Mateus 13

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kake amo̱ dɛɛ ne̱ Yeesuu a le̱e̱ lɔŋ‑nɔ yɔ ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ kɛɛ, mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ kye̱na kaapo̱ lamaŋ atɔ.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Amaa ase̱sɛ ne̱ baa bo̱ gyaŋŋe̱ muruwaa mò̱ mfe̱ŋ‑ɔ a kyɔ bwe̱e̱tɔ se̱‑ɔ, ne̱ oo buwi kpa ko̱re̱e̱. Mò̱ a nya‑ɔ, ne̱ oo neŋ ko̱re̱e̱‑ɔ bo̱ dɔŋŋɔ nkyu‑o si kafwe̱e̱. Ne̱ ɔɔ kye̱na‑rɔ ɔ kaapo̱ ase̱sɛ‑ɔ, na bamo̱ mɔ bo̱ ye̱re̱ nkyu kɛɛ ba nu mò̱ ase̱.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Ne̱ ɔɔ ba itee na akpare̱ bo̱ kaapo̱ bamo̱ ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Mò̱ a yɔ ɔ ŋo̱nyaŋ‑ɔ, ne̱ ayaabraagyi amo̱ ako̱ a le̱e̱ da kpa‑rɔ, ne̱ mbo̱gyii a bo̱ tesi gyi.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Ne̱ amo̱ ako̱ a le̱e̱ da kagyaase̱ mfe̱ŋ ne̱ swe̱e̱re̱‑ɔ mo̱ŋ bo̱ daŋ kyɛɛkyɛɛ‑ɔ. Swe̱e̱re̱‑ɔ a mo̱ŋ bo̱ keŋ‑o si‑o, ne̱ aa kwɛɛ me̱naŋ.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Amaa amo̱ a kwɛɛ‑ɔ, ne̱ kyɔwe̱ a bo̱ da yaabraa‑ɔ mɔɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ swe̱e̱re̱‑ɔ mo̱ŋ bo̱ keŋ a amo̱ ileŋ yɔ kaase̱.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ayaabraagyi‑o ako̱ ne̱ aa le̱e̱ da e̱fa‑rɔ‑ɔ mɔ a ko̱so̱ daŋ. Amaa e̱fa a daŋ mwiire amo̱ se̱.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ne̱ ŋkee ayaabraagyi amo̱ ako̱ a le̱e̱ da swe̱e̱re̱ timaa si. Ne̱ aa kwɛɛ nɛɛnɛɛ, ne̱ aa daŋ bo̱ ko̱we̱. Hare̱e̱ amo̱ ako̱ a waa aŋu adabe̱ adabe̱, ne̱ amo̱ ako̱ a waa aŋu nyiiresɛ, ne̱ amo̱ ako̱ mɔ a waa aŋu ngyingyii. Amo̱ e̱ gye̱ saase̱bɛɛ.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Amo̱se̱‑ɔ, ɔke̱maa ne̱ o de e̱se̱bɔ‑ɔ, o nu.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Ne̱ Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ a bo̱ bise mò̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ se̱ ne̱ fo̱ de itee na akpare̱ fo̱ e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ fo̱ i gywii lamaŋ‑ɔ?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ wo̱re̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o du‑o mo̱ i gywii, amaa ma kaapo̱ lamaŋ‑ɔ ane̱ŋ a atɔ‑ɔ.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 A le̱e̱ fe̱yɛ ɔke̱maa ne̱ o nu mo̱ ase̱ŋ timaa‑o, ne̱ ɔ kɔɔre̱ a o gyi‑o, Wuribware̱ e̱ sa mò̱ kanyiase̱ŋ bwe̱e̱tɔ na ɔ bo̱ tii kamo̱ ne̱ o de‑o si. Ne̱ mò̱‑ɔ mò̱ ne̱ o kine amo̱‑ɔ e̱ paŋ mò̱ kanyiase̱ŋ kafwe̱e̱ ne̱ ɔ kyɔ o de‑o.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ke̱tɔ se̱ ne̱ n de itee na akpare̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ ase̱ŋ mo̱ i gywii lamaŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ de akatɔ, amaa bo̱ mo̱ŋ ke̱e̱, ne̱ bo̱ de e̱se̱bɔ, amaa bo̱ maa nu ase̱ŋ.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ se̱‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ Isaya a tɔwe̱‑ɔ a waa kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ne̱ Isaya a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ Wuribware̱ yɛ amo̱ a waa ane̱ŋ,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Mo̱ agyase̱po̱‑ɔ, mo̱ne̱ fe̱raa, de ŋyure. Wuribware̱ akatɔ a gyi mo̱ne̱ se̱, amo̱se̱‑ɔ ɔɔ sa ne̱ mo̱ne̱ e̱ de̱e̱re̱ ase̱ŋ mɔ‑rɔ, ne̱ mo̱ne̱ i nu ase̱ŋ amo̱ kaase̱.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ Wuribware̱ akyaamɛɛ na mò̱ ase̱sɛ ne̱ baa saŋ‑ɔ ne̱ baa dɛɛ kye̱na‑ɔ bwe̱e̱tɔ a yo̱rɔwe̱ fe̱yɛ bo̱ ŋu atɔ ne̱ mo̱ne̱ i ŋu ndɔɔ a kake mɔ‑ɔ, na bo̱ nu ase̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ i nu mbe̱yɔmɔ‑ɔ. Amaa ɔ mo̱ŋ sa bamo̱ kpa.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “To, mbe̱yɔmɔ mo̱nꞌ sa a ŋ kaapo̱ mo̱ne̱ a mo̱nꞌ nu ɔdɔɔpo̱ a kitee‑o kaase̱.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da kpa‑rɔ‑ɔ ye̱re̱ bo̱ sa se̱sɛ ne̱ o nu Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ mò̱‑ɔ mɔ maa nu amo̱ kaase̱‑ɔ. Mfe̱ŋ ne̱ Ɔbɔnsam e̱ ba a ɔ bo̱ lee amo̱ le̱e̱ mò̱ mfɛɛre̱‑rɔ.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da kagyaase̱‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa se̱sɛ ne̱ o nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ mò̱ fe̱raa, mò̱ ya nu amo̱, amo̱‑ɔ a waa mò̱ kɔne̱, na ɔ kɔɔre̱ waa mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Amaa mò̱ akatɔ a mo̱ŋ pee si‑o si‑o, mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi maa kyee. Ase̱ŋ kuŋu bɛɛɛ awo̱re̱fɔɔ ya to̱ mò̱ bo̱ le̱e̱ abware̱se̱ŋ ne̱ ɔɔ kɔɔre̱ gyi‑o si, amɔ ɔ yɔwe̱ amo̱ se̱ ke̱gya.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Ayaabraagyi amo̱ ne̱ aa le̱e̱ da e̱fa‑rɔ‑ɔ mɔ ye̱re̱ bo̱ sa se̱sɛ ne̱ o nu abware̱se̱ŋ‑ɔ, ne̱ kaye̱ mɔ‑rɔ atɔ tɔɔraasɛ, na katanne̱kpa ne̱ ka taare̱ a ka pe̱nna se̱sɛ‑ɔ, ya lwee mò̱ mfɛɛre̱‑rɔ, amɔ aa waa ko̱kyɔ kyo̱ŋ abware̱se̱ŋ ne̱ a bo̱ mò̱ kakpo̱nɔ‑rɔ‑ɔ. Amɔ mò̱ ko̱kɔɔre̱gyi‑o maa waa mò̱ sɛye̱.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Lalalo̱we̱‑ɔ e̱ gye̱ ayaabraagyi ne̱ aa le̱e̱ da swe̱e̱re̱ timaa‑o si‑o. Amo̱ mɔ e̱ ye̱re̱ bo̱ sa ase̱sɛ ne̱ baa nu amo̱ kaase̱, ne̱ aa waa ko̱kyɔ bamo̱ ŋkpo̱nɔ‑ɔ‑rɔ. Ne̱ ŋkee ane̱ŋ a ase̱sɛ‑ɔ bo̱ko̱ a waa itimaa na ke̱dame̱naŋsɛ bwe̱e̱tɔ, ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ mɔ a waa na a kyɔ, ne̱ bamo̱ bo̱ko̱ mɔ a waa nyiire.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ tɔwe̱ kitee ko̱ gywii bamo̱. Ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ nu ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o du‑o. N gye̱ ɔdɔɔpo̱ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ aaa? Ne̱ ɔɔ ŋo̱nyaŋ ayaabraagyi timaa ko̱ mò̱ ko̱dɔɔ‑rɔ.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Kanye ko̱ saŋ ne̱ ɔke̱maa a di idi‑o, ne̱ mò̱ do̱ŋ a ywii ya ŋo̱nyaŋ afagyi bɔye̱ ko̱ bo̱ waa mò̱ yaabraa ko̱dɔɔ‑ɔ‑rɔ.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ne̱ ayaabraagyi amo̱ a kwɛɛ, ne̱ aa bo̱ daŋ ko̱we̱, ne̱ ŋkee afagyi bɔye̱ amo̱ mɔ a bo̱ kwɛɛ lee amo̱ e̱ye̱e̱ ifuri.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ ɔdɔɔpo̱‑ɔ ayaafɔre̱ a bo̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, ‘Ane̱ nyaŋpe̱, ne̱e̱ fo̱ a ŋo̱nyaŋ ayaabraagyi timaa ne̱e̱ ɛ? Ne̱ mfe̱ne̱ ne̱ e̱fa bɔye̱ mɔ a le̱e̱?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Ne̱ oo lee kanɔ fe̱yɛ, ‘Ɔdo̱ŋ ko̱ ya waa amo̱‑ɔ.’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Ne̱ oo lee kanɔ fe̱yɛ, ‘Mo̱nꞌ yɔwe̱, a le̱e̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ i kyuwi e̱fa‑ɔ, mo̱ne̱ i kyuwi yaabraa‑ɔ a mo̱nꞌ bo̱ tii si.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ sa a yaabraa‑ɔ na e̱fa‑ɔ pɛɛɛ daŋ bo̱ fo̱ ke̱te̱ŋŋe̱be̱e̱. Saŋ amo̱ ne̱ mo̱ e̱ tɔwe̱ a n gywii bamo̱ ne̱ ba te̱ŋŋe̱‑ɔ a bo̱ kyuwi e̱fa‑ɔ pwɛɛ. Na bo̱ ŋure e̱mo̱ bo̱ be̱ya apireŋ si apireŋ si na bo̱ kywɛɛ. Na bo̱ dɛɛ te̱ŋŋe̱ yaabraa‑ɔ bo̱ waa mo̱ akyeŋkyeŋku‑ro.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 — ausente —
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ da bamo̱ ke̱kpare̱ mɔ fe̱yɛ, “Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔkye̱e̱ a kpa a ɔ waa bodobodoo, ne̱ ɔɔ ba yiisi bo̱ waa e̱sam kyaŋse̱ bo̱rɔ‑rɔ, ne̱ oo nwiini, ne̱ e̱sam‑ɔ a tiŋ waa bwe̱e̱tɔ‑ɔ.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Akpare̱ na itee ne̱ Yeesuu a bo̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii lamaŋ‑ɔ. Ɔ mo̱ŋ tɔwe̱ ke̱se̱ŋ ko̱ gywii bamo̱ na a mo̱ŋ gye̱ ke̱kpare̱ bɛɛɛ kitee.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Ɔɔ waa ane̱ŋ ne̱e̱ na ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ ko̱ a kyo̱rɛɛ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ waa kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Ne̱ ŋkee Yeesuu a le̱e̱ lamaŋ‑ɔ‑rɔ lwee lɔŋ‑nɔ. Mfe̱ŋ ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a ba mò̱ ase̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Kaapo̱ ane̱ e̱fa kitee‑o kaase̱.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ne̱ ɔ yɛ, “Yooo. Ɔdɔɔpo̱ ne̱ ɔɔ ŋo̱nyaŋ ayaabraagyi timaa amo̱‑ɔ e̱ gye̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Mò̱ ko̱dɔɔ‑ɔ mɔ e̱ gye̱ kaye̱ mɔ. Ne̱ ayaabraagyi‑o mɔ e̱ gye̱ bamo̱ ne̱ bo̱ tii Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o si‑o. E̱fa‑ɔ mɔ e̱ gye̱ bamo̱ ne̱ bo̱ gya Ɔbɔnsam a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Ne̱ ɔdo̱ŋ ne̱ ɔɔ ŋo̱nyaŋ afagyi amo̱‑ɔ e̱ gye̱ Ɔbɔnsam fɔŋfɔŋ. Yaabraa ke̱te̱ŋŋe̱be̱e̱‑ɔ mɔ e̱ gye̱ saŋ ne̱ kaye̱ mɔ e̱ gye̱ kɛɛ‑ɔ, ne̱ bamo̱ ne̱ ba te̱ŋŋe̱ yaabraa‑ɔ mɔ e̱ gye̱ Wuribware̱ a mbɔɔ‑ɔ.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔdɔɔpo̱‑ɔ a sa ne̱ baa kyuwi e̱fa‑ɔ swii bo̱ be̱ya kywɛɛ‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, e̱ waa abɔye̱waapo̱ saŋ ne̱ kaye̱ mɔ e̱ gye̱ kɛɛ‑ɔ.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Mo̱ i suŋ mo̱ mbɔɔ a m bo̱ kyo̱ŋwe̱ kaye̱ mɔ‑rɔ na bo̱ ba bo̱ kpɔwe̱ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ ke̱ gye̱ bɔye̱‑ɔ na abɔye̱waapo̱ pɛɛɛ.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Na mo̱ mbɔɔ‑ɔ lee bamo̱ le̱e̱ mo̱ kuwure‑o‑ro, na bo̱ twe̱e̱ bamo̱ waa ke̱de̱e̱kpɛɛtekii‑ro. Mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ ba su, na ba duŋ nnɔ.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Na ŋkee a saŋ ase̱sɛ timaa‑o, na bamo̱ itimaa‑o sa a bo̱ laŋŋe̱‑rɔ fe̱yɛ kyɔwe̱‑ɔ bamo̱ se̱ Wuribware̱ a kuwure‑o‑ro. Amo̱ e̱ gye̱ saase̱bɛɛ. Amo̱se̱‑ɔ ɔke̱maa ne̱ o de e̱se̱bɔ‑ɔ, o nu ase̱ŋ mɔ.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ kitee mɔ fe̱yɛ, “Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o be̱e̱ ku du ne̱e̱ fe̱yɛ kalɔgyii na atanne̱ ne̱ baa kwii bo̱ kwe̱e̱rɔ ko̱dɔɔ ko̱‑rɔ‑ɔ. Ne̱ ke̱paafo̱wɔ ko̱ a dɔɔ ya puruwi si. Ne̱ ɔɔ be̱e̱ lɔŋŋɔ e̱se̱ bo̱ buŋ si nɛɛnɛɛ. Ne̱ mò̱ akatɔ a gyi fɛɛ. Mò̱ a kpa atanne̱ amo̱ kyo̱ŋ ke̱tɔ ke̱maa‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ oo kiŋŋi yɔ pe̱ ya fe mò̱ kapo̱tɛɛ pɛɛɛ, ne̱ ɔɔ yɔ ko̱dɔɔ‑ɔ wuye ase̱ ya sɔɔ ko̱dɔɔ amo̱ ne̱ atanne̱‑ɔ pure‑ro‑o.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ ba kitee ko̱ bo̱ kaapo̱ bamo̱ ase̱ŋ. Ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ be̱e̱ nu ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o du‑o. N gye̱ yawo̱gyipo̱ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ aaa? Mò̱ kusuŋ e̱ gye̱ ataŋgyi dame̱naŋsɛ ko̱ ne̱ a bo̱ akukye‑ro‑o ko̱sɔɔ.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Ne̱ kake ŋko̱ ɔɔ ya ŋu ɔko̱ de ane̱ŋ a ataŋgyi‑o ke̱dame̱naŋsɛ ko̱. Amaa ke̱mo̱ yawo̱ bo̱ le̱ŋ fɛɛ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ oo kperi ke̱mo̱ se̱ yɔ pe̱ ya fe mò̱ kapo̱tɛɛ pɛɛɛ ya sɔɔ ke̱taŋgyi amo̱.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ ba kitee ko̱ bo̱ kaapo̱ ane̱ŋ ne̱ Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o du‑o. Ne̱ ɔ yɛ, “Ŋ gye̱ ŋkiŋgyi akrapo̱ ko̱ e̱ bo̱‑rɔ aaa? Ne̱ baa yɔ kisawu‑ro, ne̱ baa ya twe̱e̱ kra ŋkiŋgyi bwe̱e̱tɔ.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Bamo̱ a nya ŋkiŋgyi bwe̱e̱tɔ‑ɔ, ne̱ baa de̱e̱ kideŋbe ya kye̱na tesi ŋkiŋgyi‑o‑ro. Ne̱ baa swii ntimaa‑o waa bamo̱ atwe̱e̱twe̱e̱‑rɔ. Ne̱ baa swii mmo̱ ne̱ ba kisi kigyi‑o bo̱ twe̱e̱.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Amo̱se̱‑ɔ kaye̱ bo̱ gye̱ kɛɛ‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ke̱tɔ e̱ ba. Wuribware̱ a mbɔɔ‑ɔ e̱ ba a bo̱ bo̱ lee ase̱sɛ bɔye̱‑ɔ le̱e̱ atimaa‑o‑ro.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Na bo̱ taa abɔye̱‑ɔ twe̱e̱ waa ke̱de̱e̱kpɛɛtekii‑o‑ro. Mfe̱ŋ‑ɔ ne̱ ba di‑ro, na ba su, na ba duŋwi nnɔ.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yeesuu a tɔwe̱ itee na akpare̱ amo̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ oo bise mò̱ agyase̱po̱ fe̱yɛ, “Ne̱e̱ mo̱ne̱ a nu itee mɔ kaase̱ ɛ?”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ kyɔ bo̱ nyi Wuribware̱ a atɔ‑ɔ ke̱kaapo̱. Amo̱se̱‑ɔ bamo̱ ɔko̱ ya be̱e̱ kii fe̱yɛ sukuu kigyi ne̱ oo suye Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o e̱kpa‑ɔ ke̱gya se̱‑ɔ le̱e̱ mo̱ ase̱, ɔ waa ne̱e̱ fe̱yɛ atɔ wuye ko̱ ne̱ o de atɔ dame̱naŋsɛ po̱pwɛɛ na ade̱daa mò̱ ke̱kyaŋ‑nɔ‑ɔ, ne̱ oo lee amo̱ pɛɛɛ bo̱ kaapo̱ ase̱sɛ‑ɔ.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yeesuu a tɔwe̱ itee na akpare̱ amo̱ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ mfe̱ŋ.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Ne̱ ɔɔ yɔ mò̱ aye̱ Nasarɛt. Mò̱ a bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ ɔɔ kaapo̱ ase̱sɛ abware̱se̱ŋ maŋ amo̱ a ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ. Bamo̱ a nu mò̱ ase̱ŋ‑ɔ, ne̱ aa kpe̱ŋ bamo̱ e̱ye̱e̱. Ne̱ baa tɔwe̱ bamo̱ wo̱re̱ wo̱re̱ fe̱yɛ, “Mfe̱ne̱ ne̱ ɔnyare̱ mɔ a nya mfɛɛre̱ mɔ le̱e̱? Ne̱ nsɛ ya sa mò̱ kpa fe̱yɛ ɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ mɔ ne̱ ane̱ a nu amo̱ ase̱ŋ‑ɔ?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Ane̱ aye̱po̱ fɔŋfɔŋ e̱ gye̱ mò̱. N gye̱ kaape̱ŋtaa‑ɔ mò̱ gyi‑o ne̱e̱ e̱e̱e̱? N gye̱ mò̱ nyi e̱ gye̱ Mariya aaa? N gye̱ mò̱ tire‑ana e̱ gye̱ Yakubu na Yo̱sɛf na Simɔŋ na Yudas aaa?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Mò̱ pe̱kye̱e̱‑ana mo̱ŋ te mfe̱e̱ aaa? Ne̱ ŋkee mfe̱ne̱ ne̱ ɔɔ nya amo̱‑ɔ pɛɛɛ le̱e̱?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ne̱ baa kine mò̱.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Bamo̱ a mo̱ŋ kɔɔre̱ mò̱ gyi‑o si‑o, ɔ mo̱ŋ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ bwe̱e̱tɔ mfe̱ŋ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.