”
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 अले वय्कलं वयात धयादिल – “जिमि मां सु खः? जिमि किजापिं सु खः?”
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 अले चेलातय्त पतिचां क्यनाः धयादिल – “मां धाःसां किजापिं धाःसां थुपिं हे खः।
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 छाय्धाःसा सुनां स्वर्गय् च्वनादीम्ह जिमि बाःनं धाःथें याना जुइ व हे जिमि किजा, जिमि केहेँ व जिमि मां खः।”
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.