Tito 2
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Amaa fo̱, Tiitus, fe̱raa, de̱e̱ kaapo̱ asɔre̱e̱ awuye‑o, na bo̱ kye̱na kakye̱na ne̱ ka bware bo̱ sa ke̱bware̱suŋ kase̱ŋtiŋ‑o.
1 Tu, porém, fala o que convém à sã doutrina.
2 Kaapo̱ anyaŋbre̱sɛ‑ɔ ane̱ŋ ne̱ ba kra bamo̱ e̱ye̱e̱, na ase̱sɛ nya bu bamo̱‑ɔ. Sa a bo̱ nya ko̱kɔɔre̱gyi kase̱ŋtiŋ‑o, na bamo̱ ke̱kpa waa ko̱kyɔ, na bo̱ nyite awo̱re̱fɔɔ ke̱maa.
2 Exorta os velhos a que sejam temperantes, sérios, sóbrios, sãos na fé, no amor, e na constância;
3 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ fo̱ de̱e̱ kaapo̱ akye̱e̱bre̱sɛ‑ɔ ane̱ŋ ne̱ bo̱ kye̱na kakye̱na kpe̱yaa‑ɔ. Bo̱ ma kyii ɔko̱ te̱ŋ mò̱ kanɔ, na bo̱ be̱e̱ bo̱ ma waa atabwe̱e̱po̱.
3 as mulheres idosas, semelhantemente, que sejam reverentes no seu viver, não caluniadoras, não dadas a muito vinho, mestras do bem,
4 Na bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱, bamo̱ mɔ bo̱ taare̱ na bo̱ kaapo̱ akye̱e̱pe̱ kpa ne̱ ba bo̱rɔ se̱ a bo̱ bo̱ kpa bamo̱ kuri‑ana na bamo̱ gyi‑ana ase̱ŋ‑ɔ,
4 para que ensinem as mulheres novas a amarem aos seus maridos e filhos,
5 na bo̱ kaapo̱ bamo̱ ane̱ŋ ne̱ bo̱ gyii e̱ye̱e̱ e̱kra nɛɛnɛɛ, na bo̱ ma waa kanyare̱kpa, na ane̱ŋ ne̱ ba kii aka timaa‑o, na bo̱ bu bamo̱ akuri, na bo̱ de̱e̱ waa ke̱dame̱naŋsɛ, na bamo̱ akatɔ pee bamo̱ lɔŋ‑nɔ asuŋ si. N gye̱ ane̱ŋ, ase̱sɛ ko̱ e̱ nya kpa a bo̱ sa se̱ŋsa bo̱ bo̱ kye Wuribware̱ a ase̱ŋ‑ɔ.
5 a serem moderadas, castas, operosas donas de casa, bondosas, submissas a seus maridos, para que a palavra de Deus não seja blasfemada.
6 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ fo̱ de̱e̱ tɔwe̱ gywii ayaafɔre̱‑ɔ, na bo̱ yuri e̱ye̱e̱ de̱e̱ bu atɔ kpa ke̱maa se̱.
6 Exorta semelhantemente os moços a que sejam moderados.
7 Amaa fo̱, Tiitus, fe̱raa, kra fo̱ daa timaa‑ro bo̱ yɔ, amɔ ane̱ŋ‑ɔ e̱ kaapo̱ asɔre̱e̱ awuye‑o ane̱ŋ ne̱ a bware fe̱yɛ bo̱ kye̱na‑ɔ. Ke̱tɔ ne̱ fo̱ e̱ kaapo̱‑ɔ, sa a ke̱ kaapo̱ fe̱yɛ fo̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ wuye. Na fo̱ pee akatɔ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ. Na fo̱ sa a ase̱ŋkpare̱gyi timaa de̱e̱ le̱e̱ fo̱ kanɔ.
7 Em tudo te dá por exemplo de boas obras; na doutrina mostra integridade, sobriedade,
8 Ke̱bɔye̱ ko̱ e̱ mo̱ŋ le̱e̱ fo̱ se̱ŋsa sasɛ ke̱maa‑rɔ, amo̱ fe̱raa ɔko̱ maa taare̱ a ɔ po̱rɔ fo̱ ko̱ko̱ se̱. Ane̱ŋ‑ɔ ipeere e̱ nya fo̱ ado̱ŋ. Bo̱ maa taare̱ a bo̱ nya ko̱ko̱ ye̱re̱ se̱ bo̱ po̱rɔ fo̱.
8 linguagem sã e irrepreensível, para que o adversário se confunda, não tendo nenhum mal que dizer de nós.
9 To, anya fe̱raa, tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ bu bamo̱ anyaŋpe̱ kpa ke̱maa se̱, na bo̱ le̱ŋ e̱ye̱e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ki i gyi bamo̱ anyaŋpe̱ akatɔ‑ɔ. Bamo̱ nyaŋpe̱‑ana ya tɔwe̱ ase̱ŋ ne̱ a kye bamo̱, bo̱ ma kaŋ be̱ŋŋaa ba kanɔ bo̱ yii bamo̱.
9 Exorta os servos a que sejam submissos a seus senhores em tudo, sendo-lhes agradáveis, não os contradizendo
10 Ŋkee bo̱ ma kaŋ ywii, na a sa a bamo̱ nyaŋpe̱‑ana kɔɔre̱ bamo̱ gyi ke̱tɔ ke̱maa‑rɔ. Bamo̱ ya waa mfaanɛɛ, ne̱ bamo̱ nyaŋpe̱‑ana i ŋu fe̱yɛ ane̱ ke̱kaapo̱ ane̱ ɔmo̱rɔwe̱po̱ Wuribware̱ a ase̱ŋ‑ɔ bo̱ daŋ.
10 nem defraudando, antes mostrando perfeita lealdade, para que em tudo sejam ornamento da doutrina de Deus nosso Salvador.
11 Ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ a tɔwe̱ amo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a lee bo̱ kaapo̱ ane̱ fe̱yɛ ɔ kpa a o ŋu se̱sɛ ke̱maa e̱wɛɛ, na ɔ mo̱rɔwe̱ mò̱.
11 Porque a graça de Deus se manifestou, trazendo salvação a todos os homens,
12 N gye̱ sa ne̱ ko̱kɔɔre̱gyi wo̱re̱ se̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ mo̱rɔwe̱ ane̱, amaa ɔ kpa a ɔ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ ane̱ yɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ na atɔ ne̱ kaye̱ mɔ‑rɔ ase̱sɛ i pee akatɔ ba kpa‑ɔ, na ane̱ nya taare̱ de̱e̱re̱ ane̱ e̱ye̱e̱ se̱, na ane̱ waa itimaa, na ane̱ suŋ Wuribware̱. Mfaanɛɛ e̱ gye̱ ne̱ a bware fe̱yɛ ane̱ kye̱na kaye̱ mɔ‑rɔ.
12 ensinando-nos, para que, renunciando à impiedade e às paixões mundanas, vivamos no presente mundo sóbria, e justa, e piamente,
13 Ane̱ te ane̱ de te̱maa ane̱ gywii kakatɔgyi kake amo̱ ne̱ ane̱ nyaŋpe̱ na ɔmo̱rɔwe̱po̱ dabe̱, Yeesuu Kristoo, i kiŋŋi a ɔ ba ke̱laŋŋe̱rɔ na mò̱ ke̱dabe̱ na ke̱yaale̱ŋ‑ɔ‑rɔ.
13 aguardando a bem-aventurada esperança e o aparecimento da glória do nosso grande Deus e Salvador Cristo Jesus,
14 Yeesuu Kristoo mɔ dɛɛ ya ba mò̱ fɔŋfɔŋ kayo̱wɔre̱ bo̱ lɔŋŋɔ ane̱ aa Wuribware̱ ke̱bo̱ŋtɔ‑rɔ. Mfaanɛɛ ne̱ ɔɔ lee ane̱ le̱e̱ kakye̱na bɔye̱‑rɔ, sa ne̱ ane̱ a kii mò̱ fɔŋfɔŋ ase̱sɛ. Ne̱ ŋkee ɔ kpa fe̱yɛ ɔ sa a ane̱ ŋkpo̱nɔ fwiiri, na ane̱ akatɔ pee de̱e̱ waa ke̱dame̱naŋsɛ.
14 que se deu a si mesmo por nós para nos remir de toda a iniqüidade, e purificar para si um povo todo seu, zeloso de boas obras.
15 Amo̱se̱ se̱‑ɔ, ba ke̱yaale̱ŋ ne̱ mo̱ a sa fo̱‑ɔ pɛɛɛ, na fo̱ bo̱ tɔwe̱ ase̱ŋ mɔ, na fo̱ bo̱ waa ase̱sɛ wɔre̱ fe̱yɛ bo̱ gya Kristoo a e̱kpa‑ɔ se̱, na fo̱ bo̱ yii bamo̱ se̱ fe̱yɛ bo̱ ma lɛɛ gya e̱bɔye̱ a e̱kpa‑ɔ se̱. Fo̱ ma kaŋ waa ane̱ŋ ne̱ a sa a ɔko̱ bu fo̱ tosoo bo̱ le̱e̱ fo̱ a gye̱ ke̱yaafɔre̱‑ɔ se̱.
15 Fala estas coisas, exorta e repreende com toda autoridade. Ninguém te despreze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.