2 Samuel 1

Newar (NEW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 शाऊल सी धुंकाः थथे जुल, अमालेकीतय्‌त त्‍याकाः दाऊद लिहां वल अले सिक्‍लगय् निन्‍हु च्‍वन।
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 स्‍वन्‍हु दुखुन्‍हु थःगु वसः खुनाः छेनय् धू तयाः छम्‍ह मनू शाऊलया पालय् वल। व दाऊदया न्‍ह्यःने थ्‍यनेवं बँय् भ्‍वसुलाः दाऊदयात भागि यात।
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 दाऊदं वयात न्‍यन, “छ गनं वयाम्‍ह खः?” वं धाल, “जि इस्राएलया छाउनीं बिस्‍युं वयाम्‍ह खः।”
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 अले दाऊदं वयात हाकनं न्‍यन, “छु खबर ज्‍वनावया? जितः धा।”
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 दाऊदं व खबर हःम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍ह मनूयात न्‍यन, “शाऊल व वया काय् जोनाथन सीगु खः धकाः छं गय् यानाः सिल?”
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 व मनुखं धाल, “जि उबलय् गिल्‍बोया डाँडाय् च्‍वनाच्‍वनागु खः, जिं शाऊलं थःगु भालां चुयाच्‍वंगु अले शत्रुतय्‌गु रथत व सलगइपिं वया ल्‍यूल्‍यू वयाच्‍वंगु खना।
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 लिफः स्‍वःबलय् वं जितः खन अले वं जितः सःतल। जिं लिसः बिया, ‘धयादिसँ, छु दु?’
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 “वं जितः, ‘छ सु खः?’ धकाः न्‍यन।
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 “अनंलि वं धाल, ‘जिगु लिक्‍क वयाः जितः स्‍यानाछ्व। जि आः तक नं म्‍वाना च्‍वनातिनि, अय्‌नं जि सीत्‍यंगु दु।’
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 “अथे जुयाः जि वयागु लिक्‍क वनाः अले जिं वयात स्‍यानाबिया। छाय्‌धाःसा व तसकं बःमलाय् धुंकूम्‍ह खः, व आः म्‍वाइ मखुत धकाः जिं सिल। अले जिं वयागु छेनय् च्‍वंगु श्रीपेच व ल्‍हातय् च्‍वंगु ल्‍हाः बाला लिकयाः उपिं जिमि मालिकयाथाय् थन हयागु दु।”
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 थ्‍व खबर न्‍यनेवं दाऊदं थःगु लं खुत, अले वनापं दुपिं सकलें मनूतय्‌सं नं अथे हे यात।
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 अनंलि इस्राएलया घरानाया शाऊल, वया काय् जोनाथन व परमप्रभुया सिपाइँत लडाइँलय् सीगुलिं इपिं नुगःपा दादां ख्‍वल, अले सन्‍ध्‍याकाः इलय् तक हे इपिं अपसं च्‍वन।
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 अनंलि दाऊदं व खबर हःम्‍ह ल्‍याय्‌म्‍ह मनूयात धाल, “छ गनं वयाम्‍ह खः?”
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 दाऊदं धाल, “परमप्रभुं अभिषेक याःम्‍हय्‌सित ल्‍हाः ह्वनेत छ छतिं मग्‍या ला?”
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 — ausente —
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 — ausente —
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 शाऊल व वया काय् जोनाथनया निंतिं दाऊद थुकथं दुखं च्‍वन।
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 अले थ्‍व विलापया म्‍ये यहूदाया मनूतय्‌त स्‍यं धकाः हुकुम यात। थ्‍व म्‍ये याशारया सफुलिइ च्‍वयातःगु दु।
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 “हे इस्राएल, छंगु महिमायात छंगु ततःज्‍जाःगु थासय् स्‍याःगु दु।
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 “गातय् थ्‍व खँ न्‍यंके मते,
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 “हे गिल्‍बोया डाँडात,
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 “सीधुंकूपिनिगु हिपाखें
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 “शाऊल व जोनाथन म्‍वानाच्‍वंबलय् मनूतय् यःपिं
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 “हे इस्राएलया म्‍ह्याय्‌पिं,
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 “तसकं बल्‍लाःपिं सिपाइँत, छिपिं गुकथं क्‍वदल!
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 हे जोनाथन, जिमि किजा, छंगु निंतिं जिं विलाप याये,
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 “तसकं बल्‍लाःपिं सिपाइँत, छिपिं गुकथं क्‍वदल!
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.