Juízes 11
Newar (NEW) vs ARIB
1 यिप्ता धाःम्ह छम्ह मनू दु। व गिलादी खः, व तसकं बहादुर सिपाइँ खः। व छम्ह वेश्यापाखें बूम्ह गिलादया काय् खः।
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 गिलादया कलाःपाखें यक्व काय्पिं नं बुइकल। तर इपिं तःधिकः जूबलय् इमिसं यिप्तायात पितछ्वल। इमिसं वयात धाल, “जिमि बौया छेँय् छंगु छुं नं हक मदु। छ ला मेम्ह हे मिसाया काय् खः।”
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 अथे जूगुलिं थः दाजुकिजाया ल्हातं बचय् जुइत यिप्ता तोब देशय् च्वंवन। अले वं छपुचः ज्यालगय् मजूपिं मनूत मुंकल, इपिं वलिसें चाःहिलाः जुइगु जुल।
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 छुं ई लिपा अम्मोनीतय्सं इस्राएलीतलिसें लडाइँ याःबलय्
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 तोब देशं यिप्तायात हयेत गिलादयापिं थकालित वन।
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 इमिसं वयात धाल, “जिमि सेनापति जुयादिसँ अले जिपिं अम्मोनीतलिसें ल्वाये फइ।”
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 तर यिप्तां गिलादयापिं थकालितय्त धाल, “छु छिमिसं जितः जिमि बौया छेँनं हेपय् यानाः पितछ्वया हयागु, मखु ला? छिमित दुःख जूबलय् आः छाय् छिपिं जिथाय् वयागु?”
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 इमिसं लिसः बिल, “न्ह्यागु हे जूसां आः जिपिं छिपाखे लिहां वयागु दु। छि जिपिंलिसें झायाः अम्मोनीतलिसें ल्वानादिल धाःसा छि गिलादयापिं जिपिं सकसियां न्ह्यलुवाः जुइ।”
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 यिप्तां लिसः बिल, “जि छिपिंलिसें वंसा अले परमप्रभुं इमित जिगु ल्हातय् बियादीसा जि धात्थें छिमि न्ह्यलुवाः जुइ ला?”
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 गिलादया थकालितय्सं हाकनं यिप्तायात धाल, “परमप्रभु झीगु दथुइ साक्षी जुल, जिमिसं धात्थें हे छिं धयादीगु थें हे याये।”
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 उकिं यिप्ता गिलादया थकालित नापं वन, अले मनूतय्सं वयात थः न्ह्यलुवाः व सेनापति दय्कल। अले मिस्पाय् परमप्रभुया न्ह्यःने यिप्तां थःगु फुक्क खँ हाकनं धाल।
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 यिप्तां अम्मोनयाम्ह जुजुयाथाय् दूतत छ्वयाः न्यन, “जिमिगु देशय् हमला यायेत जिमिसं छंगु छु स्यंकागु दु?”
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 अम्मोनी जुजुं यिप्ताया दूतय्त थ्व लिसः बिल, “इस्राएलीत मिश्र देशं वःबलय् इमिसं अर्नोनं यब्बोक व यर्दन तक जिमिगु देशया जमिन काःगु खः। अथे जूगुलिं आः व याउँक लितब्यु।”
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 यिप्तां अम्मोनयाम्ह जुजुयाथाय् हाकनं थथे धयाः दूतत छ्वल,
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 “यिप्तां थथे धयादी, इस्राएलीतय्सं मोआबीतय्गु देश काःगु मदु, अले अम्मोनीतय्गु देश नं काःगु मदु।
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 तर इस्राएलीत मिश्र देशं थाहां वःबलय् इपिं मरुभूमि जुयाः लाल समुद्रय् वन अले कादेशय् थ्यन।
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 इमिसं वयागु देश जुयाः वनेब्यु धकाः इनाप यायेत एदोमया जुजुयाथाय् दूतत छ्वल। तर व मानय् मजू। थुकथं मोआबया जुजुयाथाय् नं दूतत छ्वल तर व नं मानय् मजुल। उकिं इस्राएल कादेशय् हे च्वन।”
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 “अनं लिपा इपिं मरुभूमि जुयाः वन अले एदोम व मोआबया सिथं सिथं जुयाः मोआबया पुर्ब वनाः अर्नोनया मेखेपाखे छाउनी तल। अर्नोन खुसि मोआबया सिमाना जूगुलिं इपिं मोआब देशय् दुहां मवं।”
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 “अनं लिपा इस्राएलं हेश्बोनय् शासन याइम्ह एमोरीतय् जुजु सीहोनयाथाय् दूतत छ्वयाः वयात थथे धाल, ‘जिमित छिगु देश जुयाः जिमिगु थःगु हे थासय् वनेबियादिसँ।’”
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 अय्जूसां सीहोनं इस्राएलयात वयागु देश जुयाः वने बीत पत्याः मयात। वं थः सकल सिपाइँतय्त मुंकल, अले यहसाय् छाउनी तयाः इस्राएललिसें लडाइँ यात।
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 “अले परमप्रभु इस्राएलया परमेश्वरं सीहोन व वया सकलें सिपाइँतय्त इस्राएलयागु ल्हातय् बियादिल। इमिसं इमित बुकल। इस्राएलं व देशय् च्वंपिं एमोरीतय्गु फुक्क लागा त्याका काल।
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 इमिसं अर्नोनंनिसें यब्बोक तक व मरुभूमिंनिसें यर्दन खुसि तक हे एमोरीतय्गु फुक्क लागा काल।”
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 “अथे जुयाः परमप्रभु इस्राएलयाम्ह परमेश्वरं, एमोरीतय्त इस्राएलीतय् न्ह्यःनं ख्याना छ्वयादिल। आः थ्व लित कायेत छंगु छु हक दु?
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 छिमि द्यः कमोशं छिमित छु बी छु व छिमिसं मकाइ ला? थुकथं हे जिमि परमप्रभु परमेश्वरं पितिना छ्वःपिं मनूतय्गु देश जिमिसं काये।
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 हानं छ छु मोआबयाम्ह जुजु सिप्पोरया काय् बालाक स्वयाः भिं ला? छु वं गुबलें इस्राएलयात हमला यात ला?
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 स्वसः दँ तक इस्राएलीत हेश्बोन, अरोएर व वया प्यखेरं च्वंगु बस्तीतय् व अर्नोनया सिथय् च्वंगु फुक्क शहरय् च्वन। छिमिसं उबलय् उमित छाय् लित मकयागु?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 जिमिसं छिमित छुं स्यंकागु मदु, तर छिमिसं जिमित हमला यानाः स्यंकाच्वंगु दु। परमप्रभु न्याय यानादीम्ह खः। वय्कलं हे इस्राएलीत व अम्मोनीतय् दथुइ थौंया न्हिइ न्याय यानादीमा।”
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 तर यिप्तां छ्वःगु बुखँयात अम्मोनीतय् जुजुं वास्ता हे मयाः।
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 अले परमप्रभुयागु आत्मा यिप्तायाके वल, अले व गिलाद व मनश्शे जुयाः गिलादया मिस्पां दुहां वनाः अम्मोनीतलिसें ल्वायेत न्ह्यज्यात।
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 अले यिप्तां थ्व भाकल यानाः धाल, “छिं अम्मोनीतय्त जिगु ल्हातय् बियादिल धाःसा
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 जि अम्मोनीतय्त बुकाः याउँक लिहां वयेबलय् जिगु छेँनं पिहांवःम्ह न्ह्याम्ह जिं नापलासां व परमप्रभुयाम्ह जुइ अले जिं वयात होमबलि याना छाये।”
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 यिप्ता अम्मोनीतय्त हमला यायेत इमिपाखे वन अले परमप्रभुं इमित वयागु ल्हातय् बियादिल।
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 वं अरोएरंनिसें मिन्नीत व हाबिल-करमीम तक निइगू शहरत नाश यानाबिल। थुकथं इस्राएलं अम्मोनयात त्याकल।
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 यिप्ता मिस्पाय् थःगु छेँय् लिहां वःबलय् वयात पिने नापलायेत दम्फुत थाथां अले प्याखं हुहुँ झ्वात्त वया म्ह्याय् पिहां वल। व वया याकः म्ह्याय् खः, वया मेपिं सुं नं काय्म्ह्याय् मदु।
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 यिप्तां वयात खंबलय् वं थःगु वसः खुनाः धाल, “अय् जिमि म्ह्याय्! छं जिगु नुगः क्वतुंका ब्यूगु दु। छाय् छं जितः दुःख बियागु? जिं परमप्रभुयाके छगू तःधंगु भाकल यानागु दु अले जिं व त्वाथुले मफु।”
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 वं लिसः बिल, “बाः, छिं परमप्रभुयात बचं बियादीगु दु। छिं गथे धयादीगु खः अथे हे जिलिसें यानादिसँ छाय्धाःसा परमप्रभुं छि शत्रु अम्मोनीतलिसें बदला कयादीगु दु।”
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 अले वं थः बाःयात धाल, “जितः छगू दया यानादिसँ। थः पासापिंनापं थुपिं डाँडाय् ख्वयाः चाःहिला जुइत जितः निला तक त्वःतादिसँ। अबलय् जिगु ब्याहा गुबलें जुइमखुगुलिं इपिं नाप वनाः जि ख्वयाच्वने।”
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 वं धाल, “छ वने फु।” अले वं वयात निलाया लागि वनेबिल। व थः पासापिंनापं वन, अले पहाड पहाडय् वनाः ख्वयाजुल, छाय्धाःसा वं गुबलें ब्याहा मयाइगु जुल।
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 निला फुइ धुंकाः व थः बाःयाथाय् लिहां वल अले यिप्तां थःम्हं भाकल याःगु थें हे यात। व सुं मिजंनापं द्यंगु मदु।
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 अनंनिसें इस्राएलया म्ह्याय्पिं प्यन्हु तक गिलादी यिप्ताया म्ह्याय्या लुमन्तिइ पिने पिहां वनीगु चलन इस्राएलय् शुरु जुल।
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.