Marcos 10
Newar (NEW) vs NAA
1 गालील त्वःताः येशू यहूदिया जिल्लाय् झायाः अनं यर्दन खुसिया पारिइ झाल। अन नं वय्कःयाथाय् ग्वाः ग्वाः मनूत मुंवःगुलिं न्ह्याबलें थें वय्कलं इमित स्यनेकने यानादिल।
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 अन नं फरिसीत वयाः वय्कःयागु मन स्वयेत थथे धकाः न्यन – “मनूतय्सं थः कलाःयात त्वःते ज्यू ला कि मज्यू?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 वय्कलं धयादिल – “मोशां छिमित छु या धकाः धया थकल?”
3 Jesus respondeu:
4 इमिसं धाल – “मोशां ला भ्वं च्वयाः पारपाचुकूसां ज्यू धकाः धाःगु दु।”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 अले वय्कलं लिसः बियादिल – “छिमिगु नुगः छाःगुलिं हे मोशां अथे पारपाचुकूसां ज्यू धकाः धयाथकूगु खः।
5 Mas Jesus lhes disse:
6 दकलय् न्हापा सृष्टि यानादीबलय् हे परमेश्वरं इमित मिजं व मिसा यानाः दय्कादीगु खः।
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 अय्जूगुलिं मनूत थः मां बौयात त्वःताः कलाःनापं च्वंवनी।
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 अले इपिं निम्हं छम्ह हे जुइ। उकिं आः इपिं निम्ह मखु, छम्ह हे जुइ धुंकल।
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 परमेश्वरं ह्वनादीपिन्त मनूतय्सं फाये मज्यू।”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 छेँय् लिहां वःबलय् चेलातय्सं वय्कःयाके थ्व हे खँ न्यन।
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 अले वय्कलं धयादिल – “सुनानं थः कलाःयात त्वःताः मेम्हलिसे ब्याहा यात धाःसा वं व्यभिचार याःगु जुइ।
11 E Jesus lhes disse:
12 अथे हे मिसां नं थः भाःतयात त्वःताः मेम्हलिसे ब्याहा यात धाःसा वं व्यभिचार याःगु जुइ।”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 लिपा मनूतय्सं मस्तय्त येशूं आशिष बियादीमा धकाः वय्कःयाथाय् हल। चेलातय्सं इमित हक्काः छ्वल।
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 अले येशूं तंम्वयाः इमित धयादिल – “मस्तय्त पने मते। इमित जिथाय् छ्वया हजि, छाय्धाःसा परमेश्वरयागु राज्य थज्याःपिनिगु हे खः।
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 जिं छिमित धात्थें धाये – मस्तय्गु नुगः थें दय्का मवःपिन्त परमेश्वरयागु राज्यय् दुकाइ मखु।”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 अले वय्कलं मस्तय्त घय्पुयाः छेनय् ल्हाः तयाः आशिष बियादिल।
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 अनं येशू लँय् झाया च्वंबलय् छम्ह मनुखं ब्वाँय् ब्वाँय् वयाः वय्कःया न्ह्यःने पुलिं चुयाः थथे धकाः न्यन – “भिंम्ह गुरुजु, छु ज्या याःसा जितः अनन्त जीवन दइ?”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 वय्कलं लिसः बियादिल – “जितः छाय् भिंम्ह धकाः धयागु? भिंम्ह ला परमेश्वर छम्ह हे जक दु।
18 Jesus respondeu:
19 व्यवस्थाय् थथे च्वयातःगु सि हे स्यू, मखु ला? स्याये मते, व्यभिचार याये मते, खुइ मते, मखुगु साक्षी बी मते, कर्पिन्त थगय् याये मते, थः मां बौयात हनाबना ति।”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 वं लिसः बिल – “गुरुजु, थ्व फुक्कं मचाबलय् निसें हे मानय् यानाच्वनागु दु।”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 थ्व न्यनाः वय्कःयात व खनाः माया वन, अले थथे धयादिल – “अझ नं छं छता याये मानि, थःके दुगु फुक्कं मियाः नये मखंपिन्त इनाब्यु। अले छन्त स्वर्गय् धनसम्पत्ति दइ। थुलि याये धुंकाः जि नाप वा।”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 थ्व खँ न्यनाः व मनू ख्वाः खिउँसे च्वंकाः दुःख तायाः सुम्क वन, छाय्धाःसा व तसकं हे तःमिम्ह खः।
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 अले छचाःखेलं स्वयाः वय्कलं चेलातय्त धयादिल – “तःमिपिं मनूतय्त परमेश्वरयागु राज्यय् दुहां वनेत गुलि थाकु।”
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 थ्व खँ न्यनाः चेलात छक्क जुल। वय्कलं हानं धयादिल – “परमेश्वरयागु राज्यय् दुहां वनेत गुलि थाकु।
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 मुलुयागु कँय् प्वालय् ऊँट दुहां वनेत अःपुया च्वनी, तर तःमिपिं परमेश्वरयागु राज्यय् दुहां वनेत थाकुया च्वनी।”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 थ्व खँ न्यनाः इपिं तसकं हे अजू चाल, अले थःथवय् थथे धकाः खँ ल्हात – “अय्सा सुनां जक उद्धार काये फइ?”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 वय्कलं इमित स्वयाः धयादिल – “मनूतय्पाखें थथे जुइ फइ मखु, अय्नं परमेश्वरं याये मफुगु छुं नं मदु।”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 पत्रुसं वय्कःयात थथे धाल – “स्वयादिसँ, जिमिसं दुगु फुक्क त्वःताः छिगु ल्यूल्यू वयाच्वना।”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 वय्कलं धयादिल – “जिं छिमित धात्थें धाये – जिगु निंतिं व भिंगु खँयागु निंतिं छेँबुँ, दाजुकिजा, तताकेहेँ, मांबौ व काय्म्ह्याय् त्वःतावःपिन्त
29 Jesus respondeu:
30 व दुःख स्यूपिन्त आः हे सछिदुगं अप्वः छेँबुँ, दाजुकिजा, तताकेहेँ, मांबौ व काय्म्ह्याय् सकलें दइ। अले हानं अनन्त जीवन नं दइ।
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 न्हापा लाःपिं लिपा लाइ, अले लिपा लाःपिं न्हापा लाइ।”
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 वय्कःपिं अनं यरूशलेमपाखे झाल। येशू इमिगु न्ह्यः न्ह्यः झायाच्वन। चेलात व वय्कःया ल्यूल्यू वःपिं मनूत छक्क जुयाः ग्याग्यां वनाच्वन। येशूं हानं छकः झिंनिम्ह चेलातय्त सःताः थःत जुइतिनिगु खँ थथे धकाः कनादिल –
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 “न्यँ, झीपिं यरूशलेमय् वनाच्वनागु दु। अन मनूया काय्यात ज्वनाः तःधंपिं पुजाहारीत व शास्त्रीतय्गु ल्हातिइ लःल्हानाबी। इमिसं वयात स्याये हे माः धकाः धाइ। अले वयात यहूदीमखुपिनिगु ल्हातय् लःल्हानाबी।
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 इमिसं वयात यंकाः गिजय् याइ, थुकलं बी, कोर्रां दाइ, अले स्यानाछ्वइ। अय्सां स्वन्हु दय्काः व म्वाना वइ।”
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 जब्दिया काय्पिं याकूब व यूहन्नां वयाः थथे धाल – “गुरुजु, जिमिसं न्ह्यागु फ्वंसां छिं जिमित बियादी धकाः जिमिसं मनंतुनागु दु।”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 वय्कलं न्यनादिल – “धा, जिं छिमित छु याये माल?”
36 E Jesus lhes perguntou:
37 इमिसं धाल – “छि जुजु जुयादीबलय् जिमित छिगु जवय् व खवय् तयादिसँ।”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 थ्व न्यनाः वय्कलं धयादिल – “छिमिसं छु फ्वनाच्वना धयागु थःपिन्सं हे मस्यू। छु जिं त्वनेत्यनागु दुःखयागु ख्वलां छिमिसं त्वने फु ला? जिं काये माःगु दुःखयागु बप्तिस्मा छिमिसं धायेफु ला?”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 इमिसं “फु” धकाः लिसः बिल।
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 अय्नं जिके सुयात नं जिगु जवंखवं तयेगु हक मदु। सुयात सुयात तयेगु धकाः ला क्वःछिना तयादी धुंकल।”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 याकूब व यूहन्नायागु थ्व खँ न्यनाः मेपिं झिम्ह चेलात तंम्वल।
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 अथे जूगुलिं वय्कलं इमित थःथाय् सःताः धयादिल – “छिमिसं सि हे स्यू नि, थ्व संसारय् शासन याइपिन्सं मनूतय्त ल्हातय् काइ। अले इमि नायःतय्सं इमित थः यःथें याना तइ।
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 छिमिगु दथुइ धाःसा थथे जुइ मखु। सुनां तःधं जुइ मास्ति वय्की व छिपिं सकसियां च्यः जुइमाः।
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 सुयां न्हापालाके मास्ति वःसा व ला झन दास हे जुइमाः।
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 मनूया काय्नं सेवा याकेत मखु, बरु सेवा यायेत व यक्वसित मुक्ति बीत व सीत वःगु खः।”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 अले वय्कःपिं यरीहो थ्यंकः झाल। येशू अनं चेलात व यक्व मनूत नाप झायेत्यंबलय् लँय् छथाय् तिमैया काय् बारतिमै धाःम्ह छम्ह कांम्ह फ्वगिं च्वनाच्वन।
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 वं नासरतयाम्ह येशू झायाच्वन धयागु न्यनाः ततःसलं थथे हाला हल – “दाऊदया काय् येशू, जितः दया यानादिसँ।”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 मनूतय्सं वयात हाले मते धकाः ब्वःबिल।
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 थ्व न्यनाः वय्कलं दिनाः धयादिल – “वयात सःती।”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 गागि हे त्वःताः तिंन्हुयाः व छक्कलं येशूयाथाय् वल।
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 अले वय्कलं वयात धयादिल – “जिं छन्त छु याये माल?”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 वय्कलं धयादिल – “वा, छंगु विश्वासं छं मिखां खनी।” उघ्रिमय् हे वं मिखां खन, अले व वय्कःया ल्यूल्यू वन।
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.