2 Coríntios 7
Newar (NEW) vs ACF
1 यःपिं दाजुकिजापिं, झीत थ्व बचं बियादीगुलिं म्ह व आत्मायात अशुद्ध याइगु फुक्क खँपाखें झीसं थःत पवित्र याये नु। अले परमेश्वरया भय कयाः झीसं पवित्र जुयाच्वनेगु कुतः याये नु।
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 जिमित छिमिगु नुगलय् तयाति। जिमिसं सुयातं अन्याय यानागु मदु, सुयातं स्यंकागु मदु, अले सुयाकें थगय् यानाकयागु मदु।
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 छिमित दोष बीत जिं थथे धयाच्वनागु मखु। छिपिं ला जिमित तसकं यः। सीसां म्वाःसां झीपिंनापं हे जुइ।
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 छिमित जिं यक्व हे पत्याः यानाच्वनागु दु। छिमिगुपाखें जिं फुइँ यायेथाय् दु। छिमिगुपाखें सान्त्वना दयाः न्ह्यागु दुःखकष्ट जूसां जितः लय्ता वः।
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 माकेडोनियाय् वयाः नं जिमित सुख दुगु मखु। अन न्ह्याथासं नं दुःखकष्ट जक जूवल। पिने ल्वापु, दुने भय हे भय दु।
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 अय्नं नुगः ख्वःपिन्त सान्त्वना बियादीम्ह परमेश्वरं तीतसयात छ्वयाहयाः जिमित लय्ताय्कादिल।
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 तीतस वयाः जक जिपिं लय्तायागु मखु, छिमिसं वयात सान्त्वना बीगु खँ न्यनाः नं जिपिं लय्तायागु खः। जितः स्वयेत छिपिं तसकं हे आय्बुया च्वंगु, व थथे जूगु खँय् छिमिसं दुःख मन ताय्कूगु, अले जिगु पंलिनाः नवाना जूगु खँ न्यने दयाः जि झन तसकं लय्तायागु दु।
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 जिगु पौ ब्वनाः छिमिसं नुगलय् ला स्याकल हे जुइ, थ्व खँय् जि न्हापा पस्ताय् चायागु जूसां आः जि पस्ताय् चाये मखुत। छाय्धाःसा जिं स्यू, जिगु पौपाखें छिमित पलख जूसां नुगलय् स्याकूगु दु।
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 जिगु पौपाखें छिमित नुगलय् स्याके फत धकाः जि लय्तायागु मखु, बरु छिपिं थज्याःगु ज्याखं लिचिलाः परमेश्वरयाथाय् वःगुलिं लय्तायागु खः। छिमित नुगलय् स्याकेगु ज्या यानादीम्ह ला परमेश्वर हे जुयादीगुलिं जिमिसं यानाः छिमित भिं हे जुल।
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 छिमित नुगलय् स्याकेगु ज्या परमेश्वरं हे यानादीगुलिं व छिमिसं पश्चाताप याःगुलिं छिमित मुक्ति दत, उकिं छिमिसं दुःख ताये माःगु मदु। अय्नं थ्व संसारं ब्यूगु पश्चातापं मनूतय्त स्याइ।
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 छिमिसं दुःख ताय्कूगुलिं परमेश्वरं छु यानादिल लुमंकी। थुकिं यानाः छिमित भिंपिं यानाबिल, द्वंबिद्वं मदु धकाः क्यनेत छिमित हथाय् चाय्कल। जिगु तमं छिमित ग्याकल, जितः स्वयेत छिमित आय्बुइकल। अले दोषीम्हय्सित सजाँय बीमाः धकाः मतिइ तय्कल। थुकिं हे छिमिके दोष मदु धयागु सीदत।
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 थथे जिं पौ च्वयाहयागु दुःख बियाच्वंम्ह मनूया लागि मखु, अले दुःख फया च्वंम्हय्सिगु लागि नं मखु, बरु परमेश्वरया न्ह्यःने छिमिसं जितः गुलि तक माया याः धकाः ध्वाथुइकेत च्वयाहयागु खः।
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 थुकिं हे यानाः जिमित सान्त्वना दुगु खः। छिमिसं तीतसयात माक्व ग्वाहालि बियाः लय्ताय्काः छ्वयाहःगुलिं जिपिं नं लय्ताया।
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 छिमिगु खँ जिं वयात फुइँ यानाः धया। जिं वयात फुइँ यानाः धया थें छिमिसं यानाक्यन। जिमिसं छिमित न्ह्याबलें सत्य खँ धयाच्वनागु दु। अथे हे तीतसयात जिमिसं धयागु खँ नं सत्य जुल।
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 छिमिसं वयात ग्याग्यां जूसां लसकुस यात, अले वं धाःगु खँ न्यनेत छिपिं फुक्क न्ह्यचिल। उकिं वं छिमित तसकं माया यानाच्वंगु दु।
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 छिमिपाखें बांलाक भरोसा काये फुगुलिं जि तसकं लय्तायाच्वना।
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.