Tito 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ACF
1 To, nyiŋŋi Kristoo awuye ne̱ bo̱ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ se̱ fe̱yɛ bo̱ bu abane̱ na ke̱bre̱sɛ na agye̱ŋkpɛɛpo̱, na bo̱ de̱e̱ suŋ kusuŋ timaa ke̱maa ne̱ ɔke̱maa ne̱ o de bamo̱ se̱ ke̱yaale̱ŋ‑ɔ e̱ kpa fe̱yɛ bo̱ waa‑ɔ.
1 Admoesta-os a que se sujeitem aos principados e potestades, que lhes obedeçam, e estejam preparados para toda a boa obra;
2 Na fo̱ be̱e̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ ma kaŋ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ ko̱ bo̱ kye ɔko̱. Bo̱ yɔwe̱ e̱kɔ ke̱kpa, na bo̱ baa bamo̱ e̱ye̱e̱ kaase̱, yuri e̱ye̱e̱ bo̱ sa ase̱sɛ saŋ ke̱maa.
2 Que a ninguém infamem, nem sejam contenciosos, mas modestos, mostrando toda a mansidão para com todos os homens.
3 Ane̱ gbaa ane̱ dɛɛ ane̱ mo̱ŋ nyi ase̱ŋ, ne̱ ane̱ maa bu atɔ, ne̱ bo̱ko̱ a pe̱nna ane̱ bo̱ gya e̱bɔye̱ e̱kpa se̱. Ne̱ ane̱ a gyi ane̱ e̱ye̱e̱, ne̱ kayo̱rɔwe̱ bɔye̱ e̱wo̱re̱se̱ e̱wo̱re̱se̱ na mfɛɛre̱ bɔye̱ dooo a bo̱rɔ ane̱ aŋu‑ro. Ane̱ a ka ko̱kwe̱e̱ kisi bo̱ko̱, ne̱ bo̱ko̱ mɔ a kisi ane̱.
3 Porque também nós éramos noutro tempo insensatos, desobedientes, extraviados, servindo a várias concupiscências e deleites, vivendo em malícia e inveja, odiosos, odiando-nos uns aos outros.
4 Amaa nsaŋ ne̱ ane̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱ Wuribware̱ a lee mò̱ ke̱dame̱naŋsɛ ko̱waa na mò̱ ke̱kpa‑ɔ bo̱ kaapo̱ ane̱‑ɔ, ne̱ oo lee ane̱ le̱e̱ amo̱ pɛɛɛ‑rɔ.
4 Mas quando apareceu a benignidade e amor de Deus, nosso Salvador, para com os homens,
5 N gye̱ sa ne̱ ane̱ a waa atɔ timaa ko̱ se̱ ne̱e̱ ne̱ ɔɔ mo̱rɔwe̱ ane̱, amaa ane̱ŋ ne̱ oo ŋu ane̱ e̱wɛɛ kpa ane̱ ase̱ŋ‑ɔ se̱ ne̱ ɔɔ waa ane̱ŋ, ne̱ ɔɔ ba mò̱ kufwiiŋe timaa‑o bo̱ kpɛɛ iyisi ne̱ e̱ dɔŋ ane̱ se̱‑ɔ, be̱e̱ bo̱ ko̱we̱ ane̱, waa ane̱ ase̱sɛ po̱pwɛɛ.
5 Não pelas obras de justiça que houvéssemos feito, mas segundo a sua misericórdia, nos salvou pela lavagem da regeneração e da renovação do Espírito Santo,
6 Ke̱tɔ ne̱ ane̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱ Yeesuu Kristoo a waa‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ a sa ane̱ mò̱ kufwiiŋe timaa‑o bwe̱e̱tɔ.
6 Que abundantemente ele derramou sobre nós por Jesus Cristo nosso Salvador;
7 Oo ŋu ane̱ e̱wɛɛ ne̱e̱, ne̱ ɔɔ mo̱rɔwe̱ ane̱, ne̱ ane̱ mo̱ŋ lɛɛ ane̱ gye̱ abɔye̱waapo̱, na ane̱ nya kii mò̱ ako̱we̱bɛɛ ane̱ de te̱maa fe̱yɛ ane̱ i gyi mò̱ kapo̱tɛɛ ne̱ ka gye̱ ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
7 Para que, sendo justificados pela sua graça, sejamos feitos herdeiros segundo a esperança da vida eterna.
8 Abre̱sɛ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mfe̱ŋ ne̱ a tiri bwaye̱po̱‑ɔ, mfe̱ŋ ne̱ ɔ daye̱‑ɔ.” Bo̱ maa pe̱nna. Amo̱se̱ se̱‑ɔ pee akatɔ kaapo̱ atɔ mɔ pɛɛɛ ne̱ mo̱ a tɔwe̱‑ɔ kpo̱ra‑rɔ, na bamo̱ ne̱ ba kɔɔre̱ Wuribware̱ ba gyi‑o mfɛɛre̱ nya ba amo̱ se̱ nɛɛnɛɛ, na bo̱ nya ba akatɔ bo̱ dɔŋŋɔ itimaa ko̱waa se̱. Awaasɛ timaa bware fɛɛ, ne̱ amo̱ ko̱waa de to̱nɔ bo̱ sa ɔke̱maa.
8 Fiel é a palavra, e isto quero que deveras afirmes, para que os que crêem em Deus procurem aplicar-se às boas obras; estas coisas são boas e proveitosas aos homens.
9 Ane̱ŋ se̱‑ɔ kwaye̱ ase̱ŋ bo̱ro̱bo̱rɔɔ ne̱ ba tɔwe̱ amo̱ ba yɔ akatɔ‑rɔ ba lwii kamɛɛ. Ba gyiiri Yudaa awuye mbraa‑ɔ se̱ ikii na bamo̱ ke̱nana‑rɔ ade̱daase̱ŋ so̱swe̱e̱ so̱swe̱e̱‑ɔ ikii. Lee fo̱ kanɔ le̱e̱ ane̱ŋ a ikii‑o‑ro, a le̱e̱ fe̱yɛ e̱ mo̱ŋ bware, ne̱ e̱ mo̱ŋ de to̱nɔ ko̱.
9 Mas não entres em questões loucas, genealogias e contendas, e nos debates acerca da lei; porque são coisas inúteis e vãs.
10 Ɔke̱maa ne̱ o de mò̱ kanɔ bo̱ waa ane̱ŋ a ikii‑o‑ro, yii mò̱ se̱ ke̱gye̱ŋkpɛɛsɛ, ne̱ mò̱ ya be̱e̱ dɔŋŋɔ se̱, na fo̱ be̱e̱ yii mò̱ se̱, ne̱ mò̱ e̱ ma yɔwe̱, amo̱ fe̱raa, na fo̱ yɔwe̱ mò̱ ase̱ŋ sa mò̱.
10 Ao homem hereje, depois de uma e outra admoestação, evita-o,
11 Na fo̱ ŋu fe̱yɛ ane̱ŋ a se̱sɛ‑ɔ kyɔ o de daa bɔye̱ ne̱e̱. Ne̱ mò̱ fɔŋfɔŋ e̱bɔye̱ a bu mò̱ e̱ye̱e̱ ke̱pɔ fe̱yɛ ɔ gye̱ ɔbɔye̱waapo̱ kase̱ŋtiŋ.
11 Sabendo que esse tal está pervertido, e peca, estando já em si mesmo condenado.
12 Mo̱ i suŋ Aatamas bɛɛɛ Tikikus fo̱ ase̱. Ne̱ se̱sɛ amo̱ ya fo̱ fo̱ ase̱, na fo̱ waa me̱naŋ gyaŋŋaa mo̱ Nikopolis maŋ‑nɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a waa mfɛɛre̱ fe̱yɛ, ke̱kyaare̱ ya fo̱, mfe̱ŋ mo̱ e̱ ya kye̱na.
12 Quando te enviar Ártemas, ou Tíquico, procura vir ter comigo a Nicópolis; porque deliberei invernar ali.
13 Le̱ŋ e̱ye̱e̱ na kanɔ ŋke̱maa se̱ fo̱ taare̱ kya Seenas lɔɔyaa‑ɔ na Apolos‑ro, na bo̱ kya bamo̱ kpa se̱. Na fo̱ kya bamo̱‑rɔ a bo̱ nya ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ki tiri bo̱ sa bamo̱ kpa‑ɔ kutu‑ro‑o.
13 Acompanha com muito cuidado Zenas, doutor da lei, e Apolo, para que nada lhes falte.
14 Kristoo awuye mfɛɛre̱ de̱e̱ di itimaa ko̱waa se̱, na bo̱ de̱e̱ waa bo̱ kya bamo̱ ne̱ a tiri fe̱yɛ bo̱ kya bamo̱‑ɔ‑rɔ. Bo̱ ma waa awo̱rɔgyapo̱, na bo̱ nya taare̱ kii ase̱sɛ ne̱ bo̱ bo̱ ko̱ko̱rɔ‑ɔ.
14 E os nossos aprendam também a aplicar-se às boas obras, nas coisas necessárias, para que não sejam infrutuosos.
15 Bamo̱ ne̱ bo̱ bo̱ mo̱ ase̱‑ɔ pɛɛɛ e̱ ka fo̱ kanɔ. Ka ane̱ bɛɛko̱‑ana Kristoo awuye kanɔ. Mo̱ e̱ ko̱re̱ ke̱bware̱ko̱re̱ fe̱yɛ Wuribware̱ yure mo̱ne̱ pɛɛɛ.
15 Saúdam-te todos os que estão comigo. Saúda tu os que nos amam na fé. A graça seja com vós todos. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.