Mateus 25
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Ta o tí nò Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ndâ ŋa ndâ ꞌduù tí nó náa, Gba-gbíṛì kû zogo ndú nó go ndâ ꞌbí ꞌvinî muuꞌbì mbe kaa ꞌdo ꞌbá mì ndú ya tacó bà ŋò ꞌbí ꞌdakò náa à kû ko niì mì wó gí ꞌbá.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ndâ ꞌbí ꞌduù vô ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌvinî tí nò giì dù a ndâ mbe koṛo có. Káa muu tí sè ndâ ꞌbí ka ndú ŋìnó vô nó wálá.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Ndâ ꞌvinî ŋìnó mbe ni bà koṛo có lá nò giì ṛuka i tacó bà tù ta wu tacó bà ŋò ta gbíṛo mbe kû kò niì nó ká ṛuka.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Káa ndâ ꞌbí ka ndú ŋìnó vô ta muu kuu tí ndú nó giì kaa ndâ ꞌbí i bà tù wu gítí bà-i-mì-i.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Ndú mâ giì yee tí ꞌbá tí nó náa à kû ko niì gítí nó, ndú giì ꞌde ndâ ꞌduù kû ù bà gì mbe kû kò niì. Ndâ ꞌduù dù kpòò, káa yí gì lá. Bìndi ndú giì mìì ꞌdáá ta ṛì gî.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 O mâ giì gbooko gî, ndú bà giì gundiì ꞌdo tí ṛì ta kòcò ꞌbí ꞌduù kû gbà ndú, máa, ‹Mbe kò ngú niì yee gî! Yo ya gí kùṛo wó!›
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 «Ndâ ꞌvinî tí nò mâ giì ziya, ndú giì ꞌde ndâ i bà tù wu mì ndú doo cee gî. Bìndi ndâ ꞌvinî ŋìnó vô ta muu tí ndú nó giì ꞌbìtà bà òlò wu mítí ndâ ꞌbí i bà tù wu ŋìnó náa ndú kùtàá kaa gítí có bà-i-mì-i nô.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Ndâ ꞌbí ka ndú ŋìnó tí ndâ mbe ŋónókó mbe gì ta ndâ ꞌbí i bà tù wu lá nó mâ giì yù ndâ ꞌbí i bà tù wu ꞌdo tí ndú, máa, ‹Yo ṛuka ndâ ꞌbí i bà tù wu ji ze náa ndâ ŋìndi ze doo cee gî nò,›
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 ndú bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Yo ya gí bà pà ꞌdo kèꞌbî, tacó ndâ ŋìnó mì ze nó bà tè ta ndoo wálá!›
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 «Ndâ mbe ŋónókó tí nò mâ giì ya wê-wê gí bà pà ndâ i bà tù wu, ndú mâ giì dele ndi ndú á ꞌdo kà, ndú giì ꞌde ndâ ꞌduù ŋìnó kùtàá mbe ꞌviindi tí ndú sàà gî nó kaa ya gí tàꞌi ta ndâ mbe kû kò niì gî.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Ndú mâ giì gbà njekèjì ta bà tèꞌé máa, ‹Njaanga njekèjì ji ze, Buù! Njaanga njekèjì ji ze, Buù!›
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 ꞌDakò tí nò náa à kû ko niì mì wó nò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, «Ye ŋò yo ni lá.» ›
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 «Ye cè cè tiṛì tí nò ji yo tacó wàa yo ꞌví kpolo ta tí yo, tacó o bà gì ꞌViì-mì-ꞌDakò gí bà zogo ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî wúnò bà dù go énò. Yo bà gu káa ndiì tí .»
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Ta o tí nò wúnò náa ꞌViì-mì-ꞌDakò bà gì gí bà zogo ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî nó, yí bà bàkà i go i mì ꞌbí ꞌdakò mbe kû ya gí muu nó. Bìndi yí giì njèè njì ŋa ji ndâ bòò mì wó ꞌvii ta wotí mì ndú.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Yí giì wele njì ŋa ji ꞌduù ŋìnó ta wotí nèté tí wó ngé ma nó ta ꞌvisî vô. Yí giì wele ji ŋìnó ta wotí nèté tí wó gàà-gàà nó ta ꞌvisî sósòꞌô, bìndi yí giì wele ꞌvisî gbaànjé ji ꞌduù ŋìnó ta wotí mì wó mbe me njíꞌdí nô. Bìndi yí giì ya ta nó mì wó.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 «Bòò tí nó náa mbe tí ndú wele njì ŋa ji yí ta ꞌvisî vô nó giì da i, bìndi yí giì yili ta ndâ bagà vô.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ŋìnó náa mbe tí ndú wele njì ŋa ji yí ta ꞌvisî sósòꞌô nó giì da i, bìndi yí giì yili ta ndâ bagà sósòꞌô.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Káa ꞌduù ŋìnó náa mbe tí ndú wele njì ŋa ji yí ta ꞌvisî gbaànjé nó, giì cu gboko, bìndi yí giì yili ta gbèe ꞌvisî ŋa tí nò le mí ṛo wu.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «ꞌDakò tí nò mâ giì dele ndi wó ꞌdo muu nó bìndi gbolò o, yí giì ꞌvee ndâ bòò mì wó gítí ŋa i ŋìnó náa ndú bàkà ta njì ŋa mì wó náa yí njèè ji ndú á kùṛo o bà njè nó mì wó ꞌdo ꞌbá nô.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Bìndi bòò mì wó náa yí wele njì ŋa ta ꞌvisî vô ji yí nó, giì tùbà ndâ bagà tí nó náa yí yili ndú vô nó ji mbe tí wó, máa, ‹Ŋìnó a ndâ i gbí nèté tí nó táánò náa wò si ji ye nô, mbe tí ye.›
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 «Bìndi ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò, máa, ‹Wò bàkà nìkì ngé! Wò a tó bòò mbe zèè nèté mì lo ta njembí lo gbaànjé. Wó kpolo tí làmbu njì ŋa tí nó táánò náa ye wele ji wò nó ta njembí lo gbaànjé. Má énò, ye bà je ꞌbí i mbe me gbolò ndii ŋìnò gî ji wò, wàa wò ꞌví kpolo tí . Gì gí bà dù gbí líkíꞌo á ꞌbá mì mbe tí lo.›
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 «Bòò ŋìnó náa yí táánò wele ꞌvisî ŋa ji yí sósòꞌô nó giì tùbà ndâ bagà tí nó náa yí yili ndú sósòꞌô nó ji mbe tí wó, máa, ‹À sósòꞌô nó a ndâ bagà náa ye yili ꞌdo gbí ndâ ꞌvisî tí nó sósòꞌô náa wò táánò wele ji ye nô, mbe tí ye.›
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 «Mbe tí wó bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji yí ta líkíꞌo, máa, ‹Wò bàkà nèté nìkì ma! Wò a tó bòò ta njembí lo gítí nèté mì lo ká gbaànjé. Wò ni bà kpolo tí làmbu i ta njembí lo gbaànjé gî. Má énò, ye bà je wò tí mbe kpolo tí ꞌbí i mbe me gbolò ndii ŋìnò gî. Gì gí bà dù gbí líkíꞌo á ꞌbá mì mbe tí lo.›
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 «Bìndi bòò ŋìnó náa yí táánò wele ꞌvisî ŋa gbaànjé ji yí nó giì le gboko gbèe ꞌvisî ŋa mì wó náa yí kpolo tí nó gì tí ji yí, máa, ‹À nô, Buù! Ye ꞌdi a tàwo lo, máa wò a cèe vò ꞌduù, ta yê ṛo ꞌduù tí lo gbaànjé wálá. Nèté mì lo káa bà njèè njì ŋa ji ndâ ꞌduù wàa ndú ꞌví kû da ta i ji wò. À delè káa ndâ ꞌduù ká kû taa kánjí gbí i tacó bà te gì tí gí gbí gálá mì lo.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Tacó énò, gúku bà gàà tí njì ŋa mì lo giì kpo ye gî. Ŋìnó a yí náa ye kpónó le gì tí ji wò nô.›
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 «Káa ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò ta kpo tàkòcò máa, ‹Wò a vò bòò, tí mbe kpó! Wò táánò má ŋò ni gî máa, à káa ndâ ꞌduù ká kû ji i ji ye, à delè káa ndâ ꞌduù ká kû kili i ꞌdo gbí njí gí ꞌbá ji ye,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 wò táánò lì ꞌbì lo gí tà njì ŋa mì ye tacó yè? Wò táánò má je ji ꞌbí ꞌduù wàa yí ꞌví ji ji ye, ye wálá kpónó ꞌde ꞌbí i gbí gî?›
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Yí bà-i-nò giì te gboko tí nò ꞌdo tí vò bòò tí nó, bìndi yí giì je ji mbe yili bagà vô ꞌdo gbí ꞌvisî njì ŋa vô nô.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Tacó i má kuu mì ꞌduù, à kû je ꞌbí ji yí á mí pí , tacó wàa yí ꞌví dù tí gbolò mbe i. Káa i má mì ꞌduù wálá, àá bà je làmbu ŋìnó náa à kuu mì wó nó ꞌdo tí wó gî.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Káa à má gítí bòò tí nó ta i gbí wó wálá nó, à ꞌví ꞌva yí gí gbí ꞌdíꞌdiꞌo tí bàndò bà ŋò gàzâ.»
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Jézù giì ꞌdè ꞌbí có kákáꞌi ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ta o tí nó wúnò náa ndâ basìlì bà ko ꞌViì-mì-ꞌDakò tí gba ꞌdo gbíṛì gì tí gí pí jàlàmbà mì wó nó,
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî bà kili mí kùṛo wó, bìndi yí bà giì njèè gbí òkò tí ndú go bà pì gbí cû mì niì.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Yí bà giì mò ndâ ꞌduù ŋìnó tí ndâ tó ꞌduù go cèe njì cû nó gí gbí kùꞌbì mì wó, bìndi ndâ ꞌduù ŋìnó ta gbí ndú wálá go póṛó cû nó gí gbí gàlì mì wó.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 «Bìndi yí tí ꞌViì-mì-ꞌDakò tí Gbolò gba bà giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ŋìnó gbí kùꞌbì mì wó nó máa, ‹Bu ye cù ꞌdê ngo cù wó mítí yo gî! Yo gì gí bà zèè ꞌbá tí nó náa à ꞌviindi ù ta ndi yo ꞌdo tí o bà ꞌbìtà bà suu to tí nó, nô.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Tacó ye táánò ta go tí ye, bìndi yo giì je i-zó-zò ji ye gî; ye táánò ta go ngo tí ye, bìndi yo giì cu ngo ji ye gî; ye táánò ꞌdó-ꞌdo, bìndi yo giì te wiṛi mítí ye gî;
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 ye táánò ta só, bìndi yo giì je bòngo ji ye gî; ye táánò ta séꞌi tí ye, bìndi yo giì pò ye gî; ye táánò gbí zàà, bìndi yo giì ya gí bà ŋò ye gî.›
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 «Bìndi ndâ tó ꞌduù bà giì ꞌvee yí máa, ‹Ze táánò je i-zó-zò ji wò si wò ta go tí lo ta o ngàyi, Mbe tí ze? Ze táánò je ngo ji wò si wò ta go ngo tí lo ta o ngàyi?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Ze táánò ŋò wò tí mbe ꞌdó-ꞌdo bìndi ze giì te wiṛi mítí lo ta o ngàyi?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Ze ya gí bà ŋò wò si wò ta séꞌi tí lo ta o ngàyi? Ze ya gí bà ŋò wò si wò gbí zàà ta o ngàyi?›
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 «Bìndi Gbolò gba bà giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Ta ndâ o tí nó ꞌdáá táánò náa yo kû bàkà ndâ i tí nò, kpêtí ká ji ꞌbí zéꞌvéṛè ꞌduù gbaànjé ta gbí wó ngé gî wálá á gbí òkò tí ndâ náꞌvindí ye nó, yo kû bàkà nò a i ji ye.›
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 «Bìndi yí bà giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ŋìnó gbí gàlì mì wó nó máa, ‹Yo co ꞌdo tí ye gî, tacó Mbíṛì ì njà mítí yo gî! Yo ya gí gbí wu tí nó jé mbe mee lá náa Mbíṛì táánò òlò ù ta ndi ndâ Gba-vò-i ta ndâ basìlì mì wó nô.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Tacó ye táánò ta go tí ye, káa yo jé je i-zó-zò ji ye lá; ye táánò ta go ngo tí ye, káa yo je ngo ji ye lá;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 ye táánò ꞌdó-ꞌdo, káa yo te wiṛi mítí ye lá; ye táánò ta só, káa yo je bòngo ji ye lá; ta o tí nó táánò náa ye ta séꞌi tí ye nó, yo ya gí bà ŋò ye lá; yo delè ya gí bà ŋò ye gbí zàà lá.›
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 «Bìndi ndú bà giì ꞌvee yí máa, ‹Ze ŋò wò ta go tí lo ta o ngàyi káa ze je i-zó-zò ji wò lá, Mbe tí ze? Ze biya bà konì wò si wò táánò ta go ngo tí lo, si wò ꞌdó-ꞌdo, si wò ta só, si wò ta séꞌi tí lo, si wò gbí zàà, ta o ngàyi?›
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 «Bìndi yí bà giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Ye kû ꞌdè có ji yo ta njembí ye gbaànjé énó máa, yo má bàkà ndâ i tí nò ji ꞌbí táángbà ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ náꞌvindí ye tí nó á kuu nó, nó gî, gbí énó máa, yo bàkà nò a i ji ye.›
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 «À ngbé nò a bà ꞌvaka ndâ vò ꞌduù gí tà wu ŋìnó mbe mee lá ká kpòò ya tí nô. Bìndi ndâ tó ꞌduù bà ꞌde ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nô.»
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.