Marcos 7

Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saŋ ko̱, ne̱ Farisii awuye na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ‑ɔ a bo̱ ye̱re̱ muruwaa Yeesuu.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Ne̱ baa ŋu fe̱yɛ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ de asare̱e̱ ne̱ Yudaa awuye ase̱ a waa iyisi‑o ba gyi, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ bo̱ mo̱ŋ fwe̱e̱ asare̱e̱ ane̱ŋ ne̱ Farisii awuye‑o yɛ ase̱sɛ fwe̱e̱‑ɔ.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 — ausente —
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 — ausente —
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Amo̱se̱‑ɔ ne̱ Farisii awuye‑o na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ a bise Yeesuu fe̱yɛ, “Nte̱tɔ se̱ ne̱ fo̱ agyase̱po̱‑ɔ maa gya e̱kpa ne̱ ane̱ ade̱daapo̱‑ɔ a kaapo̱ ane̱‑ɔ se̱, ne̱ bo̱ de iyisi asare̱e̱ ba gyi ateese?”
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ nnɔ ŋnyɔ ŋnyɔ awuye mɔ, saŋ ne̱ Wuribware̱ kyaamɛɛ Isaya a kyo̱rɛɛ ase̱ŋ ko̱ waa abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ‑rɔ‑ɔ, mo̱ne̱ ase̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱‑ɔ, ɔ mo̱ŋ ba aye̱ba. Ɔɔ kyo̱rɛɛ ne̱e̱ fe̱yɛ Wuribware̱ yɛ,
6 Jesus respondeu:
7 Bamo̱ kusuŋ mɔ ne̱ ba suŋ mo̱‑ɔ gye̱ kwaa,
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ e̱kpa ne̱ mo̱ne̱ e̱ kaapo̱. A mo̱ŋ lɛɛ a gye̱ Wuribware̱ ase̱ŋ ne̱ mo̱ne̱ gya se̱.”
8 E continuou:
9 Ne̱ Yeesuu a kya se̱ tɔwe̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ fa fe̱yɛ mo̱ne̱ de kanyiase̱ŋ mo̱ne̱ i kine Wuribware̱ a mbraa‑ɔ na mo̱nꞌ nya gya mo̱ne̱ ase̱sɛ a e̱kpa‑ɔ se̱‑ɔ, mo̱ne̱ e̱ waa nɛɛnɛɛ ne̱e̱ e̱e̱e̱?
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ ane̱ mbraa‑ɔ ɔsapo̱ Mosis a sa mbraa ne̱e̱ fe̱yɛ,
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 — ausente —
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 — ausente —
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Mo̱ne̱ fɔŋfɔŋ a e̱kpa mɔ ne̱ mo̱ne̱ a kaapo̱‑ɔ se̱‑ɔ, Wuribware̱ a ase̱ŋ‑ɔ mo̱ŋ lɛɛ a gye̱ ko̱tɔko̱ mo̱ne̱ ase̱. Mfaanɛɛ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ e̱ waa atɔ bwe̱e̱tɔ ne̱ a mo̱ŋ bo̱ daŋ‑ɔ mo̱ne̱ i tii si.”
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Yeesuu a tɔwe̱ ase̱ŋ gywii Farisii awuye‑o na Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱‑ɔ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ be̱e̱ te̱e̱ lamaŋ‑ɔ bo̱ gyaŋŋe̱ mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ pɛɛɛ nu mo̱ ase̱ na mo̱nꞌ nu kaase̱ fe̱yɛ
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 n gye̱ ke̱tɔ ne̱ se̱sɛ i gyi ɔ waa kame‑ro‑o e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ sa a ɔ waa iyisi. Amaa ke̱tɔ ne̱ ke̱ e̱ le̱e̱ mò̱ kanɔ‑rɔ‑ɔ e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ sa a ɔ waa iyisi.” [
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 Amo̱se̱‑ɔ ɔke̱maa ne̱ o de e̱se̱bɔ‑ɔ, o nu.]
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Mò̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ lo̱we̱‑ɔ, ne̱ ɔɔ le̱e̱ ase̱sɛ amo̱ ase̱, ne̱ oo lwee lɔŋ‑nɔ. Ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ yɛ ɔ kaapo̱ bamo̱ ke̱kpare̱ ne̱ ɔɔ da bamo̱‑ɔ kaase̱.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Ne̱ Yeesuu yɛ, “Ntɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ du fe̱yɛ ase̱sɛ amo̱‑ɔ ne̱e̱? Ntɔ se̱ ne̱ mo̱ne̱ mo̱ŋ nu ase̱ŋ amo̱ kaase̱‑ɔ ne̱e̱? Mo̱nꞌ nu fe̱yɛ n gye̱ se̱sɛ a ke̱tɔ ne̱ o gyi‑o e̱ gye̱ ne̱ ke̱ e̱ sa a ɔ waa iyisi,
18 Então ele disse:
19 a le̱e̱ fe̱yɛ n gye̱ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱ atɔ gyisɛ e̱ yɔ. Amaa a yɔ kame‑ro ne̱e̱, na ɔ kɔ bo̱ twe̱e̱.” Yeesuu a tɔwe̱ amo̱‑ɔ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ ɔ sa se̱sɛ kpa ne̱e̱ fe̱yɛ o gyi ke̱tɔ ke̱maa.
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a kya se̱ fe̱yɛ, “Se̱sɛ kakpo̱nɔ‑rɔ e̱ gye̱ ne̱ ka sa ne̱ ɔ waa iyisi.
20 Ele continuou:
21 A le̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱ mfɛɛre̱ bɔye̱ e̱ le̱e̱, ne̱ ka sa ne̱ ɔ waa kakye̱e̱kpa bɛɛɛ kanyare̱kpa, ne̱ o ywii, ne̱ ɔ mɔɔ mò̱ bɛɛko̱,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 ne̱ o pee akatɔ ɔ kpa atɔ, ne̱ o kisi mò̱ bɛɛko̱, ne̱ ɔ pe̱nna mò̱ bɛɛko̱, ne̱ ɔ ka ko̱kwe̱e̱, ne̱ ɔ te̱ŋ mò̱ bɛɛko̱ kanɔ, ne̱ ɔ kaapo̱ mò̱ e̱ye̱e̱, ne̱ ɔ waa nsape̱nnase̱ŋ, ne̱ ɔ waa ase̱ŋ bɔye̱ ke̱maa.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Asuŋ bɔye̱ na ase̱ŋ bɔye̱ mɔ pɛɛɛ a le̱e̱ nyiŋkpasɛ kakpo̱nɔ‑rɔ ne̱e̱, ne̱ a sa ne̱ ɔ waa iyisi.”
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Yeesuu a le̱e̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo ywii le̱e̱ bamo̱ fɔŋfɔŋ Isireelii swe̱e̱re̱ se̱ yɔ ifuri ko̱ ne̱ ɔ da ɔ maa Tiro maŋ‑ɔ se̱, ya kyure kafwe̱e̱. Mò̱ a fo̱ maŋ ko̱ se̱ mfe̱ŋ‑ɔ, ne̱ oo lwee lɔŋ ko̱‑rɔ na ase̱sɛ ma nya ŋu fe̱yɛ ɔ bo̱ mfe̱ŋ. Amaa ɔ mo̱ŋ taare̱ kwe̱e̱rɔ mò̱ e̱ye̱e̱ bo̱ le̱e̱ ase̱sɛ kuŋu mò̱ se̱.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 — ausente —
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 — ausente —
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Amaa Yeesuu a be̱ŋŋaa mò̱ fe̱yɛ, “N de ateese mo̱ e̱ sa Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana. Ne̱ mo̱ ya taa ako̱ sa bamo̱ ne̱ ane̱ ase̱sɛ e̱ te̱e̱ fe̱yɛ igyono‑o, a bware aaa? Wuribware̱ mò̱ gyi‑ana i gyi pwɛɛ.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Ne̱ ɔkye̱e̱ amo̱ yɛ, “To, mo̱ a nu, mo̱ nyaŋpe̱, amaa igyono maa kisi ŋyaagyi a nnɔwo̱re̱ ne̱ ŋ ya le̱e̱ da swe̱e̱re̱‑ɔ kigyi.”
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Mò̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ Yeesuu mɔ a be̱e̱ tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ane̱ŋ ne̱ fo̱ a be̱ŋŋaa mo̱ nɛɛnɛɛ‑ɔ se̱‑ɔ, kiŋŋi nare̱ pe̱. Fo̱ e̱ ya to̱ fe̱yɛ ibrisi‑o a ko̱so̱ fo̱ gyi‑o si.”
29 Jesus disse:
30 Kase̱ŋtiŋ, ɔɔ ya to̱ fe̱yɛ mò̱ gyi‑o da mpaa se̱ na ibrisi‑o a ko̱so̱ mò̱ se̱.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Amo̱‑ɔ kamɛɛ‑ɔ, ne̱ Yeesuu a le̱e̱ Tiro a ifuri‑o si bo̱rɔ Sidɔŋ maŋ ya kyo̱ŋ Galile̱ya ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ se̱ ya yɔ Dekapolis ifuri si.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Mfe̱ŋ ne̱ ase̱sɛ ko̱ a baa ɔnyare̱ ko̱ ne̱ ɔ gye̱ kpawu na kamu‑o bo̱ ko̱re̱ Yeesuu fe̱yɛ ɔ ba mò̱ ke̱sare̱e̱ bo̱ dabo̱rɔ mò̱ na ɔ kpaare̱.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Ne̱ Yeesuu a taa ɔlɔpo̱‑ɔ le̱e̱ lamaŋ‑ɔ‑rɔ yɔ keri si. Ne̱ ɔɔ ba mò̱ asare̱e̱gyi waa mò̱ e̱se̱bɔ‑rɔ, ne̱ ɔɔ twe̱e̱ ko̱kyɔne̱ we̱e̱ mò̱ fɔŋfɔŋ ke̱sare̱e̱gyi si, ne̱ ɔ bo̱ dabo̱rɔ ɔnyare̱‑ɔ gyeepu si.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Ne̱ Yeesuu a de̱e̱re̱ so̱so̱, ne̱ oo keŋŋi‑ro, ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ɔnyare̱‑ɔ Heebrii se̱ŋsa‑rɔ fe̱yɛ, “Ifata.” Kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ, “Taye̱.”
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Mfe̱ŋ ne̱ ɔnyare̱‑ɔ e̱se̱bɔ a taye̱, ne̱ oo nu ase̱ŋ, ne̱ ɔɔ be̱e̱ le̱e̱ ɔ sa se̱ŋsa nɛɛnɛɛ.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii ase̱sɛ ne̱ baa taa ɔlɔpo̱‑ɔ baa‑ɔ fe̱yɛ bo̱ ma kaŋ tɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ gywii ɔko̱. Amaa mò̱ a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ gbaa, ne̱ baa le̱e̱ ba tɔwe̱ ba gywii ase̱sɛ bwe̱e̱tɔ.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Ne̱ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ bamo̱ ne̱ baa tɔwe̱ ase̱ŋ‑ɔ gywii bamo̱‑ɔ. Ne̱ bo̱ yɛ, “Ke̱e̱ ane̱ŋ ne̱ ɔ waa mò̱ ke̱tɔ ke̱maa nɛɛnɛɛ‑ɔ. Ɔ taye̱ akpawu e̱se̱bɔ, ne̱ ɔ kya mmu, ne̱ ba sa se̱ŋsa nɛɛnɛɛ.”
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.