Mateus 21

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 — ausente —
2 dizendo-lhes:
3 Ɔko̱ ya bise mo̱ne̱ ke̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ saŋŋe̱ bamo̱‑ɔ, na mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii se̱sɛ‑ɔ fe̱yɛ mo̱ne̱ nyaŋpe̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ kpa. Mo̱ne̱ ya tɔwe̱ ane̱ŋ, na ɔ sa mo̱ne̱ kpa fe̱yɛ mo̱nꞌ taa bamo̱ baa.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Amo̱‑ɔ a ba ne̱e̱ a ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ko̱ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ nya waa kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii Yɛro̱salɛm maŋ awuye, fe̱yɛ,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ne̱ agyase̱po̱ anyɔ amo̱ a ya waa ane̱ŋ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ waa‑ɔ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Ne̱ baa baa kukurumanyi‑o na mò̱ gyi‑o. Ne̱ baa ba bamo̱ awaagya bo̱ dɔŋŋɔ mbo̱‑ɔ mmɛɛ. Ne̱ Yeesuu a de̱e̱ kye̱na kakurumagyii‑o si.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a brawe̱ bamo̱ awaagya‑rɔ bo̱ be̱ya kpa‑ɔ se̱ sa mò̱, ne̱ ɔɔ nare̱ se̱ kyo̱ŋ. Bo̱ko̱ mɔ a ŋeri afe̱raa le̱e̱ ayii ne̱ a maa kpa kɛɛ‑ɔ bo̱ dɔŋŋɔ kpa‑ɔ se̱ sa mò̱, ne̱ ɔɔ nare̱ se̱ kyo̱ŋ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Ŋkee bamo̱ ne̱ bo̱ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ na bamo̱ ne̱ bo̱ gya mò̱ se̱‑ɔ a le̱e̱ ba fɛɛ‑rɔ ne̱e̱ fe̱yɛ,
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Yeesuu a lwee Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ e̱lawo̱ a de̱e̱ maŋ‑ɔ‑rɔ to̱ŋ ke̱maa, ne̱ bo̱ yɛ, “Ne̱ nsɛ ne̱e̱?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ne̱ ase̱sɛ ne̱ bamo̱ aa Yeesuu a yɔ‑ɔ a lee kanɔ fe̱yɛ, “Wuribware̱ kyaamɛɛ Yeesuu‑o ne̱e̱. Ɔɔ le̱e̱ Nasarɛt maŋ ne̱ ɔ bo̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱‑ɔ ne̱e̱.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Amo̱ kamɛɛ‑rɔ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a ya lwee Wuribware̱ suŋkpa‑ɔ kabuno. Ne̱ oo ŋu ayawo̱gyipo̱ te mfe̱ŋ ba fe atɔ na bo̱ko̱ e̱ sɔɔ. Bo̱ko̱ mɔ te bamo̱ iteeburi ase̱ mfe̱ŋ ba kyeeri Roma swe̱e̱re̱ se̱ atanne̱ ba yaa Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱ atanne̱‑rɔ. Ase̱sɛ mɔ‑rɔ bo̱ko̱ mɔ te bamo̱ ngya se̱ ba fe awurele̱pɔ ne̱e̱. To, Yeesuu a ya to̱ bamo̱ ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ gye̱ra gye̱ra bamo̱ iteeburi‑o na bamo̱ ngya‑ɔ bo̱ da, ne̱ ɔɔ gya bamo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ne̱e̱ baa kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ Wuribware̱ yɛ,
13 E disse-lhes:
14 Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o mfe̱ŋ ne̱ ate̱napo̱ na agyabɔɔ a ba mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ kya bamo̱.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ne̱ ŋyaagyi a fɛɛ‑rɔ ane̱ŋ‑aaa fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ sa a ane̱ da Deefid mò̱ nana kakyirele.”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ a nu ane̱ŋ ne̱ ŋyaagyi mɔ e̱ tɔwe̱‑ɔ ɔɔɔ? Ke̱tɔ bware aaa?”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ne̱ Yeesuu a le̱e̱ bamo̱ ase̱ maŋ‑ɔ‑rɔ yɔ kamaŋgyii ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Bɛtaniya, ne̱ oo di mfe̱ŋ kraye̱.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Kaye̱ ŋke gye̱gyaye̱ tututu‑o, ne̱ Yeesuu a kiŋŋi ɔ yɔ maŋ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ ako̱ŋ de mò̱.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Mfe̱ŋ ne̱ oo ŋu figi kiyii ko̱ ye̱re̱ kpa kɛɛ. Ne̱ ɔɔ yɔ a ɔ ya de̱e̱re̱ ke̱mo̱ se̱ fe̱yɛ ɔ nya ke̱mo̱ agyi a o gyi aaa. Amaa mò̱ a yɔ ke̱mo̱ kaase̱‑ɔ, sɛye̱ mo̱ŋ te ke̱mo̱ se̱, amɔ afe̱raa wo̱re̱. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii kiyii‑o fe̱yɛ, “Fo̱ mo̱ŋ lɛɛ fo̱ bo̱‑rɔ a fo̱ swɛɛ agyi daa.” Puri amo̱‑rɔ mfe̱ŋ ne̱ kiyii amo̱ a wu.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a ŋu fe̱yɛ kiyii amo̱ a wu‑o, ne̱ aa kpe̱ŋ bamo̱ e̱ye̱e̱. Ne̱ bo̱ yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱ figi kiyii mɔ a waa wu puri mɔ‑rɔ ane̱ŋ?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ, mo̱ne̱ ya kɔɔre̱ Wuribware̱ gyi, ne̱ mo̱ne̱ e̱ mo̱ŋ lwii kamɛɛ, amo̱ fe̱raa mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ waa ane̱ŋ ne̱ mo̱ a waa kiyii mɔ mfe̱e̱‑ɔ. N gye̱ amo̱ wo̱re̱ gbaa, amaa mo̱ne̱ e̱ taare̱ a mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii ke̱be̱e̱ mɔ fe̱yɛ, ‘Ko̱so̱ nare̱ ya twe̱e̱ fo̱ e̱ye̱e̱ waa ɔpo̱o̱‑rɔ.’ Na Wuribware̱ sa a ke̱tɔ waa ane̱ŋ sa mo̱ne̱.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Amo̱se̱‑ɔ, mo̱ne̱ ya ko̱re̱ Wuribware̱ ko̱tɔko̱, ne̱ mo̱ne̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ ɔ sa mo̱ne̱ ke̱tɔ amo̱, mo̱ne̱ e̱ nya.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Ne̱ Yeesuu a kiŋŋi ba Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o. Ne̱ ɔɔ kaapo̱ lamaŋ abware̱se̱ŋ mfe̱ŋ. Mò̱ a maa se̱ ɔ kaapo̱‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ na maŋ‑ɔ abre̱sɛ a ba mò̱ ase̱. Ne̱ baa bise mò̱ fe̱yɛ, “Nsɛ ya sa fo̱ kpa fe̱yɛ fo̱ bo̱ gya ase̱sɛ bo̱ le̱e̱ Wuribware̱ suŋkpa a kabuno‑o mfe̱e̱? Ne̱ nsɛ ya sa fo̱ kpa fe̱yɛ fo̱ kaapo̱ atɔ mfe̱e̱?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “To, mo̱‑ɔ mo̱ i bise mo̱ne̱ ase̱ŋ ko̱ŋko̱ kpeŋ, ne̱ mo̱ne̱ ya taare̱ be̱ŋŋaa mo̱ nɛɛnɛɛ fe̱raa, mo̱‑ɔ mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ kpa ne̱ n de fe̱yɛ m bo̱ waa ane̱ŋ a atɔ mɔ.
24 Jesus respondeu:
25 Mo̱nꞌ kaapo̱ mo̱ mò̱ ne̱ ɔɔ sa Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ kpa fe̱yɛ ɔ bɔ asuu‑o? Wuribware̱ ya sa mò̱ bɛɛɛ dimaadi aaa?”
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Ne̱ ane̱ mɔ ane̱ ya tɔwe̱ fe̱yɛ dimaadi ya sa mò̱ kpa, e̱me̱ne̱ ne̱ lamaŋ mɔ e̱ waa ane̱? Ane̱ se̱re̱ bamo̱, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ɔke̱maa a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ Yohanee gye̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱e̱.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Amo̱se̱ se̱‑ɔ ne̱ baa be̱ŋŋaa Yeesuu fe̱yɛ, “Ane̱ mo̱ŋ nyi ɔko̱ ne̱ ɔɔ sa Yohanee kpa fe̱yɛ ɔ bɔ asuu‑o.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ fa fe̱yɛ kitee mɔ e̱ kaapo̱? N gye̱ ɔnyare̱ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ aaa? Ne̱ o de mò̱ agyi nyaŋsɛ anyɔ. Kake ŋko̱ ne̱ ɔɔ ya ko̱re̱ mò̱ gyi bre̱sɛ‑ɔ to̱rɔɔ.
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ se̱ fe̱yɛ, ‘Ma yɔ.’ Amaa ke̱tɔ a waa kafwe̱e̱‑ɔ, ne̱ oo nu mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔɔ yɔ mò̱ se̱ a ko̱dɔɔ‑ɔ‑rɔ ya dɔɔ.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Saŋ amo̱ mò̱ se̱ kyɔ o yii mò̱ gyi nyɔse̱po̱‑ɔ ase̱ a ɔ ya ko̱re̱ mò̱ to̱rɔɔ ane̱ŋ dɛɛ. Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa mò̱ se̱ fe̱yɛ, ‘Yooo, n se̱, mo̱ a nu. Mo̱ e̱ yɔ.’ Amaa mò̱‑ɔ mɔ mo̱ŋ yɔ.”
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 “Ŋnyaŋsɛɛ ŋnyɔ mɔ‑rɔ‑ɔ, bamo̱ mmo̱ ya waa mò̱ se̱ ke̱pre̱? Mo̱nꞌ lee kanɔ a n nu.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ a ba mo̱ne̱ ase̱ ne̱e̱ a ɔ bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ e̱kpa timaa na mo̱nꞌ bo̱rɔ se̱. Ne̱ mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ mò̱ gyi. Amaa leŋpoo akɔɔre̱po̱‑ɔ na apurimakye̱e̱‑ɔ fe̱raa a kɔɔre̱ mò̱ gyi. Mo̱ne̱ a ŋu amo̱‑ɔ gbaa ooo, mo̱ne̱ mo̱ŋ kyurowi mo̱ne̱ mfɛɛre̱ na mo̱nꞌ kɔɔre̱ mò̱ gyi.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱nꞌ nu mo̱ ase̱, na m be̱e̱ tɔwe̱ kitee ko̱. N gye̱ ko̱dɔɔ wuye ko̱ ya dɛɛ kye̱na aaa? Ne̱ oo dwii bobe ayii ko̱, ne̱ amo̱ ya swɛɛ agyi ne̱ bo̱ de ba waa nta‑ɔ. Ne̱ oo gyi bane̱ dabe̱ bo̱ muruwaa, ne̱ oo kwii ke̱maŋtaŋ ko̱dɔɔ‑ɔ‑rɔ, na ɔ taa ayii‑o agyi bo̱ waa‑rɔ a bo̱ kyikye si lee amo̱ nkyu‑o. Ne̱ ɔɔ be̱e̱ waa ko̱tɔko̱ ne̱ ba de̱e̱ ye̱re̱ ke̱mo̱ se̱ a bo̱ de̱e̱re̱ ko̱dɔɔ‑ɔ se̱‑ɔ bo̱ ye̱ra ko̱dɔɔ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ ɔɔ taa sa apafo̱wɔ ko̱ fe̱yɛ bo̱ de̱e̱re̱ se̱ sa mò̱, ne̱ ɔɔ le̱e̱ pe̱ tu kpa yɔ ke̱fɔ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Saŋ ne̱ ayii a agyi‑o a be̱re̱, ne̱ amo̱ kiteebe̱e̱ a fo̱‑ɔ, ne̱ ko̱dɔɔ‑ɔ wuye‑o a suŋ mò̱ ayaafɔre̱ ko̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ apafo̱wɔ amo̱ ase̱ fe̱yɛ bo̱ yɔ na apafo̱wɔ‑ɔ ke ke̱tɔ ne̱ baa nya le̱e̱ mò̱ ko̱dɔɔ‑ɔ‑rɔ‑ɔ‑rɔ, na bo̱ taa mò̱ lee bo̱ kyo̱ŋwe̱ mò̱.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Ayaafɔre̱ amo̱ a yɔ apafo̱wɔ‑ɔ ase̱‑ɔ, ne̱ apafo̱wɔ‑ɔ a kra bamo̱ ɔko̱ ne̱ baa da mò̱, ɔko̱ mɔ ne̱ baa mɔɔ, ne̱ ɔko̱ mɔ be̱e̱ baa twe̱e̱ abu bo̱ da mò̱ mɔɔ.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ko̱dɔɔ‑ɔ wuye‑o a be̱e̱ suŋ ayaafɔre̱ ko̱ na bo̱ kyɔ ke̱gye̱ŋkpɛɛ a bo̱mo̱‑ɔ. Amaa ane̱ŋ dɛɛ ne̱ apafo̱wɔ amo̱ a be̱e̱ waa bamo̱.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Lalalo̱we̱‑ɔ ne̱ oo suŋ mò̱ gyi bo̱ kyo̱ŋwe̱ apafo̱wɔ amo̱ ase̱. Ne̱ ɔɔ fa mò̱ mfɛɛre̱ fe̱yɛ, ‘Mo̱ e̱ kɔɔre̱ a n gyi fe̱yɛ ba bu mo̱ gyi‑o.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Saŋ ne̱ apafo̱wɔ amo̱ a ŋu kayaagyi‑o e̱ ba‑ɔ, ne̱ ŋkee ba tɔwe̱ ba gywii abɛɛ fe̱yɛ, ‘Ke̱e̱ ko̱dɔɔ‑ɔ wuye‑o mò̱ gyi‑o ne̱ mò̱ se̱ ya wu o gyi mò̱ kapo̱tɛɛ‑ɔ e̱ ba‑ɔ. Mo̱nꞌ sa a ane̱ mɔɔ mò̱, na mò̱ se̱ a ko̱dɔɔ mɔ kii ane̱ lee.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ baa kra mò̱ kayaagyi amo̱, ne̱ baa gyiiri mò̱ le̱e̱ ko̱dɔɔ‑ɔ‑rɔ, ne̱ baa mɔɔ mò̱.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 To, mo̱ne̱ e̱ kɔɔre̱ mo̱ne̱ i gyi fe̱yɛ bobe ko̱dɔɔ‑ɔ wuye‑o fɔŋfɔŋ ya ba apafo̱wɔ amo̱ ase̱, e̱me̱ne̱ ne̱ ɔ waa bamo̱‑ɔ ne̱e̱?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ne̱ baa lee kanɔ fe̱yɛ, “A waa kanɔ ŋke̱maa ɔ mɔɔ ase̱sɛ bɔye̱ amo̱. Na ɔ bo̱ taa ko̱dɔɔ‑ɔ sa ase̱sɛ baŋbaŋ na bo̱ de̱e̱re̱ se̱ sa mò̱. Na kiteebe̱e̱ ya fo̱, bo̱ ke ayii‑o agyi‑ro na bo̱ taa mò̱ lee bo̱ kyo̱ŋwe̱ mò̱.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Kase̱ŋtiŋ ne̱e̱. Mo̱ a kɔɔre̱ gyi fe̱yɛ mo̱ne̱ a kare̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ fe̱yɛ,
42 Então Jesus perguntou:
43 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ bo̱ gye̱ kɛɛ fe̱yɛ, “Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ Wuribware̱ i lee mo̱ne̱ Isireelii awuye a ɔ bo̱ le̱e̱ mò̱ kuwure‑o‑ro, na ɔ be̱e̱ te̱e̱ ase̱sɛ baŋbaŋ baa bo̱ tii ke̱mo̱ se̱. Ane̱ŋ a ase̱sɛ mɔ e̱ gye̱ bamo̱ ne̱ bamo̱ awaasɛ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ baa fo̱ fe̱yɛ bo̱ tii kuwure‑o si‑o. [
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ɔke̱maa ne̱ mò̱ ya le̱e̱ da ke̱fo̱re̱ amo̱ se̱, ke̱ e̱ te̱ŋŋe̱ se̱sɛ‑ɔ‑rɔ kyikpuri kyikpuri. Ne̱ ke̱mo̱ ya le̱e̱ da ɔko̱ se̱, na ko̱ kwɛɛ mò̱ waa fe̱yɛ e̱se̱‑ɔ.]”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na Farisii awuye‑o a nu itee amo̱ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱‑ɔ, ne̱ baa pini fe̱yɛ ɔ kaapo̱ fe̱yɛ bo̱ du fe̱yɛ apafo̱wɔ bɔye̱ amo̱ na apwɛɛpo̱ ne̱ baa kine ke̱fo̱re̱ serisɛ‑ɔ ke̱bo̱ pwɛɛ‑ɔ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Amo̱se̱‑ɔ ba kpa mò̱ a bo̱ kra. Amaa bamo̱ a se̱re̱ lamaŋ‑ɔ se̱‑ɔ, bo̱ mo̱ŋ taare̱, a le̱e̱ fe̱yɛ lamaŋ‑ɔ fe̱raa yɛ ɔ gye̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ ne̱e̱.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.