Marcos 2
Abware̱se̱ŋ Wo̱re̱-ɔ (NCUNT) vs NVT
1 Amo̱ a waa ŋke ŋnyɔ ko̱‑ɔ, Yeesuu a kiŋŋi yɔ Kapaaniyum maŋ‑nɔ mfe̱ŋ ne̱ o te‑o, ne̱ ɔke̱maa a kyɔ nu mò̱ se̱.Ane̱ŋ ne̱ ke̱gyabɔɔ a nya fo̱ Yeesuu akatɔ‑rɔ|src="AB02864b.tif" size="span" ref="Maak 2.1–12"
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Amo̱se̱‑ɔ ase̱sɛ a bo̱ bo̱rɔ mò̱ lɔŋ‑ɔ gya, hare̱e̱ kpa mo̱ŋ lɛɛ ɔ bo̱ kibunogyi‑ro gbaa pɛɛɛ. Ase̱sɛ‑ɔ bwe̱e̱tɔ a ba na bo̱ bo̱ nu ane̱ŋ ne̱ Yeesuu e̱ tɔwe̱ abware̱se̱ŋ‑ɔ ne̱e̱.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Saŋ amo̱ abɛɛ ana ko̱ mɔ a so̱rɔ ke̱gyabɔɔ ko̱ baa Yeesuu ase̱ a ɔ kya mò̱.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Ase̱sɛ a bo̱rɔ lɔŋ‑ɔ se̱‑ɔ, bo̱ mo̱ŋ nya kpa baa ke̱gyabɔɔ‑ɔ bo̱ bo̱rɔ kibunogyi‑o‑ro yɔ mfe̱ŋ ne̱ Yeesuu bo̱‑ɔ. Bamo̱ a tɛɛ ke̱kyaŋ ne̱ Yeesuu bo̱ ke̱mo̱‑rɔ so̱so̱‑ɔ se̱‑ɔ, ke̱tɔ ne̱ baa waa‑ɔ e̱ gye̱ fe̱yɛ baa de̱e̱ ne̱e̱, tuwi bɔ ke̱mo̱ so̱so̱. Ne̱ baa taa ke̱gyabɔɔ‑ɔ bo̱ dɔŋŋɔ mò̱ kraŋ se̱ ba ife bo̱ da‑rɔ, ne̱ baa kra ife‑o‑ro yɔwe̱ mò̱‑rɔ kafwe̱e̱ kafwe̱e̱ bo̱ kyo̱ŋwe̱ ke̱kyaŋ‑ɔ‑rɔ yaa bo̱ be̱ya Yeesuu akatɔ‑rɔ.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Ane̱ŋ ne̱ baa pee akatɔ baa ke̱gyabɔɔ‑ɔ se̱‑ɔ, Yeesuu a ŋu fe̱yɛ baa kɔɔre̱ mò̱ gyi bwe̱e̱tɔ. Amo̱se̱‑ɔ ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ke̱gyabɔɔ‑ɔ fe̱yɛ, “Mo̱ nyare̱, mo̱ a taa fo̱ e̱bɔye̱‑ɔ bo̱ ke fo̱.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Yeesuu a tɔwe̱ ane̱ŋ‑ɔ, ne̱ Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ ne̱ bo̱ te mfe̱ŋ‑ɔ i ŋwiini ba gywii abɛɛ fe̱yɛ,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Ne̱e̱ Wuribware̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ ne̱ ɔ taare̱ a ɔ taa e̱bɔye̱ bo̱ ke ase̱sɛ ɛ? Ne̱ e̱me̱ne̱ se̱ ne̱ ɔ sa se̱ŋsa ane̱ŋ fe̱yɛ mò̱ a gye̱ Wuribware̱‑ɔ ne̱e̱? Ɔnyare̱ mɔ a tɔwe̱ abuse̱ŋse̱ŋ.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 — ausente —
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 — ausente —
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 To, mo̱ e̱ kaapo̱ mo̱ne̱ fe̱yɛ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, de ke̱yaale̱ŋ swe̱e̱re̱ mɔ se̱ a n taare̱ taa ɔke̱maa e̱bɔye̱ bo̱ ke mò̱.” Ne̱ ɔɔ tɔwe̱ gywii ke̱gyabɔɔ‑ɔ fe̱yɛ,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “Ke̱e̱ ɛ, ko̱so̱, taa fo̱ kraŋ a fo̱ nare̱ yɔ pe̱.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Mfe̱ŋ, na ase̱sɛ‑ɔ pɛɛɛ ye̱re̱ ba de̱e̱re̱, ne̱ ke̱gyabɔɔ‑ɔ a ko̱so̱ taa mò̱ kraŋ nare̱ mò̱ ayaa anyɔ se̱ o yii pe̱. Ne̱ ɔke̱maa ne̱ ɔ bo̱ mfe̱ŋ‑ɔ e̱ye̱e̱ a kpe̱ŋ mò̱, ne̱ bo̱ yɛ, “Ane̱ mo̱ŋ tɛɛ ŋu faanɛɛ a atɔ‑ɔ ako̱ daa.” Ne̱ bamo̱ pɛɛɛ a kyo̱rɔ Wuribware̱.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Ne̱ Yeesuu a kiŋŋi yɔ Galile̱ya ke̱pare̱ dabe̱‑ɔ kɛɛ. Ɔ bo̱ mfe̱ŋ, ne̱ ase̱sɛ biribiri a ba mò̱ ase̱, ne̱ ɔɔ kaapo̱ bamo̱ abware̱se̱ŋ.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Mò̱ a kyo̱ŋ ɔ yɔ‑ɔ, ne̱ oo ŋu Alafiyus mò̱ gyi leŋpoo ɔkɔɔre̱po̱ ne̱ ba tee mò̱ ɛ Lewii‑o (ne̱ bo̱ be̱e̱ ba te̱e̱ mò̱ ɛ Matiyo‑o), na o te mò̱ leŋpoo kɔɔre̱kpa. Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ gywii mò̱ fe̱yɛ, “Ko̱so̱ gya mo̱ se̱.” Mfe̱ŋ ne̱ Lewii a ko̱so̱ me̱raa se̱ gya Yeesuu si.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Kamɛɛ‑rɔ ne̱ Yeesuu a yɔ Lewii aye̱ a ɔ ya gyi ateese, ne̱ leŋpoo akɔɔre̱po̱ bwe̱e̱tɔ na ase̱sɛ ne̱ Farisii awuye e̱ te̱e̱ bamo̱ ɛ e̱bɔye̱ awaapo̱‑ɔ naa bo̱ gya Yeesuu si. Ne̱ bamo̱ bwe̱e̱tɔ a ba bo̱ gyi mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ ase̱.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Wuribware̱ mbraa akaapo̱po̱ ne̱ bo̱ gye̱ Farisii awuye‑o a ŋu fe̱yɛ Yeesuu na leŋpoo akɔɔre̱po̱ na bamo̱ ne̱ ba te̱e̱ ɛ e̱bɔye̱ awaapo̱‑ɔ i gyi‑o, ne̱ baa bise Yeesuu agyase̱po̱‑ɔ fe̱yɛ, “Nte̱tɔ se̱ ne̱ Yeesuu a sa ne̱ mò̱ aa ane̱ŋ a ase̱sɛ amo̱ i gyi abɛɛ ase̱?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Yeesuu a nu ase̱ŋ ne̱ baa bise‑o, ne̱ ɔɔ be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Ɔko̱ ne̱ ɔ lɔ‑ɔ ne̱ ba sa kadwii. N gye̱ ɔko̱ ne̱ ɔ bo̱ alaŋfiya‑o. Amo̱se̱‑ɔ, n gye̱ bamo̱ ne̱ bo̱ mo̱ŋ gye̱ e̱bɔye̱ awaapo̱‑ɔ se̱ ne̱ mo̱ a ba, amaa bamo̱ ne̱ bo̱ gye̱ e̱bɔye̱ awaapo̱‑ɔ se̱ ne̱ mo̱ a ba, na m bo̱ tɔwe̱ gywii bamo̱ fe̱yɛ bo̱ nu bamo̱ e̱ye̱e̱ kiŋŋi le̱e̱ bamo̱ e̱bɔye̱‑rɔ.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Saŋ ko̱ ne̱ Yohanee Osuubɔpo̱ a agyase̱po̱‑ɔ na Farisii awuye ko̱ e̱ kra ako̱ŋ, ne̱ ase̱sɛ ko̱ a bo̱ bise Yeesuu fe̱yɛ, “Ntɔ se̱ ne̱ Yohanee Osuubɔpo̱ a agyase̱po̱‑ɔ na Farisii awuye a agyase̱po̱‑ɔ e̱ kra ako̱ŋ, ne̱ fo̱ fe̱raa fo̱ bo̱mo̱‑ɔ maa kra ako̱ŋ?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Ne̱ Yeesuu a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ e̱ fa fe̱yɛ saŋ ne̱ ɔko̱ e̱ waare̱e̱‑ɔ, ɔko̱fɔ mò̱ kuri mò̱ nyare̱‑ana e̱ kye̱na ako̱ŋ na ɔ bo̱‑rɔ aaa? Mo̱ŋ kɔɔre̱ gyi.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 N du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱fɔ mò̱ kuri‑o, ne̱ mo̱ agyase̱po̱‑ɔ mɔ du ne̱e̱ fe̱yɛ ɔko̱fɔ mò̱ kuri mò̱ nyare̱‑ana‑ɔ. Ŋke ŋko̱ e̱ ba ne̱ ba lee mo̱ a bo̱ le̱e̱ bamo̱ ase̱, na ŋkee bo̱ kra ako̱ŋ.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ ɔko̱ maa kyaŋ waagya po̱pwɛɛ na ɔ bo̱ taa waagya de̱daa‑rɔ, a le̱e̱ fe̱yɛ ke̱tɔ maa kyee, na o ŋu fe̱yɛ mfe̱ŋ ne̱ ɔɔ taa‑rɔ‑ɔ e̱kɛɛkɛɛ‑ɔ se̱ i wu, na a tuwi‑ro lee waagya po̱pwɛɛ‑ɔ be̱e̱ waa bɔ dabe̱ na ɔ kyɔ ɔgye̱ŋkpɛɛsɛ‑ɔ.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Ane̱ŋ dɛɛ ne̱ mo̱ne̱ nyi fe̱yɛ bo̱ de nta ne̱e̱ ba waa praŋto̱wa ne̱ ba ba kabo̱ wo̱re̱ bo̱ waa‑ɔ‑rɔ. Bo̱ de nta po̱pwɛɛ ba waa praŋto̱wa po̱pwɛɛ‑rɔ. Nta po̱pwɛɛ ya lwee praŋto̱wa de̱daa‑rɔ, nta‑ɔ i fwii, na praŋto̱wa‑ɔ bwee nye̱ra, na nta‑ɔ twiiri we̱e̱. Amo̱se̱ se̱‑ɔ bo̱ de nta po̱pwɛɛ ba waa praŋto̱wa po̱pwɛɛ‑rɔ. Amo̱se̱ se̱‑ɔ mo̱ agyase̱po̱‑ɔ maa kra ako̱ŋ.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Kukyure kake ko̱, ne̱ Yeesuu mò̱ aa mò̱ agyase̱po̱‑ɔ naa ba kyo̱ŋ abwaye adɔɔ ko̱‑rɔ. Bamo̱ a kyo̱ŋ‑ɔ, ne̱ mò̱ agyase̱po̱‑ɔ a le̱e̱ kaase̱ ba gyɛɛ abwaye ako̱, a le̱e̱ fe̱yɛ ako̱ŋ de bamo̱.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Ne̱ Farisii awuye ko̱ a bise Yeesuu fe̱yɛ, “Ke̱e̱ ɛ, nte̱tɔ se̱ ne̱ ba gyɛɛ abwaye‑o? Bo̱ mo̱ŋ nyi fe̱yɛ ke̱tɔ ne̱ ba waa‑ɔ gye̱ kusuŋ ne̱e̱ e̱e̱e̱? Ne̱ a kye ane̱ Wuribware̱ mbraa fe̱yɛ ɔko̱ a waa kusuŋ ko̱ kukyure kake.”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Ne̱ Yeesuu mɔ a be̱ŋŋaa bamo̱ fe̱yɛ, “Mo̱ne̱ mo̱ŋ tɛɛ kare̱ abware̱se̱ŋ wo̱re̱‑ɔ ŋu ke̱tɔ ne̱ ane̱ ɔde̱daapo̱ Deefid a waa saŋ ne̱ Abiyatare̱ gye̱ Wuribware̱ ɔlɔŋŋɔpo̱ bre̱sɛ‑ɔ ɔɔɔ?
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Mo̱ne̱ mo̱ŋ tɛɛ kare̱ fe̱yɛ ako̱ŋ a de Deefid mò̱ aa mò̱ anare̱bɛɛpo̱‑ɔ, oo lwee Wuribware̱ suŋkpa, ne̱ baa sa mò̱ bodobodoo akuri ne̱ baa bo̱ lɔŋŋɔ Wuribware̱‑ɔ, hare̱e̱ ɔɔ saŋ e̱ko̱ sa mò̱ anare̱bɛɛpo̱‑ɔ, na a mo̱ŋ gye̱ mbraa kikye aaa? A le̱e̱ fe̱yɛ ane̱ mbraa yɛ Wuribware̱ alɔŋŋɔpo̱ wo̱re̱ e̱ gye̱ ne̱ bo̱ de kpa fe̱yɛ bo̱ gyi ane̱ŋ a bodobodoo‑o.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Ne̱ Yeesuu a tɔwe̱ bo̱ gye̱ kɛɛ fe̱yɛ, “Nyiŋkpasɛ se̱ ne̱ Wuribware̱ a waa kukyure kake‑o, amaa n gye̱ kukyure kake‑o si ne̱ Wuribware̱ a twe̱e̱ nyiŋkpasɛ.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Amo̱se̱‑ɔ mo̱, dimaadi mò̱ gyi‑o, de kukyure kake‑o gbaa e̱le̱ŋ.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.