Marcos 9
Newar (NEW) vs ACF
1 वय्कलं हानं धयादिल – “थुलि जक मखु, जिं छिमित मेगु नं धाये – थन दनाच्वंपिं मध्ये गुम्हं गुम्हं मनूत परमेश्वरयागु राज्य झःझः धाय्क वःगु मखंतले सी मखु।”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 खुन्हु लिपा येशू पत्रुस, याकूब व यूहन्नायात ब्वनाः पहाडय् झाल। अन मेपिं सुं हे मदु। इमिसं स्वस्वं हे वय्कःयागु रूप हिला वन।
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 वसः यचुसे त्वइसे च्वनाः थिनाच्वन, थथे ला थ्व संसारय् च्वंपिं सुनानं यचुके फइ मखु।
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 अन एलिया व मोशा खनेदयावल। इपिं येशू नाप खँ ल्हानाच्वन।
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 थ्व खनाः पत्रुसं वय्कःयात धाल – “गुरुजु, झीपिं थन हे च्वने दत धाःसा गुलि बांलाइ। जिमिसं स्वंगू बल्चा दय्के ला। छगू छितः, छगू मोशायात व मेगु छगू एलियायात।”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 इपिं तसकं हे ग्याःगुलिं पत्रुसं छु धायेत्यंगु खः वं धाये मसल।
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 अले सुपाँय् वयाः इमित त्वपुल। सुपाँय् दुनें थथे धयाहःगु सः ताये दत – “थ्व जि यःम्ह काय् खः। थ्वं धाःगु खँ न्यँ।”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 इमिसं छचाःखेलं स्वल, सुं हे मखन, अन ला इपिं व येशू जक दु।
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 पहाडं क्वहां झाया च्वंबलय् वय्कलं इमित थथे उजं बियादिल – “मनूया काय् सिनाः म्वाना मवतलय् थ्व खँ सुयातं धाये मते।”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 थथे धयादीगुलिं इमिसं सुयातं मसीकुसे मनय् जक तया तल। अय्सां इमिसं सिनाः म्वायेगु धाःगु छु जुइ धकाः थःथवय् खँ ल्हानाच्वन।
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 अले वय्कःयाके न्यन – “शास्त्रीतय्सं न्हापालाक एलिया हे वयेमाः धकाः छाय् धयाच्वंगु?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 वय्कलं धयादिल – “खः, एलिया निं न्हापालाक वयाः फुक्कं मिलय् याइ। मनूया काय्नं यक्व दुःखकष्ट सियाः हेला याका च्वनेमाली धकाः छाय् धर्मशास्त्रय् च्वयातःगु?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 जिं छिमित धात्थें धाये – एलिया ला वये धुंकल। धर्मशास्त्रय् च्वया तः थें तुं इमिसं वयात यःथें यानाः दुःखकष्ट बियाछ्वत।”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 वय्कःपिं मेपिं चेलातय्थाय् लिहां झाःबलय् अन यक्व मनूत मुनाच्वंगु व शास्त्रीत वय्कःया चेलात लिसे हालाच्वंगु खन।
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 वय्कःपिं झाःगु खनाः फुक्क मनूत छक्क जुयाः ब्वाँय् वनाः लसकुस यात।
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 अले वय्कलं न्यनादिल – “छिपिं इपिं नाप छु खँय् हालाच्वनागु?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 छम्हय्सिनं वय्कःयात लिसः बिल – “गुरुजु, जिं जिमि काय्यात लाताम्ह भूत दुबिना च्वंगुलिं छिथाय् हया।
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 भूत दुबित धायेवं व बँय् जू वनी, अले ई भ्वाललल भ्वाललल ल्ह्वयाः वाकुधी न्ह्ययाः तिल्ल प्यना वनी। छिकपिनि चेलातय्त भूत पिछ्वया ब्यु धकाः धयां इमिसं पिछ्वये मफुत।”
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 अले वय्कलं धयादिल – “छिमिसं गथे जक विश्वास याये मफुगु? जि छिपिंनाप गुलि हे च्वनीतिनि धकाः? जिं छिमिगु निंतिं गुलि जक दुःख सह यानाच्वनेगु? मचायात थन हजि।”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 अले मचायात वय्कःयाथाय् हल। भूतआत्मां येशूयात खनेवं मचायात कसाः यानाः बँय् छ्वावात। अले मचां ग्वारा ग्वारा तुलाः म्हुतुइ ई भ्वाललल भ्वाललल वय्कल।
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 थ्व खनाः वय्कलं न्यनादिल – “थथे जूगु गुलि दत?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 थ्व भूतआत्मां वयात स्यायेत अप्वः हे मिइ व लखय् वान्छ्वया बी धुंकल। छिं छुं यानादी फुसा, दया यानाः ग्वाहालि यानादिसँ रे।”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 अले वय्कलं धयादिल – “जिं याये फु धकाः छं विश्वास याःसा मजी माःगु छु दु धकाः? विश्वास याःपिन्त ला फुक्कं जुइ।”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 उघ्रिमय् वं धाल – “जिं विश्वास याना, अय्नं विश्वासय् बमलाःनिगुलिं जितः ग्वाहालि यानादिसँ।”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 ग्वाः ग्वाः मनूत वयाच्वंगु खनाः वय्कलं भूतआत्मायात हक्काः धयादिल – “हे लाताम्ह व ख्वाँय्म्ह भूतआत्मा, जिं छन्त धयाच्वना – वयाथासं पिहां वा, अले हानं गुबलें हे वयाके दुबी मते।”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 भूतआत्मा चिल्लाय् दना हालाः मचायात इसाःथिसाः यानाः पिहां वल। अले व मचा सीम्ह थें च्वना वन। फुक्कसिनं ला मचा सित हे धकाः धाल।
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 तर वय्कलं ल्हाः ज्वनाः थनादिल, अले व दना वल।
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 छेँय् दुने झाये धुंकाः चेलातय्सं सुतुक्क वय्कःयाके थथे धकाः न्यन – “जिमिसं भूतयात छाय् पिछ्वये मफुगु?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 वय्कलं धयादिल – “थज्याःम्ह भूतयात ला प्रार्थना मयाय्कं पिछ्वये फइ मखु।”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 अनं वय्कःपिं गालील जुयाः झाल। वय्कःपिं गन वनाच्वंगु धकाः सुनां मसीमा धयागु वय्कःया इच्छा खः।
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 छाय्धाःसा लँय् वँवं वय्कलं चेलातय्त थथे धकाः स्यनादिल – “मनूया काय्यात ज्वनाः मनूतय्गु हे ल्हातय् लः ल्हाइगु ई वइन। इमिसं वयात स्याइ, अले स्वन्हु दय्काः हानं म्वाना वइ।”
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 इमिसं धाःसा वय्कलं धयादीगु खँ बांलाक मथू, अय्सां न्यनेत ग्यात।
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 वय्कःपिं कफर्नहुमय् थ्यंकाः छेँय् झाये धुंकाः वय्कलं इमिके “लँय् छु खँ ल्हाना च्वनागु?” धकाः न्यनादिल।
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 इपिं सुम्क च्वन, छाय्धाःसा लँय् इपिं मध्ये सु तःधं धकाः हाला वयाच्वंगु खः।
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 अले वय्कलं फ्यतुनाः झिंनिम्हय्सितं सःताः थथे धयादिल – “दकलय् न्हापा जुइत स्वइम्हय्सियां दकलय् लिपा च्वनेमाः, अले फुक्कसियां च्यः जुइमाः।”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 थुलि धयाः वय्कलं छम्ह मचायात हयाः इमि दथुइ तयादिल। अले वयात मुलय् तयाः इमित धयादिल –
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 “सुनां जिगु नामय् थज्याःम्ह मचायात लसकुस याइ, वं जितः हे लसकुस याःगुति ग्यनी। सुनां जितः लसकुस याइ वं जितः लसकुस याःगु मखु, जितः छ्वया हःम्हय्सित लसकुस याःगु खः।”
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 छन्हु यूहन्नां येशूयात धाल – “गुरुजु, जिमिसं छिगु नामं भूत ख्यानाः च्वंम्ह छम्ह मनूयात खना। जिमिसं वयात अथे याये मते धकाः धया, छाय्धाःसा व झीपिंलिसे जुयाच्वंम्ह मखु।”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 वय्कलं धयादिल – “वयात पने मते, छाय्धाःसा जिगु नामं ततःधंगु ज्या यानाच्वंपिं सुनानं जितः मभिंके छालि मखु।
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 सु झी शत्रु मखु, व झीम्ह हे मनू खः।
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 जिं छिमित धात्थें धाये – सुनानं ख्रीष्टया मनूत धकाः छिमित लः जक त्वंकूसां वयात इनाम दइ।”
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 “सुनानं जितः विश्वास यानाच्वंम्ह छम्ह चिधंम्ह मनूयागु जक नं विश्वास स्यंकेत स्वल धाःसा वयात गःपतय् ल्वहंघः घाकाः समुद्रय् वांछ्वयेगु हे बांलाइ।
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 छंगु ल्हातं छन्त पापय् लाकी धाःसा उकियात पाला छ्व। निपा ल्हाः दय्काः नरकयागु गुबलें मसीगु मिइ लाय्गु स्वयाः ला ल्हाः मदय्क म्वानाच्वनेगु हे भिं।
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 अन छ्वयाच्वंगु मि गुबलें सी मखु, अले हानं की नं गुबलें हे सी मखु।
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 छंगु तुतिं छन्त पापय् लाकी धाःसा उकियात पाला छ्व। तुति निपा दय्काः नरकयागु गुबलें मसीगु मिइ लायेगु स्वयाः ला तुति मदय्क म्वानाच्वनेगु हे भिं।
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 अन छ्वयाच्वंगु मि गुबलें सी मखु, अले हानं की नं गुबलें हे सी मखु।
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 अथे हे छंगु मिखां छन्त पापय् लाकी धाःसा उकियात लिकयाः वान्छ्वया ब्यु। मिखा निगलं मदयेका नरकयागु मिइ वांछ्वय्का च्वनेगु स्वयाः ला छंगु लागि कां जुयाः परमेश्वरयागु राज्यलय् दुहां वनेगु हे भिं।
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 अन छ्वयाच्वंगु मि गुबलें सी मखु, अले हानं की नं गुबलें सी मखु।
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 “छम्ह छम्हय्सित मिं हे चि सवाः वय्की।
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 चि भिं जू, अथेसां चिं चियागु सवाः तंकूसा गय् यानाः चि सवाः वय्केगु? छिपिं चि सवाः वःपिं जुयाच्वँ, अले फुक्क नाप मिलय् जुयाच्वँ।”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.