Romanos 4

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 To, mo̱nꞌ sa a ane̱ de̱e̱re̱ Abraham ne̱ ɔ gye̱ Yudaa awuye ke̱nana‑rɔ ɔbre̱sɛ‑ɔ kuŋu si ase̱ŋ.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Amo̱ e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ se̱sɛ e̱ taare̱ a ɔ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ le̱e̱ mò̱ asuŋ timaa si, amo̱ fe̱raa Abraham a dɛɛ nya ko̱tɔko̱ ne̱ ɔ ye̱re̱ se̱ na ɔ bo̱ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱‑ɔ. Amaa Abraham mo̱ŋ nya ane̱ŋ Wuribware̱ akatɔ‑rɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Mo̱ne̱ ya de̱e̱re̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ, mo̱ne̱ i ŋu baa kyo̱rɛɛ waa mò̱‑rɔ fe̱yɛ,
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Mbe̱yɔmɔ, se̱sɛ ya waa kusuŋ, ne̱ mò̱ ya nya atanne̱, a mo̱ŋ gye̱ fe̱yɛ baa ke mò̱ ne̱e̱. A gye̱ mò̱ kusuŋ‑o kakɔka ne̱e̱.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Amaa Wuribware̱ e̱ taare̱ a ɔ sa abɔye̱waapo̱ ke̱be̱ŋ. Amo̱se̱‑ɔ ɔke̱maa ne̱ mò̱ e̱ mo̱ŋ taa mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ asuŋ timaa‑o si, ne̱ mò̱ ya taa mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ mò̱, Wuribware̱, ko̱kɔɔre̱gyi‑o si fe̱raa, Wuribware̱ e̱ tɔwe̱ fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ mò̱ gyi‑o si‑o, ɔ gye̱ se̱sɛ timaa.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Owure Deefid gbaa a kyo̱rɛɛ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ mò̱ ya kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi, Wuribware̱ e̱ te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ se̱sɛ timaa na O‑de‑ŋyure, na se̱sɛ‑ɔ mo̱ŋ taare̱ kaapo̱ fe̱yɛ ɔɔ waa kusuŋ timaa ke̱maa bo̱ nya ane̱ŋ a ke̱nyare̱‑ɔ. Ɔ yɛ,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Ɔko̱ ne̱ Wuribware̱ a yɔwe̱ mò̱ e̱bɔye̱
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 A waa kɔne̱ a bo̱ sa se̱sɛ
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Mbe̱yɔmɔ, amɔ bamo̱ ne̱ baa te̱ŋŋe̱ bamo̱ atwe̱e̱tu‑o, a kaapo̱ fe̱yɛ ane̱ Yudaa awuye‑o wo̱re̱ e̱ gye̱ ne̱ ba nya ane̱ŋ a ŋyure‑o? Daabii! Bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋŋe̱‑ɔ pɛɛɛ tii si. A le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ a kyɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Abraham a kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si ne̱ Wuribware̱ a kɔɔre̱ mò̱ waa‑rɔ te̱e̱ mò̱ fe̱yɛ se̱sɛ timaa.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Abraham a te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu‑o kamɛɛ, ne̱ Wuribware̱ yɛ ɔ gye̱ se̱sɛ timaa, bɛɛɛ mò̱ a mo̱ŋ tɛɛ te̱ŋ‑ɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Mò̱ a mo̱ŋ tɛɛ te̱ŋ‑ɔ ne̱e̱. Wuribware̱ yɛ ɔ gye̱ se̱sɛ timaa pwɛɛ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu bo̱ kaapo̱ fe̱yɛ ɔɔ kyɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi. Wuribware̱ a waa amo̱‑ɔ ne̱e̱ na Abraham nya kii bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ te̱ŋŋe̱ atwe̱e̱tu‑o gbaa bamo̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱. Hare̱e̱ bamo̱ a mo̱ŋ te̱ŋŋe̱ bamo̱ atwe̱e̱tu‑o gbaa ooo, ba kɔɔre̱ Wuribware̱ ba gyi, amo̱se̱‑ɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ te̱e̱ bamo̱ ɛ ase̱sɛ timaa.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔ gye̱ bo̱ko̱ ne̱ baa te̱ŋŋe̱ bamo̱ atwe̱e̱tu‑o ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱. Bamo̱ ne̱ ba ko̱te̱ ane̱ŋ ne̱ Abraham a gya Wuribware̱ se̱, ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ gyi pwɛɛ ne̱ ɔɔ dɛɛ te̱ŋ mò̱ ko̱twe̱e̱tu‑o gbaa e̱ taare̱ a bo̱ te̱e̱ Abraham fe̱yɛ bamo̱ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 N gye̱ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ ne̱ Abraham a gya se̱‑ɔ se̱ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ taa kaye̱ pɛɛɛ a ɔ bo̱ sa mò̱ aa mò̱ ananagyi. Amaa aa le̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o si. Mfaanɛɛ se̱ ne̱ Wuribware̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ ɔ gye̱ se̱sɛ timaa.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Amo̱ e̱ gye̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ bo̱ gya mò̱ mbraa‑ɔ se̱‑ɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ taa kaye̱ a ɔ sa, amo̱ fe̱raa ane̱ ko̱kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi‑o mo̱ŋ de sɛye̱ bo̱ sa ane̱. Ne̱ a be̱e̱ a kaapo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a kyurowi ke̱tɔ ne̱ ɔ yɛ ɔ sa Abraham‑ɔ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ko̱ŋko̱ ne̱ Wuribware̱ a mbraa‑ɔ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i gyiiri e̱bɔye̱ awaapo̱ ke̱se̱bɔ. Amaa mbraa e̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ, a kaapo̱ fe̱yɛ ɔko̱ mɔ mo̱ŋ gye̱ mbraa okyepo̱.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ke̱tɔ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ Wuribware̱ a tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ te̱e̱ ase̱sɛ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔko̱ i ŋu ɔko̱ e̱wɛɛ ke mò̱ ko̱tɔko̱‑ɔ. Amaa a tiri fe̱yɛ ase̱sɛ kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi pwɛɛ na ɔ dɛɛ te̱e̱ bamo̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa. Ase̱sɛ mo̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱‑ɔ ne̱e̱? Bamo̱ ne̱ ba kase̱ Abraham‑rɔ‑ɔ ne̱ n de. Yudaa awuye ne̱ bo̱ de mbraa ne̱ Wuribware̱ a sa bamo̱‑ɔ na bamo̱ ne̱ ba kɔɔre̱ Wuribware̱ ba gyi fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ Abraham a kɔɔre̱ gyi‑o ne̱ n de. A le̱e̱ fe̱yɛ Abraham e̱ gye̱ bamo̱ pɛɛɛ ɔgye̱ŋkpɛɛpo̱. Kase̱ŋtiŋ, a du ne̱e̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ bamo̱ pɛɛɛ bamo̱ se̱‑ɔ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ,
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Hare̱e̱ te̱maa fe̱yɛ ɔ ko̱we̱ kayaagyi a lo̱we̱‑ɔ gbaa ooo, Abraham mo̱ŋ yɔwe̱ e̱ye̱e̱‑rɔ fe̱yɛ ɔ maa ko̱we̱ gyi. Ne̱ bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ, ne̱ oo kii e̱swe̱e̱re̱ bwe̱e̱tɔ se̱ awuye bamo̱ se̱, fe̱yɛ ane̱ŋ dɛɛ ne̱ Wuribware̱ a kyɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ,
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham a ŋu fe̱yɛ oo gyi waa nsu ke̱lafa, ne̱ ɔɔ be̱re̱ bwe̱e̱tɔ. Ne̱ ɔɔ be̱e̱ ŋu saŋ amo̱ fe̱yɛ mò̱ ka Sara mɔ a waa ke̱kye̱e̱bre̱sɛ na ɔ mo̱ŋ tɛɛ ko̱we̱. Amaa amo̱ pɛɛɛ gbaa ooo ɔ mo̱ŋ yɔwe̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o‑ro.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ɔɔ ye̱re̱ ke̱yaa ko̱ŋko̱ kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ waa ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa a ɔ sa mò̱‑ɔ. Saŋ amo̱ gbaa ne̱ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o a tii si‑o ne̱e̱. Mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o a waa le̱ŋ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ me̱raa se̱ kyo̱rɔ Wuribware̱ na mò̱ ke̱dabe̱‑ɔ.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ɔɔ kɔɔre̱ gyi lo̱we̱ pɛɛɛ fe̱yɛ Wuribware̱ de e̱le̱ŋ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ waa ke̱tɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ bo̱ be̱ya fe̱yɛ ɔ waa‑ɔ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Mfaanɛɛ se̱ ne̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ, “Wuribware̱ a kɔɔre̱ mò̱ waa‑rɔ fe̱yɛ ɔ gye̱ se̱sɛ timaa.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Wuribware̱ a sa kpa fe̱yɛ bo̱ mɔɔ mò̱ na ɔ kpɛɛ ane̱ e̱bɔye̱ bo̱ twe̱e̱. Ne̱ oo kyiŋŋi mò̱ le̱e̱ lowi‑ro na ɔ nya te̱e̱ ane̱ fe̱yɛ ase̱sɛ timaa.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.