Marcos 3
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 Saŋ ko̱ Yeesuu a be̱e̱ yɔ ya lwee ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ ko̱‑rɔ, ne̱ ɔɔ ya to̱ ke̱sare̱e̱ wusɛ wuye ko̱, na Farisii awuye ko̱ bo̱ mfe̱ŋ.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Farisii awuye‑o a kpa a bo̱ po̱rɔ Yeesuu si‑o, baa pee akatɔ a bo̱ de̱e̱re̱ ke̱e̱ fe̱yɛ ɔ kya ke̱sare̱e̱ wusɛ wuye‑o kukyure kake amo̱ aaa, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ maa waa kusuŋ ke̱maa kake amo̱.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii ke̱sare̱e̱ wusɛ wuye‑o fe̱yɛ, “Ko̱so̱, ba akatɔ‑rɔ mfe̱e̱.”
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Ne̱ Yeesuu a bise ase̱sɛ ne̱ baa gyaŋŋe̱ mfe̱ŋ‑ɔ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱ ane̱ mbraa ne̱ Wuribware̱ a sa ane̱‑ɔ a sa kpa fe̱yɛ ane̱ waa kukyure kake‑o ne̱e̱? Mbraa‑ɔ yɛ ane̱ waa itimaa ne̱e̱ bɛɛɛ e̱bɔye̱ aaa? Ŋ yɛ ane̱ mo̱rɔwe̱ se̱sɛ ne̱e̱ e̱e̱e̱, bɛɛɛ ane̱ mɔɔ se̱sɛ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Mo̱nꞌ tɔwe̱ gywii mo̱.” Amaa ɔko̱ mo̱ŋ be̱ŋŋaa mò̱.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Amo̱se̱‑ɔ, Yeesuu a de̱e̱re̱ bamo̱ pɛɛɛ‑ɔ, ne̱ mò̱ duŋ a fwii, ne̱ bamo̱ ase̱ŋ a ko̱ŋ be̱e̱ waa mò̱ e̱wɛɛ, a le̱e̱ fe̱yɛ bo̱ mo̱ŋ kpa kunu ane̱ŋ ne̱ ɔ tɔwe̱‑ɔ kaase̱. Ne̱ ŋkee Yeesuu a tɔwe̱ gywii ke̱sare̱e̱ wusɛ wuye‑o fe̱yɛ, “Teyi fo̱ ke̱sare̱e̱‑ɔ‑rɔ.” Mò̱ a teyi‑ro‑o, ne̱ kaa kpaare̱.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Mfaanɛɛ se̱‑ɔ, ne̱ Farisii awuye‑o a le̱e̱ ke̱bware̱ko̱re̱kyaŋ‑nɔ mfe̱ŋ. Ne̱ bamo̱ aa Owure Hɛrɔd aye̱re̱rɔpo̱ ko̱ a gyaŋŋe̱ da Yeesuu kuŋu si kikpuni a bo̱ nya mɔɔ mò̱.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Amo̱ kamɛɛ‑rɔ, ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a yɔ Galile̱ya ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ kɛɛ, ne̱ ase̱sɛ biribiri a gya mò̱ se̱ yɔ mfe̱ŋ. Bo̱ko̱ a le̱e̱ Galile̱ya swe̱e̱re̱ se̱ na Yude̱ya swe̱e̱re̱ se̱.
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 Bo̱ko̱ mɔ a le̱e̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ na Idume̱ya swe̱e̱re̱ se̱ na Yo̱o̱daŋ bo̱ŋ kyɔwe̱ le̱e̱kpa a keri‑o si na Tiro na Sidɔŋ ifuri si. Bamo̱ pɛɛɛ a nu ke̱tɔ ne̱ Yeesuu e̱ waa‑ɔ se̱ ne̱e̱, ne̱ baa ba mò̱ ase̱.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Ane̱ŋ ne̱ ase̱sɛ‑ɔ kyɔ bwe̱e̱tɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ bo̱ kpa ko̱re̱e̱ waa siraa sa mò̱ a ɔ nya bo̱ kye̱na‑rɔ nkyu kɛɛ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ gywii ase̱sɛ‑ɔ. N gye̱ ane̱ŋ, ane̱ŋ ne̱ bo̱ kyɔ‑ɔ se̱‑ɔ, ba buŋ mò̱ se̱ bwe̱e̱tɔ.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Ke̱tɔ se̱ ne̱ Yeesuu a waa ane̱ŋ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ ɔɔ kya alɔpo̱ bwe̱e̱tɔ mfe̱ŋ saŋ ko̱. Ŋkee bamo̱ ne̱ ba lɔ‑ɔ pɛɛɛ i neŋŋi ba yɔ akatɔ‑rɔ a bo̱ nya dabo̱rɔ Yeesuu.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Saŋ ke̱maa ne̱ ase̱sɛ ne̱ ibrisi te bamo̱ se̱‑ɔ i ŋu mò̱‑ɔ, amɔ ba kpuni aŋurii mò̱ ayaa‑rɔ na bo̱ faa‑rɔ fe̱yɛ, “Wuribware̱ mò̱ gyi‑o e̱ gye̱ fo̱.”
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Ne̱ Yeesuu a yii ibrisi ne̱ i te bamo̱ se̱‑ɔ se̱ fe̱yɛ bo̱ ma kaŋ tɔwe̱ gywii ɔko̱ se̱sɛ ne̱ ɔ gye̱‑ɔ.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Saŋ ko̱, ne̱ Yeesuu a yɔ ke̱be̱e̱ ko̱ se̱, ne̱ ɔɔ te̱e̱ anyare̱ ko̱. Mò̱ a te̱e̱ bamo̱‑ɔ, ne̱ baa ba.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 Mò̱ a de̱e̱re̱ bamo̱‑rɔ‑ɔ, ne̱ oo lee bamo̱ ne̱ baa pre̱ mò̱‑ɔ kudu anyɔ fe̱yɛ bo̱ waa mò̱ ayaa‑rɔ aye̱re̱po̱. Mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ a lee mo̱ne̱ ne̱e̱ fe̱yɛ mo̱nꞌ ba a ane̱ kye̱na. Amaa m be̱e̱ mo̱ i suŋ mo̱ne̱ a m bo̱ kyo̱ŋwe̱ a mo̱nꞌ nare̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ,
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 na mo̱nꞌ nya e̱le̱ŋ bo̱ gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ ase̱sɛ se̱.”
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Anyare̱ kudu anyɔ ko̱ ne̱ Yeesuu a lee‑o e̱ gye̱ Simɔŋ (ne̱ Yeesuu a be̱e̱ sa mò̱ ke̱ŋasɛnyare̱ fe̱yɛ Peetroo‑o),
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 na Sibidii mò̱ gyi‑ana ne̱ ba te̱e̱ bamo̱ ɛ Yakubu na Yohanee (ne̱ Yeesuu a sa bamo̱ ke̱ŋasɛnyare̱ ɛ Bineregis, kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ Ikii‑awuye‑o),
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 na Andruu na Filipo na Bar‑Tolomiyu na Matiyo na Tomas na Alafiyus mò̱ gyi Yakubu, na Tadiyus na Simɔŋ ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Sɛlɔt (kaase̱ e̱ kaapo̱ fe̱yɛ Ɔmaŋkpapo̱)
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 na Yudas ne̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Kariyotinyi ne̱ ɔ ba a ɔ bo̱ gyi Yeesuu kidiburo‑o.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Ne̱ Yeesuu a le̱e̱ ke̱be̱e̱‑ɔ se̱ lwee lɔŋ ko̱‑rɔ. Mò̱ a lweero‑o, ase̱sɛ biribiri a be̱e̱ bo̱ gyaŋŋe̱. Amo̱se̱ se̱‑ɔ, mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ mo̱ŋ nya bamo̱ e̱ye̱e̱, hare̱e̱ gbaa ba gyi ateese.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Yeesuu mò̱ ko̱we̱bɛɛ‑ana a nu ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ baa yɔ a bo̱ ya kra mò̱ yaa ɔpe̱, a le̱e̱ fe̱yɛ baa nu bo̱ko̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ, “Ɔ lɔ e̱bo̱ŋ ne̱e̱.”
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Ŋkee Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ ko̱ ne̱ baa le̱e̱ Yɛro̱salɛm maŋ‑nɔ ba‑ɔ e̱ tɔwe̱ ne̱e̱ fe̱yɛ, “Ɔnyare̱ mɔ gye̱ se̱sɛ bɔye̱ ne̱e̱. Ɔbɔnsam ne̱ bo̱ be̱e̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Biil-sibul‑o i te mò̱ se̱, ne̱ mò̱ e̱ gye̱ ne̱ o de ibrisi si ke̱yaale̱ŋ, ne̱ ɔ sa ɔnyare̱ mɔ e̱le̱ŋ fe̱yɛ ɔ gya ibrisi bo̱ ko̱so̱ ase̱sɛ se̱.”
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu a te̱e̱ bamo̱, ne̱ ɔɔ da ke̱kpare̱ ko̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ, “E̱me̱ne̱ ne̱ Ɔbɔnsam e̱ waa a o kine mò̱ e̱ye̱e̱?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 E̱kɔ ya lwee maŋ‑nɔ, ne̱ maŋ‑ɔ ya ke‑ro, amɔ maŋ amo̱ i bwee.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ kabuno ya ke‑ro, ka bwee‑o ne̱e̱.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Amo̱se̱‑ɔ, Ɔbɔnsam na mò̱ kamɛɛ‑rɔ awuye ya kɔ abɛɛ, mò̱ ke̱yaale̱ŋ ne̱ o de‑o maa kyee na ke̱ lo̱we̱.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 M be̱e̱ taa fe̱yɛ Ɔbɔnsam du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔyaale̱ŋpo̱‑ɔ. Ɔke̱maa maa lwee ɔyaale̱ŋpo̱ amo̱ lɔŋ‑nɔ a ɔ ya be̱ra mò̱ kapo̱tɛɛ nare̱, amɔ o ŋure ɔyaale̱ŋpo̱‑ɔ pwɛɛ, na ɔ dɛɛ taare̱ lweero ya be̱ra mò̱ kapo̱tɛɛ‑ɔ bo̱ yɔ.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 Mo̱ne̱ a tɔwe̱ fe̱yɛ e̱le̱ŋ ne̱ Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o a sa mo̱‑ɔ a le̱e̱ Ɔbɔnsam ase̱ ne̱e̱ e̱e̱e̱? To, mo̱ i gyi mo̱ne̱ kase̱ŋtiŋ fe̱yɛ Wuribware̱ e̱ taare̱ a ɔ ba ase̱ŋ bɔye̱ ke̱maa ne̱ se̱sɛ e̱ tɔwe̱‑ɔ na atɔ bɔye̱ ne̱ ɔ waa‑ɔ a ɔ bo̱ ke mò̱.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Amaa ɔke̱maa ne̱ mò̱ ya tɔwe̱ ase̱ŋ bɔye̱ bo̱ kye Wuribware̱ a kufwiiŋe timaa‑o fe̱raa, Wuribware̱ maa taa bɔye̱ amo̱ a ɔ bo̱ ke mò̱ pɛɛɛ, a kaapo̱ ne̱e̱ fe̱yɛ se̱sɛ a bɔye̱ amo̱ a sii mò̱ se̱ ne̱e̱.”
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Ke̱tɔ se̱ ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ faanɛɛ‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ bo̱ko̱ yɛ, “Ɔbɔnsam e̱ gye̱ ne̱ o te mò̱ se̱.”
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu mò̱ nyi na mò̱ tire‑ana a ba bo̱ ye̱re̱ lɔŋ ne̱ Yeesuu bo̱‑rɔ‑ɔ kawu si. Ne̱ baa suŋ ɔko̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ fe̱yɛ ba kpa a bo̱ ŋu mò̱.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Saŋ‑ɔ ase̱sɛ mɔ a de̱ŋ kye̱na muruwaa Yeesuu, ne̱ baa tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ke̱e̱ ɛ, fo̱ nyi na fo̱ tire‑ana e̱ ye̱re̱ kawu ba te̱e̱ fo̱‑ɔ.”
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Ne̱ Yeesuu a ko̱ŋ be̱ŋŋaa ase̱sɛ‑ɔ ɛ, “Nsɛ e̱ gye̱ n na? Ne̱ nsɛ‑ana mɔ e̱ gye̱ mo̱ tire‑ana?”
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Ne̱ ɔɔ de̱e̱re̱ ase̱sɛ ne̱ bo̱ te muruwaa mò̱‑ɔ, ne̱ ɔ yɛ, “Mo̱nꞌ ke̱e̱, n na na mo̱ tire‑ana i te mo̱ ase̱ mfe̱e̱‑ɔ.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Amo̱se̱‑ɔ, ɔke̱maa ne̱ ɔ waa ke̱tɔ ne̱ Wuribware̱ e̱ kpa‑ɔ ne̱ mo̱ e̱ te̱e̱ mò̱ ɛ mo̱ tire na mo̱ pe̱kye̱e̱ na n na.”
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.