Mateus 10
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARA
1 Ne̱ Yeesuu a te̱e̱ mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ‑ɔ bo̱ gyaŋŋe̱, ne̱ ɔɔ sa bamo̱ ke̱yaale̱ŋ fe̱yɛ bo̱ bo̱ gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ ase̱sɛ se̱, na bo̱ kya ase̱sɛ ko̱lɔgyi ke̱maa ne̱ ba lɔ‑ɔ.
1 Tendo chamado os seus doze discípulos, deu-lhes Jesus autoridade sobre espíritos imundos para os expelir e para curar toda sorte de doenças e enfermidades.
2 Ne̱ ɔɔ te̱e̱ bamo̱ fe̱yɛ mò̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱. Bamo̱‑rɔ, mò̱ ne̱ ɔ gye̱ ŋkpɛɛ‑ɔ ke̱nyare̱ e̱ gye̱ Simɔŋ. (Ɔɔ be̱e̱ sa mò̱ ke̱ŋasɛnyare̱ fe̱yɛ Peetroo.) Bamo̱ ne̱ bo̱ gya se̱‑ɔ anyare̱ e̱ gye̱ Simɔŋ mò̱ tire Andruu, na Sibidii mò̱ gyi‑ana Yakubu na Yohanee,
2 Ora, os nomes dos doze apóstolos são estes: primeiro, Simão, por sobrenome Pedro, e André, seu irmão; Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão;
3 na Filipo na Bar‑Tolomiyu na Tomas na Matiyo leŋpoo ɔkɔɔre̱po̱‑ɔ, na Alafiyus mò̱ gyi Yakubu, na Tadiyus,
3 Filipe e Bartolomeu; Tomé e Mateus, o publicano; Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu;
4 na Simɔŋ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Kanane̱e̱‑ɔ, na ŋkee Yudas Kariyotinyi ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ gyi Yeesuu kidiburo‑o.
4 Simão, o Zelote, e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
5 Ne̱ Yeesuu a suŋ mò̱ agyase̱po̱ kudu anyɔ ne̱ oo lee bamo̱‑ɔ bo̱ kyo̱ŋwe̱ e̱maŋ se̱ fe̱yɛ bo̱ nare̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ. Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ma kaŋ bo̱rɔ kpa ke̱maa ne̱ ɔ yɔ bamo̱ ne̱ bo̱ maa suŋ Wuribware̱‑ɔ swe̱e̱re̱‑ɔ se̱. Mo̱ne̱ ma kaŋ be̱e̱ lwee Samariya awuye maŋ ke̱maa‑rɔ.
5 A estes doze enviou Jesus, dando-lhes as seguintes instruções: Não tomeis rumo aos gentios, nem entreis em cidade de samaritanos;
6 Amaa mo̱nꞌ yɔ ane̱ Isireelii awuye‑o ase̱, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ e̱sanne̱ ne̱ baa fo̱ e̱fa‑rɔ‑ɔ. Bamo̱ aa Wuribware̱ ase̱ bo̱ e̱fɔ.
6 mas, de preferência, procurai as ovelhas perdidas da casa de Israel;
7 Mo̱ne̱ a yɔ‑ɔ, na mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ Wuribware̱ se̱ a kuwure‑o a tɔ‑rɔ e̱ba.
7 e, à medida que seguirdes, pregai que está próximo o reino dos céus.
8 Mo̱nꞌ kya alɔpo̱, na mo̱nꞌ kyiŋŋi alowipo̱ bo̱ le̱e̱ lowi‑ro, na mo̱nꞌ kya abwatɔpo̱ na bo̱ nya be̱e̱ lwee ase̱sɛ‑rɔ, na mo̱nꞌ gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ ase̱sɛ se̱. Mo̱ne̱ a nya ke̱yaale̱ŋ mɔ pɛɛɛ, na mo̱ne̱ mo̱ŋ ka sɛye̱, amo̱se̱‑ɔ mo̱nꞌ kya ase̱sɛ‑rɔ, na mo̱ne̱ ma kɔɔre̱ atanne̱ bamo̱ ase̱.
8 Curai enfermos, ressuscitai mortos, purificai leprosos, expeli demônios; de graça recebestes, de graça dai.
9 Mo̱ne̱ ma kaŋ taa atanne̱ pipee bɛɛɛ afufuri bɛɛɛ kɔɔbɔɔ gbaa bo̱ waa mo̱ne̱ igyife‑ro.
9 Não vos provereis de ouro, nem de prata, nem de cobre nos vossos cintos;
10 Mo̱ne̱ a yɔ‑ɔ, mo̱ne̱ ɔko̱ ma taa ko̱re̱e̱ na atɔ bo̱ tii mò̱ kaare̱ ne̱ oo buŋ‑o na ase̱be̱ta ne̱ ɔɔ naa se̱‑ɔ na kayii nare̱se̱sɛ ne̱ o de‑o si. A le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ne̱ ba suŋ kusuŋ ba sa Wuribware̱‑ɔ e̱ nya bamo̱ ateese gyisɛ a bo̱ le̱e̱ kusuŋ amo̱‑rɔ.
10 nem de alforje para o caminho, nem de duas túnicas, nem de sandálias, nem de bordão; porque digno é o trabalhador do seu alimento.
11 Mo̱ne̱ ya yɔ maŋ ko̱ se̱ bɛɛɛ kamaŋgyii ko̱ se̱, mo̱nꞌ lweero na mo̱nꞌ buwi kpa ɔko̱ ne̱ o sure a mo̱nꞌ so̱we̱ mò̱ lɔŋ‑nɔ‑ɔ. Na mo̱nꞌ kye̱na mfe̱ŋ bo̱ fo̱ ŋke nsi ne̱ mo̱ne̱ e̱ le̱e̱ maŋ amo̱‑rɔ‑ɔ.
11 E, em qualquer cidade ou povoado em que entrardes, indagai quem neles é digno; e aí ficai até vos retirardes.
12 Pwɛɛ ne̱ mo̱ne̱ i lwee lɔŋ ke̱maa‑rɔ, mo̱nꞌ gye̱ ŋkpɛɛ ka kanɔ, na mo̱nꞌ tɔwe̱ fe̱yɛ, ‘Wuribware̱ yure lɔŋ mɔ‑rɔ ase̱sɛ!’
12 Ao entrardes na casa, saudai-a;
13 Ne̱ ase̱sɛ timaa e̱ bo̱ lɔŋ‑ɔ‑rɔ, ne̱ bamo̱ ya kɔɔre̱ mo̱ne̱ kanɔka fe̱raa, Wuribware̱ i yure lɔŋ amo̱ ase̱sɛ. Mfe̱ŋ ne̱ bamo̱ e̱ mo̱ŋ kɔɔre̱ mo̱ne̱ kanɔka‑ɔ fe̱raa, Wuribware̱ maa yure lɔŋ amo̱‑rɔ ase̱sɛ.
13 se, com efeito, a casa for digna, venha sobre ela a vossa paz; se, porém, não o for, torne para vós outros a vossa paz.
14 Lɔŋ‑nɔ awuye bɛɛɛ maŋ awuye e̱ mo̱ŋ kra mo̱ne̱ nɛɛnɛɛ, ne̱ bamo̱ e̱ mo̱ŋ nu mo̱ne̱ ase̱ŋ, amo̱ fe̱raa, mo̱ne̱ e̱ le̱e̱ mfe̱ŋ, bamo̱ maŋ‑nɔ e̱se̱ ne̱ e̱ ya sii mo̱ne̱ ase̱be̱ta kaase̱‑ɔ gbaa, mo̱nꞌ kpo̱ŋkpaŋ e̱mo̱ bo̱ sii bamo̱ aye̱ bo̱ yii bamo̱ se̱.
14 Se alguém não vos receber, nem ouvir as vossas palavras, ao sairdes daquela casa ou daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés.
15 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ kake nsi ne̱ Wuribware̱ e̱ ba a ɔ bo̱ gyi kaye̱‑rɔ ase̱sɛ pɛɛɛ ase̱ŋ‑ɔ, o gyiiri maŋ amo̱ ase̱sɛ ke̱se̱bɔ a ɔ kyo̱ŋ ane̱ŋ ne̱ o gyiiri Sɔdɔm na Gomora awuye ke̱se̱bɔ‑ɔ.”
15 Em verdade vos digo que menos rigor haverá para Sodoma e Gomorra, no Dia do Juízo, do que para aquela cidade.
16 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ laatɔ a mo̱nꞌ nu mo̱ ase̱! Mo̱ i suŋ mo̱ne̱ mo̱ e̱ kyo̱ŋwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ nsanne̱gyii ne̱ ba ya lwee ngyaŋkɔre̱sɛ‑rɔ‑ɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mo̱nꞌ buŋŋi mo̱ne̱ akatɔ fe̱yɛ awɔ, na mo̱nꞌ yuri mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ fe̱yɛ awurele̱pɔ.
16 Eis que eu vos envio como ovelhas para o meio de lobos; sede, portanto, prudentes como as serpentes e símplices como as pombas.
17 Mo̱nꞌ sa mo̱ne̱ e̱ye̱e̱ se̱, bo̱ le̱e̱ fe̱yɛ ase̱sɛ ko̱ bo̱‑rɔ ne̱ ba kra mo̱ne̱ a bo̱ yaa Yudaa awuye maŋ abre̱sɛ akatɔ‑rɔ, na bo̱ be̱e̱ daye̱ mo̱ne̱ ane̱ ke̱bware̱ko̱re̱ akyaŋ abre̱sɛ akatɔ‑rɔ.
17 E acautelai-vos dos homens; porque vos entregarão aos tribunais e vos açoitarão nas suas sinagogas;
18 Na bo̱ be̱e̱ kperi ane̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ gye̱ mo̱ agyase̱po̱‑ɔ se̱, na bo̱ kra mo̱ne̱ yaa agominaa na awure akatɔ‑rɔ. Na mo̱nꞌ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii bamo̱ aa bamo̱ ne̱ baa saŋ ne̱ bo̱ maa suŋ Wuribware̱‑ɔ.
18 por minha causa sereis levados à presença de governadores e de reis, para lhes servir de testemunho, a eles e aos gentios.
19 — ausente —
19 E, quando vos entregarem, não cuideis em como ou o que haveis de falar, porque, naquela hora, vos será concedido o que haveis de dizer,
20 — ausente —
20 visto que não sois vós os que falais, mas o Espírito de vosso Pai é quem fala em vós.
21 Saŋ amo̱ dɛɛ na se̱sɛ yaa mò̱ daa bɛɛɛ mò̱ tire maŋ ayaale̱ŋpo̱ akatɔ‑rɔ a bo̱ mɔɔ mò̱. Na se̱ mɔ yaa mò̱ gyi maŋ ayaale̱ŋpo̱ akatɔ‑rɔ na bo̱ mɔɔ mò̱. Na ŋyaagyi mɔ ye̱re̱ bo̱ kye bamo̱ ase̱ na anyi yaa bamo̱ maŋ ayaale̱ŋpo̱ akatɔ‑rɔ a bo̱ mɔɔ.
21 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai, ao filho; filhos haverá que se levantarão contra os progenitores e os matarão.
22 Ɔke̱maa i kperi mo̱ se̱, na o kisi mo̱ne̱. Amaa mo̱ e̱ mo̱rɔwe̱ ɔke̱maa ne̱ ɔɔ taare̱ ye̱re̱ keŋkeŋ bo̱ fo̱ ase̱ŋ amo̱ kɛɛ‑ɔ.
22 Sereis odiados de todos por causa do meu nome; aquele, porém, que perseverar até ao fim, esse será salvo.
23 Bamo̱ ya waa mo̱ne̱ awo̱re̱fɔɔ maŋ ko̱ se̱, na mo̱nꞌ be̱e̱ se̱re̱ yɔ ɔko̱ se̱. Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ mo̱ne̱ maa lwee ane̱ Isireelii swe̱e̱re̱ se̱ e̱maŋ pɛɛɛ‑rɔ pwɛɛ na mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, dɛɛ ba.
23 Quando, porém, vos perseguirem numa cidade, fugi para outra; porque em verdade vos digo que não acabareis de percorrer as cidades de Israel, até que venha o Filho do Homem.
24 N gye̱ mo̱ e̱ gye̱ mo̱ne̱ ɔkaapo̱po̱ aaa? Sukuu kigyi ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ na ɔ kyɔ mò̱ ɔkaapo̱po̱, ne̱ ke̱nya ko̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ na ɔ kyɔ mò̱ nyaŋpe̱.
24 O discípulo não está acima do seu mestre, nem o servo, acima do seu senhor.
25 Amo̱se̱‑ɔ sukuu kigyi ma tɛɛ fe̱yɛ o ŋu ase̱ŋ ane̱ŋ ne̱ mò̱ ɔkaapo̱po̱ i ŋu‑o dɛɛ. Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ke̱nya i ŋu mò̱ nyaŋpe̱ lee‑o.
25 Basta ao discípulo ser como o seu mestre, e ao servo, como o seu senhor. Se chamaram Belzebu ao dono da casa, quanto mais aos seus domésticos?
26 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ kaapo̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ne̱ ma se̱re̱ ase̱sɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ ke̱maa ne̱ baa buŋ si‑o i buŋŋi si, na ke̱tɔ ke̱maa ne̱ baa taa bo̱ kwe̱e̱rɔ‑ɔ le̱e̱ ifuri.
26 Portanto, não os temais; pois nada há encoberto, que não venha a ser revelado; nem oculto, que não venha a ser conhecido.
27 Mo̱ne̱ fe̱raa, ase̱ŋ ke̱maa ne̱ mo̱ a tɔwe̱ keri si gywii mo̱ne̱‑ɔ, mo̱nꞌ ya tɔwe̱ lamaŋ‑nɔ. Ke̱tɔ ke̱maa ne̱ mo̱ a kuri waa mo̱ne̱ e̱se̱bɔ‑rɔ‑ɔ, na mo̱nꞌ ya tɔwe̱ alɔŋde̱ se̱.
27 O que vos digo às escuras, dizei-o a plena luz; e o que se vos diz ao ouvido, proclamai-o dos eirados.
28 Mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱ne̱ ma kaŋ se̱re̱ bamo̱ ne̱ ba kpa a bo̱ mɔɔ mo̱ne̱‑ɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ ya mɔɔ mo̱ne̱, bo̱ maa lɛɛ taare̱ a bo̱ waa mo̱ne̱ sɛye̱. Amaa mo̱nꞌ se̱re̱ Wuribware̱ ne̱ mò̱ ya mɔɔ mo̱ne̱, ne̱ ke̱mo̱ kamɛɛ‑rɔ o de e̱le̱ŋ fe̱yɛ ɔ be̱e̱ kywɛɛ mo̱ne̱ ŋyo̱wɔre̱ na mo̱ne̱ e̱kra de̱e̱kpa ne̱ oo kure bo̱ be̱ya sa e̱bɔye̱ awaapo̱‑ɔ‑rɔ.
28 Não temais os que matam o corpo e não podem matar a alma; temei, antes, aquele que pode fazer perecer no inferno tanto a alma como o corpo.
29 N gye̱ e̱paso̱wa adunyɔ ne̱ bo̱ de ba sɔɔ nte̱ye̱te̱ye̱ ŋnyɔ‑ɔ ɔɔɔ? Amaa mo̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ i gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ kako̱ŋko̱ gbaa maa wu na mo̱ne̱ se̱ Wuribware̱ mo̱ŋ sure.
29 Não se vendem dois pardais por um asse? E nenhum deles cairá em terra sem o consentimento de vosso Pai.
30 Mo̱nꞌ nu fe̱yɛ mo̱ne̱ se̱ Wuribware̱ a kare̱ ipwii ne̱ i te mo̱ne̱ aŋu si‑o, ne̱ oo ŋu e̱mo̱ kanɔ.
30 E, quanto a vós outros, até os cabelos todos da cabeça estão contados.
31 Amo̱se̱‑ɔ mo̱ne̱ ma sa a kufu nya mo̱ne̱, a le̱e̱ fe̱yɛ nte̱ye̱te̱ye̱ ŋkpe̱ŋ ŋkpe̱ŋ mo̱ŋ fo̱ mo̱ne̱ ɔko̱.”
31 Não temais, pois! Bem mais valeis vós do que muitos pardais.
32 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ ɔ nya kakpo̱nɔ na ɔ tɔwe̱ lamaŋ‑nɔ fe̱yɛ o tii mo̱ se̱‑ɔ, ŋ gbaa mo̱ e̱ waa mò̱ ane̱ŋ dɛɛ Wuribware̱, n se̱ ne̱ ɔ bo̱ so̱so̱‑ɔ, akatɔ‑rɔ.
32 Portanto, todo aquele que me confessar diante dos homens, também eu o confessarei diante de meu Pai, que está nos céus;
33 Ne̱ ɔko̱ ne̱ mò̱ ya kine mo̱ lamaŋ‑nɔ‑ɔ, ŋ gbaa mo̱ i kine mò̱ n se̱ Wuribware̱ akatɔ‑rɔ.”
33 mas aquele que me negar diante dos homens, também eu o negarei diante de meu Pai, que está nos céus.
34 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ mo̱ a ba a m bo̱ baa kaye̱e̱yuri kaye̱ mɔ‑rɔ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Daabii! Mo̱ a baa kaye̱ be̱be̱re̱ ne̱e̱.
34 Não penseis que vim trazer paz à terra; não vim trazer paz, mas espada.
35 — ausente —
35 Pois vim causar divisão entre o homem e seu pai; entre a filha e sua mãe e entre a nora e sua sogra.
36 — ausente —
36 Assim, os inimigos do homem serão os da sua própria casa.
37 Ɔke̱maa ne̱ ɔ kpa mò̱ se̱ bɛɛɛ mò̱ nyi ase̱ŋ a ɔ kyo̱ŋ mo̱‑ɔ mo̱ŋ fo̱ fe̱yɛ o kii mo̱ agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱. Ɔke̱maa ne̱ ɔ be̱e̱ ɔ kpa mò̱ gyi‑ana ase̱ŋ a ɔ kyo̱ŋ mo̱‑ɔ, ane̱ŋ dɛɛ ne̱e̱.
37 Quem ama seu pai ou sua mãe mais do que a mim não é digno de mim; quem ama seu filho ou sua filha mais do que a mim não é digno de mim;
38 Ɔke̱maa mɔ ne̱ ɔ maa taare̱ a ɔ so̱rɔ mò̱ fɔŋfɔŋ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ gya mo̱ se̱‑ɔ mo̱ŋ fo̱ fe̱yɛ o kii mo̱ agyase̱po̱‑ɔ ɔko̱. Ɔke̱maa ne̱ ɔ gya mo̱ se̱‑ɔ i gyi awo̱re̱fɔɔ.
38 e quem não toma a sua cruz e vem após mim não é digno de mim.
39 A le̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ maa kpa a ɔ yɔwe̱ mò̱ kakye̱na de̱daa‑ɔ maa nya ŋkpa. Amaa ɔko̱ ne̱ o kperi mo̱ se̱ na ɔ yɔwe̱ mò̱ kakye̱na de̱daa‑ɔ e̱ nya ŋkpa.”
39 Quem acha a sua vida perdê-la-á; quem, todavia, perde a vida por minha causa achá-la-á.
40 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ bo̱ gye̱ kɛɛ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ɔke̱maa ne̱ ɔ kra mo̱ne̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ a kra mo̱‑ɔ mo̱ nɛɛnɛɛ ne̱e̱. Ne̱ mò̱ ne̱ ɔɔ kra mo̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ mɔ a kra mò̱ ne̱ oo suŋ mo̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱‑ɔ dɛɛ ne̱e̱.
40 Quem vos recebe a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
41 Ɔke̱maa ne̱ ɔ kra Wuribware̱ a akyaamɛɛ‑ɔ ɔko̱ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ Wuribware̱ a kyaamɛɛ‑ɔ se̱‑ɔ, kakɔka ne̱ ɔ nya‑ɔ na Wuribware̱ a kyaamɛɛ‑ɔ lee‑o ta. Ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ kra se̱sɛ timaa nɛɛnɛɛ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ se̱sɛ timaa‑o si‑o, Wuribware̱ e̱ ka mò̱ ko̱kɔ ko̱ŋko̱ dɛɛ ne̱ ɔ ka se̱sɛ timaa‑o.
41 Quem recebe um profeta, no caráter de profeta, receberá o galardão de profeta; quem recebe um justo, no caráter de justo, receberá o galardão de justo.
42 Mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ sa mo̱ agyase̱po̱ mɔ‑rɔ kagyingyii gbaa akyuyuri na o nuu, fe̱yɛ ane̱ŋ ne̱ ɔ gye̱ mo̱ agyase̱po̱‑ɔ se̱‑ɔ, a da fe̱yɛ se̱sɛ amo̱ e̱ nya mò̱ kakɔka.”
42 E quem der a beber, ainda que seja um copo de água fria, a um destes pequeninos, por ser este meu discípulo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.