Marcos 8

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ke̱tɔ mo̱ŋ kyee, ne̱ ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ a be̱e̱ bo̱ gyaŋŋe̱ Yeesuu ase̱. Ase̱sɛ amo̱ a mo̱ŋ lɛɛ bo̱ de ateese gyisɛ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a te̱e̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ,
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 “Mo̱ne̱ ke̱e̱ ase̱sɛ de̱maŋte̱ mɔ aaa? Bamo̱ ase̱ŋ bo̱ mo̱ e̱wɛɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ a ba mo̱ ase̱ mfe̱e̱ bo̱ nu mo̱ atɔ ke̱kaapo̱‑ɔ, ŋke nsa ne̱e̱. Amo̱se̱‑ɔ, bamo̱ ateese pɛɛɛ a lo̱we̱.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Ne̱ mo̱‑ɔ mo̱ ya sa ne̱ baa yɔ e̱pe̱ na mo̱ŋ sa bamo̱ ateese, ako̱ŋ e̱ mɔɔ bo̱ko̱ kpa‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ bamo̱ bwe̱e̱tɔ a le̱e̱ ke̱fɔ ke̱fɔ.”
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a bise mò̱ fe̱yɛ, “Kimukee mɔ‑rɔ mfe̱ne̱ ne̱ ɔko̱ e̱ waa a ɔ nya ase̱sɛ de̱maŋte̱ mɔ kanɔ se̱ ateese?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 To, ne̱ Yeesuu a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Bodobodoo akuri afe̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ de?” Ne̱ agyase̱po̱‑ɔ a be̱ŋŋaa fe̱yɛ, “Bodobodoo akuri asunoo.”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Amo̱ fe̱raa ne̱ ɔɔ sa ne̱ ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ mɔ a kye̱na swe̱e̱re̱. Ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ we̱e̱ bodobodoo akuri asunoo‑o si, ne̱ ɔɔ te̱ŋŋe̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ taa sa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ke‑ro sa bamo̱. Ne̱ baa ke‑ro sa ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ mɔ.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Bo̱ de ŋkiŋgyi ngyingyii kafwe̱e̱ ko̱, ne̱ ɔɔ sa Wuribware̱ aŋsɛ we̱e̱ mmo̱ se̱, ne̱ ɔɔ sa ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a be̱e̱ ke‑ro sa ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 — ausente —
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 — ausente —
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Ne̱ mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a lwee ko̱re̱e̱‑rɔ yɔ mfe̱ŋ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Dalamanuta‑o.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Bamo̱ a fo̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ Farisii awuye ko̱ a ba Yeesuu ase̱ na bo̱ ŋu fe̱yɛ mò̱ ke̱yaale̱ŋ ne̱ o de ɔ waa akpe̱ŋe̱ye̱e̱tɔ‑ɔ a le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ kase̱ŋtiŋ ne̱e̱ bɛɛɛ. Ne̱ bo̱ yɛ, “Sa a ko̱tɔko̱ le̱e̱ Wuribware̱ se̱ na ane̱ nya ŋu fe̱yɛ Wuribware̱ bo̱ fo̱ ase̱ ne̱e̱.”
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Abaa! Nte̱tɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ ndɔɔ a kaye̱ a ase̱sɛ‑ɔ e̱ kpa fe̱yɛ ŋ waa ko̱tɔko̱ pwɛɛ na mo̱nꞌ dɛɛ ŋu fe̱yɛ mo̱ e̱le̱ŋ‑ɔ a le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱? Daabii! Mo̱ e̱ tɔwe̱ a n gywii mo̱ne̱ fe̱yɛ ma waa ko̱tɔko̱ a m bo̱ kaapo̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱ e̱le̱ŋ‑ɔ a le̱e̱ Wuribware̱ ase̱ ne̱e̱.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Ne̱ ɔɔ le̱e̱ bamo̱ ase̱ mfe̱ŋ ya lwee ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ yɔ ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ nno̱ŋ a bo̱ŋbe̱‑ɔ se̱.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ mɔ a taŋ se̱ bo̱ mo̱ŋ baa bodobodoo ane̱ŋ ne̱ ɔ fo̱ bamo̱‑ɔ. Amo̱se̱‑ɔ, bodobodoo kukuri ko̱ŋko̱ wo̱re̱ e̱ bo̱ bamo̱ ase̱ ko̱re̱e̱‑ɔ‑rɔ mfe̱ŋ.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a yii bamo̱ se̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ sa Farisii awuye na Owure Hɛrɔd se̱, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ de yiisi ko̱ ba waa bodobodoo ne̱ o tiŋ‑o na ɔ mo̱ŋ bo̱ kɔne̱.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 To, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a le̱e̱ ba tɔwe̱ ba gywii abɛɛ fe̱yɛ, “Ane̱ŋ ne̱ ane̱ mo̱ŋ de bodobodoo‑o si ne̱ ɔɔ tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, bɛɛɛ?”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Yeesuu mɔ a nyi ke̱tɔ ne̱ ba tɔwe̱‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Ntɔ ne̱e̱ ne̱ mo̱ne̱ e̱ tɔwe̱ mo̱ne̱ ke̱‑mo̱ŋ‑de bodobodoo ase̱ŋ? Mo̱ne̱ mo̱ŋ tɛɛ nu mo̱ ke̱kaapo̱‑ɔ kaase̱ ne̱e̱ bɛɛɛ? Mo̱ne̱ mfɛɛre̱ maa waa kusuŋ ne̱e̱ e̱e̱e̱?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 — ausente —
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 — ausente —
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ne̱ mo̱ a be̱e̱ te̱ŋŋe̱ bodobodoo akuri asunoo‑o‑ro sa ase̱sɛ ŋkpe̱ŋ nna‑ɔ, ake afe̱ne̱ ne̱ mo̱ne̱ a be̱e̱ swii mpupuriase̱e̱‑ɔ waa‑rɔ?”
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Ne̱ Yeesuu a bise bamo̱ fe̱yɛ, “Ne̱ mo̱ne̱ saŋ mo̱ne̱ maa nu mo̱ kaase̱ aaa?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a yɔ maŋ ko̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Bɛtɛsaye̱da‑ɔ‑rɔ. Mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ ko̱ a taa te̱napo̱ nyare̱ ko̱ baa Yeesuu ase̱ fe̱yɛ ɔ dabo̱rɔ mò̱ na ɔ kpaare̱.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Ne̱ Yeesuu a kra te̱napo̱‑ɔ ke̱sare̱e̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ gye̱ mò̱ ŋkpɛɛ, ne̱ mò̱ aa mò̱ a le̱e̱ maŋ‑ɔ‑rɔ yɔ keri si. Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a twe̱e̱ ko̱kyɔne̱ waa te̱napo̱‑ɔ akatɔgyi‑ro. Ne̱ Yeesuu a be̱e̱ ba asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ amo̱ se̱, ne̱ oo bise mò̱ fe̱yɛ, “Fo̱ ke̱e̱ ko̱tɔko̱ aaa?”
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Amɔ te̱napo̱‑ɔ a yase̱ akatɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Ɔɔŋ, ŋ ke̱e̱ ase̱sɛ, amaa bo̱ du ne̱e̱ fe̱yɛ ayii‑o bo̱ naa.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 To, ne̱ Yeesuu a be̱e̱ ba asare̱e̱ bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ akatɔgyi‑o si. Ŋkee fe̱raa ɔnyare̱‑ɔ a nyeyi akatɔ‑ɔ, ɔ ke̱e̱ ke̱tɔ ke̱maa dame̱naŋsɛ.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Ne̱ Yeesuu yɛ ɔ nare̱ pe̱, amaa ɔ ma kaŋ kiŋŋi yɔ maŋ‑ɔ‑rɔ ya tɔwe̱ ke̱tɔ ne̱ kaa waa mò̱‑ɔ.
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Amo̱‑ɔ a kyo̱ŋ‑ɔ, ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a yɔ mmaŋgyii ko̱ ne̱ m maa maŋ ne̱ ba te̱e̱ ɛ Kaye̱sare̱ya Filipii‑o‑ro. Bamo̱ a naa ba yɔ‑ɔ, ne̱ oo bise bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱nꞌ tɔwe̱ ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ e̱ te̱e̱ mo̱‑ɔ gywii mo̱.”
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ne̱ baa be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “Bo̱ko̱ yɛ fo̱ gye̱ Wuribware̱ a akyaamɛɛ ne̱ baa dɛɛ kye̱na‑ɔ ɔko̱ ne̱ oo kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro, fe̱yɛ Yohanee Osuubɔpo̱‑ɔ, bɛɛɛ Iliya‑o ne̱e̱.”
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Ne̱ oo bise mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Ne̱ mo̱ne̱ mɔ mo̱ne̱ yɛ nsɛ e̱ gye̱ mo̱‑ɔ ne̱e̱?”
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ne̱ Yeesuu a yii bamo̱ se̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ ma kaŋ tɔwe̱ amo̱‑ɔ gywii ɔke̱maa.”
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Amo̱ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yeesuu a le̱e̱ ɔ kaapo̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ. Ɔ yɛ, “A tiri fe̱yɛ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, ŋu ase̱ŋ bwe̱e̱tɔ, na maŋ abre̱sɛ‑ɔ na Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ abre̱sɛ‑ɔ na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ pɛɛɛ kine mo̱, na bo̱ mɔɔ mo̱, amaa ke̱mo̱ ŋke nsa na n kyiŋŋi le̱e̱ lowi‑ro.”
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Ɔɔ kaapo̱ bamo̱ amo̱‑ɔ‑rɔ nɛɛnɛɛ. Amo̱se̱‑ɔ, ne̱ Peetroo a lee mò̱ keri si, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ ɔ ma lɛɛ tɔwe̱ ane̱ŋ.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Amaa Yeesuu a buruwaa ne̱e̱ de̱e̱re̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii Peetroo fe̱yɛ, “Ɔbɔnsam, le̱e̱ mo̱ ase̱. Fo̱ mfɛɛre̱ mo̱ŋ le̱e̱ Wuribware̱ ase̱, se̱sɛ mfɛɛre̱ ne̱ fo̱ de.”
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a te̱e̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ na lamaŋ ne̱ bo̱ gya mò̱ se̱‑ɔ baa mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ ɛ, “Ɔko̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ gya mo̱ se̱‑ɔ, yɔwe̱ ko̱waa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ pre̱ mò̱‑ɔ, na ɔ so̱rɔ mò̱ fɔŋfɔŋ kiyii kpare̱-abɛɛ‑rɔ gya mo̱ se̱.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 A le̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱ ne̱ ɔ kpa a ɔ nya mò̱ e̱ye̱e̱ le̱e̱ lowi ase̱‑ɔ, lowi e̱ nya mò̱ nsu pɛɛɛ. Ɔko̱ mɔ ne̱ o kperi mo̱ aa ase̱ŋ timaa ko̱tɔwe̱ se̱ na o wu‑o e̱ nya ŋkpa na kukyure ne̱ a mo̱ŋ de kɛɛ‑ɔ.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 To̱nɔ mo̱ ne̱ se̱sɛ e̱ nya fe̱yɛ mò̱ a nya kaye̱‑rɔ atɔ pɛɛɛ, na bo̱ le̱e̱ ane̱ŋ se̱‑ɔ na ɔ paŋ kye̱nakpa Wuribware̱ ase̱? A mo̱ŋ de to̱nɔ.
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Se̱sɛ ya paŋ kye̱nakpa Wuribware̱ ase̱, sɛye̱ mo̱ŋ bo̱‑rɔ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ bo̱ sɔɔ kye̱nakpa amo̱.
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Ɔko̱ ne̱ ɔ maa kpa fe̱yɛ ase̱sɛ pini fe̱yɛ ɔ gye̱ mo̱ ɔgyase̱po̱‑ɔ, ne̱ ɔ maa kpa a ɔ gya mo̱ ke̱kaapo̱ se̱ ndɔɔ a kaye̱ bɔye̱ mɔ‑rɔ‑ɔ, amo̱ fe̱raa mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, gbaa mo̱ i kine mò̱ kipini saŋ ne̱ Wuribware̱ a ke̱laŋŋe̱rɔ‑ɔ e̱ le̱e̱ so̱so̱ a ko̱ we̱e̱ swe̱e̱re̱ se̱, na ase̱sɛ pɛɛɛ ŋu n se̱ Wuribware̱ a ke̱dabe̱ na wuraa‑o saŋ ne̱ mo̱ aa Wuribware̱ mbɔɔ‑ɔ e̱ ba‑ɔ.”
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.