Mateus 15
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB
1 Saŋ ko̱ ne̱ Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ na Farisii awuye ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ a ba Yeesuu ase̱ bo̱ bise mò̱ fe̱yɛ,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ agyase̱po̱‑ɔ maa gya e̱kpa ne̱ ane̱ ade̱daapo̱ a kaapo̱ ane̱‑ɔ se̱? Ke̱tɔ se̱ ne̱ ane̱ a bise amo̱‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ maa fwe̱e̱ asare̱e̱, pwɛɛ dɛɛ gyi ateese.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “To, nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ gbaa mo̱ne̱ maa gya Wuribware̱ fɔŋfɔŋ a mbraa‑ɔ se̱, ne̱ mo̱ne̱ gya mo̱ne̱ ase̱sɛ a e̱kpa‑ɔ se̱?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ Wuribware̱ yɛ,
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 — ausente —
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 — ausente —
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Mo̱ne̱ nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ awuye mɔ, saŋ ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ Isaya a kyo̱rɛɛ ase̱ŋ ko̱ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, mo̱ne̱ ase̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱, ɔ mo̱ŋ ba aye̱ba. Ɔɔ kyo̱rɛɛ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ yɛ,
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Ase̱sɛ mɔ de bamo̱ nnɔ kpaŋkpaŋ ne̱e̱ ba bo̱nyaa mo̱,
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Bamo̱ kusuŋ mɔ ne̱ ba suŋ mo̱‑ɔ gye̱ kwaa,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 — ausente —
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 — ausente —
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a ba mò̱ ase̱ bo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ase̱ŋ ne̱ fo̱ a tɔwe̱‑ɔ se̱‑ɔ, Farisii awuye‑o iduŋ a fwii fo̱ se̱ aaa?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Ne̱ Yeesuu a da ke̱kpare̱ mɔ bo̱ lee kanɔ fe̱yɛ, “Ke̱tɔdwii ke̱maa ne̱ Wuribware̱, n se̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ, mo̱ŋ dwii‑o o kyuwi.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Farisii awuye‑o fe̱raa, mo̱ne̱ ma kaŋ be̱ŋŋaa bamo̱. Bo̱ yɛ bo̱ gye̱ te̱napo̱ kayii‑ro akrapo̱ ne̱e̱. Amaa bamo̱ fɔŋfɔŋ mo̱ŋ ke̱e̱. Te̱napo̱ ya kra te̱napo̱ kiyii‑ro a ɔ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ, bamo̱ pɛɛɛ e̱ le̱e̱ a bo̱ le̱e̱ da ke̱maŋtaŋ‑nɔ.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Ne̱ Peetroo yɛ, “Fo̱ yɛ n gye̱ ke̱tɔ ne̱ se̱sɛ i gyi ɔ waa kame‑ro‑o e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ sa a ɔ waa iyisi, kaapo̱ ane̱ ke̱mo̱ kaase̱.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ntɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ du fe̱yɛ ase̱sɛ amo̱‑ɔ ne̱e̱?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Ntɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ nu ase̱ŋ amo̱ kaase̱‑ɔ ne̱e̱? Mo̱nꞌ nu fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ se̱sɛ i gyi‑o i lwee mò̱ kanɔ‑rɔ ne̱e̱ na ko̱ yɔ mò̱ kame‑ro na ŋkee ɔ kɔɔ bo̱ twe̱e̱.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Amaa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ le̱e̱ mò̱ kanɔ‑rɔ‑ɔ fe̱raa a le̱e̱ mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱e̱. Ke̱mo̱ e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ sa ne̱ ɔ waa iyisi.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 A le̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱ mfɛɛre̱ bɔye̱ e̱ le̱e̱, ne̱ ka sa ne̱ ɔ mɔɔ mò̱ bɛɛko̱, ne̱ ɔ waa kakye̱e̱kpa bɛɛɛ kanyare̱kpa, ne̱ o ywii, ne̱ ɔ te̱ŋ mò̱ bɛɛko̱ kanɔ, ne̱ ɔ tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ o kye mò̱ bɛɛko̱.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Ane̱ŋ a atɔ mɔ e̱ gye̱ ne̱ a sa ne̱ se̱sɛ e̱ waa iyisi. Amaa mò̱ ya gyi ateese na ɔ mo̱ŋ fwe̱e̱ asare̱e̱, a maa taare̱ a a sa a ɔ waa iyisi.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Yeesuu a le̱e̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo ywii le̱e̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ Isireelii awuye swe̱e̱re̱ se̱ yɔ ifuri ko̱ ne̱ ɔ da ɔ maa Tiro na Sidɔŋ e̱maŋ‑ɔ se̱, na ɔ ya kyure kafwe̱e̱.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Amaa ɔkye̱e̱ ko̱ a ŋu mò̱ a ba‑ɔ, ne̱ ɔɔ ba mò̱ ase̱. Ɔkye̱e̱ mɔ mo̱ŋ gye̱ Yudaanyi, ɔ gye̱ Kanaŋnyi, ne̱ o te ifuri amo̱ se̱‑ɔ. Ne̱ ɔɔ ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, Deefid mò̱ nana, ŋu mo̱ e̱wɛɛ na fo̱ kya mo̱‑rɔ. Ibrisi ko̱ te mo̱ kayaagyi kye̱e̱sɛ se̱, ne̱ e̱e̱ tɔɔraa mò̱ bwe̱e̱tɔ.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Amaa Yeesuu mo̱ŋ be̱ŋŋaa mò̱. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ oo su ɔ ko̱re̱ mò̱ ane̱ŋ‑aaa. Ne̱ ŋkee Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a bo̱ ko̱re̱ mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ nyaŋpe̱, gya ɔkye̱e̱ amo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ɔ gya ane̱ se̱ ane̱ŋ‑aaa, na ɔ maa yɔwe̱ e̱lawo̱ mɔ ko̱waa.”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Ne̱ ŋkee Yeesuu a tɔwe̱ gywii ɔkye̱e̱‑ɔ fe̱yɛ, “Fo̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ mo̱ kusuŋ ne̱ Wuribware̱ a suŋ mo̱ a m bo̱ waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ŋ yɔ mo̱ fɔŋfɔŋ Isireelii awuye ne̱ baa fo̱‑ɔ ase̱, na m bo̱ buwi bamo̱ kiŋŋaa baa Wuribware̱ ase̱ aaa?”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Mfe̱ŋ ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ a bo̱ kpuni aŋurii Yeesuu ayaa‑rɔ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ nyaŋpe̱, mo̱ e̱ ko̱re̱ fo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ fo̱ bo̱ kya mo̱‑rɔ.”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Ne̱ Yeesuu yɛ, “N de ateese mo̱ e̱ sa Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana. Ne̱ mo̱ ya taa ako̱ sa bamo̱ ne̱ ane̱ ase̱sɛ e̱ te̱e̱ fe̱yɛ igyono‑o, a bware aaa?”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ yɛ, “To, mo̱ a nu, mo̱ nyaŋpe̱, amaa igyono maa kisi bamo̱ anyaŋpe̱ a anɔwo̱re̱ ne̱ a le̱e̱ a da swe̱e̱re̱‑ɔ kigyi.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Mò̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ Yeesuu mɔ a be̱e̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ɔpe̱kye̱e̱, fo̱ a kɔɔre̱ mo̱ gyi bwe̱e̱tɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ fo̱ a ko̱re̱ mo̱‑ɔ, fo̱ e̱ nya.” Puri amo̱‑rɔ ne̱ ɔkye̱e̱‑ɔ mò̱ gyi kye̱e̱sɛ‑ɔ a kpaare̱.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Ne̱ Yeesuu a le̱e̱ mfe̱ŋ kiŋŋi yɔ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ ɔ naa mfe̱ŋ a ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ e̱kɛɛkɛɛ se̱. Ne̱ ɔɔ de̱e̱ ke̱be̱e̱ ko̱ kafwe̱e̱ ya kye̱na.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ ase̱sɛ biribiri a ba mò̱ ase̱. Bamo̱ bo̱ko̱ a baa agyabɔɔ na ate̱napo̱ na asare̱e̱ wusɛ awuye na mmu na bamo̱ ne̱ ba lɔ alɔgyi e̱wo̱re̱se̱ e̱wo̱re̱se̱‑ɔ mò̱ akatɔ‑rɔ. Ne̱ ɔɔ kya bamo̱.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Lamaŋ ne̱ baa ba Yeesuu ase̱‑ɔ a ŋu ane̱ŋ ne̱ puri amo̱‑rɔ mmu a sa se̱ŋsa, ne̱ asare̱e̱ wusɛ awuye a asare̱e̱‑ɔ a kpaare̱, ne̱ agyabɔɔ a ko̱so̱ nare̱ bamo̱ ayaa se̱, ne̱ ate̱napo̱ akatɔ a buŋŋi‑o, ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱, ne̱ baa kyo̱rɔ Wuribware̱, ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ Isireelii awuye a nyaŋpe̱‑ɔ ke̱yaale̱ŋ kyɔ bwe̱e̱tɔ.”
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Ne̱ ŋkee Yeesuu a te̱e̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ baa mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Ase̱sɛ mɔ ase̱ŋ bo̱ mo̱ e̱wɛɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a ba mo̱ ase̱ mfe̱e̱‑ɔ ŋke nsa ne̱e̱. Amo̱se̱‑ɔ bamo̱ ateese pɛɛɛ a lo̱we̱. Ne̱ mo̱‑ɔ mo̱ ya sa ne̱ baa yɔ e̱pe̱ na mo̱ŋ sa bamo̱ ateese, ako̱ŋ e̱ mɔɔ bo̱ko̱ kpa‑rɔ.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Kimukee mɔ‑rɔ mfe̱ne̱ ne̱ ɔko̱ e̱ nya ase̱sɛ de̱maŋte̱ mɔ kanɔ se̱ ateese?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 To, ne̱ Yeesuu a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Bodobodoo akuri afe̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ de?”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Ne̱ Yeesuu a sa ne̱ lamaŋ‑ɔ a kye̱na swe̱e̱re̱.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Ne̱ ɔɔ taa bodobodoo akuri asunoo amo̱ na ŋkiŋgyi amo̱, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ we̱e̱ se̱. Ne̱ ɔɔ te̱ŋŋe̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ taa sa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ke‑ro sa bamo̱. Ne̱ baa ke‑ro sa ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ a gyi ateese amo̱ kpo̱ne̱. Ne̱ ŋkee mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ya swii ateese mpupuriase̱e̱‑ɔ bo̱ bo̱rɔ ake adabe̱ asunoo.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Akye̱e̱ na ŋyaagyi e̱ mo̱ŋ tii si, anyare̱ ne̱ baa gyi ateese amo̱‑ɔ wo̱re̱ bo̱ ŋkpe̱ŋ nna.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Yeesuu a sa ne̱ ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ mɔ a brawe̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ oo lwee ko̱re̱e̱‑rɔ ya daŋ nkyu‑o nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱ me̱raa maŋ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Magadaŋ‑ɔ.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.